1007 resultaten.
Goede God
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
469 Vertrouw maar op de goede God
Bij Hem ben je veilig en geborgen
Hij zal er zijn, iedere nieuwe morgen.
Vertrouw maar op de goede God
Hij is goed in alles wat Hij doet
En geeft steeds weer nieuwe moed.
Vertrouw maar op de goede God
Want zonder Hem is er geen bestaan
En kunnen we geen stap verder gaan.…
Goede God
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Vertrouw maar op de goede God
Bij Hem ben je veilig en geborgen
Hij zal er zijn, iedere nieuwe morgen.
Vertrouw maar op de goede God
Hij is goed in alles wat Hij doet
En geeft steeds weer nieuwe moed.
Vertrouw maar op de goede God
Want zonder Hem is er geen bestaan
En kunnen we geen stap verder gaan.…
Thuis in tegenslagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Dat alles gratis en voor niets
maar ik betaal er liever voor
om het nooit te krijgen
nu moet ik er mee door
Het vreet mij op
al die tegenslagen
wie kan zeggen
hoe lang ik dit nog kan verdragen
Zo is het leven
zo zal het zijn
het is helaas niet anders
is de toekomst nog wel fijn
Eén lichtpuntje zal er zijn
liefde,vertrouwen en geborgenheid…
Op weg naar 2018
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
512 We kunnen veel en ook weer niet
en dat is zeker zo ook morgen
want wie naar deze wereld ziet
die weet: er zijn heel vele zorgen
maar vriendschap licht en vreugde biedt;
dus leef, vertrouw, we zijn geborgen.…
Mijn moeder, een vrouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
836 haar gedenken
ze verdient die plaats in mijn gedachten
en och, ze is er soms in slapeloze nachten
dan weet een herinnering mij rust te schenken
ze was zo knus, vol liefelijke zorgen
een vrouw met koekjes bij de thee
het neuriënde lied op een saaie morgen
mijn moeder, zij leefde altijd met iedereen mee
geheimen hield ze diep in zich geborgen…
Schoonheid en de oude dag
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
605 luwe wind
haar verhaal waarvan ik vind
die luister van de natuur
bij mezelf te zoeken
rust op mijn oude dag om te genieten
van dat vleugje schoonheid
en adem het zuurstof in
dat verwondering wekt
wanneer vertrouwen gaat bloeien
die een open wond nodig heeft
om dicht te groeien
daarom moet die stilte oorverdovend zijn
het biedt geborgenheid…
Juist die pijn
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
413 het kijken
is anders geworden
een intens begrijpen
maar dan zonder woorden
waar begrip
altijd de lach kleurde
is nu de blik het
nieuwe gebeuren
wij zijn terug
kunnen niet meer
over de brug komen
om samen te dromen
het afstand
houden raakt ons
tot in het diepst
van onze ziel
daar waar ieder
zijn essenties heeft
geborgen tegen…
De verloren tuin
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
812 nevelflarden omgeven
met opkomende zon uit het verleden
komen beelden van een gelukkige jeugd,
herinneringen aan weelde
Een beschreven blad dwarrelt
om zijn bestaan, echter meer ruimte
brengt ook onzekerheden wanneer
het vraagt om houvast los te laten
Bomen omgaven mijn ouderlijk huis,
in onze tuin liepen kronkelpaden
vol met bladeren en geborgen…
De laatste lentebloemen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
396 ik zag je de laatste
lentebloemen plukken
uit de zomerwei
volle pluizenbollen
blies je nog leeg in
een lange ademtocht
toch speelden er
vleugjes nostalgie in
de lach die je achterliet
hoe koude wind de
bloei vertraagde en er nog
een schitterend palet van maakte
waar veilig geborgen
de knoppen voor de zomer
zich klaar maakten…
Zou het helpen ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
679 Eens geborgen in hun malse schoot
dacht geen sterveling meer aan zijn nakende dood.
Jouw sombere buien zijn enkel te verklaren
door het eeuwige vallen van kleurige bla’ren.
