1130 resultaten.
voorheen zwarte bodemloze putten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 Zie hoe de zon
de aarde tot genezen slaat
met elementen gooit het leven
sommeert tot weerkaatsen
tot kommen vloeibare ruimte
tot vijvers van reflectie smeedt
smaragd aambeeld van mezelf gifgroen
met wat speelruimte de huid reeds
bruiner mijn lichaam wuivend
rimpelende golfjes lichtjes goud de gloed speelser
dan ik zelf wil het lijf nog…
Cahaya baru
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
482 en wijds en onbestemd
in eukalypta's duisternis verborgen
zwijgend houdt de achterkant der maan
als nachtwacht moeder aarde in haar greep
als langs de zeeën tot de verre kim
er vonken gloeien bij de oosterpoort
die kale rotsen van takla makan
in lichterlaaie zetten, woeste hoogten
van lhasa, tibet en de himalaya's
in roze gouden gloed…
Duisternis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
496 Wanneer ik op het punt sta te schreeuwen, schieten mijn ogen open en zie ik door de spleten van de gordijnen, de zonsopgang met een wondermooie gloed erond.
Een nieuwe dag begint!…
Liefdesemoties
netgedicht
3.2 met 24 stemmen
435 ik wist
wat ik miste
toen ik jou
niet meer als
horizon zag en
mijn eerste blik
niet jouw
fotogeniek heerlijk
gezicht met
lachende ogen zag
het was mijn eigen
spiegelbeeld zonder
enig perspectief
in emoties vaag en
onbestendig waar
anders liefde
een warme gloed
trilde kaatste wit
in hard lichtblauw
existentiele kou
waar vage…
Schets bij de rivier
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
461 Ergens kronkelen zoete golven
in zacht bewegen op en neer
vissen springen boven water
zwanen stijgen op uit zilverpapier
emoties buitelen over elkaar
penselen schetsen tederheid
van de wind, een lentewind
tussen oorlog en vrede
en haar zijdezachte haar
een landschap vol
met groene oevers
gele lissen en libellen
gloed van een rode…
Nachtwoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
169 de maan
een zilveren sluier valt over de groene bomen
de vrees voor de waarheid is nu heengegaan
de dwaze mensendroom weeft draden
van een oud vergeten mysterie
geen mens die deze stille paden kent
een nobele echo zweeft door de contreien
de koude aarde wordt door licht verwarmt
waar sterrenstof de diepe ziel komt wijden
een extra gloed…
Het Licht van Morgen
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
258 Wanneer de nacht de wereld dekt,
en stilte elke straat bedekt,
verschijnt heel zacht een eerste gloed,
die nieuwe dromen groeien doet.
De zon klimt langzaam naar omhoog,
kleurt wolken rood en hemel hoog.
Een nieuwe dag ligt weer gereed,
vol kansen die nog niemand weet.…
Morgen, bij dageraad
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
121 Ik zal niet kijken naar de gouden gloed van de vallende avond,
Noch de zeilen in de verte die afdalen naar Harfleur,
En als ik aankom, zal ik op je graf
Een boeket van groene hulst en bloeiende heide leggen.…
Moderne Eva
gedicht
3.3 met 14 stemmen
19.226 O, kindren, kindren, die nooit wezen zult,
Omdat uw moeder alle warmte weerde,
En liever ’t hart door eigen gloed verteerde,
Dan u te dragen in een schoongeduld…
Hoe heeft uw liefheid toch mijn droom vervuld,
Als in de nacht de schimmen wederkeerden,
Die daags ik uitdreef, naar ’t mijn wil begeerde,
Maar die dan kwamen, klagend hoogmoed’s schuld…
Proef mijn zee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
924 galloperen
briesend gaan zij harder rennen
daar, vlak langs de waterlijn
het schuim spat hoog op
de ruiter, bespeelt half
gebogen op de rug van
het paard de leidsels
en viert de teugels
wapperende haren volgen
de snelheid van de gallop
de hoeven lijken het
zand noch het water te raken
sneller en sneller gaat het
richting de gloed…
In glinsters verpakt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 in rood en groen
