1811 resultaten.
tikje ondoorzichtig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
917 wolken
en wat grijs
tikje ondoorzichtig
de zon wilde wel
maar scheen toch
heel voorzichtig
een matte sfeer
iets te benauwd
alsof je adem
dubbelvouwt en
niet naar buiten
lijkt te komen
we zijn er allebei
de bank is vrij
jij kent de plaats
wijs mij de bomen
waaronder we de
andere wereld dromen…
ijskristallen....
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.444 het kraken der sneeuw
verwarde gedachten
voetstappen gaan
de eindeloosheid
waar ijskristallen
ramen schilderen
de dood ons groet
in bloemen van grijs
als dank aan het dromen
naar dierbaren toe
zij schenken ons tranen
in engelenwit
waar kraken gedempt
mijn voetstappen wist
ik volg jouw in dromen
geen weg terug…
donkergrijze regen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
722 zo schets ik mij
in lege straten
weggezonken achter
klokgelui van eindige dingen
zonder slaap
word ik herkend
zoals de steen
die stilte uitspuwt
blind en grijs
de ademhaling
het harde vocht
aan het vlinderraam
vertelt de nacht onafgebroken
hoe waarheid schreeuwt
in het vaarwel
door het veroordelen van verwachting
vergat ik…
Lentedramatiek
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
711 lente verzachtte kleur
met achterliggend grijs uit angst
voor eigen licht zocht zij de schaduw
zich vormend
waarin haar wereld viel
in klodders van dramatiek
gestuurd door zinnebeeldigheid
zoekend in houvast
gooide zij zich op het doek
kraste horizon na horizon waande
zich in zich geboren en straalde
nooit verblekend in haar nieuwe…
gefluister in de wind
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.201 in die eeuwig strelende wind
aanhoor ik jouw gefluister
raakt mij als lichte regen
tranen, immer zacht
schenken ogen hun diepste kleur
aan gebroken regenbogen
verdrijven zij de helderheid
als de nacht ze langzaam sluit
herleeft jouw lach in dromen
kleurt zij al het grijs
toch zal ik het horen
als de fluistering der wind…
Mist
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
547 Deze dag is als een moede man
die in een straat grijs en stil,
zijn droefheid niet verkroppen kan
maar toch niet huilen wil.
Over natte wegen zweeft
een waas van onverschilligheid,
het is net of alles wat er leeft
opzo'n grauwe dag in stilte lijdt.…
uitgeleefd
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
592 uit mijn laatste raam kijkende
zag ik al luisterend naar
het wegsterven van hun klaagzang
traag zwarte vogels vliegen
over grijs betegelde akkers
waarachter ze verdwenen
in een hels avondrood
al wachtend op de volgende vlucht
tank ik mijn laatste glaasje diesel
klop mijn pijp en sluit alvast m’ n luiken…
Pleintje
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
597 Hij lachte naar ons
vanaf zijn rechthoek in de boekenkast,
zijn provençaals terras,
waar alles rose was
met grijs en blauw,
hij ook, in de zon.
Plein, platanen, fontein,
alles was zoals het hoort,
volmaakt van barsten, kloven, mossen.
Het was gezellig met zijn weduwe
op die avond van het oude jaar
waar hij niet was.
