753 resultaten.
dichtregels
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.160 wilden proeven en met uitgestreken smoelen
leerden veinzen, leerden liegen
daarna werden ze volwassen, zeer bedachtzaam
en verstandig, leerden heel goed
op te passen, werden met de jaren handig
in het kneden van het leven dat zo
veelbelovend leek, maar zo weinig had gegeven
en nu zijn mijn regels oud, hebben
rimpels, zijn bedaard, kruipen…
Onder het bordes van een tovenares
netgedicht
3.3 met 165 stemmen
132.471 Een jaarlang al mijn glimjuich-heks
een wonderfee met toverkolder
ze heeft een maffe melige kronkel
vol tinkel- en ook tankelvonkel
in d`r goed gemutste bovenzolder
De dagen die ik minder relaxed
grommend in mijn wolfsrol kruip
giet ze stiekem vol met giechelstof
ze brouwt drankjes tegen duf en dof
glanst mijn slechtste dag tot in een stuip…
oud in heden
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
794 terug
aan mijn ouden van dagen
waar de zoete babbelaar
uit het vierkante blik
dat de schoorsteen sierde,
mijn kinderhart deed opjagen
het was somber in de kamer
van het haast uitgezeten
levenspaar
de eeuwige stilte leek nabij
slechts wachten op de dood,
onderbroken door de gong,
ze waren er voor klaar
ik zie ze graag komen,
kruipen…
Mensen Zijn Geen Zalmen
hartenkreet
4.8 met 10 stemmen
844 In de verte wacht de zee
op een jonge zalm
die zich ongeduldig
met de stroom zal laten glijden
Hij zal staren over de gonzende diepte
Waar hij langzaam ingetrokken wordt
Maar voor het zout in hem kan kruipen
Zullen zijn holle ogen sluiten
De zalmen zullen elkaar vinden
Samen wachten ze tot de tijd komt
Om hun verleden terug te zoeken…
Doorzien
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.425 zuiver speel ik nu al jaren
en weet dat jij dat hoort
zowel accoorden als maten
nimmer is het nog ontspoort
er zijn zieltjes die knijpen
om er bij te mogen horen
alles stellen zij in het werk
om zich in de rust te boren
geniepig kruipen zij naar binnen
om een hartje te winnen
want ze zijn uit op het hart dat klopt
wat bij hen al langer…
Een zondag in Dordt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 Terwijl meeuwen bij elkaar kruipen, loop ik
in gedachten en zie de hemel breken.
Banen van licht drijven door de wind
gedragen naar de slapende stad.
Deze middag ligt zij als laat middeleeuws
donker en kil voor mijn voeten.
Straten en stegen zijn nagenoeg leeg.
Een duif rust uit op het bronzen hoofd
van Stadhouder Johan de Witt.…
Hyena’s
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.550 We kruipen bij elkaar,
zijn helemaal van God los
we gaan uit ons dak jongens,
en roddelen maar!
We zoeken elkaar op
en pissen in het donker,
een slachtoffer, gauw gevonden,
ja, die is de lul!
We wrijven ons in de handen
getverdegetver, wat lekker
zo’n kans laten wij niet lopen
zo’n kans krijgen we misschien nooit meer.…
En geen gemurmelde vertroosting maar een scheur licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 Op rukt het leven
als de verstikkende wingerd
en kruipen over balkons
waar heen je ook kijkt.
Sinds ik op dit punt kom te staan
dwaal ik verder bronafwaarts.
Door naar lucifers te zoeken
ging een kaars in rook op.
