9588 resultaten.
uit: getuigenis van een vriend (2)
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
726 witte golven
nevel tracht
woorden vast te houden
't vertrouwen in een stem die verzen las
ik keer de stilte in
de wind steeds zwakker
en jij die de dag vervoert
naar uitgewiste dialogen
werpt bloemen tussen lucht en water
in een opkomend getij
ik blaas nog een keer
tegen een bleke duintop
en stoot het beeld om
dat ik eens bezat…
Meestal in het klad,
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
462 Wespen larven wentelen
zich in de palm van een
eikenblad, de synthese
laaft zich uit de palmen
van het hart, tonen in een
opkomende synergie van
stilte.
Van niets te leven dan
van de lucht en van de
zwijgzame wintertooi uit
de aarde om weer in de
gerijpte mist te vergaan,
waaruit de purperen zon
hem baarde.…
Duiven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
535 Duiven nemen de echo mee
van mijn Katholieke jeugd
in warmere streken
soms hoor ik ze roepen
om de stilte van de kerk
dan vliegen ze
naar hemels onvermogen
voor mijn verwarde ik
zijn er geen betere duiven
dan zij, die de post bezorgen
om mij te laten weten
dat het leven alsmaar liegt
maar ik laat mij niet
uit het woordenveld slaan…
Tot binnen buiten werd
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
437 weer roept angst
met hol geluid
dat voortvluchtig
verre vleugels krijgt
echo’s kaatsen
hun niet thuis
gevoelloos tegen
zwarte muren
mijn citadel waar
stemmen dwalen
zonder verhalen
omdat een oor ontbreekt
waar tijd
vandaag vergeet
omdat gisteren
alles overschreeuwt
heb stilte laten groeien
tot binnen buiten werd
zie eindelijk…
Liefde als taal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 ik probeer de talen
te verstaan van allen
die hier langs zijn gegaan
met hoop en vertrouwen
hebben zij hun gebed
in fluisterende stilte gezegd
pilaren aangeraakt
met warme handen
hun wensen kenbaar gemaakt
de stenen zijn hard
maar glanzen zacht in dialoog
met duizenden kaarsen
zij kennen de ogen
in donkere gezichten die
vol verwachting…
een nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
395 zullen we
de nacht verdragen
elkaar niet in woorden vatten
ons in stilte oefenen
zullen we
gekleurde herinneringen dragen
elkaar blind omarmen
ons in dromen hullen
zullen we
gewichtloos samenvallen
elkaar vinden
ons ingraven in licht
zullen we
de loden uren vergeten
elkaar troosten
ons vermengen met zilte tranen
zullen we het…
Aangelicht door eeuwigheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
438 waar wij in kleur
het leven in balans houden
ontstijgen gouden momenten
onverwacht het bestaan
als zwart en wit
bij gelegenheden samengaan
straalt soms de gloed
van een stukje hemel ons tegemoet
tussen diepe stilte
en overdonderend applaus
bloeit de saamhorigheid
in wederzijds respect en trouw
zij zijn niet weg
maar aangelicht door…
In vlammend samenzijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
486 nog laait poëtisch vuur
en tatoeëert succes
in helder rood je ziel
jij geeft jezelf
kwetsbaar bloot
in vlammend samenzijn
maar wie voelt dadelijk
weer de pijn als stilte smeekt
om rust en even eenzaam zijn
omdat jij je sporen weer
moet vinden in het wad weg van
hectiek en bulderend gelach
niets is vergaan
want onder grijze as…
Plaats vrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
925 Die stilte maakt ooit plaats vrij
bedenk ik in de auto op de snelweg met een lege stoel naast mij.…
Oktober
gedicht
4.2 met 12 stemmen
15.777 De kruinen ijl, de stammen bloot
en dit door stilte en mist omgeven.
