Alle inzendingen over grijs

1811 resultaten.

Sorteren op:

tikje ondoorzichtig

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 917
wolken en wat grijs tikje ondoorzichtig de zon wilde wel maar scheen toch heel voorzichtig een matte sfeer iets te benauwd alsof je adem dubbelvouwt en niet naar buiten lijkt te komen we zijn er allebei de bank is vrij jij kent de plaats wijs mij de bomen waaronder we de andere wereld dromen…
wil melker23 augustus 2004Lees meer >

ijskristallen....

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.444
het kraken der sneeuw verwarde gedachten voetstappen gaan de eindeloosheid waar ijskristallen ramen schilderen de dood ons groet in bloemen van grijs als dank aan het dromen naar dierbaren toe zij schenken ons tranen in engelenwit waar kraken gedempt mijn voetstappen wist ik volg jouw in dromen geen weg terug…
danny cant.8 december 2004Lees meer >

donkergrijze regen

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 722
zo schets ik mij in lege straten weggezonken achter klokgelui van eindige dingen zonder slaap word ik herkend zoals de steen die stilte uitspuwt blind en grijs de ademhaling het harde vocht aan het vlinderraam vertelt de nacht onafgebroken hoe waarheid schreeuwt in het vaarwel door het veroordelen van verwachting vergat ik…

Lentedramatiek

netgedicht
4.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 711
lente verzachtte kleur met achterliggend grijs uit angst voor eigen licht zocht zij de schaduw zich vormend waarin haar wereld viel in klodders van dramatiek gestuurd door zinnebeeldigheid zoekend in houvast gooide zij zich op het doek kraste horizon na horizon waande zich in zich geboren en straalde nooit verblekend in haar nieuwe…
klaes6 april 2007Lees meer >

gefluister in de wind

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.201
in die eeuwig strelende wind aanhoor ik jouw gefluister raakt mij als lichte regen tranen, immer zacht schenken ogen hun diepste kleur aan gebroken regenbogen verdrijven zij de helderheid als de nacht ze langzaam sluit herleeft jouw lach in dromen kleurt zij al het grijs toch zal ik het horen als de fluistering der wind…

Mist

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 547
Deze dag is als een moede man die in een straat grijs en stil, zijn droefheid niet verkroppen kan maar toch niet huilen wil. Over natte wegen zweeft een waas van onverschilligheid, het is net of alles wat er leeft opzo'n grauwe dag in stilte lijdt.…
H.J.Breuren19 oktober 2009Lees meer >

uitgeleefd

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 592
uit mijn laatste raam kijkende zag ik al luisterend naar het wegsterven van hun klaagzang traag zwarte vogels vliegen over grijs betegelde akkers waarachter ze verdwenen in een hels avondrood al wachtend op de volgende vlucht tank ik mijn laatste glaasje diesel klop mijn pijp en sluit alvast m’ n luiken…

Pleintje

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 597
Hij lachte naar ons vanaf zijn rechthoek in de boekenkast, zijn provençaals terras, waar alles rose was met grijs en blauw, hij ook, in de zon. Plein, platanen, fontein, alles was zoals het hoort, volmaakt van barsten, kloven, mossen. Het was gezellig met zijn weduwe op die avond van het oude jaar waar hij niet was. Hij kon niet.…

Haren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 916
Zie in het grijze Haren het bewijs: Wie daar nog haren heeft, heeft ze nu grijs.…
Wim Overweg22 september 2012Lees meer >

nestwarmte

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 510
rond kale takken treurt nog grijs, de winter versplintert licht op koude muren zien de buren slechts een armlengte rood want binnen huist de broze dag als kleinood aan de wand voor deze kant geen kaarsvlam, die mijn vergezicht vertaalt het haalt niet, bij de zomer ach het haalt niet bij de liefde, die mijn binnenkant bepaalt…
switi lobi24 januari 2015Lees meer >