Al eeuwen lang laten we
water te kijk hangen;
om verval te doorschouwen
vanachter dit vergiet.…
Berlijn - Oberbaumbrücke
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
845 Iemand bedacht zeven manieren om een rivier
over te steken en maakte daar werk van
in mijn dromen kruip ik alle keren
uit een nat pak over een vloer van beton
om het angstzweet van het lijf te spoelen
een kou walst in brokken door me heen
alsof het resten van de muur zijn
waar ik onafgebroken tegenaan loop
zonder brug is geen andere…
lofdicht ter ere
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
761 de dagen kruipen steeds dichter
bij de dichter, de uren schrijven
zich vol verlichte beelden, tuigen
de woordenboom op, spreken vrij
van wolkenluchten, stukgespeelde
partituur en verse groenten op het
aanrecht, die zich niet alleen laten
eten, buiten wacht nog een volle
moestuin, huilen de hoge dahlia’s
maar ik weet waar jou armen zijn…
Misje
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.371 De stilte van de rust hamert op mijn geweten
Jou missen in ons bed voelt als koude straf
Teveel ik, moe gestreden, maar te veel laf
Wonden gemaakt en nog eens opengereten
Voel ons, voel het idiote en vergis je
Kruip weer tegen me aan als je er weer bent
Of ga, maar laat je warmte bij je rare vent
Je bent bijna weg en ik voel: ik mis je!…
ragfijn nervende bladeren
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
468 het kriebelt in mijn handen
het hunkert naar een kwast
om je in beeld te vangen nee geen woorden
maar een ander vast gegeven het voelt als
blauwgroen zeewater rosé rode voeten pure chocolade
wijnrankgroene twijgen druiven rood en zwart
als olijven purperen wijsheid blauwgrijze
tinten kruipen wingerend langs de bast
bind me daar in kleuren…
verzuipen
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.653 dubbelzinnig uitgelegd
maar mischien wel te hoog gegrepen in de lucht
mischien is het simpel
de letters begrijpen
zoals het hart hard bloeden moet
sterren schijnen bloemen zoet
rust en chaos zijn familie
wiet en whiskey
regen en mist
we zien het lied
alles is ongedaan gemaakt
afscheid nemen bestaat niet
drinken of verzuipen
werken of kruipen…
Romeo in de war
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
471 Ja, ik lijd en kruip en ben stekeblind en
alleen...o, arme mij! Of overdrijf ik wel-
licht en is dit van mijn kant aanstellerij?
Ja, zelfs dát, zelfs dát weet ik niet!…
Defensief
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
697 Als jij eenzaam in je bed ligt en stille tranen
vloeit, omdat je liever een man naast je wenst,
voel dan hoe ik zachtjes naast je kruip
en de harde wereld buitensluit.…
ACHTERAF
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
984 zij voedde de kinderen op
zij was gastvrouw voor de cliënten
zij lag ´s nachts wakker en wachtte, wachtte
zij zorgde voor de harmonie in het gezin
zij benadrukte de liefde onderling
zij zorgde en gaf ons haar toewijding
zij was er altijd en cijferde zichzelf weg
wat een geluk, ik kan dit schrijven in jouw aanwezigheid
heel dicht kruipen…
Scheldeduiker
gedicht
4.5 met 4 stemmen
5.172 wind in de tijd - straatkinderen van het Eilandje
wapperen daar bij die vierde toren - ontij croont
voor de thuislozen die kruipen in de lofts van karton
bij de prefabbuildings
waai die daghengsten weg - draai
klimmend als opstandig gras door scheuren in beton
torens zijn de wachters, staan als bakens voor de maan
schepen schaatsen op een ton…
Verdwenen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.125 steeds langzamer
Grote stappen zettende, met zware benen
Als beton word ik naar benden getrokken
Mijn wil is sterk
om door te gaan
Ik vestig mijn beeld op hem
Ik probeer het
Maar ik red het niet
Ik sluit mijn ogen
Ik voel geen weerstand meer
Geen geluid, geen stromend water
Ik open mijn ogen en kijk om me heen
Ik zie hem weer
Gelukkig kruip…
Man verliest van Vlieg
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
660 Verslagen kruip ik onder de lakens.
Hij is mij gevolgd en daagt me uit.
Ik zwaai met mijn witte zakdoek.
Er zoemt nu een steekmug rond mijn hoofd.
Bloeddorstig is zij op zoek naar mensenhuid.
Mensen gaan ooit aan vlijt ten onder.
Insecten zeer zeker niet.…
Woestenij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
522 In gedachten kruip ik tegen een lichaam op,
grijp in een moederborst en zuig me vol.
Maar de intuïtie voldoet niet meer.
En aan de liefde waag ik me niet meer.
Ik heb boerenmelk voor haar gehaald,
haar een zonnetje uit Brabant genoemd,
en een liedje voor haar gespeeld.
