7916 resultaten.
Fantast
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
682 Nu is het beter
Zo moet het blijven
Kleuren die vreugde geven,
de glimlach die blijft kleven.
Mijn woorden worden weer begrepen.…
De Stier
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
590 Hij deed zijn best en vele koeien werden gedekt
Met volle goesting dat wel
Men bleef hem koesteren en eren
Zo lang hij kon presteren
Nu is de tijd gekomen
Hij blaast minder hoog van de toren
De koeien kunnen hem minder bekoren
En hij krijgt de wind van voren
Nu wordt hij gekeurd
Gedaan het hard labeur
Hij wordt geveld
Voor de kleur…
Vrolijk wil ik dichten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 Schilderen wil ik al die kleuren
dat rood,dat bruin, dat geel,
die overdaad aan vruchten
al roepend, kom en eet met mij
Glijden wil ik in de winter
over zachte rulle sneeuw
rood en blozend van de kou
en alsmaar roepend, kom en blijf bij mij.
Vrolijk wil ik dichten
Over al wat mooi en liefde is.…
En de zee was niet meer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
643 De houten zee schep ik in blikken emmers
drenkelingen worden eruit gezeefd
sloepen en boeien werp ik terug
op de door eb schoongespoelde bodem
een zwoele bries blaast de kleuren droog
dolle meeuwen storten zich
op een zeekaart zonder water
duinen en dijken kijken werkloos toe
in het stuifzand dolen de schippers
er valt vers licht op eeuwenoude…
Onmisbaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
644 Van elke bloesem aan de tak herken ik jouw kleur
zo zacht en warm wat iedereen aansprak
een Golden Retriever onder de trouwe honden.
Dat lentegevoel ligt achter mij, de oogst is rijp
om jouw hartstocht te continueren
die mijn hart altijd euforisch kon laten bonken.…
Eeuwige bereikbaarheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
585 Als één beeld in de nacht verlicht door de Melkweg
schitter jij in het ruim tussen onbereikbare kleuren.
Met mijn uitgestrekte hand zijn woorden te kort
om jou thuis te brengen door jouw levendige geuren.…
Op de zonnewind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
454 ik heb jouw
sterren niet geteld
zij stralen weergaloze pracht
jij bent mijn firmament
natuurlijk fonkel jij
minder bij het zwarte gat
verschiet je plots van kleur
als een nova de ruimte scheurt
in jouw perspectieven
kun je eindeloos dwalen
zacht vibreert het verre heelal
zijn eerste scheppingsverhalen
als jij op de zonnewind zeilt…
Zij aan zij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
494 in 't land van daar
onbereikbaar ver voor mij
ligt mijn heimwee, zo teder stil
waarom dat woont
in menig stap,
ik heb daarvan geen weet
het is niet uit vrije wil
noch in aanvang gedoopt
ik word zomaar meegesleept
is het haar dans
in kleine pasjes
of de krekel in de avond
die fluistert in mijn oor
is het de kleur groen
in een overweldigend…
WACHTENDE STAP
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 zalen heen
blijven dan lange tijd stilstaan
bij een schone schepping
die hun zinnen streelt
de zuigende ogen
brengen in het denkende hart
een nevelig purper
dat zich steeds anders toont
het versnipperde bont
van een vervellende boa constrictor
verdwijnt los kronkelend
in een schaal geplette aardbeien
weke moes glanst als avondrood
kleur…
Kittig hoog klikken hakken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
500 verleidelijk winkelt de straat
dringt ongemerkt haar kleuren op
aan argeloze passanten
warm vertellen geuren op
delicate wijze hoe laat het is
nodigen uit tot een kleine dis
maar niet nadien etalages
hun snuisterijen hebben getoond
