Alle inzendingen over bevroren

968 resultaten.

Sorteren op:

Ogenblik (Breitner 1895)

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
de handkarren ratelen geluidloos over de keien het carillon geeft de beurshandelaren taal noch teken vastgelopen voetstappen op het plein stakende stemmen overvleugeld door het bronzen bevroren klokgelui kinderen rennend gestold in woordeloze beweging ongehoorde straatventers prijzen schreeuwend hun koopwaar aan ze overstemmen…
J.bakx7 april 2013Lees meer >

Slagschaduw

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 700
Ik vroeg alleen maar of mevroi veel pijn had, het leek alsof de oorlog haar bevroor. Ze keek me aan of ze een doodsslang zag. Ze heeft toch niets te klagen dacht ik nog. De lacherige kinderen, ze komen elke dag, weten zij iets van oorlogspijn, wat zegt hun overlevingsstrijd?…

Leeghoofdig

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
dozijn, ongestreken, onbevlekt vormeloos tot zinnenbeeldend als bescheiden naakt blauwe regen, fontanellen, ondenken weggaan, zonder voorbijgaan door vrieskou in lopend vuur van, opnieuw, regenachtige aard nachtwilgen hangen, bedekken het hart van het ijskonijn tot weer een ochtend zal rekken overspoeld met verse vrijheid ik zal een bevroren…
Iniduo4 januari 2014Lees meer >

Mijn speels talent

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
grote woorden hebben me pijn gedaan bevroren knoppen die nog open moesten gaan joegen stormen door het groenend blad kaalden de takken die ik al ontwikkeld had met scheefgroei vocht ik voor balans in afzijdig blijven vond ik zo mijn kans leerde in pareren mezelf te verweren liet kansloos verschijnen mijn toekomst niet ondermijnen…

Een trage zon

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
je wuifde ik lachte terug herinner me wolken drijvend op hun rug een trage zon waarvan de stralen stil leken te staan in het verloren gaan van tijd in wachten bevroren keken we naar elkaar het moment van breken kwam snel daarna jouw transparantie knapte toen ik met een woordloos afscheid jou diep op je ziel trapte onoverbrugbaar…

snert

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 631
vanwege roerloos omhelzen afgemeten ooghoeken slaapwandelen, groeten in het voorbijgaan, nog gauw even een chocoladereep tegen ingezwachtelde vorst twee kommen soep een emmer die overloopt een studie naar de akoestiek van een toiletpot de laatste druppel voordat kruiend ijs alles bedekt mijn hoofd schijnt te ontwaken in bevroren…
Iniduo5 oktober 2017Lees meer >

lentewoorden

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
bijna bezweken onder karrevrachten sneeuw spraken we met vederlichte schone lentewoorden de kleine krokus schudde het laatste restje winter van zich af een sprankelende ontsnapping aan witte winterlagen gesmolten en verstijfd dropen winterwoorden af geurige lentewoorden openden onze bevroren zielen zoveel lentes later toen onze…
J.Bakx19 oktober 2017Lees meer >

Witruimte

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 554
Laat mij ook toe tot jouw stilten, lief, laat mij daar scheppend in de sneeuw jouw diepere sporen ontdekken, onttrekken aan bevroren grond. Jouw nachten wil ik warmen tussen verstarde regels door.…
Ludy Bührs8 december 2017Lees meer >

Een vriend

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 612
hij voelt zich niet thuis in zijn huis waar stilte pijn doet aan zijn oren hij zou zo graag weer stemmen horen een kinderlach, het leefgedruis zijn lijf is oud, zijn hart bevroren maar buiten hoort hij het geruis van verse sneeuw en windgesuis hij wil niet langer binnen smoren hij gaat de bergen in en zingt weemoedig echoot zijn gezang…

Koning Winter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 430
Hoe sterk was hij eens al die eeuwen weleer als hij streng regeerde in die donkere lucht die boven een star bevroren wereld lag, op zijn witte paard onstuimig en zo wild, het regenvocht wit blies tot dikke vlokken en het sneeuwen liet dagenlang.…
Ruud21 juni 2019Lees meer >

