1137 resultaten.
Tegendraads gaan
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
398 slechte
uitdaging gaf
ik kon het
nooit weerstaan
moest altijd weer
tegendraads gaan
halen en
schrammen waren
legio er was altijd
een bloeder in de regio
nooit is mij
een pad onthuld
zonder die vreselijk
scherpe tentakels
ik banjerde als
groot stuk ongeduld
de wildernis door
met eigen rode franjes
nee geen
gesponnen draad…
Aflossing
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
215 De wanden kruipen samen
het dal is diep en steil
het einde van de reis
schuift steeds meer voor hem uit
Draad op hoge poten die zich
spannend in de hoogte die hem
meenam naar de verte
waar alles anders was
Trok sporen door de steden
sneed vlakken in de velden
zag wat de mensen deden
hij heeft genoeg gezien
Laatste letters wasem…
In zangerige verpozing
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
197 De grauwe wereld vraagt
soms om een strakke maat
een vast ritme dat ik
niet altijd vind
maar in de cadans
van mijn eigen lied
ben ik tenminste
een vrijblijvend kind
mijn pauzes vallen
waar een ander praat
mijn zinnen buigen als een zachte draad
het is de vertaling van wat ik beleef
soms onbegrepen, maar voor mij zo waar
dus laat…
De vliegenzwam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
12 In het donker tussen wortels en draden,
voeden zij wat straks weer groeien mag.
Ik kijk, en loop bewonderend voorbij,
als net zijn hoed een streep november vangt.
Ik laat mijn handen rusten in mijn zakken.
Niet alles wat mij aantrekt, is goed voor mij.…
Kosmisch Ei
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.039 Rode draden banen een weg
door tranendal en vreugd
gevlochten in een mandje pech
een pijnlijk nare jeugd.
Versleten door de tijd
je sporen achterlaten
verleden is ontdaan van spijt
nu...hoeft niet meer te haten.…
het harigt op de poten
netgedicht
2.4 met 124 stemmen
17.664 handen wurgen zwart
ogen gillen wit en angst
vervloeit langs muren die
de stilte zat zijn en elkaar
spinnen ragen rood
het harigt op de poten
ze hoeken voor hun leven
rennen voor de dood
ze trekken draden treurmuziek
in webben vaag verdriet
want als de prooi gevangen is
eindigt abrupt een levenslied
ze wroeten in mijn geest
vernachten…
Je daagde uit
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
768 ontmoette warm
de zon in blauw
langs witte wolken
haar stralen gaven
licht voor even weer
het zomerse gezicht
ik spon een web om
jou te vangen onzichtbaar
in wat schaduw neer gehangen
je landde in
bekend oranjegeel
en spon geen draad te veel
je daagde uit
ik hoekte nog mijn
trekdraad vol met dromen
maar jij hebt mij genomen…
als het doorzicht kwijnt
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.071 uiteinde van
een afgehakte loot
naar het onbekende daar
ik heb weet van de verlamde passie
de opgesloten sier
alsof een eeuwigdurend zielenstaar
mij voortduwt in het zand van de woestijn,
wellicht een onvermijdelijk levensgebaar
de zon weerkaatst op schaduwen
van gedoofde vuren in een geblakerd bos
momenten met gelijmde kluwen
geen draad…
Spinnenweb
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.191 Ragfijne draden, een spinnenweb
Volledig gevangen, geen uitlaatklep
Doch steeds de drang om er uit te komen
Een worsteling, geen tijd om te dromen
Er in te berusten maakt rusteloos
Is dit de weg heer, die u voor mij koos?
Zou ik zo ongelovig geloven?
U heeft mij toch iets beloofd daarboven!…
kruispunt
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
983 In gedachten wordt het kruispunt een rotonde
Blijf je oneindig rondjes maken
Bang voor de consequenties van je keuze
Steeds maar denkend welke afslag
De beste keuze is
Je geraakt er niet meer uit
Je neemt dezelfde weg terug
terug naar het verleden
En alles wat bekend is
Je verzoent je met je twijfels
En neemt de draad weer op…
het boek
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.179 Ieder woord slurpt aandacht
Sluipt als rode draad
door het leven.
Verbonden door een
ongelukkige daad!
Gedreven wordt het gelezen.
Aandachtig gezocht
naar het waarom,
door ellende omgekocht.
Emoties en verdriet,
als een mat geweven.
Ongeloof en twijfel
aan klanken gegeven.
Uitvluchtoord van eenzaamheid.
Gebonden in gedichten.…
Speelt geen poppenspel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
761 zij sneden hout
in sobere trekken
trokken strak hun
voorgekleurde draden
aan in sober gaan
geleerd om zelf het
leven te ontdekken
jij zag de nerf
polijstte zacht
tot ik weer
vlammen kon
telde alle ringen
vanaf de bast tot
je bij de kern was
jij gaat niet voor
het kruis maakt geen
nieuwe marionetten
speelt geen poppenspel…
Hoe later de avond..
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
873 Ik ben uw Dood, de dief der dieven
die u in deze nacht niet verwachtte
vlucht voor mij niet meer in gedachte
mijn zeis zal zijden draden klieven
Ik kom uw laatste adem roven
geen levende ziel is mij ontvlucht
voor de morgen kriekt heb ik uw zucht
en zal het licht voor altijd doven
Bedenkt, gij dwaze sterveling
dat tijd meer waarde had dan…
Nevelkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
811 De wind spint draden van schapenwolken
die wervelend door de hemel zweven
waar ze zich in het maanlicht baden
voor zwaluwen ze tot wazen weven
en ze gewikkeld als ragfijn lint
draperen in de schemersluiers
van het blinde nevelkind
dat door regenbogen begeleid
lachend langs de zonnestralen
zonder aarzelen of dralen
zachtjes naar de aarde…
Zinkende liefde
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.879 Draden van tederheid
samengevlochten tot ultieme reddingsboei.