appellerend aan de smaak van de koper
verlokkelijk is bling bling
dat opgepoetst straalt
en artistiek…
Het vileine geel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
489 is voor even verleden tijd
ik voelde je krachten
zag hoe licht verschoof
van geel naar rood
zich spreidde en jou
oplichtte in duister blauw
jij kon niet meer
de spiegel zijn van
het nachtelijk vergeten
waarop jij eonen lang in
koele rust hebt neergekeken
pas als de nacht
zal stokken en de zon
ter kimme stijgt geef jij
de vage kleur…
Herfstwandeling met broeder Lucas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
488 Diepte gesprek waarin stilte en
kleur ons een weldaad doet
zo verlaten we de kloostertuin
herfsttinten strelen onze ogen
je kunt goed zwijgen zegt hij
dat is een kunst van God gegeven
als we stil zijn
is er een wacht voor de lippen
want soms in ons spreken
praten we onze mond voorbij
hoor en kijk toch eens zegt hij
alles spreekt…
Vreemdeling?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
632 Hij zwerft eenzelvig op de werf
kerft diepe krassen met zijn stem
het scherpst van elke vlucht en trede
breng de huivering in mijn lichaam,
het zijn de onbekenden op mijn erf,
of die kraai die vleugellam schipbreuk
leed kleur of niet, verwondt door
zijn diepste geloof of scherf,
hield met beide vlerken beet, door
eigen ziel zijn thuisland…
Het verlangen om compleet te zijn.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Op kleur, naar vorm of
ouderdom. Het thema bepaalt
de adeldom. Postzegels,
schilderijen of sigarenbandjes;
niets is te dol voor het blussen
van de binnenbrandjes bij
de verzamelaar in zijn verlangen
om compleet te zijn. Ze allen op
een rijtje te hebben ten koste
van heel veel pijn.…
Haar Antwoord
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.258 Kan dan het eens verbleekte morgenuur,
Daar alles toch herleeft in de natuur,
Niet met een nieuwe dag de kimmen kleuren?
Wat eens gebeurd is kan nooit weer gebeuren,
Men kan maar ééns een blad aan stukken scheuren
En wat het vuur verkrijgt, verslindt het vuur."…
Ode
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
527 en geef mijn gedachten vorm
die concepten een kleur
een naam aan bloemengeur
Ook zonder groen boekje heeft zij 'n norm
Ben ik er niet meer, gaat zij gulzig verder
verovert zij tongen
wordt zij bezongen
Kreten zijn schapen en zij is hun herder…
Toppunt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Het summum van schoon-
heid is zij
Haar opgebonden
los, in staart
Gevarieerd in kleur door de
stralen van de zon
't Water spiegelt haar
contouren
Dat mooi figuur voor
door een ring
Beslist met mooiste rondingen
die dus beroeren
't Enigma van haar
zijn, basis
van haar mysterie
Aanwezig
slechts door hier beslist niet te zijn
Tot in…
Uw lichaam mijn graf (sonnet)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 Waar het mijne niet van weg kon komen
omdat de liefde mij intens verbond
bevlogen door de warmte van uw mond
het moment alleen nog wilde dromen
voelde de tijd verschanst in zomernacht
vlogen de uren ons nimmer voorbij
volkomen rust en stilte zij aan zij
van verre zongen sterren fluisterzacht
kleuren veranderden in vuurbloemen
waar tonen…
In stroming
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
518 fascinatie van lente
het aromatische herfstgoud
ervaar hoe water
mij draagt als ik zwem
accepteert wie ik ben
mij meevoert in stroming
samenzijn als bekroning
aarde heeft mij verwacht
ben in welkom geboren
deelde zien in een lach
het met elkaar praten
kwam pas veel later
alles voelde
in verkennen als eigen
ik onderscheidde vorm en kleur…
Winter 1.
