1640 resultaten.
Op weg naar..
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
187 Onze gedachten zijn ons vertrouwd
hoe anders met het onverwachte
de lucht van kleur laat verschieten
aan hen die wij ooit kenden, wetende
dat invloeden de wereld veranderen
het leven onze wegen deed splitsen
ook al gaat het allemaal voorbij
reden genoeg om te bezinnen
waar de gezamenlijke reis begon,
haar levenspad te blijven herinneren…
Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht
gedicht
3.3 met 169 stemmen
178.449 Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht
en wankelde mijn armen in en zag mij aan
ik zag haar ogen vochtig, donker en verleidend staan
in een vermoeid gezicht - zij bleef de ganse nacht
en stamelde mij toe dat zij een offer bracht
aan mijn verlangen - en brak in tranen uit
en lachte schamper, roekeloos en luid -
het was een vreemde trieste…
Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht
gedicht
3.7 met 3 stemmen
7.757 Zij kwam, verschrikt, uitdagend, onverwacht
en wankelde mijn armen in en zag mij aan
ik zag haar ogen vochtig, donker en verleidend staan
in een vermoeid gezicht – zij bleef de ganse nacht
en stamelde mij toe dat zij een offer bracht
aan mijn verlangen – en brak in tranen uit
en lachte schamper, roekeloos en luid –
het was een vreemde trieste…
stille stilte
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.367 in het donker
van de nacht
een fijn gesprek
totaal onverwacht
niets kan ons deren
we praten lang
maar dan plotseling
... ik word zo bang
ik fluister, ik roep
krijg geen gehoor
na een tijdje dringt
het pas goed door
je bent vertrokken
je bent echt gegaan
mij achterlatend
met een traan
helemaal alleen
in een stille stilte
omgeven…
Scherpt adrenaline
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
428 er is paniek
als het onverwachts
knalt uit het publiek
een eerste vluchtgebaar
pakt handen samen
snel weg uit de hel
ze vallen
zonder op te staan
rood vloeit hun gedaan
weer ligt de wereld
open maar er wordt
nog steeds geschoten
samen maakt de kansen
groter om de chaos
te gaan overleven
na dodelijk besef
scherpt adrenaline…
Zachtjes geschreven
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.136 In mijmerende woorden
kan ik een wereld verzinnen,
vredig en soms onverwacht.
In strelende zinnen
kan ik de liefde bespelen,
onbereikbaar in kracht.
In schreiende verhalen
herinner ik stille tranen,
door de tijd gezwicht.
In de kilte van de nacht
verlies ik mezelf,
gekneusd en onzeker,
in de stilte van een gedicht.…
Sluit de zwarte bladzijde
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
970 Aan aandacht geen tekort
maar toch eenzaam en alleen
dacht dat alles was ingestort
zat er gewoon even doorheen
In die donkere zwarte nacht
heb jij een kaarsje aangestoken
daaruit putte ik mijn kracht
en werd de zwarte lijn gebroken
Heel onverwachts voor ons beide
verschenen wij in elkaar´s leven
voorzichtig sluit ik de zwarte bladzijde…
Verwardheid alom
hartenkreet
4.4 met 24 stemmen
1.987 Soms hoor ik je stem…
Zomaar onverwacht
Jouw warme klanken
Helder in mijn hoofd
In mijn dromen 's nachts
Voel ik je mooie handen
Zacht en toch zo sterk
verstrengeld met de mijne
Soms ruik ik je geur
Heel even maar…
Verwardheid alom
Het gemis is compleet…
Onkruid kornuit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Onkruid bestaat niet
zegt een lieve tante
uit het rivierenland
ze noemt ze
wilde planten
en je knikt ja
wiegt jouw stevige stengel
in de zilte winderigheid
laat onverwacht jouw stekels zien
lokt vogels met jouw rijpe zaden
onkruid bestaat niet
beaam je nu volmondig
en de hongerende wind
neemt jouw stuifmeel mee.…
Gelaatslijnen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 heb de boeken opgeslagen
gezichten bekeken en
bij vlagen wist ik een naam
daarna begon ik
de ogen te lezen en hun
gelaatslijnen contour te geven
hoorde in het prononceren
van lippen de volheid van
tonen tot aan het zacht slissen
zij openden hun hart in
partieel onverwachte momenten
zonder maskering van anders denken
deze mensen maakten…
Pasen 2006
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
972 Een tuinman, bezig aan de heg
groet onverwacht, en weet een naam te noemen.