-------------------------------------------
uit: 'De vogel Phoenix', 1947/1997.…
Mijmering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 Uit handen geregen
tussen dromende vingers gegleden:
verdwenen kinderstemmen, ergens toegedekt
zonder spoor, zonder zerk, zonder treuren
alleen stilte begrenst
Door reuzelende bladeren dievelings
Over het mos geslopen
En gestopt door droge dennennaalden.…
En wat hierna?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
794 Zal er eeuwige stilte zijn?
Een waarlijk Zwart?
Een somber Niets?
Een Einde zonder einde?
Of zal het zijn aldus:
Er kriekt een nieuwe morgen!
Een andere dag breekt aan,
uit nacht'lijk kluister ontloken!
Zal het door opwekking
of gewoon ontwaken zijn.
Het eerste wellicht na vele jaren,
het tweede - wie weet - meteen.…
Een wegwuivende lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 weer lopen vingers
over levenslijnen
zoekend naar begin en einde
ogen vragen om
bevestiging met een diepe zucht
wel heen maar nog niet terug
het pad van rozen
was voor jou nooit weggelegd
jij hebt er mij niets van gezegd
dan viel er stilte
overgaand naar orde van de dag
ontwijking door een wegwuivende lach
lijnen breken waar zij…
Bij het heengaan van Iny Driessen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 Nu zijn de dagen vol van stilte,
de bloemen zwijgen, zingen niet,
maar velen vinden in jouw voorbeeld
weer kracht, te midden van verdriet.
Bedankt voor wie je was voor velen,
leef nu maar verder, in het Licht
dat wenkt en rust schenkt, vol van vrede;
je hebt hier prachtig werk verricht.…
Herdenken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
539 en controleer de auto's die
in die jaren
even voor het gewijde uur
naar de kant van de weg
zwenken en stoppen
lijken mijn vader en moeder
in zichzelf verzonken
verbonden met iets
dat groter is dan zij
gedachten waar ze goed
naar moeten luisteren
die het waard zijn
om telkens terug te halen
En altijd
is er in het diepste
van de stilte…
Zo gewoon....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
665 Enige warmte
die ik voel op mijn koude wangen
zijn zachte handen van jou
Enige kleur
die ik met mijn ogen dicht kan zien
zijn blauwe zoete tranen van jou
Enige stem
die ik kan horen,
zo doof van deze stilte tussen ons,
is jouw stem
Enige twee zielen
die nu elkaar in deze langste nacht vasthouden
zijn onze twee verloren zielen…
Stilzwijgend verstommen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
608 Het stille vertrek van lente
in afscheid van een droom
zou jij willen meemaken
valt te begrijpen uit jouw brief
terwijl je met woorden aan de haal gaat
alsof samen zijn slechthorend is
ontneem je het geloof haar natuurlijke charme
en het vragen blijft verzwegen
achter de horizon van jouw geluk
verschuilt de maan zich in jouw stilte…
Reizen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
619 Zweven zonder vleugels als in mijn droom
geïllustreerd verpakt door de nacht
gestrikt door de stilte voor de storm.
