2035 resultaten.
Iemand moet de tafel dekken
gedicht
3.9 met 8 stemmen
10.041 Maar ik heb het gisteren al gedaan ik heb
de glans in de glazen gelaten ik heb
het bestek weer eens opgewreven ik heb
gezegd wat er lekker zou worden ik heb
mijn handen gewassen gewassen ik heb
mijn handen gewassen ik heb
etiketten gelezen, ik ken ze, ik heb
me verzet tegen oorlog want dat het
gedaan moest zijn ja, met die onzin,
gehoopt heb…
Dat snelle beekjes stilt
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
586 ligt het meer
dat snelle beekjes stilt
en spiegelglad
de maan weerkaatst
waar ik altijd
naar de sterren kijk
hun afstand overbrug
met een diepe zucht
een dialoog
in vast geloof
dat twinkelingen raken
aan de oer herinnering
zij verhalen
de verbondenheid
van energie die tijd
en massa begeleidt
heb het alleen zijn
achter me gelaten…
Da
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Een witte wind
waait door de wereld
een wind van licht
De naam is Da
en waait door alle tijden
In fluisterstilte gesproken
wordt vurige nectar
die stroomt als lava
en verbrandt
het gelaat van droom
verteert angst
in alles verzengende liefde
danst met zon
maan en sterren
Da
is het ongebroken hart
van de wereld
de verdelger…
Extravaganter uitgelicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 keek
zag ik je gezicht verschijnen om
daarna in schaduw te verdwijnen
je werd steeds transparanter
extravaganter uitgelicht
tot in het diepst van je ziel
het waren die karakteristieken
waarvoor ik altijd viel
ik zag ze breken
in kleuren vlammen die
ik nooit meer zal vergeten
heb alle scherven geraapt in
een glazen stad zonder jouw gelaat…
Uit het dagboek van een slak
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 Het tempo van een slak
Genomen moeten worden,
Tegen de tijd dat ik
In B ben aangekomen is,
Als ik om me heen kijk,
De halve wereld verwoest,
Een bevolkingsgroep uitgeroeid -
Het enige dat aan mijn
Odyssee herinnert is het
Slijmerige spoor dat ik
Met moeite heb achtergelaten,
Geen mens of dier
Heeft daarbij
Het leven gelaten…
Ogenschijnlijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Lachende glanzende tanden
een rimpeloos gelaat
geconserveerd door botox en fotoshop
Perfectie en schoonheid
zorgvuldig verpakt
omhuld door de buitenkant
het innerlijk verstopt
Rijkdom, luxe en weelde
steeds groeiende welvaart
een wereld die draait
om ego en streven naar meer
Leven in deze nieuwe tijd
de huidige maatschappij
koud…
Koud
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
585 Het zijn doorgaans niet de mensen
die het zich kunnen veroorloven
om in een restaurant te gaan eten
die het koud hebben
het is koud voor de mensen
die door de maatschappij
in de steek zijn gelaten
zij hebben het koud
en het laat de meeste mensen koud
dat zij het koud hebben
men voert liever de eendjes
dan een zwerver zonder brood
mijn…
het laatste licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
676 in de avondschemering
zie ik de dunne handen
haar porseleinen gelaat
het onaangeroerde glas
de ziel klopt aan bij
het sterke hart dat
zich niet gewonnen geeft
in het uur van de wolf
dwaalt mijn hoofd af
naar de waan en de werkelijkheid
tot ze vervagen tot een
dikke grijze brij
in de ochtendschemering
verbergt zich de duisternis…
Artistieke streken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
421 De omgekeerde bladzijde
tracht de stilte voor te blijven
nu niemand, zelfs jij niet
mijn gedachten kan verstoren
ontroering brengt meer kalmte
dan zwijgen eenzaam kan vertalen
lichaamstaal blijft onveranderlijk
door intieme artistieke streken
gelaten in liefdesverdriet gestreeld
breng ik mijn ziel terug naar zee
en kijk ik naar de schepen…
rivierarm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 het leek op toeval
of een bekend gelaat
dat van een glooiend dal
in weelderige weldaad
uit onverklaarbare lucht
vliegt een eend tegemoet
kalme spiegel, zachte zucht
dicht bij rustend gemoed
de tijd lijkt eeuwen geleden
water, ver weg van hier
met lijf en leden afgesneden
och arme, oude rivier…
Mijn zonne-schijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Alles verlaten achterlaat
teruggeworpen op zichzelf
terwijl ze haar gewelf
ontspint als Groot-Gelaat
van dood en wrange waarheid,
zomers tot illusies maakt
dan komt kille eenzaamheid.