staan daar de in
glinsters verpakte
attributen die
horen bij een zalig
kerstfeest
de jaren van rust
tussen versieren en
opruimen hebben
geen afbreuk gedaan
aan de magische
gloed van weleer
de uitgepakte zaak
heeft zo te zien wel
veel stuk gemaakt
maar de tijd voor
nieuw is voorbij
deze outfit hoort erbij…
Mijn gids
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 Voer me zachtjes mee
aan de vingers van je rechterhand
weg van diepe dalen
langs de chaosbergen
uit mijn verleden
naar de warme gloed
die mijn innerlijke voedt
laat me op je schouder leunen
wanneer de demonen uit mijn hel
in een rauwe confrontatie met ‘t verleden
zich een weg doorheen m’n ziel branden
tot de gezuiverde geest…
Steen voor steen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.508 De waarheid haalt de leugen binnen
geeft glanzend leven een zwarte gloed
wanneer de avond de nacht begroet
hoor ik weer die oprechte zinnen
nu razen letters door mijn bloed
onze taal wil ik blindelings beminnen
weten van warm gevoel laten winnen
het verkracht mijn laatste restje moed
mooie woorden ooit ontvangen
door alle gevlochten…
Heilloos verlangen
gedicht
3.5 met 28 stemmen
6.777 vat te krijgen op dit tijdsgewricht
leg ik wat woorden vast in een gedicht
als poging om de onlust te verklaren
maar leven in een vers stuit op bezwaren
vandaar dat ik mij anderszins verplicht
en mee zal trekken met het wijkend licht
tot in de eeuw die dichters mocht ervaren
een eeuw waarin blank marmer boud zou stoeien
met de bronzen gloed…
Nieuwe kracht in mijn liefdeslied....
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.727 mijn woorden zullen
ge- en herschreven worden
Maar enkel door mij
De wind zweeft mee met mij
langs de laatste zee van
talloze emoties - waarin wij
duizend dromen zullen beleven-
en neemt mij naar de mooiste
zonsondergang van mijn leven
Maar toch is het niet de mooiste;
zo zonder jou aan m'n zijde
is de zon niet langer
met haar gloed…
als rozenknoppen
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
753 fluister zacht tegen de nacht dat
ik je teder in mijn naaktheid wil leggen
als wind die nooit het einde van de lente kent
en hunkerend vrije dromen laat ontluiken
boven de rode gloed van rozenvelden
daal langzaam met je handen op mijn schouders
als je bloemblaadjes tot hemelbogen zaait
ik zal je haren betranen met het maanlicht…
De regenboog
gedicht
3.2 met 28 stemmen
11.105 Op onze koers verscheen
worp van het noorderlicht een medaillon
tegen de onweerswolken en begon
te stralen als gedolven marmersteen
uit Connemara: groen met daardoorheen
opalen regen, boog die welfde, won
aan gloed van blauw, een purperpoort, een bron
van geel, oranje en dieprood inéén.…
Flirten met de Duivel
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.061 mijn hand glijdt sensueel
over jouw zwarte sexy shirt
langzaam naar beneden
je billen strak in spijkerbroek
wiegen zwoel
op het ritme van de nacht
een stem uit de verte
fluistert duivelse verlangens
bevangen door wellust
geef ik me over aan mijn lijf
dat begeerte verraadt
in schemer van de maan
verschijnt een gloed
op mijn melkwitte…
Liefde
hartenkreet
3.9 met 29 stemmen
2.437 dwingen
Maar moet je toezingen
Ontmoeting vol van geluk
Zaligmakend verrukkelijk
Liefde zal steeds groeien
Harten zullen opbloeien
Vervlochten in samenzijn
Twee zielen op een lijn
Liefde verlangt openheid
Praten huilen op zijn tijd
Vergeten en weer vergeven
Zo raak je dieper verweven
Liefde is het mooiste goed
Gehuld in een zachte gloed…
Een verdoolde.
poëzie
3.1 met 24 stemmen
8.451 Nu is zij dood - -
haar kleine hart
kan niet meer zeggen wat het mart,
en beide ogen zijn gedoofd;
‘k heb in hun gloed heel lang geloofd;
haar lippen zijn van klank ontdaan,
nu zij voor goed is heen gegaan.
