Hartenkreten over afscheid

Hij houdt mij eraan te leven Hij zei dat mag je niet verbreken Het is een belofte van de eeuwigheid Je moet me nu niet tegenspreken Hij zei beloof het dan Beloof het aan mij Beloof te leven Dat is wat hij zei Ik hield van hem Dus ik zwoer erbij Ik dacht aan ons samen Maar het was alleen voor mij Hij zei je hebt nu gezworen Beloofd…

Ik loop nog snel door een lokaal Hoor wat geluiden uit een klas Adem de sfeer in van de zaal; Een fotootje van wat het was Een deur die kraakt, een raam wat tochtig De oude dame mag spoedig gaan rusten En met het hart wat zwaar, de ogen vochtig Zwaai ik naar haar en fluister: ”welt’rusten…” Met zware zucht en hangende schouders (’t is bijna…

Een druppel van de bron een glinstering van de zon een lach van de maan of sterren aan de hemel staan.... Jij bent mijn liefste moeder iemand die al mijn liefde verdient. Je bent weg. Je woorden Je daden Alleen je schaduw achtervolgt me. Je stem zit in mijn hoofd. Hoelang zal het duren voordat je schaduw ook verdooft.... Woorden schieten…

Soms zo bang dat er iets mis met me is dat er niemand is die er voor me zal zijn spijt krijgen van het afscheid vol met pijn van iemand die beweerde van me te houden maar waarom voelde ik het dan niet waarom voelde ik dan in plaats van geluk, zoveel verlatenheid en verdriet? Waarom sneed zijn scherpe tong dwars door mijn hart waardoor ik inmiddels…

stiller dan zwijg ik de dag stil ben ik stiller dan je woorden tot mij vandaag vaag ik weg ben ik stil stiller dan je woorden me zeggen…

Ogen die sluiten Adem die staakt jouw hand laat mij los gevoel dat me raakt De kamer gevuld met serene rust blij dat ik jou net nog heb gekust als afscheid kus ik je nog één keer op je mond en denk aan de dag dat je plots voor me stond Leek nog maar net toch al lang terug genoten van elkaar ging veel te vlug in gedachten ben…

waterdruppels zilver op een blad verdwijnen in niets alsof niets was woorden goud in een gedicht vervliegen in niets alsof niets was als wij zoveel verder vliegen dan niets onhoorbaar stil is de lucht…

Als we er niet meer voor elkaar kunnen zijn op die terreinen die zo intens en intiem waren blijf er dan wel voor mij als ik verander en voor mijn ik Ik verander wel maar ten principale blijf ik de persoon die ik was of die ik ook ben Behandel me dus niet: als kind als mindere als een andere maar als een veranderende! Maar het liefst…

voordat gesloten deuren eindeloos sluiten openen zij nog een keer een kier en zien dat wat was genoeg is geweest het slot van de deur eindelijk gesloten eindeloos verlangen voorbij…

Houten kruis Gekanteld tegen De stenen schuur Knuffels, kaarsen, Bloemen herinnering Aan een noodlottig uur Het lijden van nu En van de eeuwigheid Bij elkaar gebracht In de tijd Boerakker, nieuwjaarsnacht 2011 Posthuum opgedragen aan Kees Jan Dusseljee…

nee zeg ik dan zeg jij tegen de stilte in mijn hart in jouw bloed voel je ons strelen handen nee zeg ik dan zeg jij nee beter vergeten stille herinnering blijft…

Dagen gemaakt van vervallen momenten die geen terugkeer beloven en verder gaan met eenzame rituelen en hulpeloze gebaren van reizigers en vreemden die geen volgende bestemming kunnen vinden. Waar schimmen en gedachten een wakend afscheid tekenen en dromen geen kleuren meer vragen omdat ze uitdoven wat nog veranderen wil…

Verliezen doe ik in het leven, welgeteld echt maar één keer. Dat is als ik mijn geliefden achterlaat, wanneer ik vaar naar onze Heer. Wees echter niet heel erg bedroefd en ga verder zonder mijn bestaan. Denk zo nu en dan aan mij terug, maar laat geen enkele traan. Wat ik nu heb gewonnen hier, is een leven zonder verdriet en pijn. En mijn…

Loslaten gaat in beetjes Iedere dag een letter Iedere week een woord Na een maand is een zin klaar Na een jaar een pagina Na tien jaar is het hoofdstuk af Om een volgend hoofdstuk te beginnen Na vele hoofdstukken is het leven op En het boek van ons leven klaar Het boek van los te laten Dat is het moment Dat we mogen gaan Het…

Na een lange maar hevige strijd is zijn kaarsje nu gedoofd Je bent uit mijn leven weggeroofd. Ik zag je als een zeer aardig persoon die nooit iemand kwaad deed. Tot dat fatale moment dat iemand jou aanreed. De auto reed door en niemand keek naar jou om ik dacht bij mezelf waarom. Had hij het fatsoen niet om even te stoppen? Een gevoel…