Ecologisch Paradijs

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
Die kastanjeboom staat daar al eeuwenlang Onder zijn dichte bladerdak huist een ecologisch Paradijs van torren, spinnetjes en korstmossen Schimmel grijs die harmonieus samenleven op de Tonen van een vogelwijs.…

in het gouden voetspoor

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
nadat we tafel en stoel verschoven de feiten naar fabels verdraaiden de serviezen in de kast veschikten de waarheid naar details verzetten dachten we dat alles wat we aanraakten in iets beters veranderen zou maar onze harten werden grauw en grijs als graniet we verkeken ons op het glanzende goud zoals Midas…

Nog kleurde je lach

netgedicht
4.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 479
ik zag je donkeren in de met licht doorschoten wolken nog kleurde je lach in het al duister geweld natuurlijk was jij bang zoals zovelen voor het plotselinge en ongrijpbare dat zich manifesteert in elektrisch ontladen na immense klappers zonder weerga in grijs vallende schoonmaak wist het onweercomplex gelukkig weg te komen…

De gouden glans

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
De lucht is te donker De maan te grijs Ik zoek een wonder Ik wil zijn in het hemelparadijs Ik hoop niet te vluchten te vluchtig Maar in jouw gouden ogen Laten mij zijn zo luchtig Dat ik bij jou zijde zijn mogen Voor altijd zijn aan jou zij Want voor altijd heb ik je lief de lucht is blauw Zo zijn wij en blij Ik zal je vinden en…
Arlette Yin18 november 2024Lees meer >

Kerst 2024 Haiku

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 765
Het is weer eens Kerst Sneeuwpop en gezelligheid Vrede op Aarde Maar niet echt, niet heus Ideaalbeeld aan duigen Grijs saai regenweer Geen witte Kerst meer Eenzaamheid, oorlogsdreiging Illegaal vuurwerk Schuilen bij elkaar Over grote afstanden Online een knuffel Het nieuwe samen Sinds covid was het nooit meer Een…

Kwikstaarten in de tuin

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 317
Door het schimmige grijs van wie wat wanneer heen zijn de ochtenden wazig groen van bezoek dat zal dansen en lachen, met veel gebaren verhalen zal vertellen en altijd een aanleiding vindt om mij aan te raken en innig te omarmen Het is alles, maar niet genoeg Ik wil nog niet wegkruipen in mijn holletje Kon ik me maar verschuilen…
Zywa9 juni 2025Lees meer >

drift in vage passen

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.111
ik zag ze lopen naast elkaar geen hand in hand die band was al verlopen zij licht en grijs hij krom maar lang niet dom ik zag zijn drift in vage passen altijd op een tweede rij hij veerde op als hij een ander zag de ogen iets geloken maar zij beheerste het toneel dirigeerde veel te veel haar lieve lach sloot snel de luxaflexen…

Een moment

hartenkreet
5.0 met 34 stemmen aantal keer bekeken 1.562
Grijs wordt blauw, De gouden zon, wordt geboren, ik voel de stralen, op mijn gezicht en sluit mijn ogen. Direkt voel ik weer kou, het betrekt, de zon vervaagt. Ik voelde me, intens gelukkig, ...heel even...…
Hans11 oktober 2002Lees meer >

schaduwen

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 504
de ondergang van ‘t licht verlengt de schaduwen van de sombere sparren projectie in zwart en grijs bevroren en verstijfd blad de avond in kille kleuren de nacht lijkt zonder einde in grauwdoodse nevelflarden berusting in ‘t onvermijdelijke er is elke dag een wonder als ’t opkomend licht ontwaakt de schaduwen korter worden…

De zee

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.481
Strakblauw, zeegroen of grijs verwoestend of rakend aan het paradijs verkwikkend, helend of beukend op de kust een grillig monster of fenomeen van rust Een spiegel die een vlak slechts toont de blik daaronder die de snorkelaar beloont Uitbundigheid van kleur en leven verwondering dat ons dit is gegeven een zee van rust, een zee van tijd…
Ans Wiersma12 oktober 2005Lees meer >