Hij kon niet.…
Haren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
916 Zie in het grijze Haren het bewijs:
Wie daar nog haren heeft, heeft ze nu grijs.…
nestwarmte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
510 rond kale takken treurt
nog grijs, de winter versplintert licht
op koude muren zien de buren slechts
een armlengte rood
want binnen huist de broze dag
als kleinood aan de wand
voor deze kant geen kaarsvlam, die
mijn vergezicht vertaalt
het haalt niet, bij de zomer
ach
het haalt niet
bij de liefde, die mijn binnenkant
bepaalt…
Ecologisch Paradijs
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
445 Die kastanjeboom staat daar al eeuwenlang
Onder zijn dichte bladerdak huist een ecologisch
Paradijs van torren, spinnetjes en korstmossen
Schimmel grijs die harmonieus samenleven op de
Tonen van een vogelwijs.…
in het gouden voetspoor
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
516 nadat we
tafel en stoel
verschoven
de feiten naar
fabels verdraaiden
de serviezen in
de kast veschikten
de waarheid naar
details verzetten
dachten we
dat alles wat we
aanraakten in iets
beters veranderen zou
maar onze harten werden
grauw en grijs als graniet
we verkeken ons op
het glanzende goud
zoals Midas…
Nog kleurde je lach
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
479 ik zag je
donkeren
in de met licht
doorschoten
wolken
nog kleurde
je lach in het
al duister geweld
natuurlijk
was jij bang
zoals zovelen
voor het
plotselinge en
ongrijpbare dat
zich manifesteert in
elektrisch ontladen
na immense klappers
zonder weerga
in grijs vallende
schoonmaak wist
het onweercomplex
gelukkig weg te komen…
De gouden glans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 De lucht is te donker
De maan te grijs
Ik zoek een wonder
Ik wil zijn in het hemelparadijs
Ik hoop niet te vluchten te vluchtig
Maar in jouw gouden ogen
Laten mij zijn zo luchtig
Dat ik bij jou zijde zijn mogen
Voor altijd zijn aan jou zij
Want voor altijd heb ik je lief de lucht is blauw
Zo zijn wij en blij
Ik zal je vinden en…
Kerst 2024 Haiku
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
765 Het is weer eens Kerst
Sneeuwpop en gezelligheid
Vrede op Aarde
Maar niet echt, niet heus
Ideaalbeeld aan duigen
Grijs saai regenweer
Geen witte Kerst meer
Eenzaamheid, oorlogsdreiging
Illegaal vuurwerk
Schuilen bij elkaar
Over grote afstanden
Online een knuffel
Het nieuwe samen
Sinds covid was het nooit meer
Een…
Kwikstaarten in de tuin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
317 Door het schimmige grijs
van wie wat wanneer heen
zijn de ochtenden wazig
groen van bezoek dat zal dansen
en lachen, met veel gebaren
verhalen zal vertellen
en altijd een aanleiding vindt
om mij aan te raken
en innig te omarmen
Het is alles, maar niet genoeg
Ik wil nog niet
wegkruipen in mijn holletje
Kon ik me maar verschuilen…
drift in vage passen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.111 ik zag ze lopen
naast elkaar
geen hand in hand
die band
was al verlopen
zij licht en grijs
hij krom maar
lang niet dom
ik zag zijn drift
in vage passen
altijd op
een tweede rij
hij veerde op als
hij een ander zag
de ogen iets geloken
maar zij
beheerste het toneel
dirigeerde veel te veel
haar lieve lach sloot
snel de luxaflexen…
Een moment
hartenkreet
5.0 met 34 stemmen
1.562 Grijs wordt blauw,
De gouden zon,
wordt geboren,
ik voel de stralen,
op mijn gezicht
en sluit mijn ogen.
Direkt voel ik weer kou,
het betrekt,
de zon vervaagt.
