Alle inzendingen over planten

1291 resultaten.

Sorteren op:

Gaan

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.828
Ik zat nog even na, ongemakkelijk Op een Berlage-bankje, gevat In bijhorend gebouw Passanten passeerden mij Met gieters, bloemen en planten, heen Met gieters en lege handen, weer Voor de zoveelste keer De laatste eer, bewezen Terugkerend naar huis Meegenomen verdriet Dag pap, dag mam Het voelt goed, omdat ik kwam…
Fred11 oktober 2005Lees meer >

GUIDO GEZELLE

poëzie
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.829
Plant fontein scheut die schiet straal die spat tempeest over alle diepten storm over alle vlakten wilde rozelaars waaien stemmen van elzekoningen bloot Diepste verte verste diepte bloemekelk die schokt in de kelk van bei’ mijn palmen en lief als de madelief Als de klaproos rood o wilde papaver mijn…

onding

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 754
de wind doolt over 't land de boeren ongedurig er fluiten vogels atonaal de padden doodgereden eksters vinden elkaar niet kraaien krijsen veel te laat boerenmeiden snijden plant- aardappelen in twee ik loop door sleuven land het gras zucht naar de zon ik wou dat ik fluiten kon de mol steekt hals over kop.…
delius30 april 2006Lees meer >

glanzend moment

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 923
Het uitzicht is zo mooi Door het oh zo rustige leven Waarin de natuur zijn wortels plant En de zon zijn glanzende stralen toont In vuurrood en helder licht Boven op een romantische berg…
MiTcHeLL28 oktober 2009Lees meer >

Snelle jongen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
want hij plantte een haag en zich voort.…
Aubrey7 januari 2011Lees meer >

Impressie van een schilder(ij)

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 560
Een Pruisisch groen van plant en bloem De wangen wrijft Hij vermiljoen De schilder maakt de ogen groot de vrouw ernaast een tikje bloot wat zalm roze en wit erbij (Hij rust niet door dit hels karwei) De draperieën hemels blauw Het detailleren luistert nauw Als laatste nog een laag vernis Nu ziet hij dat het echt…

Graf en kruis

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.392
Die iets diers naar 't graf moet brengen, Plante stil een kruis daarnevens: Schoon dan de ogen tranen plengen, In het hart komt hoop des levens. Waar bij 't kruis de tranen vloeien Om hetgeen men 't graf moest geven, Daar gaan schone rozen bloeien, Rozen, die het kruis omweven.…

De afspraken spoelden

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.420
De afspraken spoelden over de wereld en plantten zich onophoudelijk voort sponnen ons in een wereld van afspraken in dat je mooi was kon ik je zeggen dat je schoonheid toenam als ik dat zei dat pas als jij het zegt ik besta, dat ik me zonder jouw woorden geen raad zou weten dat alles wat ik voor je voel dankzij jou en dankzij de afspraken…

Vastberaden nietsdoen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
Als alles terugkeert Naar het begin Is het wennen Om te beseffen Dat geen beweging Er toe doet - Zon die vanzelf Opkomt, lente die Zonder dat ik haar Geroepen heb te Voorschijn komt, Planten en bloemen Verschijnen zonder Dat ik er iets Aan gedaan heb - Zo wil ik mijn Leven nu ervaren, In vastberaden nietsdoen - Het…

4

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.767
De afspraken spoelden over de wereld en plantten zich onophoudelijk voort sponnen ons in een wereld van afspraken in dat je mooi was kon ik je zeggen dat je schoonheid toenam als ik dat zei dat pas als jij het zegt ik besta, dat ik me zonder jouw woorden geen raad zou weten dat alles wat ik voor je voel dank zij jou en dankzij de afspraken…

septembermorgen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 364
het pad geplaveid met het neergevallen blad van de lijsterbes een jong spinnetje heeft in een plant een meer dan ragfijn web gemaakt daaronder op een takje ligt een rups van de psi-vlinder heel stil te rusten met nu nog groen blad heeft ie zich volgegeten veel rode bessen aan de cotoneaster de tuin fluistert zacht: “binnenkort…
Peter Toll6 september 2025Lees meer >

monologue intérieur

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 216
mijn ziel maakt antivries waarom wil zij overleven als een plant in poolgebied ik schik bloemenkransen op je graf terwijl ik wacht op een ver bericht van jou misschien ben je alleen maar even verdwaald zwerf je een beetje zou het kunnen dat je aan een ketting van veren uit de hemel zakt mijn hoofd met zachte handen vastpakt…
J.Bakx15 augustus 2026Lees meer >

derde dag

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
hij zag meteen al dat het goed was goddelijke conclusie over eigen werk hij hoorde en zag zijn planten en dieren de eeuwige kringloop van de schepping teer lentegroen en juichend herfstgoud parels van ochtenddauw in zonnezilver dit stralende wonder van zijn natuur elke herfstdag weer van vroeg tot laat ik kijk zo graag naar dit alles…

Geen Carmen

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 771
Doelloos zittend in het heden Verlang ik smachtend naar de toekomst Want de pijn uit het verleden Is nu wel genoeg betreden Vooruit gaat het pad dat ik lopen zal Niet bang voor versteende spoken Achter rechtgehouden schouders Glimlachend naar de horizon Daar plant ik dan mijn nieuwe boom Verspreid mijn bladeren in de wind De fluiten klinken…
Sophie15 januari 2007Lees meer >

Ontworsteld

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.251
Midden op de vuilnisbelt staat in alle eenzaamheid een kleine plant te groeien geworteld in de diepe drek maar met fier geheven hoofd lonkend om het licht te boeien En aan het oude ijzeren hek staart verzonken in gedachten de vrouw van lichte zeden stil naar ‘t wonder van de bloem dat haar treft in hart en ziel omdat ‘t heeft wat zij…
Biba22 mei 2004Lees meer >

Het leven.