Het is stil, zó stil, zó kil De stem van vrijheid is vergaan Een gerichte kogel wraakt Niets mocht blijven bestaan Dit Nederland is vanaf zes mei 2002 gedompeld in verloren zielenbloed Woorden die de stem van het volk predikten zijn in stof gestikt en nooit meer gevoed Het is stil, zó stil, zó kil De woorden van verandering zijn overleden…

naar het licht steeds minder kracht minder lucht minder zicht steeds minder leven meer donker dan licht hebben uren met glans soms een dag wat verlicht steeds meer werd leven meer lijden dan licht aan het eind van de kracht in rust brengend inzicht levend lijden losgelaten nu is er alleen nog het licht…

ik nam te vaak afscheid van dat wat er niet was ik bezorgde mezelf dubbele pijn…

Hoe jij oprechte liefde kon vernietigen alsof het niets was wat ik je gaf. Telkens moest het meer altijd net boven mijn kunnen geen tijd voor mijzelf gunnen. Hoe jij me leeg zoog hoe mijn ziel zich ook ooit vanuit zichzelf naar jou toe bewoog. Uiteindelijk voelde ik mij machteloos, deze weg waar jij heel bewust voor koos. Jij vernietigde…

alsof twee maanden twee dagen zijn maken woorden hetgeen we waren klein alsof we weer zouden worden zoals we waren alsof we twee uur geleden begonnen zijn…

Uren en dagen heb ik aan jouw bed gezeten onze woorden en gebaren zijn gesleten doodmoe ben ik ervan geworden doodstil heb ik naar jou geluisterd met een doekje je mond steeds afgeveegd je wilde yoghurt eten gemengd met sap alles wilde je aan mij vertellen, je wilde het kwijt je geest was helderder dan ooit, niet aangetast nog nooit was je zo…

Je zelf doden: zelfdoding is een recht en geen misdaad geen moord dus geen zelfmoord geen gunst maar een een eigen gave een eigen talent wat respect verdient maatschappelijk en een pil praktisch voor een mooie levensafronding Dan blijven tenminste de treinen ongestoord rijden! Deze hartenkreet draag ik op aan Huib Drion,…

wanneer je aanvoelt wat er komt gedachten verstomd geniet dan van elkaar met volle teugen want de dood heeft geen geheugen…

Als ogen konden spreken dan spraken zij eens van immens geluk. Las ik die luchtigheid en zorgeloosheid in onze ogen maar weer want lees nu nog enkel woorden van "verdriet" en 't doet zo "zeer".... het spijt me maar ik kan echt niet meer. Ik zal voor altijd om jou blijven geven maar gun ook jou een gelukkiger leven. Helaas kan je…

Alles wat ik wilde zeggen, Dat heb ik je gezegd. Alles wat ik wilde dat je weet, Dat weet je al. Alles wat ik wil, Dat je nooit vergeet, Dat heb ik je gezegd. Ik mis je.…

Pijn liet mijn bladeren, blad voor blad vallen. Ieder welwillend weerwoord, deed het enkel nog meer verknallen. Nu, leegte tot niets, al wat er over is. Vaarwel mijn schat, hoe ik je soms ook nog steeds, ontzettend, mis.....…

Zoals bomen hun blad verliezen, ik, uit niets meer heb te kiezen, vertel ik jou bevangen door, te lange, winterse kou met bevroren, pijn in mijn stem waarbij ik al mijn blad verloren ben; "jij was eens de zon voor mij" maar het juiste weerspiegelde pad in zee; in het begin keek je nog met me mee, liepen wij tegenover elkaar hieraan voorbij…

Lieve dokkie, lieve kater In 't asiel zat je, trots in 't midden Lieve oogjes keken ons aan... Mag ik met jullie mee vandaag? ja, bij ons zul je zijn voortaan Tot de dag kwam, dat je weer moest gaan Heel veel dank voor al je liefde Heel veel dank voor al je trouw Al die jaren dat je bij ons was Voor elke lieve miauw.... Dag lief…

meer dan ooit is de waarheid alsof gouden goden in ogen kijken zo waar als ze is geland in het niet van mijn hand in de lijnen van vergeten zijn ben ik klein zonder jou als ik bid naar de sterren in het licht van de zon waar wij zijn zoals we waren toen het begon…

Je had nog zo graag wat aardigs gezegd, je hand even stil in die andere gelegd, een briefje gestuurd of bloemen gebracht. Wat jammer, dat je te lang hebt gewacht. Want voor alles is er een laatste keer, dan hoeft het niet meer, dan hoeft het nooit meer. Je had je zo graag nog even gebukt, op dat zorgelijk voorhoofd een kus gedrukt, waardering…