Doodlopend spoor

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 442
De bevroren aarde protesteerde krakend, leek, overal waar ik liep om antwoord te vragen, maar de in nevel gehulde bomen zwegen en zuchtten diep. Het dwarrelend bewegen nam snel toe, de natuur sloot mij onontkoombaar in, het pad sneeuwde met dikke vlokken dicht, het spoor liep dood.…

Jouw afwezigheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
ik raakte langzaam aan aarde nadat ik op wolken gelopen had een eerste touché kwam hard aan op de bevroren bodem van een witte nog niet belopen wereld recht op neus in de lucht met langzaam meerderend zicht dat nieuw voor mij paste in beginnen horen en voelen hoe hard leegte mij zijn alleen zijn toeschreeuwt en hoe verloren…
wil melker23 februari 2024Lees meer >

Mijn liefde

hartenkreet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.346
Mijn liefde is een koude maan Vol gaten en vol kraters Mijn hart voelt zo verloren aan Zo zeldzaam maar verlaten De kleur van mijn bevroren zijn Wordt niet een tintje warmer Alleen als ik de zon aankijk Glanst weer mijn treurig marmer Het licht dat in haar ogen ligt De woorden die ze spreekt Geven mij weer evenwicht Voorkomen dat ik breek…
renske26 juli 2004Lees meer >

dit is stilte

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.276
moeder, waarom zijn mijn benen zo dik zo rood, de stappen die ik zet of bloedend de borst waartegen ik sliep jij leerde me lopen, de schoenen dragen waardoor de aarde kantelde en vaak bevroor op het hout van mijn lippen waarom zijn mijn armen zo dun zo doorzichtig, de leegte die ik voel door het naakte kind in mijn keel ik heb het zo…

vers

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 834
de duistere nacht verlaat mijn kamers en ik ontwaak wenkbrauwen vol rijm rillerig van bezwete dromen huiver voor de naakte dag het bevroren winterveld mijn thuis als onbeschreven blad zie de roerloze reiger zoekt vergeefs zijn prooi in dichtgeslibde vijvers onmachtig met lamgeslagen vleugels kijk ik verbaasd en leeg naar de vlucht…
rietvr24 maart 2008Lees meer >

hebt uw broeder lief

netgedicht
2.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.493
dan nog wegen banen worden dagen weken jaren van op automaten stromen die tere insteken weg drukken om op de weg verder te gaan volwassen en bevangen de zekerheid blijft het moment zal weer komen dichtbij zullen we weer zijn voor we ooit verstommen dat we elkaar verstaan tot je op een dag verstijfd in een hoekje zit te grommen bevroren…

En het verdriet dan

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 775
zo stil, zo doods het wintermuseum ver weg van wijsheid en brede straten ik hoef niet na te denken binnen zijn ramen, verdwenen vaders en kinderogen zonder voedsel de nacht naast me, ellendig als een koud, kil huis en ik schep geraamtes in de bevroren spoelbak naast label nummer één de opgehoopte sneeuw scheur ik tot stilte ineengedoken…

Scheur

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Voorbij die eindeloze dag werden alle dagen nameloos de verscheurde nachten slapeloos en zie ik zoals ik nimmer zag Het vergane beeld van stap en stem en aangezicht nooit meer door zon of maan belicht de bloedende wond die nooit meer heelt We zwerven doelloos door de uren door een stil bevroren leven oorverdovend haar stil verdriet…
kees keizer18 februari 2004Lees meer >

bij jou zal blijven

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.245
De oever van de maas lag glimmend op het droge land waar de kou het water in een licht bevroren schijn haar anker in een trots van welvarendheid had uitgegooid de koffie parelde aan je lippen terwijl je ogen twijfelden je stem minder sprak dan voorheen voelde mijn hart jouw emoties van heel nabij de kiezels waren koud en maakten wind…
elze1 februari 2006Lees meer >