Een vechten tegen haar verraad
in angst en bitterheid,
die de dood ontwaart.…
Droomrijk
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
523 Wie zal het droomrijk betreden
met een gouden glans op het gelaat?…
Scène
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.150 Gehuld in een bruin gewaad,
schrijdt zij langzaam voort,
trots geheven, haar gelaat,
verbannen van dit vervloekte oord.
De handen op de rug gebonden,
touwen stremmen het bloed,
verborgen zijn de open wonden,
ze aanvaardt haar lot met moed.…
Wenk
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.898 Het is al een ervaren ideaal,
dat een naam diepzinnige sporen laat
Ook lijkt het dieper dan normaal,
dat ik de wenken prees van het gelaat
In eenzame uren zonder
aanduiding van tijd vanuit
de stilte gluren en
door iedere klank bevrijd
Nu galmt het laatste lied
en dooft de laatste vlam
wetend dat jij hierheen ziet
verlaat ik de drukte…
Carnaval
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.787 Op één dag van het jaar
mochten knechten meesters zijn
verkrachtten slaven slaven
sloot de elite zich af in roes
van lust en genot, mits voorzien
van een masker voor het gelaat
want stel je eens voor dat een schaap
de mens herkende, zoals een hoer
een klant, de echte groenteboer
alvast wat bio-bospeen bestelde
morgen was vast te laat…
Ondiep water.
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.341 Jouw gelaat in wit en dik.
Hoe lang heb je op de dood gewacht.
Heb je gestreden met onmenselijke kracht.
Heb je alles gegeven wat je in je had.
Kwam het zomaar op je pad.
Intens verdrietig en alleen
staat je familie om je heen.
Na een nacht zoeken en dwalen
vonden ze jou en komen je halen.…
Ode aan de kersenbloesem
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
890 De kou verdween
En jij ontbloeide
Zachte kleuren van
De kersenbloesem
Felle schakeringen
Van geknoopte obi
Verzonken ben jij
In de kimono van lente
Ik zie je staan
Met parasol als schoon attribuut
Die je gelaat
In schaduwen verbergt
De kou verdwijnt
In de stralen van de eerste zon
Doch zorgt jouw aanblik
Voor de eerste likkende…
Nooit geboren kind
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
949 Wat had ik graag
De warmte van je lijfje willen voelen
liggend op mijn lichaam
En de geur van je haartjes willen ruiken
ik noem je zachtjes bij je naam
Wat had ik graag
Je onschuldige ogen willen aanschouwen
gericht op mijn gelaat
En je eerste geluidjes willen horen
alleen ik die ze verstaat
Wat ben je lief en zo teder bemind
Mijn…
nieuwgelaten traan
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.005 in haar hand hield zij geborgen
een nieuwgelaten traan
intens verdriet
lag diep verscholen
niemand die het zag
geen mens wou het horen
door vertwijfeling gebroken
in de stilte geraakt
haar lach ooit verloren
hoe bitter is de vraag
waar de droom is gebleven
haar wens nog te leven
in elke traan gelaten
schuilde
stille hoop…
verkrampte woorden
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.859 waar ik de lach in jouw ogen
niet langer ontwaar
het speelse verdwijnt
in gelaten tranen
verkramping van woorden
gebroken door pijn
onhoorbaar geworden
in de vraag
waarom
zoek ik het antwoord
in betraande ogen
aanzie het smeken
dwars door mij heen
schenk jou de troost
die woorden vermogen
geef ons de lach
die even verdween…
Moord
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.590 Een schot
rampzaligheid
Een haal aan de trekker
Jeugdfrustratie,
Haat en nijd
Misdaad in de maatschappij
Razernij
Orde, veiligheid
Angst voor repercussies
Ontkenning van gelatenheid
De richting kwijt
Valse illusies
Mededogen, harde wraak
Voor of tegen mee betogen
’t wordt hun zaak
wat moet wel en wat moet
niet gewogen
Achter…
Genesis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.229 In mijn hart bevindt zich een doosje dat rinkelt als het dondert
iets in jouw ogen
een snelle gelatenheid
waarmee je ribben ritsen jarretellen
wij kleden ons uit tot bot
we herinneren ons de oerdag waarop
jij opstak in verholen riet
ik hemelhoog ontving
woonst nu
trailerpark met vreemde namen,
de stilte dicht bij ons
trailerpark aan afrit…
co-existentie
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
3.204 Je staat daar: naakt gelaat,
mijn broeder, vriend en verre mens.