Bij jou loeit september, al is het hoogzomer.
Leg je hoofd nu maar neer, mijn herfstige dromer.…
Titanic
netgedicht
4.8 met 42 stemmen
689 laten de sterren licht schijnen
Op een traag zinkend schip
Aan de horizon van de zee
Mijn hart was ik bijna verloren
Het zonk met de boekendoos mee
Een zeemeermin dook ernaar
Bracht het naar boven
Gaf het mij in een bootje op zee
Ik beloofde er goed voor te zorgen
Beter dan ik voorheen heb gedaan
Mijn hartzeer voor altijd geborgen…
Requiem van de zomer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 gebreken zijn voor mij duidelijk
de heerschappij wil hij over het land
slecht weer is een niet uitgenodigde klant
veranderingen blijven voor hem moeilijk
zijn beste truc bewaart hij voor het eind
nu mogen bloem en gewas hem verzorgen
en laten genieten van zijn domein
ik zie dat hij in vergaand hout verdwijnt
en zijn jongste kind al heeft geborgen…
Laat liefde blijken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
440 ontspanning
hoor ik stukjes van
jouw enthousiaste
woorden hoe het was
ik zag dat
jij veranderd was
het vitale wat op
de achtergrond een
bedachtzamer mond
de vreugde
licht getemperd
in de nieuwe rust
die jou er snel
bovenop zal helpen
waar onze vreugde
jou en ons weer
het heerlijke knusse
samen zal brengen
waarin wij geborgen…
Gedichtendag
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
473 Er is iets achter alles wat we hier ervaren,
een vreemde hunkering naar licht en troost,
naar diep geborgen zijn, naar echt begrepen,
maar door ons jachtig leven zelden klaar.…
Dat alles voor jou
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.067 Droom weg in vlagerige zonstrepen
onder de appelboom van vorig jaar
in de geborgenheid van mijn schoot
Hul je in zomergekleurde tuinkleden
tussen coulissen van lavendel en lavas
op het toneel van je wonderlijke leven
Hoor het hart van moeder natuur
kloppen van lichtblauw naar donkerbruin
meerstemmig doorjubelend in je wezen
Voel je vrij…
dromen voor één dag
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.118 als het schijnsel van de ondergaande zon
de laatste schittering in je tranen breekt
zullen sterren je in troost omringen
wil de merel je in zijn lied bezingen
zal de nacht in je armen sluipen
waar heel even alle zorgen geborgen
en de zachtheid van een wereld in dromen
weer verlangen schept naar een nieuwe morgen
waar de zon in liefde ontwakend…
Luchtbel
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
964 Als in een vacuüm
Als in een luchtbel
Gevangen en opgesloten
Emoties in de knel
De tijd hier staat stil
De wereld buiten tolt rond
Want buiten dit vacuüm
Wacht voor mij de afgrond
In het vacuüm is het veilig
Buiten is onbekend
Toch heel voorzichtig
Grenzen worden verkend
Ondanks de geborgenheid
En bescherming van deze bel
Haal ik…
Foto
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.496 Als fluwelen frambozen
lonken je lippen naar mij
Je geeft je kwetsbare pose
en lacht je witte tanden vrij
Je groengerande ogen stralen
zoals een zoete zomerzon
Ik volg je bergen en je dalen
en wou dat ik je strelen kon
Ik kan je mijn passie geven
vol van tedere geborgenheid
en onze liefde laten leven
en stoeiend vrijen zonder tijd…
Zonder woorden...