Keuze

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 985
Als het ooit weer vriezen gaat de vaarten stijf bevroren de ramen met ijsbloemen bedekt jouw ogen die naar buiten kijken De tuin gelijkt een woestenij de bomen kaal tot op het bot op hun bast onze handen gelegd voel het kloppen van hun sap Zullen we blijven voor de maan of weggaan met de sterren Wil je niet meer het licht delen van een…

wedergeboorte

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 761
de stilte is gestorven aan prille woorden zwijgende strakke lippen ontdooiden aangeraakt door de echo van zachte golven die de duwende lucht ontkooiden een nieuwe schepping werd onstuitbaar verworven bevroren in diepe levensaders verstokt in lijfelijk gelid waar een moedeloos verloren gemoed de keel vernauwde door een hart dat bloedt…

kerstgedachte

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.568
Vogels schrijven onze namen ondertussen in de bevroren ijs- blauwe lucht. en wij ademen wolkjeslucht uit. En thuis bij de ecologische kerstboom nog een verhaaltje voor het slapen en/of vrijen gaan. en morgen staan we op met een echt nieuwe zon.-…
c. paris18 december 2009Lees meer >

Winter(2)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
nevel graast en rijmt op de verlaten velden omheiningen worden er ijzig uitgelijnd het gras schijnt als verzilverd takken en struiken lijken van kristal stil de witte huizen in de blauwe vrieskou de wind bijt rode neuzen overvalt de zuchtend adem behalve de kraaien die zichzelf weerspiegeld zien in de bevroren sloot lijkt het hier zo stil…
Nadine9 januari 2010Lees meer >

Dichtersangst

netgedicht
4.7 met 39 stemmen aantal keer bekeken 887
Ik zwijmel gezever ik kijk om me heen De tongval zoekt spreken dicteert onderworpen maar de dichter ziet woorden in gal en steen Hij spreekt hier de letters in onrust gedropen Zijn wereld bevredigd het blok aan zijn been De dichter bevestigt zijn wezen stilzwijgend Geluidloos verstokt in gekrabbel bevroren De rebel wordt immers vermeden door…
Linda vH9 oktober 2010Lees meer >

DROOMZICHT

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 539
In mijn droomwereld tekent jouw naakte onschuld lijnen van pure vrouwelijke schoonheid waarbij elke omtrek wordt omschaduwd door wazig diamanten stoflicht tot de geboorte van de zon de schatkist van de dag in paarlemoeren licht opent en bevroren traan ontdooit op 't pronkend blad van de lotusbloem.…
Katty17 april 2012Lees meer >

Seizoenen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 796
Onbewoonde klokken in lentetijd tikten tot een nieuw seizoen zich vol goede moed had aangemeld waarin elk uur verstreek Bevroren bloemen in zomertijd verwaaien deden ze graag in het hart van jouw aanwezigheid die me altijd raken kon Verzonnen boeken in herfsttijd waar bleef het ware verhaal wat een ieder lezen zou de dag versneld voorbij…

schoonrijders

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 565
(in zijn koude mantel hangt nog een winter van toen) nu vorst de aarde dekt- wit en stil rond vogels waadt, laat ik niets na de ijsdans van een glijdend paar draait achten boven water sierlijk als een kleinood in vergeten glans hun wals smelt weg waar ik herinneringen leg, leg jij het beeld van nu zwierend, zwevend tot bevroren lof…
switi lobi20 januari 2013Lees meer >

IJskoud warme vogel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 470
Min zoveel Is het, Een behoorlijk Aantal graden Onder nul - Ongeveer zo Als mijn hart Zich van binnen Toont op dit Moment, bevroren Tot in alle hoeken En gaten - En dan zie ik Plots jou hier Voor me dansen In de ijskoude wind Je vleugelslag Verraadt zoveel Gratie, beweging Die als vanzelf Lijkt te gaan, Zonder…

Zonet

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 633
, een klagen zonder zich uit te kunnen spreken leed een blanco bladzij van jouw kleed zich lezen laat op deze stille dagen Een zeilschip vaart sloom voorbij wij liggen op het nog warme zand ons wacht geen verre overkant slechts eb en vloed en dood tij Jouw blik beroert een verdriet grijs als de maan in de nacht koud als ijs op een bevroren…

Nog is het ijs te dun

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 574
er speelt winter in bevroren takken die wit besneeuwd naar de hemel reiken je lach wolkt in de heldere lucht stralend jagen blauwe kijkers sombere gedachten op de vlucht nog is het ijs te dun om jouw bestaan te dragen ik ken je angsten die om hulp en bescherming vragen jij danst door de dagen met de constante pijn van er plotseling…
wil melker11 januari 2016Lees meer >