2296 resultaten.
asperger relatie
hartenkreet
4.6 met 33 stemmen
2.525 lief van mijn leven
wonend in jezelf
de eenzaamheid voorbij
ik streel nog eenmaal jouw gezicht
en laat je vrij
paniek holt in mijn wezen rond
en diep verdriet doet mij het ergste vrezen
jouw glimlach kust mij op de mond
en hoe ik je heb liefgehad
staat in mijn ogen nog te lezen...…
En dan roffelt het
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
7.512 Tussen de lage nevels
van de vroege morgen
Voorbij de weidehagen
waar de dauw het gras kust
Zoek ik aan de bosrand
de vogel van onrust
Hij wacht op het zonlicht
Lacht als het daar is
de schaduwen weg
achter beuk en hazelaar
En dan roffelt het
door het woud
De specht bekvecht
met het hout…
Een nieuwe dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
857 Telkens weer kijk ik
met verwondering
hoe de opkomende zon
met haar nog
zwakke stralen
de dag teder wakker kust
en met ontroering luister ik
naar de gevederde vrienden
die hun liefdeslied
oorstrelend zingen
in de prille morgen
zo geniet ik
van de schoonheid
van een nieuwe dag
in serene rust
en zonder zorgen…
herfst-fee
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
769 Welkom herfst-fee
Je zet me in vuur en vlam
met je mooie kleurentooi
het late zingen van de vogels
nog zo mooi
Het ruisen van de wind
door je bijna naakte takken
De wazige zon die mij
's morgens wakker kust
liefdevol
als een minnaar vervuld
van verzengende lust…
De zin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 de nacht staat in donkere stippels
te staren in het niets
tot je lach mijn haren kust
waardoor de zin plots
door mijn lichaam tintelt
zich laat opsmukken
tot overspel met woorden
het zachte ebben van
liefdesvloed tot stilte
watervallen van plezier gestort
als regen in een woestijn
in een buitenzinnige tijd…
Uitsluitend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 als het niet Nederland is
dan een land zonder woorden
als het niet België is
dan een strijd omheen de taal
als het geen streek is
dan een pen van witte oorden
de bewoner van het rijk
ligt manloos aan de kust
onder
wolken zonder regen
en hitte zonder lust
gewoon de muze
op de rug
genootschap van mijn taal
geef mij mijn streken terug…
Gepolijste lansen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 ergens grijnst het doffe marmer tegen
de sokkel van het beeldboeket
deze klankschaal kan niet helen
zonder lucht die zijn stem
in paragrafen tot mij brengt
ik zou niet huiveren, maar nu de
vloed het tij verovert en oevers
splijten als gepolijste lansen
wens ik mij ergens daar
waar de zon mijn wang
in alle levens kust…
je
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
533 je kunt
je zult
je moet
je hebt
je gaat
je wilt
je bent
je denkt
terwijl
de storm
en de regen
zonder reserve
over je huis trekken
en je daar staat
op je balkon
zwarte wolken
jagen voorbij
je kijkt terwijl
je de maan kust
haar licht
tussen
gedachte
en gevoel
bijna…
Collageen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 stel je zou buiten het kader treden
van de kaart verdwijnen
naar een tongbrekend oord en in het water
van mond en glimlach zou een zee
van ruimte galmen tussen onze wangen
konden we dan nog kusten verleggen,
lijmen desnoods, om afstand te slechten
en samen te binden
zonder klef te worden?…
roerloos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
630 door vochtige muren
van rusteloos huis
gorgelgiert de wind
geraaskal voorbij
om en om en om
terwijl vernederingen
door kieren striemen
kruipt zij in foetus
onder drie dekens
en een loden jas
woest jaagt wind
golven naar de kust
smijt ze uiteen en brrrult
geen weerwoord
wordt gedulden…
SPROOKJES BESTAAN NIET
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 Daar op dat elfenbankje in het bos,
kuste ik een mafkikker van heb ik jou,
opdat het een sprookjesprins worden zou,
en vlijde me gewillig in het mos.
Maar na afloop was ik niet echt voldaan,
toen uiteindelijk bleek dat ik de nacht,
met Klein Duimpje had doorgebracht.
Hij hield zelfs zijn zevenmijlslaarzen aan.…
De ochtend
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
602 Waar de zon ons wakker kust.…
Gewoon hier
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
715 Als je wakker wordt,
iemand graag ziet, kust, streelt ?
Liefhebben is niet zozeer iets van doen of laten,
maar er zijn om iemand te beminnen,
dag liefje zeggen, zijn en jouw kleren neerleggen.
Beminnen doe je altijd ergens,
in een land, een stad, een bed,
of op de oever van een rivier.