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 852
Waar je me ook ziet In deze, of andere gedaante Een dier als een pantser Een plant als een steen Ik ben de wil.…
vogh27 februari 2006Lees meer >

nieuw huis

netgedicht
2.1 met 63 stemmen aantal keer bekeken 5.301
koel en kaal kamers zonder verhaal muren die me omsluiten nog naakt en nieuw onbeschreven door het leven ramen kijken met geschrokken ogen naar beladen dragers levens verpakt in kartonnen dozen onwennig en ontheemd kamer na kamer ga ik begroeten kamer voor kamer trek ik aan plant behoedzaam de eerste sporen en begin eraan…
rietvr1 november 2008Lees meer >

derde dag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
hij zag meteen al dat het goed was goddelijke conclusie over eigen werk hij hoorde en zag zijn planten en dieren de eeuwige kringloop van de schepping teer lentegroen en juichend herfstgoud parels van ochtenddauw in zonnezilver dit stralende wonder van zijn natuur elke herfstdag weer van vroeg tot laat ik kijk zo graag naar dit alles…

Verdwaling

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 856
Verdwaald tussen rijen gestapelde huizen met als enig groen het stoplicht op de hoek waar restanten tuinen zwaar overbetegeld geen ruimte bieden voor plant, boom of dier de stank van open haarden doordringend elke romantiek bezwaard ons draaglijk groen verstolt steeds meer tot verstenend grijs waarin je verdwijnt als je niet…
Gerardo26 februari 2009Lees meer >

Le Mont saint Michel.

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.387
Tuinen met bomen, planten en hekken op dezelfde rots. Huizen met zowel houten als leien of stenen daken op een grote rots. Winkels, restaurants en hotels gevuld met spijzen, souvenirs en heel veel mensen, op één rots. Le Mont Saint Michel. Een herinnering die staat als een …..rots.…

Alleen zeker weten

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
Kan er meer zijn dan ik zie, bomen, planten, bloemen, rivieren, meren of de zee, iets hoger dan de blauwe lucht? Ja! Bestaat er meer dan ik hoor, ruisen van de wind, zang van vogels in de bomen, regelmaat van de golven? Ja!…

Houdt stand

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 474
Hier drupt alleen hoop en vang ik fonkeling, welke ik plant in ogen, die hun flikkering verloren.…
Marije Geerts18 november 2015Lees meer >

De laatste rustplaats

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
zo houden ze vast aan wat eens was, eens geweest is aan het goede, aan het mooie voor altijd geborgen in een kruik, een beeld een vaas, een Pyramide in een muur, of toevertrouwd aan de koude schoot van Moeder Aarde omringd door foto’s brieven vol lieve woorden planten en bloemen waar bijen hun hart op kunnen halen evenals ander…

Open

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 455
Ik ben open, Open voor het licht van zon en maan, open voor de duisternis; Open voor weer en wind, voor regen en voor kou, voor de warme zomer; Open voor de Aarde, voor vlakte, berg en zee, zuster plant en broeder dier; Open voor verwondering, voor mysterie en magie, open voor verbinding; Open om geraakt en bewogen te worden…

Onze tuin met kamer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
In deze tuinkamer vol planten kunnen wij wonen nagedacht hoe elke plant zou moeten heten op het ontwerp hebben we onze tanden stukgebeten plaatsen voor mussen zijn we toonbaar niet vergeten. Achter mijn bureau gezeten geniet ik ook van het groen zodra ik ’s morgens de gordijnen weer mag opendoen.…

orchidee

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 869
orchidee klein plantje prachtig paars gespikkeld sta je bloeiend daar wildgroei…

Onrust

poëzie
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.383
Ik ben geen plant: ik wil geen rust ’k Ben jong – en van mijn tijd, Brenge ieder uur mij leed en lust En telkens nieuwe strijd!…

en morgen wordt het licht

hartenkreet
2.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.374
doorn in mijn hand gevoed met mijn bloed hield de roos in leven niet loslaten een hand tekort voor wat moest steel en hand vergroeid versmolten onderhuids ontstoken ondragelijk de pijn met harde liefde ruk de steel uit mijn vlees plant de bloem in de donkere aarde en voed haar met het bloed uit mijn hand rood op zwart morgen schijnt…

Lente kriebels...

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.054
In de begingroene lente zat, Een eik zijn knoppen uit te schudden, Zijn schorsachtige begingroene schubben, Barstten tegenstaandedat, De flauwgele zon gloeide evenmin, Ver onder haar stand te branden, Haar flauwgele oostelijke standen, Plantte hitte desalniettemin, De eik dronk zijn water gestaag, De zon kreeg een heldere kleur, Zo brachtten…
Jouke11 december 2004Lees meer >