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.316 blauw
van kilte het licht onderhuids deed stralen
Ach, hoe zeer hangt nu het natte grijs
over de dagen en hoe bitter smaken deze
uren in hun wetmatige grauwheid
Hoe somber spreekt de stem, geteisterd
door de maanden, neergeslagen als een
kettinghond richt hij zich niet op, blijft liggen
Men houdt hem voor:
Het snotterige schijnsel van kleuren…
Mijn kristal bol ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 Koud en toch vruchtbaar
tussen beide polen wordt
mijn glazen bol gevuld met
polarisatie door het noorderlicht,
kleuren van een werelds mozaïek
zonder kunstsneeuw van de retoriek .…
Het lege nest
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
672 Herfstwind houdt huis in weerloos volle bomen
En neemt de kleuren van de zomer mee
Ons hart is veel te ver geopend
Nog eenmaal fietsen wij naar zee
De lage zon legt heimwee op de wegen
De kinderen zijn gelukkig groot
Ons leven is voorbij gevlogen
Een trein die voortraast naar de dood
Straks mogen we het glas gaan heffen
En toasten op een…
daarna is alles gebleven
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
635 moeizaam draaide ze zich om
stak de lampen aan
en in het licht
om haar heen kwamen zij:
de dreigingen, het verwijten
zijn vlugge handen
woorden die het weggaan beletten
het dagelijks brood, de vrouw te veel
en zijn onbreekbare geschoolde blik
morgen werd zij een andere vrouw
en hij dezelfde man
haar trouwjurk droeg bontblauwe kleuren…
koester de jaren - van harte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
981 stilstaan
bij voorbije tijd
die jou gegeven is
verjaren is
verlangend kijken
naar alles wat
na het nu
de toekomst brengt
verjaren is
het verleden
in heden ankeren
en hoopvol reiken
naar het leven morgen
dat wat die terugblik
aan jou toezingt
jou verlangen laten mag
naar het vergezicht
dat voortgaand lonkt
dat van dat anker
de kleuren…
De Spin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 De spin poederde haar poten
wit en paars
en nog een kleur
Ze zei tegen haar ouders
dat ze niet
helemaal niet
moesten opblijven
laat staan zich zorgen maken
Ik ben een frivool
doch
eerbaar meisje,
brulde de spin
tegen haar spiegelbeeld
en holde naar het feest
De volgende dag
berichtte de krant
over een spin
gevangen
in een bokaal…
Lammetjes in d wei
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
531 Dankbaar mogen we zijn in deze tijd
Dat alles in de natuur weer gaat groeien
Dat de bloemen en planten gaan bloeien
Het geeft zo veel kleur en fleurigheid.
Geloofd zij God met diep ontzag
Die alles zo mooi tot stand heeft gebracht
En ook aan Zijn schepselen heeft gedacht
Hij zorgt nog steeds voor ons, elke dag…
Leven is het bewijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
525 Slechts Één schenkt ieder wezen
De liefde en het leven hier op aard
Zoveel gunsten heeft Hij reeds bewezen
In Zijn lankmoedigheid ons bewaard
Welk Wezen kan schoner aarde bedenken
Met meer verschil in vorm en kleur
Of zou Zijn schepping beter schenken
Zo volmaakt, zo superieur.…
Lof voor de zotheid
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
482 Lof voor de zotheid die
wat kleur geeft aan het
leven. Lof voor de
zotheid van dat verzetje
voor even.
Dat lachen om die dwaasheid
die een dagelijkse starheid
doorbreekt. Iets toestaat van
een ongedwongen houding te
vertonen anders dan de grijsheid
die normen en waarden preekt.…
Scherven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
471 Vanaf dat punt veranderd je leven,
roze kleur maakt plaats voor zwart.
Eenzaamheid en leegte nemen je leven over,
dagelijks vindt de rode stroom zijn
weg naar beneden.…
Paradijsvogels
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
576 Paradijsvogels door een sleutelgat
in schitterende exotische kleuren,
treuren om het even wat, over de
harteloosheid van een mensenhart;
dat vaak het leven niet op de
juiste waarde placht te keuren.
Door dat sleutelgat zou men hebben
kunnen zien; dat dat paradijs eens
vrede had voordien.…