Of gewoon hier.…
hard realisme
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
449 de zoetste vruchten
de helderste sterren
een prachtige maan
ogen glinsteren
borsten smelten
elkaar verstaan
wenselijkheden
rustig bekeken
stemmen tevreden
alles in rust
zodat de kust
van Peloponnesos niet overspoelt wordt door lyrische redes
deze liefde sust
de onrust
maar blust de wil niet…
Aan de Costa del Sol
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
225 Aan de Costa del Sol
Sloeg mijn hart op hol
Aan de Spaanse kust
Vond ik mijn rust
In alle plaatsen aan de Costa del Sol ben ik geweest
Er was luxe vliegtuig reizen en elke dag feest
Het was een vakantie om nooit te vergeten
En ze zullen nooit meer vergeten Hoe je heette…
Van Bergeyk naar Bretagne
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
508 《 URSULA'S ZOMERRELAAS 》
Hielke en Sietze uit Emmer-Compascuum
Tom de Landroye uit Wognum bij Leek
Jo Bonifacius uit Zwaag Westeinde
Fra Willibrordus uit Grave benee
de Sluis, André Mieux met de zachte g
waar Mary Servaes zong als ster zonder naam
van Schin op Geul tot de bergen
van Vaals
Die zeven die allerminst op elkaar leken
Doch…
lusthof
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.691 de mooiste hof
die ik niet ken
breng jij mij
dichterbij
ik zomer in
je sterke arm
de liefde zont
en zint mij warm
jij kust ik lust
er pudding van
ik proef en hoef
niets anders dan
het fruit dat uit
jouw gaard ontsproot
en ‘s morgens rijp
rust in mijn schoot…
je ogen golfden zee
netgedicht
3.4 met 185 stemmen
59.452 ik zag je haar
in blonde duinen
je ogen golfden zee
in donkergroen
licht vlocht blauw
in zonnestralen
bruinde huid
uit wit van toen
we ontsluierden
geloken blikken
huiverden van
liefde in elkaar
we kusten rood
tot roze vochtig werd
en aten nacht tot
aan de morgenster…
't is voorbij
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
2.679 mijn wereld om voor te leven
is gestorven
naakte bomen
in een dode woestijn
de zee draagt
een ijskoud veld van vissen
de kust neemt afstand
voor wie ik leefde
is gestorven
de zon poogt verwoed
zonder resultaat
zijn warmte rilt mij slechts
een huid om leegte
àlles lijkt dood…
zijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
697 het onafgebroken rollen van de golven
op de kust suggereert de eeuwigheid
en tegelijkertijd messcherp de
vergankelijkheid van mijn bestaan
elke letter op papier
bewijst mijn zijn voor
deze ene seconde
er voor en er na
zal ik enkel herhalen
en wordt het scheppend bezig zijn
een grimas van het brein
ik zie de woorden
stromen uit mijn pen…
ademen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.479 dronken van je geuren
lurk ik met mijn lippen
aan de zuurstof van je lijf
de vuurstof van je zenen
mijn longen zwemmen
in jouw heerlijke zee
de kieuwen die je buik
plooien naar mijn kust
samen brandende adem
verwoest al wat was
we plagen de golven
in wild deinende roes
tot puurstof ons zwelt…
De maanvrouwe
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
664 Hoog staat zij
boven haar sterrenvolk
bukt en ontfermt zich
over hen die gevallen zijn
en streelt de pijn voorbij
haar tedere vingers
beroeren vele dromen
van de verdwaalde wezens
in hun zoektocht naar het zijn
de sporen van het leven
zij schenkt hen haar kracht
in zilvergloed
kust ogen in het donker van de nacht…
portret van een kind
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
892 ik zag
een kind rennen naar de zon
en naar heuvels
wollig groen
het keek omhoog
omlaag
en uit haar lichte haren vlogen vogels
zij kuste ze, waaiend
één voor één
engelen werden stil
en ik huilde
bestond
in dit enkelvoudig begin
schenk me wierook
de dood is te machtig…
TSUNAMI
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.543 Schuimend water
baart onheil
Kolkende massa
overrompelt
de stralende kust
Wuivende stranden
branden in
spokende chaos
Lichamen drijven
sterven bederven
Wanhoop ontreddering
dood
De zee is los
niets ontziende blind
Mijn God
Wees een God
van nabij…
Memorabel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
649 even schakerend als de bladeren in de herfst
is het gedachtegoed dat jij voor altijd na liet
de hoeveelheid letters die je omtoverde
tot mooie geschriften waaraan men zich laaft
als vlinder vergezelde je mij op mijn pad
onlangs toen de warme zomerzon mij omarmde
genoot van de regen, wist dat jij het was die me kuste
glimlachend hou ik je voor…
De molens van Tarifa
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
763 Soms kartels op de smaragden rug
van een sluimerende draak,
één oog geopend naar de
Afrikaanse kust.
Dan weer blij wiekwentelend:
windvaantjes op de fietsjes
van lachende kinderen.
De molens van Tarifa;
Don Quijote
zou er zijn handen vol aan hebben!…
Monique
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
2.609 Je droeg een gele jurk
toen ik bij het afscheid
je natte gezicht
in mijn handen nam en kuste.…
beet je lippen terug
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
618 je dolde plagerig
en beet toen echt
ogen in triomf
een hakkelend excuus
je warme hand
vlak bij mijn mond
je kuste zacht
verlangen in mijn hals
handen door je haar
ik beet je lippen terug
met heftigheid
je was verbaasd
we voelen onze
pijnen samen
verwonderd om elkaar…
onaangemeld
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.898 je schrok
moest ik mij aanmelden
kloppen
of bellen
ik dacht
de tv staat aan
ik kwam
door de glazen deur
schadeloos
ik had iets moois
voor oog
je handen stak je hoog
ik lachte
onomwonden
je leek me
zo fideel
al vaak
had je lippen
van fluweel
ik kuste
je mond
onaangemeld
niet aangeklopt
ik had je niet gebeld…
Hij ook van haar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
566 Vandaag is mijn zus Martha jarig
en ik ben dol op haar
zij heeft haar Tommetje
en als ik aan hun liefde denk
ja dan fluistert de wind
voor haar
Haar handen beroeren de witte roos
die hij haar aanreikt
ze kust de druppels dauw
van het tere bloemblad
haar glimlach weerkaatst
in zijn ogen
als hij met zijn vinger
haar lippen streelt
ik…