Ik voelde me,
intens gelukkig,
...heel even...…
schaduwen
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
504 de ondergang van ‘t licht
verlengt de schaduwen
van de sombere sparren
projectie in zwart en grijs
bevroren en verstijfd blad
de avond in kille kleuren
de nacht lijkt zonder einde
in grauwdoodse nevelflarden
berusting in ‘t onvermijdelijke
er is elke dag een wonder
als ’t opkomend licht ontwaakt
de schaduwen korter worden…
De zee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.481 Strakblauw, zeegroen of grijs
verwoestend of rakend aan het paradijs
verkwikkend, helend of beukend op de kust
een grillig monster of fenomeen van rust
Een spiegel die een vlak slechts toont
de blik daaronder die de snorkelaar beloont
Uitbundigheid van kleur en leven
verwondering dat ons dit is gegeven
een zee van rust, een zee van tijd…
Weemoed
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
926 Nee, het is niet
Het onophoudelijk ruisen
Van regen
Niet het grijs
Dat zijn deken
Over de huizen legt
En in stilte
Mijn oren verdooft
Niet het ontbreken
Van vogelgeritsel
Onder de pannen
Ook niet de geur van stamppot
Wat me weemoedig maakt:
Het ontbreken
Van uitbundig zonlicht
Kinderstemmetjes
Laat op straat
Geuren…
Innerlijke krijs
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
698 Al het groene verdwijnt in het grijs
Mijn bewustzijn valt uiteen
in een innerlijke krijs:
Hoe bedacht men gedachten
die wijzen op nut en streven
Nu ik veracht al de rationelen
en volgens wijsheid dien te leven
Wat is het meer dan hoop
verpakt in alles van het heden
Vroeger staat nu voor dat
wat we zo fout en slechter deden
Ons nu is…
Wie een landschap tekent
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
690 een landschap tekent,
heeft vaak aan één lijn genoeg,
zo ontstaat klaarheid in een beeld,
een verhaal van lucht en aarde
en zoek niet naar een tijd,
een richting die is er
niet en nooit,
misschien zit er regen aan
te komen of wind
en wat dan nog,
je kunt de wind niet vragen
om te blijven, er is alleen
de stilte 's winters die het grijs…
caleidoscoop
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.142 vingers van waskrijt
heeft hij over haar kleuren
een zwarte laag gezet
nu krast ze
met nagels en gebroken glas
rouwranden en bloed
haar kleuren zijn complementair
rode zee groene schittering
gele hemel paarse sterren
vogels in blauw en oranje
dan hangt ze haar leven
voorzichtig aan de muur
want als ze schudt
wordt heel haar wereld grijs…
glazen zerk
netgedicht
4.0 met 51 stemmen
2.208 als het hemels dak,
vochtig grijs en
alles omhullend,
het ademen beperkt
vraag ik me af
of zich nu reeds
de contouren vormen
van mijn zielverlaten
glazen zerk,
al doende
het ongewisse
met eeuwigheid
vullend
het uitzicht draagt
niet verder dan heden
morgen,
wat dat ook zij,
lijkt een beeld
uit een verleden
een woord
in…
Zwart geboren
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
737 Haar handen
zwart
gaven af
gewend te geven
klauwen vingers
gekromd in taal
haar eigen taal
waar strak
een omweg
maakt en
letters niet
meer drukken
op verloren
ooit wordt
sprakeloos
het boek gesloten
het hoofd denkt
na en geeft grijs
de laatste letter
voor de punt
wanhoop raakt
zwijgt zij…
Wonen in broekland
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
709 Het peil is stabiel
en de geur
en de dampen
de dood
verwekt lichte walging
is eeuwig
als wroeging
die leven bewijst
als een last
zuur scheidt zich af
uit vochtiger delen
en etst teveel grijs
in dit drama
diep en te breed
als een gang
Broekland bewijst zich
zompig
als spijt
als deuren
knarsend
vallen
in sloten.…
betoverend
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
2.018 als betovering breekt
in tranende ogen
magie verdwijnt
door stil verdriet
de dag vervaagt
gevangen in grijs
verlangen naar morgen
kleur overstijgt
zal passie ontwaken
in duizend tinten
jouw traan gelaten
verdwijnen in het niets
en harten geraakt
liefde omhelzen
waar betovering breekt
in magische ogen…
Windstilte
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.020 Gisteren nog
de ondergaande zon in rood
de maan iets minder vol
de hemel open
witte aanslag op de velden
groeide in het kille zilverlicht
vanmorgen nevel
hemel grijs gesloten
verwachting van veel regen
koude lucht maar nu ook vochtig
net als gisteren veeg ik
tranen uit mijn ogen
hoewel het windstil waait…
Ik mis je
netgedicht
2.9 met 23 stemmen
4.467 Ik laat je nou, je wordt zo stil en grijs!
Schrijf me: ben ik met dit mailtje
hopeloos te laat? Je baart me zorgen!…