15535 resultaten.
gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
840 Zijn hoofd is een wirwar van draden.
De verbindingen zijn zo uitgebreid,
dat hij een gespannen leven leidt.
Hij moet zoveel doen,
daar wringt de schoen.
Zijn haren worden grijs,
dat is de slimheid zijn prijs.
Hij woelt dag en nacht,
tot hij bijna versmacht.
Het ventje in zijn hoofd,
kan maar niet worden gedoofd.
Hij slaakt een diepe zucht…
Vreugde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
239 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.
Ineens weer weten dat het leven mooi is
al blijven…
drie keer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
716 op reis naar Hades of Elysion
keer ik voor de Styx naar huis
voor een nieuwe opkomst van de zon
als is het ditmaal nog abuis
men komt thuis om weer op reis te gaan
een derde keer wacht scheepsrecht mij
geen ontkomen is eraan
Moira laat geen sterveling echt vrij
twee keer gelukkig ten halve gekeerd
bleef de levensdraad onafgeknipt
het…
Geslepen, maar net niet scherp genoeg
snelsonnet
3.3 met 14 stemmen
2.006 Met boerenslimheid gingen zij te werk
Eerst niet bereid zijn lolly aan te nemen
En ook geen zin te vallen voor zijn flemen
Maar wel een daad gesteld, zo stoer en sterk
Ze namen de verkeerde fiets, die heren
Juist op de oude was er iets te leren…
Stroomuitwaarts
snelsonnet
3.6 met 18 stemmen
1.448 Ineens voelden ze iets van luchtweerstand
En onder hen ontstond de duisternis
Er klonk al snel gejaagd gefluister: 'is
De kerstman soms wat roekeloos geland?'
Tevreden sprak de sterrenwichelaar:
De donk're dagen zijn wel vroeg dit jaar…
"Alles en iedereen"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Iedereen
heeft een keerzijde
hij een zij
zij een hij
en dat geldt ook voor
alles!…
(Gepasseerd) station
snelsonnet
3.9 met 9 stemmen
641 Het licht stond ongetwijfeld niet op groen,
Daar bij die walvisstaart in Spijkenisse.
Een walvis is dan nauwelijks te missen,
Hij wou dat graag een keertje beter doen.
Als machinist wist hij dat dát niet kon,
Dat heet daar dan een gepasseerd station.…
Eenzaamheidstanka
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
525 De lamellen dicht.
Niet langer geborgenheid
in het blinde huis.
Waarom denk ik aan Hopper?
Met twee tezamen alleen.…
woestenij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 (verhaspeling van ” Waar zoude ik met mijn liefde henen”
van Karel van de Woestijne)
waar moet ik met mijn liefde henen,
nu ik u niet minnen kan?
ik zie de regen wenen
bij het zinken van de zon.
op straat de vlagen kermen
alsof er iets nog reden had.
wat doe ik met die huiver
die als lust uw lichaam had?
o kon ik nog mijn ogen
op uw…
Muzegang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
697 "In welke houding
voel jij je senang?"
vroeg zij me,
mijn levenskunstenlerares
van haar krijg ik al
bijna zeven jaar les
in 't perfectioneren
van de muzegang
"Het leven als kunstwerk?
Mijn hemel, poëet
daar vraag je me wat
dat zoek ik nog uit
Homerus en Sappho en
Orfeus z'n luit
in netgedicht, snelsonnet
of hartenkreet?…
De laatste straatsteen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
625 In mijn hoofd stromen gedachten
Gedachten waar ik niks mee kan
En wat ik ook zoek
Het blijft een wankelend evenwicht van afwachten
Jij haalt je schouders op
Wat duurt de tijd zo lang, zo alleen
Het enige wat ik dan wil is lopen
Maar waar brengt dat heen?