Dat is alles wat ik kan doen.
Ik heb mezelf eens te vaak verloren.…
Naar school
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
850 Mijn kleine vent
vier jaar geleden liefdevol ontvangen
de zoon van mijn zoon
na een ontembaar verlangen
Wat maak je allemaal mee
je leert drinken, eten, slapen, spelen,
maar ook houden van
iemand die er altijd voor je is, om je te strelen
Omrollen, kruipen en lopen
luisteren, begrijpen en zien
praten van iets naar hele zinnen
tellen van…
Lieve Lieve
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
664 van de morgen die opdroogt
in het vroege zonlicht, dat verwarmt
Wakkere vogels zingen en strelen het oor
met een vrolijk fladderend ochtendlied
een kat sluipt tergend langzaam dichterbij
Het is verlangen naar jou, vervlochten
raken met verlies, eens ons voorgoed
beroerd, maakt los om te behouden
Zonnestralen wriemelen op de huid
kruipen…
Een hele nacht slapen!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
671 Stel je voor dat ik daar dus
jaloers op ben want,
ik draai, woel, kruip, slinger
klop, tel schud en meer:
Maar ben wakker!
Klaas vergeet me veel teveel
veel te vaak ook nog,
wat zou ik graag zo iemand zijn:
die morgen zeggen kon:
Ik heb de hele nacht geslapen!…
moeders motto
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
706 kalmte kan je redden
suste moeder dan nerveus
een vuurspuwende berg
heeft daar geen oren naar
de Vesuvius was vaders
bijnaam in het dorp
als vader uit zijn dak ging
kropen de kinderen onder tafel
daar zagen ze moeders handen
die tranen op scherven veegden
man alsjeblieft pak jezelf bij elkaar
maar lava moet altijd stromen
altijd kruipen…
Nederland
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
517 kijk, er zijn paddestoelen in het bos
ze groeien zomaar tussen het mos
in de winter is het koud en grijs
we blijven thuis, gaan niet op reis
kruipen gezellig bij de open haard
huiselijkheid is ons dan alles waard
zo heeft elk jaargetijde wel iets liefs
iets leuks, iets fijns, iets positiefs
hoe fijn het is om in ons land te wonen
probeer…
Denk eraan
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
729 Alleen is geen gemankeerde twee
Alleen staat niet gelijk aan zielig
Alleen zijn is
op avontuur gaan langs achtbanen en draaimolens
balanceren tussen vangnet zijn en vragen
zoeken naar de zin van in je eentje
de ongevraagde stilte in je huis omarmen
jezelf bij je haren uit het moeras trekken en
doorgaan met kunstig leven
Kruip uit die…
Mijn kind verbrandt...
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
1.745 Je kind op zijn knietjes weg zien kruipen
En gillend van de pijn
De dokter snel gaan bellen
Maar, die kon niet aanwezig zijn...…
mooiemarie in wonderland
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
626 in het wondere land van klitorije
bagels puntjes pains de champagne
ulevellen cerise vol in pure reepjes
neuzen fijne sproetjes van cocanje
deernes druipen diep om in te kruipen
ammehoela choccolata fellationaria
laveren kanjers gups fijn met kneepjes
in drasland op pollen zeg cran vulvaria
evenwichtig eng op te smalle randjes
vertraagd…
Je bloesem lees ik in september
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.592 ontstentenis van onze tête-à-tête’s
ik geef je mijn blauwste inkt mee
die al eerder heeft bewezen
hartstochtelijk te kunnen schrijven
wijd je aan de muze die je begeleidt
die je hand zal vasthouden terwijl jij
je ogen door de omgeving laat dwalen
laat haar waken onder hetzelfde laken als
waaronder jij je dromen tot poëzie verdicht
en kruip…
Mijn lieve meisjesvoeten.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
975 Oh lieve meid jouw tenen zijn als dikke regenwormen
die uit de natte modder kruipen.
En ik ben verliefd op jou,
en ik wil jou in mijn hut en op mijn bed,
en in mijn zoete droom,
en bij mijn ochtendwekker
en bij mijn hart dat tot vervelens klopt
voor een zachtaardige vrouw
bij een radiotoestel
dat jazzmuziek draait.…