De steen al weggerold, de engelen gezeten.
Wie had dit uit geloof geweten
of zijn het beelden uit een droom?
Reeds bloeit de levensboom
en welt het licht uit waterbronnen.
Dit einde is het einde niet,
de wereld niet genezen,
maar Jezus is verrezen.…
Een vogel zwevend op de luchten
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
983 Een beeld van wat het leven
tot hiertoe voor me bracht:
soms krijgen, onverdiend
en onverwacht
en dan weer zelf wat gevend.
Zo leven mogen tussen
de miljarden mensen
die voor en na ons zullen komen,
en even hier zijn, even maar
en toch geroepen zijn tot méér
dan enkel krijgen, zweven, dromen...…
Langzamer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.097 De weg is de tijd die begint en voorbij gaat
waar ik jou volg en weet dat
we elkaar weer zullen
zien met de vragende ogen die
bij onverwachte ontmoetingen
horen.…
de laatste kranige druppel
netgedicht
4.1 met 29 stemmen
1.384 achtergebleven spermadruppel
die ietwat kleverig uitgerekt hangt
of wellicht, als laatste eer,
zich wat opgeblazen manifesteert
en de uitgestoken fallus als enige dankt
misschien is men hem al
tijdens de laatste stroom
door de leiding gaan haten
maar kan ook door
een mensenhand
slordig zijn achtergelaten
plons, daar valt hij,
nog onverwachts…
En dat was het dan?
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
2.633 Voor iedereen
onverwachts
maakte hij een einde
aan zijn leven
En dat was het dan.
Wat leefde er in
deze man?
Die dood boven
leven verkoos
Was zijn leven
te broos?
Zijn stilte zijn
gevecht?…
Huwelijksaanzoek
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.047 Onverwacht krijgt-ie 'n zoen
na de dans. Uit z'n doen
denkt-ie: 'Hemeltje, dít is m'n kans!'
Hij stelt voor: 'Treed met mij in de echt.'
De reactie van Ans is oprecht
en met toeters en bellen
verwondert ze Jelle,
als zij 'Dank je feestelijk!' zegt.…
Dit was de werkelijkheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
546 Wij doen aan zelfontplooiíng; dat is
sterven, om herboren te worden: aanwezigheid
vereist, wat een onverwachte wending geeft
aan het tot heden onbekende, daarvan zijn wij
ons heel goed bewust; zonder gerechtigheid geen
vrede aan gene zijde van het leven.…
Zelfzekerheid
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.401 Misschien is bijna leeg mijn levensbeker
En 'k zal weer bij je zijn, nog onverwacht.
Ik word soms moe van het ellendig zwerven
In deze warre oorlogsfoltering;
Wist ik maar dat mijn schip op d'eeuwge werven
Wordt afgebouwd, want dat is sterven
Om zee te nemen, o, wat waar' ik blij.…
Dit einde
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
661 Een tuinman, bezig aan de heg,
groet onverwacht en weet een naam te noemen.
De steen is weggerold, de engelen gezeten.
Wie had dit uit geloof geweten
of zijn het beelden uit een droom?
Reeds bloeit de levensboom
en welt het licht uit waterbronnen.