Ik ga lopen,
Totdat ik de laatste steen heb geraakt
Laatst kijk ik achterom
Naar…
De nachttrein
netgedicht
1.5 met 17 stemmen
315 Rollende nachttrein
lichten glijden door het glas
een slapend gezicht
Nachttrein staat stil in
het dovende blauw; zijn metalen huid
bewaart het laatste licht. Raam spiegelt een hemel die
zacht en zonder haast naar donker helt, terwijl het spoor niets meer verlangt.
Wagons schuiven het
station uit, een zachte ruk door lucht
die al naar…
openlucht museum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Het water was inktzwart
droeg takken van bomen met zich mee.
Wild en kolkend sloeg het water tegen de dijken.
De storm was niet ver af.
Door het intense zonlicht laag boven de horizon
tekenden zich dreigende figuren af.
De zon scheen met moeite door de wollen wolken.
Het landschap werd daardoor mooier dan ooit.
Tijdens de Herfst en de storm…
Autisme en natuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Kijk wat een rust het in zijn hoofd geeft
de wereld onder het bladerdak is magisch
de zon filtert het zonlicht prachtig door de bladeren
Soms als we daar lopen
doet hij zijn armen omhoog en vangt de stralen
en dan die bomen .......
als een echte boomknuffelaar vindt hij zijn rust
Rust in zijn hoofd
rust in zijn lijf
het leven is al…
Roemloos afgaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 Wie ben je,
wanneer niemand danst,
naar jouw pijpen?
Wat blijft er van je over,
wanneer je verloren hebt,
en er niemand overblijft,
die naar je luisteren wil?
Weinig meer,
geloven de verliezers.
Gelukkig alles nog,
beseffen ware kiezers.
Winnaars en verliezers.
kiezen samen spelen.
Wie altijd moeten winnen,
spelen het spel niet meer…
In gedachten bij Nieuw Beijerland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Laten we in gebed en gedachten bij hen zijn
Die nu lijden aan smart en enorme zielenpijn.
Laten we in gebed en gedachten bij hen zijn.
Deze zaterdag speelde met de schaduw
Niemand verlangde naar tranen
Het onzegbare werd werkelijkheid
In een hele korte seconden aan tijd.
Tijd wrikte graszoden uit de grond
Sloot van ontzetting menig mond…
G O A L ! ! ! !
snelsonnet
4.6 met 7 stemmen
625 Mijn sixpack heb ik nimmer laten zien,
Van rare dansjes wilde ik niks weten,
Nooit heb ik mij verlaagd tot oerwoudkreten.
Beschaafd riep ik “Hiep hoi”, maar bovendien:
Had ik daarbij mijn shirtje uitgetrokken,
Dan schoot ik na een goal ook nog eens bokken.…
Spiegelen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 Als je lang alleen bent
kijk je
minder in de spiegel
spiegel je dus minder
blijf je langer alleen!…
Smelfie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
574 Goed jongens, we beginnen met de kring
Wat hebben we gehoord, gezien, bekeken
Dat jullie met de klas willen bespreken
Een blote vrouw waar een tampon uit hing?
Wie is dat die zich uit het raam wil gooien?
Dat is het zoontje van Heleen van Royen.…
onweder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 Zwoele onweersdag.
Geen windje verteld
dat straks onweer opwelt.
Donderkoppen zwellen,
tot kolossale wolken.
Het wordt donker, kil,
het weder heeft zijn gril.
Onweersbui,
stromende regen
komt moeder aarde tegen.
Bliksemschichten, vuurwerk,
donderslagen zo sterk.
De aarde trilt,
de mens rilt.
Flitsend licht,
spookachtig zicht.