Hoe dikwijls al herkende ik
de ebbe van dit tij
maar 'k wil niet leren...
Ik tart de overvloed
al is het met verscheurd gemoed.
------------------------------------------------
Uit: Herworteld leven…
Midzomernacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.034 glinsterende dauwdruppels
als edelstenen door
het weefsel van de nacht
de maan werpt zilverstrepen
op een zwevende spinragdraad
verstrekkende spiralen
glanzen zijdezacht
een lichtstraal raakt de nevellinten
tekent dansende kleuren
beschijnt zijn zwart gelaat
woorden in eeuwigheid
van stil herinneren
hij kan in gedachten
de wereldtop…
gesloten
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.982 dichter
van zwarte gaten
leemtes in hiaten
vulling
van speeksel en cement
metselaar
van torenhoge muren
om zich heen
vormt een burcht
voor het leven omgeven
door oceanen van
bloed
nimmer gevloeid
zweet
dat nooit uitbreekt
tranen
niet gelaten
dichter
laat de spelonken
van de ziel
ongemoeid
wanneer
het voegsel
van het…
Zuurstofsieraad
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
580 Misschien weet ik wel wat ik bedoel
maar zonder bomen geen gevoel
van lente en een stille droom
gewoon het natuurlijke dromen
van een statige berkenboom
zoals die in de stilte staat
gouden zonneschijn op het gelaat
grijze wolken rond de hoge kruin
een zuurstofsieraad in de tuin
die takken als zijn armen strekt
tot in het zuiver…
In zenuw opgeknoopt
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
515 de schouw
beheerste de entree
met muren vol
strengkijkende regenten
het stemgeluid
heeft het verbruid
hier ritselen papieren
getekend tot besluit
het witte boord
in zenuw opgeknoopt
met water aan de lippen
ze laten je zo stikken
nog is er geen
opening van zaken
het laatste testament dat telt maar
waar heeft de notaris dat gelaten…
Ook niet veel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
872 Gelaten de woorden volgen die gedachten kunnen zijn maar alleen het wachten verstillen.
Omdat ik niet meer ben dan de troostrijke schaduw die
niet zal vergaan.
Of de stem die sprekend de kou van het ontwaken in elk verhaal van gisteren laat terugkeren.…
Luister.
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
589 een dag, misschien is het wel een nacht
dan haal ik je, en je weet het
dan treed ik je tegemoet in het licht,
en haal ik je uit het duister
je hebt hier zolang naar verlangd mijn lief
je hebt hier zo veel jaren op gewacht
wie had dat ooit gedacht,
mijn nooit gedachte hartendief
op dat heilig ogenblik,
aanschouw jij eindelijk mijn gelaat…
ijs
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 als klein kind
een dreumes
verdwaald in taal
luisterend blind
de zee
niet meer
als de zee
niet meer
in het oor
waarom gaat
dit door
muziek in je gelaat
niet de zee
als
meer
er staat
ruis in je ogen
schuim op de regels
slapende egels
vogels drogen ogen
waarom staat het veld
leeg in koude lucht
ik maak het vol
daarom…