Als een boemerang keer ik 360 graden
om de onbeantwoorde reis te realiseren
zoals haar virus manifesteert als een worm.…
Dagen vertragen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
687 Waters door stilte gevoed
zieke zenuwbinding,
die naar diepe zielenpijnen voert.…
Depressie
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
618 had geen vragen
waarvan ik het antwoord
al wist, ik somberde
uit de diepte van mijn ziel
borrelde een wanhoop
niet te beschrijven
ik probeerde de zomer
in te lijven, maar
mijn lichaam sputterde
tegen de boom
die onveranderlijk bleef
er klonk een stem
in de onrust van mijn hoofd
die zei dat alles zwart zweeg
ik probeerde de stilte…
BEGIFTIGD (1)
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
486 Er is een vrouw opnieuw geboren
Ze wist niet dat dit nogmaals kon
Ze houdt nu van de zomerzon
Ze kan de stilte haarscherp horen
Het zeeschuim weet haar te bekoren
Sinds er een nieuw verhaal begon
Is licht haar inspiratiebron
Blijkt haar een ander lot beschoren
Een kind op klompen voelde aan
Hoe of de dorpsbewoners leden
Ondanks hun smekende…
schuilplaats
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
612 het wurgende juk van duisternis
hoe vaak ik ook probeer
blijven antwoorden gesloten
onder wimpers
wil je verder kijken, vraag ik
wanneer een vreemde pijn vastgroeit
in je lijf
zie je dan niet hoe je zelf het glanzen
van de spiegel wegdraait
even stap je uit je schaduw
er is geen ogenblik zonder liefde
wanneer ik je mond vol stilte…
Prikkeling
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
504 je loopt door
alsmaar door
vlug, vlug, zo vlug
geen weg terug…
in je is een ontij
warboel, broosheid
hinderlijke vragen
heb je mee te dragen
luister, luister…
zoek stilte, de rust
als de late herfst
die in de naakte takken
van de bomen huist
zie de laatste appel
in een bleke zon
met rode wangen
aan een dun takje hangen
loop…
Een schonend berouw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 het was feest
maar in de geest
van woorden huilde
een onpeilbaar verdriet
bekende teksten
uit zijn leven
waarin zinnen niet
alles prijs wilden geven
vaak losse fragmenten
zonder empathisch cement
zijn leven nog bouwend
naar een onverwacht end
pas nu genereert
stilte uiteindelijk begrip
passen de puzzels
waarin hij is gestikt…
Iets hemels
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
527 jij droomde
mijn gedachten in
verwachten met een lach
ik zag dat
toen je naast me sliep
en zacht mijn koosnaam riep
samen zijn we
op de vlucht gegaan
de lentebloesem achterna
de stilte van de lucht
vlak voor het ontwaken
gaf een intens geluk ervaren
toen de zon
je wakker maakte
voelde ik jouw warme hand
wist in samen raken…
Vileine frustraties
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
434 ze deinden
hotsten en klotsten
in een spastisch bewegen
er klonk oerwoud gegrom
uit kelen die geen
vocalen ooit hebben gelezen
in het luchtledige boven
de menigte schreeuwden
dwazen hun vileine frustraties
in stilte stikten
de slikkers in hun
onuitgesproken agressie
ik heb dit vaker gezien
psychopaten die een gewoon
mens niet…
vrij (voor Ferry)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
629 het leven
de liefde
de dood
alles is verwoord
verzwegen
beschreven bezongen
en toch
in deze stilte
nu jij voor
eeuwig zwijgt zijn
mijn oren pijnlijk
scherp afgesteld
zwart op zwart
op afstand
een duistere vlek
eenmaal dichtbij
voel ik de plooien
en lagen
op de dodenakker
wilde bloemen
ben je vrij vogel
in een kooi…
Haar magie
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
519 vroeger met
het grote mes
schilde ik de lagen
in hoog tempo weg
had altijd haast
om tot de kern
te geraken geheimen
zichtbaar te maken
tegenwoordig
laat ik stilte overwegen
snijd voorzichtig de partjes
zoals zij ooit zijn geregen
al doende deel ik
het mysterie van
dichtbij in bewondering
komt haar magie tot mij
met respect geopend…
Opwaaiend stof
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 muren kaatsten
het zinloos gesprek
echo’s dolden
in holle frasen
ramen donkerden in
de zee van misverstanden
die zich ontrolde op
stranden vol onbegrip
de discussie met een
spervuur van woorden
emoties vlamden in
gesticulerende handen
een krijsende meeuw
klaarde de lucht
nam stilte mee in
het koninklijk landen
wij lachten…
Waar het zonlicht sluiers weeft
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 waar het water vredig stroomt
langs oevers uit vorige levens
de stilte wijsheid fluistert
het meisje in mij dagdroomt
waar het zonlicht sluiers weeft
van onvoorwaardelijke liefde
waar verbinding met de bron
boven aardse sferen zweeft
waar het Is met Zijn versmelt
in een beschouwend accepteren
hoop haar tere vleugels spreidt
met liefde…