Weemoed

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 926
Nee, het is niet Het onophoudelijk ruisen Van regen Niet het grijs Dat zijn deken Over de huizen legt En in stilte Mijn oren verdooft Niet het ontbreken Van vogelgeritsel Onder de pannen Ook niet de geur van stamppot Wat me weemoedig maakt: Het ontbreken Van uitbundig zonlicht Kinderstemmetjes Laat op straat Geuren…

Innerlijke krijs

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 698
Al het groene verdwijnt in het grijs Mijn bewustzijn valt uiteen in een innerlijke krijs: Hoe bedacht men gedachten die wijzen op nut en streven Nu ik veracht al de rationelen en volgens wijsheid dien te leven Wat is het meer dan hoop verpakt in alles van het heden Vroeger staat nu voor dat wat we zo fout en slechter deden Ons nu is…

Wie een landschap tekent

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 690
een landschap tekent, heeft vaak aan één lijn genoeg, zo ontstaat klaarheid in een beeld, een verhaal van lucht en aarde en zoek niet naar een tijd, een richting die is er niet en nooit, misschien zit er regen aan te komen of wind en wat dan nog, je kunt de wind niet vragen om te blijven, er is alleen de stilte 's winters die het grijs…

caleidoscoop

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.142
vingers van waskrijt heeft hij over haar kleuren een zwarte laag gezet nu krast ze met nagels en gebroken glas rouwranden en bloed haar kleuren zijn complementair rode zee groene schittering gele hemel paarse sterren vogels in blauw en oranje dan hangt ze haar leven voorzichtig aan de muur want als ze schudt wordt heel haar wereld grijs…
Tsila10 november 2006Lees meer >

glazen zerk

netgedicht
4.0 met 51 stemmen aantal keer bekeken 2.208
als het hemels dak, vochtig grijs en alles omhullend, het ademen beperkt vraag ik me af of zich nu reeds de contouren vormen van mijn zielverlaten glazen zerk, al doende het ongewisse met eeuwigheid vullend het uitzicht draagt niet verder dan heden morgen, wat dat ook zij, lijkt een beeld uit een verleden een woord in…

Zwart geboren

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 737
Haar handen zwart gaven af gewend te geven klauwen vingers gekromd in taal haar eigen taal waar strak een omweg maakt en letters niet meer drukken op verloren ooit wordt sprakeloos het boek gesloten het hoofd denkt na en geeft grijs de laatste letter voor de punt wanhoop raakt zwijgt zij…
metha17 december 2007Lees meer >

Wonen in broekland

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 709
Het peil is stabiel en de geur en de dampen de dood verwekt lichte walging is eeuwig als wroeging die leven bewijst als een last zuur scheidt zich af uit vochtiger delen en etst teveel grijs in dit drama diep en te breed als een gang Broekland bewijst zich zompig als spijt als deuren knarsend vallen in sloten.…

betoverend

hartenkreet
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.018
als betovering breekt in tranende ogen magie verdwijnt door stil verdriet de dag vervaagt gevangen in grijs verlangen naar morgen kleur overstijgt zal passie ontwaken in duizend tinten jouw traan gelaten verdwijnen in het niets en harten geraakt liefde omhelzen waar betovering breekt in magische ogen…
danny cant.10 januari 2004Lees meer >

Windstilte

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.020
Gisteren nog de ondergaande zon in rood de maan iets minder vol de hemel open witte aanslag op de velden groeide in het kille zilverlicht vanmorgen nevel hemel grijs gesloten verwachting van veel regen koude lucht maar nu ook vochtig net als gisteren veeg ik tranen uit mijn ogen hoewel het windstil waait…

Ik mis je

netgedicht
2.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.467
Ik laat je nou, je wordt zo stil en grijs! Schrijf me: ben ik met dit mailtje hopeloos te laat? Je baart me zorgen!…