Zo sluipend stil is zij verdwenen;
zij ging voor altijd van mij henen
het leven in, dat flonk’ring bood…
Nu is zij dood!…
Het beloofde land
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.238 Water, heldere spiegel
op bleke bergen
koud sterrenlicht
Eeuwig maagdelijk water
zacht ruisend verhaal
tekende zijn verre weg
in onmetelijke rust
En ik zag de glans
van je schreden
de wonderlijke gloed
van de blauwe maan
op je stil gelaat
de schaduw
van je tere silhouet
dansend in het zilver
van de fluisterende stroom
Nu vraag ik…
Spiegeling
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
671 Zie hoe de wolken zich grijzend spiegelen
in het deinende water dat zo vurig brandt
waar de zon in het westen is verzonken
Rood glijdt een gloed over het verlaten strand
Kabbelende golven ruisen zachte woorden
ze dansen zich tot een roes van schuim
Het zwarte zwerk knipoogt heldere sterren
Een meeuw krijst de magie uit het hemelruim
Een…
Zielsveel
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
2.024 Mijn hart is niet te leen
zij klopt alleen voor jou
Vol tederheid en passie
onvoorwaardelijk trouw
Mijn hart is intens zuiver
verlangend is haar gloed
Zij koestert jouw warmte
jij kruipt door haar bloed
Mijn hart is zo eenkennig
jij hebt een plekje exclusief
Daar waar niemand anders is
want ik heb je vreselijk lief
Mijn hart is soms…
Nat uur
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
466 De frisheid in je longen
is van damp, is van dauw
Morgen door merel bezongen
Wij samen alleen tegen kou
Een uur overdag, een avonduur,
een uur nat, een uur droog
maakt je vrij, opent wegen
Geen grens, deur of muur
De akker glanst in gloed
van avondrood en zomerzwoel
Schemer door reebok begroet
We weten: straks is het koel
De lucht…
Weemoed
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.428 toen ons lachen zich mengde, licht doch massief
een vriendschap gedragen door engelengeduld
verlang ik, mijn chronische lief
Jij blijft onvindbaar, hoe diep ik ook delf
op zoek naar vergane perfectie
Mijn rudimentaire affectie
geldt jou, monument van jezelf
Neem jij nu de moed
mij een glimlach te geven
dan zweef ik heel even
in hemelse gloed…
Blik op oneindig
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
628 nieuwe horizonten
‘bonbien’, relativeert zij
passievolle beelden in gedachten
met de mond op glimlachstand
terwijl ze aan het pennen is
in de vrije natuur
weg van sleur en stress
blik op oneindig, verstand op nul
mijmert ze blootsvoets
over de alfa en bèta golven
in haar vrouwenhart
diep van binnen woelt iets
dat zich baadt in rode gloed…
hand in hand
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.321 Hij voelt hoe haar
zachtheid strijkt langs zijn huid,
haar gloed diep binnendringt
Daar valt een bruin blad in haar
schoot - van een Amerikaanse
Eik. Lachend kijken ze ernaar,
dan naar elkaar, zo verliefd na
meer dan vijfenveertig jaar…
NAAR DE NATUUR
gedicht
2.6 met 12 stemmen
6.824 Ik ben gelijk een smidse verontrust,
Mijn hartslag hamert en mijn aandacht boort;
Mijn ogen zijn vol weerschijn en vol gloed,
Mijn liefde arbeidt in een zuil van vuur,
En langzaam uit mijn hunkerend gemoed
Onthult uw beeltnis zich naar de natuur.…
Kerkgangers na Pasen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
595 De kracht van overwonnen dood
doet Zijn nabijheid stralen,
het leven ademhalen
op wegen van geloof en hoop,
ze rijden in de wereld
met opgewekt gemoed
de warme gloed van Pinksteren
vol overtuiging tegemoet.…
Raquel
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
523 vijfentwintig kilo knoken
een bruin gerimpeld vel
’s nachts hield hij haar als een machete
tussen zijn ontvleesde benen
ze geurde naar tabak
en toen gebeurde het
ik hoorde nog het zoemen van mijn lens
ze legde de beentjes van haar hand
zo broos
op de sterke arm van die mooie jonge man
en ik zag het aan zijn ogen
hij voelde weer de gloed…