Oorverdovend…
Het bankje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
830 Ik zie de mannen van tachtig
Stoer willen ze nog zijn
Zo verdringen zij hun pijn
Wanen zich toch machtig
Zij schuilen bij elkaar
Bij het bankje op de hoek
Eentje slaakt een vloek
De ander rookt sigaar
Daar loopt een jonge meid
De blikken buigen mee
Vol vergane viriliteit
Zo verglijdt hier de tijd
Tot in de eeuwige zee
Van de vergetelheid…
Dood in de kop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 Waar het leven
Niet meer woont,
De dood niet
Langer wacht
Maar nu al
Is komen wonen
In wat mijn brein
Schijnt te zijn,
Terwijl het lichaam
Zo op het oog doorgaat
Met leven, nog,
Worden graven
Opengebroken
En vind ik de
Dood die uit het
Leven is opgestaan,
Is het alleen de dood
Nog die leeft…
Bidden voor gewas en arbeid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
3.916 Heer wij bidden U voor gewas en arbeid
Dat er ook dit jaar genoeg eten mag zijn
Geef op Uw tijd regen en zonneschijn
Zodat er sprake is van vruchtbaarheid.
Mensen kunnen wel de zaden strooien
Toch kunnen ze geen wasdom geven
Ook al is dit wel hun doel en streven
Maar alleen U kunt de groei voltooien.
Wij willen U ook bidden voor de arbeid…
Hier en nu
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
501 Hoofd gevangen genomen
Door het verleden,
Lange haren verstrikt
In de scherpe takken van
De boom die buitenproportioneel
Gegroeid is, bemest met pijn van
De tijd die achter mij ligt;
Zit met mijn hoofd alleen
Nog in mijn verleden, mijn dagen
Gevuld met gedachten aan
Oud zeer dat mij is aangedaan -
Leer er nu uit te ontsnappen,…
Snurken en slaap gebrek
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
587 Wanneer HIJ ziek is, is HIJ ziek,
beroerd en naar, vervelend en ach ik heb...
wanneer HIJ ziek is, oh das niet mooi!
Wanneer HIJ hoest is er inderdaad wat loos,
vanzelf, maar de huisarts is vrij en een ander?
Nee hoor dat is er niet bij!
Wanneer HIJ ziek is en de huisarts vrij,
als HIJ hoest en ook snurkt
ben ik absoluut niet blij,…
Mijn bijzondere vriendin Christel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.158 Ik heb een vriendin, jawel meer dan een,
maar zoals ZIJ, is er geen een.
Ze is jong, want wat is oud,
verdient haar gewicht gewoon in puur goud.
Heeft een gezin en is altijd druk,
toch maakt ze tijd, voor ook ander geluk
Heeft een man, drie koters, begin er maar aan,
toch zal ze voor anderen altijd klaarstaan.
Brengt spul naar school…
VERZIEKT!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
521 Wie kent niet die momenten
dat je jezelf verwent
met veel eten, teveel
met veel snoepen, teveel
met veel luieren, teveel
met veel spanning, teveel
wie kent niet die momenten
dat je jezelf verziekt!!…
de bijen zullen steken
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
566 de bijen zullen steken
nu kan je niet meer weg
ze kunnen niet vergeten
wat heb je brute pech…
hun vriendje werd vermoord
in een glas cola laf versmoord
de bijen willen zich nu wreken
en daarom gaan ze steken…
een wijze les voor iedereen
heb respect voor mens en dier
want het is enkel op die manier
dat alles goed komt niet… gemeen!…
Het woord heet hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Het woord heet ‘zwijgen’ om aan te kunnen blijven,
te visualiseren wat de wind ons kan leren.
Zij die ook op deze drempel ooit hebben gestaan
weten hoe een en ander nu verder zal gaan.
We vertrekken van waar we nu toevallig zijn,
ervaren samen en alleen die intense zielenpijn.
We voelen het huidige, het pure, het intense zwijgen,
het verwerken…
Witruimte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
554 Stel je vragen erbij,
wik mijn woorden.
Ze zijn niet adequaat,
kruimels, zandkorrels slechts
van wat wil worden gezegd.
En neem het tussenrijk mee,
het wit waarin ze zijn gevangen,
want geen verhaal kan bestaan
als niet met zicht en gehoor
een hart de dingen verbindt.
Laat mij ook toe tot jouw stilten,
lief,
laat mij daar
scheppend…