Drenkeling tussen leven en dood
Liefde vervaagt
Hartslag vertraagt
Woorden worden week
Tegen beter weten in
dichten we die krater.
Ook al maakt het schip water
deze kapitein verlaat het roer niet…
lacht je zacht gezicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
771 je kijkt naar mij
maar bent mijn
horizon al lang voorbij
doolt in onbekende verten
ik voorgrond niet
in een wereld waar
de waan het spook verscheurt
en vreemde geesten krijsen
toch wil ik
bij jou blijven
als een laatste draad
voor je ons voorgoed verlaat
ik pak je hand
je kijkt verschrikt en
voelt ineens je eigen ik en
lacht…
Transatlanticism
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 Spinsels en draden een
melancholisch festijn voor zijn lede
brilglazen. De vissen donderden
met bakken uit de lucht.
Hij kwam goed aan
in het verdoofde land.
Zijn been leek op een
afgestorven zwaan en
het was donker
waar hij lag.…
een witte lach als vergezicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
591 de ochtend huivert
fluistert dauw
herfst trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
in een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
hun weemoedig tonen
gedachten dromen
in seizoenennostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik groet de zomer
in zijn vruchten
het rijpe…
Baden tussen bergen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
652 water neer-
was U een bergmeer
ik zwom ruggelings
door ondoorgrondelijk donker diep
gedragen
-overdonderende hoogte boven
viel over me heen-
ik dreef in U
en zong
toen U later
een handvat, een drinkpul was
zei U : hou vast
aan Mij
ik vond U
en dronk
nu
zijn mijn woorden stuifmeel
verpoederd op wiebelende draden…
Een kunst op zich
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
715 je rolt het leven
op slechts een touw
geknoopt aan stokjes
maakt vaart en
gaat de hoogte in
nog bibberend en losjes
je landing is een
kunst op zich waarbij
de draad vaak wordt gemist
dan rol je stuurloos weg
door kant en wal gestopt
het spel is uit jij bent gedropt
maar zij die aan de touwtjes
trekken oefenen het lussen
en…
Kleuren in hun bladmagie
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
555 de ochtend fluistert
dauwend herfst
trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
weemoedig tonen
gedachten dromen
in nostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik zie de zomer
in zijn vruchten
het rijpe rood
de kleur van…
Hoe vaak?
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
1.961 Hoe vaak de draad zomaar weer opgepakt?
Mijn hart ligt in 1000 scherven,
zelfs tot in mijn botten doet het pijn,
Maar ik zou nog liever sterven,
Dan zonder jou te zijn.…
zelfportret zonder lijst
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
611 Balancerend op de dunne draad
van illusies en onvervuld verlangen
verzamel ik de dunne druppels
geringste greintjes moed en hoop
wat gisteren nog evenwicht was
is morgen zomaar hulpeloze val
verzwaard door nieuwe desillusies
spiegeldicht laat mij uw zinnen zien
zodat ik ze kan schrijven
in de ijle wolkenlucht
als zelfportret zonder lijst…
Bescherming van de nacht.
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.195 licht weer
te laten branden in je ogen
laat al het grauw
nu maar verdwijnen
het zat te lang verankerd
in het ritme van je leven
te lang werden jouw
gedachten vermoord
blijf niet langer zoeken
naar een reden van de
stilte van jouw
bestaan
jouw leven gaat nu
beginnen wij blijven
verbonden aan een
gouden gesponnen draad…
morgen valt de zee achterstevoren
gedicht
3.7 met 13 stemmen
6.169 morgen valt de zee achterstevoren
drinkt eb vloed
vaart zonder aankondiging
de hemel los
blijven we achter op het zand
engelen zonder draad
engelen zonder passe-partout
andersdenkend
morgen draait de wind
zonder mededogen
kapseist drijfhout
niets grandioos voor de boeg
blijven we achter op het zand
met geschilde lijven
dijen bezoedeld…
levenslicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
483 De flitsen banen zich een weg
als een rode draad
door zijn levensboek.
Het verhaal speelt zich af
als verlangen die werkelijkheid wordt.
Het intens beleven
in geest en ziel.
Beneveld door de schoonheid
van de toekomst
wordt het verleden
gewist en vergeten.
Claire Vanfleteren…
zij is het
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 Was tussen de draden
van mijn geheugen geweven.
De blik op oneindig
geen tastbare bezorgdheid
om de toekomst.
Haar verleden op nul.
Nieuwe oorden zal ze verkennen
onbeschadigd zoals ze is
broos en fragiel
zorgeloos en aftastend naar een leven.…
Dwalen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
749 Hoe spin ik, gekneed en gevormd, met mijn hart een draad
om over de weg van vroeger te kunnen lopen?…
het geluid van tijd (1)
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
533 zie de tijd, liefste
en wat kan worden
laten we niet tellen, de schaduw
en de angsten of de nerven van een verdorde boom
ik ben een vogel in jouw handen
meervoudig en nabijer
dan ooit
zie de tijd
alsof we wonen in de haven
waar schepen voortgetrokken worden
door lange draden van lente
alles gaat voorbij
maar lief, laten we langs de zeeweg…
bedenk het maar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
910 Waarheen liefde van mijn hart
zal ik iets breien met draden
van helder licht, zien wat leeft
vraag mijn zonnebron
overvloed in voorraad
rechts averechts gouden spinsel
maak een kilometerslange trui
de hele wereld kan erin
gigantisch groot en rekbaar
zo koud overal buiten
ik knuffel iedereen warm
kom er gezellig bij
voel je met liefde…