Netgedichten over dieren

De vis op het droge is verre van blij. Hij voelt zich bedrogen door sportvisserij. De poes heeft gegeten en ligt nu te spinnen. Ze zal - zeker weten - geen godsdienst verzinnen. Monique eet geen dieren. Ze is veganiste. Geen kerst zal ze vieren als rasatheïste. 'Geen dier is zo zot als de mens', luidt d'r klacht, 'want de sportvis…

zo jong nog het katje maar toch al begaan legt vragend haar pootje zacht op een traan ogen ontmoeten een glimlach verschijnt blij klinkt het miauw en het dipje verdwijnt…

De valse kater schreeuwde 'Boe!' in stede van 'Miauw!' 'Dat beest is stout,' zo dacht de koe. 'Ik corrigeer 'm gauw.' Ze zei, terwijl ze naar 'm keek: 'Met "boe" bedoel ik "boe". Je bent een liegbeest, maar ik spreek de waarheid als een koe.' De koe vervolgde: 'Jij moet zorgen me dat niet meer te flikken. Beloof het mij, dan mag je morgen…

ze keken naar elkaar samen in de vreemde schurkten huid aan huid de wereld naast het nest was een totale openbaring anders zonder moeder thuis dan vonden zij elkaar in het spel van dollen hollen en hun mores leren de een op een relatie is verlaten als in een echte roedel hadden zij dat heel snel in de gaten wij zijn de baas maar…

't Is vier oktober: dierendag, waarop elk beest genieten mag. M'n deeltijdpoes komt op visite en kan van stukjes kaas genieten. Het bedje heb ik al gespreid voor mijn geliefde huisstofmijt. Zo spaar ik vele beesten, maar dat doe ik elke dag van 't jaar. De dieren gun ik nooit verdriet: ik houd van hen en eet ze niet.…

opeens ontmoet ik de dood in eigen tuin uit het vlieggat van een vogelhuis tuurt een lijkje poes vrat moeder op voorzichtig begraaf ik haar jong…

De bok lijdt aan frustratie. Die is groot. Geschitterd wordt er door afwezigheid: hoe hij ook zoekt, hij vindt geen enk'le geit en klaagt maar over seksuele nood. Hij denkt: 'Hoe lang al heb ik niet gevrijd!' en blijft voortdurend dromen van een stoot. In opblaasgeiten ziet-ie ook geen brood: hij wil in puur natuur z'n kwakje kwijt. Al zoekend…

van crème brûlée naar hondendrol fopspeen restje tandpasta streepje slijm als enig spoor het hoofd leeggezogen op zin en zon gebeten wrokkig in trillend harnas tegen wind en beter weten iets klopt nog binnenin keilende kiezel uit katapult openspattend op de voorruit zonder erg - geen barst geen ongeluk geen slachtoffers…

Enige kleuters verdringen elkaar voor het grote aquarium waar gejaagde bellen en kolken spreken van de plotselinge oorlog binnen de kleine vissengemeenschap de weetgierige kijkers zien tussen al die ronddraaiende lijfjes een bijna roerloze sierbaars welke afwachtend de strijd aanschouwt soms traag met zijn staart slaat herkennen blij verrast…

Een nieuwe dag is aangebroken de doffer zit op zijn stok totdat hij door zijn baasje wordt meegenomen naar een hok Wanneer hij in het hokje kijkt ziet hij zijn lieve 'duivin' en na een stief kwartiertje krijgt de doffer échte zin Maar nog voordat hij kan toeslaan haalt zijn baas hem daar vandaan opgesloten in een rieten mand waarin hij…

't Is voor de arme haai een last. Hij treurt vanwege domme pech, omdat z'n kunstgebit niet past. Z'n tanden zitten in de weg.…

hij buigt en groet u, hooggeboren wezen ziehier uw knecht, een nederig persoon godvrezend staat hij voor uw hoge troon devotie kunt u in zijn ogen lezen dag majesteit, uw goedheid, onvolprezen dwingt hem vandaag weer tot dit eerbetoon een zware taak, jawel, maar wonderschoon hij dankt u, dankt u duizend maal, bij dezen hij voelt zich,…

De poelen van het kleine bosmoeras gaan schuil tussen elzen en krullende struiken. Harde slijkbanken vol muntkruid ruiken zelfs in de dichte kluwens knellend gewas. Moeder eend onderricht haar kuikens kras: al zwemmend verkennen, telkens duiken doet aanstaande levensstrijd speels ontluiken. Wenkt of weert de wereld achter het wollegras?…