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
3.725 Samen lachen, samen delen,
samen stralen van
tevredenheid,
wil niet proberen, je hart
te stelen,
alleen maar schuilen
in jouw geborgenheid...…
Alles op een rij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
872 Het lieve naïeve verging in de tijd
ik ben ouder en ruwer geworden
groeide met tafels en stapels met borden
en met een soort verantwoordelijkheid
denken aan morgen, kommer en zorgen
en dikwijls gedonder binnen de muren
er kwam hier geen druppel melk tot verzuren
we hadden niet veel maar we waren geborgen
Hoe dikwijls heb ik mezelf niet…
Familie fort
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.333 Je spreekt en bouwt een muur
Waarin mijn gedachten vruchteloos
Een nis van enge geborgenheid zoeken
Je schreeuw legt mijn oor te luister
Maar het echoët slechts mijn wanhoop
Vast te moeten houden aan jouw idealen
Mijn wil strekt zich, tast steen voor steen
Tracht muren te breken, er door heen te zien
Tot zijn vleugels kracht krijgen…
Zondagsleed
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
709 Hun leven zonder echte zorgen
is financiel allang geborgen.
Dit treurige gebouw waar men
op deze morgen slechts terloops
de eigen soort begroet en het
eigen denken weg laat spoelen
onder een spirituele koude douche.
Hier, waar het echte mededogen
te vroeg is overleden en aan
de verkrampte is voorbijgegaan.…
heer van stand met een gans in het park.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
410 Geborgenheid.
Een hoed op de bank
naast me. Ik zit er als
een heer. Met een gans
dan. toch best apart.…
dekens
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
627 huid
nog een beetje getuige van zon is
westenwind gaat op collectetoer
vult zijn bladerenmand tot aan de rand
richt zich dan oostwaarts
waren er daar geen wijzen
ze haakt zich in zijn bedsprei
wil zijn geel zijn blauw en groen zijn
ze is ochtendzon, het licht door zijn kruin
als de nacht valt en hij zich erin nestelt
voelt ze zich geborgen…
Blijf bij ons Heer
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
655 Wil altijd bij ons blijven Heer
Dan zijn wij veilig en geborgen
Als U voor ons blijft zorgen
En wij mogen leven tot Uw eer.
Wij danken U voor al het goede
Dat U naar ons luisteren wilt
En dat Uw liefde nooit verkilt
Heer, neem ons in Uw hoede.…
Ik ben vannacht jouw toevluchtsoord
netgedicht
4.9 met 42 stemmen
1.072 Ik ben vannacht jouw toevluchtsoord
waarin bestaan valt te verdragen
ik ben geen antwoord, stel geen vragen
ik ben slechts warmte die bekoort
zo naakt zijn wij en ongestoord
tussen het hunkeren en jagen
wat warmte in te koude dagen
en dichter, bij elk verzwegen woord
we voelen dat het toch bestaat
geborgenheid, ons veilig weten…
Nog enkele uurtjes wachten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
865 Samen zijn is dan geborgenheid en tederheid
Steeds weer pijn doet het, het nemen van het afscheid.
Samen broederlijk delen of geven
't Voelt rijkelijk en tint je ganse leven.
Samen kunnen we alles, niets moet maar alles mag
Soms een speelse berisping welgemeend op fout gedrag.
Samen komt ... straks.…
Ondeelbare gedachten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
606 De tijdelijkheid van het gerijpte gras,
bloot te staan aan ondeelbare gedachten,
levend wit wat eerder groen blozend was,
de plaggen zijn nog vers en onvolmaakt,
als de doden zijn geborgen, voor ons
zelf te zorgen in een niet volmaakte dag.…
afscheid
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
858 nu windsels van het uur waaien
schaduwen rekken
en jij geen dromen streelt
achteloos elk gebaar verlaat
vloeien licht en water samen
harmonisch maar onbemand
niemand keert het tij
ook koorts heeft afgedaan
geborgen achter ramen
die ogen worden
helderziend en wreed
maak ik afscheid zichtbaar
brand mijn naam in het glas
als het uur…
Een schijnsel van moed
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.323 straalt aan het heelal
het licht weerkaatst hoop
daalt als rust op Gods aarde
een engel sprak:
“Kom, verzamel al je kracht,
ga op reis door de nacht”
het schijnsel van moed
reist met de zoekende hoeders
wordt rijkelijk vergoed
ze vinden
een kindje van liefde
een adem van warmte
het kwam in Zijn eenvoud
ter wereld in een stal
geborgenheid…