Dit einde is het einde niet,
de wereld niet genezen,
maar Jezus is verrezen.…
Zijn schaduw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
521 wij overschreeuwden
de dood met
onze eerste ademtocht
hielden zijn schaduw
in groeispurt
buiten ons blikveld
pas later in
verantwoordelijkheden nemen
kwamen we hem weer tegen
risico’s werden afgedekt
in gezamenlijk overleg
hoe lang er recht was op leven
met een lach
zijn wij toch onverwacht
als vrienden uit elkaar gegaan
het…
Gedachte tot zinken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
812 Als een diepblauwe wilde rivier
nemen mijn gedachten de vrije loop
heel even waren ze net nog hier
maar nu drijven ze slechts op hoop
Overspoeld door enorme verwarring
meegesleurd door onverwachte vloed
verlamd door innerlijke verstarring
verlangend naar een beetje overmoed
Gaat deze vlucht over tot verdrinken
of dwingt het positieve tot…
Schone lei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.642 En toen ging de telefoon
op een hele gewone dag
maar de stem die ik hoorde
nam mijn hart in beslag
Verrukt, verrast en intens blij
onverwachts maakte jij je rentree
ik luisterde met mijn ogen dicht
en toch had ik er moeite mee
Alles wat jij ooit had verwoest
stond gebrand in mijn ziel
moet ik geloven in jouw schone lei
omdat die ander…
achter gordijnen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
545 ware schoonheid
overvalt je meestal
op de meest
onverwachte momenten...
ik deed de gordijnen
toe
en daar stond je dan
mistig hemellichaam
zo alleen
zo wit en vol
zo krachtig
verscholen achter
een witte waas
van gordijnen
schreeuwde je om
aandacht
zonder waas...…
En een vader die het allemaal niet aan kon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Geluk zit in vaste gewoontes
Zegt de klinisch psycholoog -
Rot in het vak die waakt over
Menselijke kwetsbaarheid -
Hoe anders is het voor Marja
Die vaak niet weet hoe ze
Met onverwachte schuivers in
Het menselijk leven om moet gaan -
Als kind al kwetsbaar geworden
Door een grillige moeder die
Aan een verstoorde stemming leed
En…
de zwaarte van het licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
490 de dood van mijn dochter
is een rode draad
zijn laffe daad -toen hij haar nam
kwam onverwacht; mijn gram
voor altijd durend
na zoveel dagen nog haar geest
in duizend meisjes zien
blond en lang geschouderd bovendien
verwaait door mijn verlaten zien
tot goud
ik voel me oud
als ik haar jeugd in stilstand weet
het glas is koud, maar…
Ontmoet de zwarte kat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 ik spiegelde in glas
zag anderen op
mijn schaduw trappen
zwaaide en keek om
hoorde slechts de
echo’s van hun passen
ben in het volle licht getreden
mijn silhouet is nu
verbannen uit het heden
ontmoet de zwarte kat
loop onder ladders door
het onverwachte heb ik wel gehad
leer eindelijk beseffen
dat alles wat ik doe
mijn schaduw…
Vliegen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
527 zonder vleugels
hoog
en onaantastbaar
treed ik uit mijzelf
Ik wil zweven in vreugde
rakelings scheren langs verdriet
wijde cirkels trekkend
om het leven
doe ik de dood teniet
Ik wil muisstil leunen
leunen op de wind
hangen
in het luchtledige
als een onbedorven kind
Als een onvermoeibare zwaluw
vertoef ik in de lucht
om onverwacht…
Het kwaad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Waar zit het kwaad
zijn het de onzichtbare zielen
die uit wanhoop handelen
of zijn het de barbaren van IS die
tussen gewone mensen wandelen
onverwacht toeslaan
en dood en verderf zaaien en
onschuldige levens vernielen
en nabestaanden
achterlaten
met verdriet en pijn
niemand weet wanneer er
een einde komt aan deze terreur
maar het kwaad…
Preludeert uitbundig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
803 jij concert
je muziek op papier
preludeert uitbundig op a-vier
dirigeert het zwart
van inkt op maagdelijk wit
dat eindelijk conceptie vindt
ontsluit met onverwacht
akkoord de symfonie
van negen maanden woord
de partus was een
generaal pardon omdat
het kind niet huilen kon
je muziek wordt veel
gelezen de melodie voegt
warmte…
Touché
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 Heftig en onverwacht,
nietsontziend,
scheerde verstilde pijn langszij.
Enkele woorden,
angstig, hulpeloos en fragiel,
gingen door merg en been.
Huilend en ontdaan,
onafwendbaar,
was ik terug bij voorheen.
Mijn diepste gevoelens,
verstopt in vlees en bloed,
kwamen weer tot leven
en deden zich gelden.…