. de kom in mijn handen trilt en zabbert als de verschoppeling op de mat verwoed dep ik streel ik vervloek ik de schoft water druppelt langs de blessen van het beest versnijdt zijn bloed en mijn hart ‘t meest .…

op en neer, vliegensvlug naar koele kalme kust wat is land, wat water? waar landen, waar niet? hier niet – mens is er, knallen en snelle dood door, weer door achter ginds is eten en rust volg zon, sterren vlieg erheen, met ons mee op en neer, vliegensvlug naar grote grijze zee…

jij ligt hier zo zacht in diepe rust en het lijkt alsof je mond lacht ik haal je aan en jij geniet spontaan met een siddering die reikt naar mijn vingers in je vacht…

Hoor de stilte mussen tsjilpen een duif roekoet en een merel zingt zijn hoogste lied Hoor de stilte twee boze katers mauwen en blazen en in de verte blaft een hond Hoor de stilte het is hier oorverdovend stil…

gespreide vleugels zonnen vredig in het gras snorharen trillen [haiku]…

Parmantig als heren in deftige kleren met pittige passen stappen zij voort. Alom wordt gekeken niet van koers geweken zij zoeken wat eetbaars van enige soort. Korsten van broodjes misschien zelfs wel nootjes of aardappelkruimels gestrooid in dit oord. Kijk daar ligt wat eten iets goeds zeker weten zij eten hun buik rond als niemand…

de lage zon schildert een zebrapad in onze diepe, lege tuin de buren leveren boomzwarte verf wij een grasgroene straat daar waar het kippenhok niet staat komen er al paaltjes uit de grond met grijs kippengaas errond zal ik oversteken? gaan kijken waar ik later eieren zal rapen stront van legstokken schrapen ach, stel je voor dat het noodlot…

grazend vult roodbont haar magen langs het struweel morgen verse melk [haiku]…

een groen kikkerbeest kwaakt er koning in mijn tuin bemint de aarde warmt zich op een kei duikt zonder schroom in de waterpartij waterdruppels glanzen als goudbelletjes op zijn rug hij knipoogt ik knipoog terug ik laat hem vrij maar hij besluit te blijven ik zal hem als het even kan in een beeldig sprookje schrijven…

de exotisch ogende vogel stelt zich niet de vraag waarom zijn schoonheid zo'n verrijking is zittend op de ijle boogtak kijkt hij niet neer op de kleurloze vliegende massa om hem heen maar omlaag voorbij aan zijn spiegel op het water in stilleven gevangen wacht de schuchtere jager geduldig op zijn dagelijkse kost…

De lucht is zwanger van geluid vogels alle soorten fluiten, tjilpen, kwinkelieren, van daken, bomen, poorten. De bevalling bij ’t eerste licht zwermen stijgen op zoeken voer voor kroost en zelf vullen gretig krop. En bij het warmen van de dag dan volgt een lome rust geen fluiten tjilpen kwinkelieren geen kapers op de kust.…

Dag koekoekskind niet echt bemind je bent ‘verdwaald’ geboren. In ’t nest gelegd niets was voorzegd bij wie zou je gaan horen? ’t Maakt jou niet uit duwt elke spruit het nest uit naar beneden. Deelt met geen één het rijk alleen zo ben je pas tevreden! Kraak straks geen nest dat is niet best leer zelf een nest te maken. Bedenk dan…

Hij kwam al tijden langs mijn huis geslopen. ‘s Nachts werd ik wakker van zijn luid gehuil, en deed ik trillend de gordijnen open dan hield het enge beest opeens zijn muil. Hij zou zijn leven met de dood bekopen. Ik kocht een schietgeweer en hield me schuil en toen hij weer kwam aangedropen richtte ik mijn loop op dat stuk vuil,…

De meerkoet verdedigt met vleugel en snavel, haar territorium ofwel haar nest, ze laat met fors geluid weten, niet gediend te zijn van indringers, haar eieren zijn haar heilig. Er komt geen onvertogen woord aan te pas, laat staan grof geweld, wat is het dierenleven toch schitterend!…

ooievaar grote vogel wit, zwarte staart balanceert op kop lantaarnpaal circusartiest…

Een gekke diersoort is de hacker. Hij vindt alleen computers lekker. En schreef ik net als Midas Dekkers, dan stond er hier nog iets veel gekkers. (Binnenkort verschijnt zijn nieuwste boek, Rood.)…

Parelmoer schittert verbazingwekkend dichtbij met oranje kraalogen vraagt ze nogmaals of ik toch echt niets te eten bij me heb…