1111 resultaten.
De drie vliegen
gedicht
3.9 met 39 stemmen
17.482 De eerste zei: ‘Met deze poot
Sloeg ik vijf olifanten dood.’
De tweede zei: ‘Ik vlieg zo vlug,
In ’n uurtje naar Afrika en terug.’
De derde zei: ‘Ik vlieg zo hoog,
Nog hoger dan de regenboog.’
Toen werd ’t wat kil en ’t waaide wat
De vliegen riepen: ‘Voel je dat!’…
LASIUS NIGER
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 dennennaaldpaleizen
als haar grote verwanten
onder wijde velden
in stadstuinen
tussen straatstenen
zijn talloze
nietige kamers verspreid
die arbeid en adem
van het grondleven sterken
dit onnaspeurbare rijk
der luchtige korrelkelders
vol
krijgshaftige boerenvlijt
streng kozende vroedvrouwzorgen
wordt verwoest
door tere hand _ zwakke poot…
de hoorn
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.341 niet is moeras
dat leeft in mist
dat heet geen ras
en vergeet de list
het bolwerk verlegt
rare gave
iedereen terecht
lam van de agaven
in een maatschappij
kleuren in de pot
strijken ligt mij
wie en wat is eigenlijk zot
de pelgrim en kalk leuren samengesteld
de tijd droogt op
geld geteld
hoe is het mop?…
Ik heb de herfst gevangen ( en in 'n potje gestopt)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 prachtig geweven web met bewoner
de eeuwige laatbloeier
vlinders die nog vlinderen wilden
regenboog met aan 't eind de pot vol goud
prikkelbare kastanjes
eikels die me om de oren vlogen
paddenstoelen in alle soorten en maten
rode bladeren zij fluisterden
over de wind die toenemen zou
zwaluwen die voor even hun heil
zochten in de schoonheid…
Stabij
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
420 Dan komt er een leuk hondje aan,
het beestje gaat braaf naast me staan,
hij licht zijn poot en pist spontaan
de pijpen van mijn broek nat.
Ik dank je Dockumer Stabij,
je bent een zegening voor mij,
want ik besluit mijn dag toch blij
omdat ik wat contact had.…
DE MORVAN
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
743 Aan een boomtak hangt aan één
Poot een bundel zwarte veren
Straks maken we een fles Chablis
Soldaat, doen we dood en verderf
In de ban…
vertigo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 vastgeketend in een hoofd met dons
en een kapstok vol herinnering
vlieg je door een heg met doornen
je laatste pak zo linnengrauw - de schering
los van inslag - en aderen als rood koraal
het hoofd nog trots geheven maar geen poot
om op te staan bewoon je nu het laatste huis
de hoge rots, zo hard, zo kaal, zo koud
oh lief, je weet niet meer…
Natuurgeweld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
499 wekenlang zag ik ze bouwen
aan een nest van blad en tak
onder boom en bladerdak
jong geluk zag ik ontvouwen
achter raam sta ik te koken
ziet mijn oog bewegend klein
nattig zwart in haar domein
eierschalen zijn gebroken
maar zie hoe snel natuur ontdekt
een reiger nadert sluipt heel zacht
op lange poten dichterbij
en met zijn hals lang…
Tranenwaas
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 Als een meeuw in de mist te verdwijnen
Zo melancholiek was het Indische kind
Het werd in het boerengehucht niet bemind
En de tropenzon wou er niet schijnen
Als een meeuw in de mist te ontkomen
Aan de Hollandse pot waarvan werd geijsd
Verlangend naar klamboe en baboe en rijst
Op een cruiseschip naar Java te stomen
Het was toentertijd een…
Niet te beschrijven
gedicht
3.3 met 7 stemmen
4.449 Laatst liep ik op de weg
toen langs mij streek een vleug van vroeger,
van potten inkt en rekenen,
wat ik in der eeuwigheid zou zijn vergeten,
ik liep er tegenop.…
rimpelige koffers
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
516 het blijkt gestoeld in de
zetel die het leven draagt, kussens
rijp van oud de leuningen
geschaafd in het rijk van heden
vier poten aan de vloer raken
de aarde die eeuwig zwiert langs
obstakels die het stenend licht
aan het roer hebben gemeerd
de zitting tam doch stroef knarst de
tijd afwezig van een eigen zelf, erbarmen
draagt het stof…
Krolse Katten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 Poot opgeheven kop wat schuin.
Ze bakkeleien heel wat af.
Vallen aan intimideren,
en druipen weer af.
Dit alles om ons poesje
Te kunnen beminnen.
Maar helaas heren,
er is bij haar íets mis van binnen.
Het is al zó vaak geprobeerd,
maar ons katje is gesteriliseerd.…
Huiskamerpalm
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 Mij is ontnomen het plezier
Verruild voor kilte van cipiers
Slecht zijn ze, slecht tot op het bot
Trekken de kroon van mijn kop
Opgesloten in een pot
Cel met tralies, ik ben doodop.
Klaar met deze houding.
Haar woekert niet bovenop
Omgeven door warm genot
Levende van gedwongen tranen
Misschien groei ik ooit nog naast bananen.…
vertigo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 vastgeketend in een hoofd met dons
en een kapstok vol herinnering
vlieg je door een heg met doornen
je laatste pak zo linnengrauw -de schering
los van inslag- en aderen als rood koraal
het hoofd nog trots geheven maar geen poot
om op te staan bewoon je nu het laatste huis
de hoge rots, zo hard, zo kaal, zo koud
oh lief, je weet niet meer…
olifant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 maken
nam ook de olifant de kortste weg
toen wild als varkens hij zag komen
op ivoren jacht een mensentroep
niets ontziend de massa vluchtend
met daarin kostbaar opgebaard
het porselein dat werd gespaard
plette hij de kast tot gruizelement
alsof hij zich excuseren wilde
nog trompetterde hij luid
voor beleefdheid heb ik ze niet
mijn poten…
De dag schudt zijn veren...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 De dag schudt zijn veren
en weegt zijn loden last
de middag scheurt haar kleren
en de nacht is breekbaar als glas
de hemel heeft buikpijn
de kots gaat over de nek
de geit rent achter de kool
en de schapen liggen uitgeteld
de apen gedragen zich vreemd
en dragen vissen naar de zee
de kippen krijgen tanden
en eten met de pot mee
de schaduwen…
Idealen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
562 Ze likken en geven poten.
Ze kwispelen met staarten.
Goed opgevoede honden,
lopen rustig aan hun lijnen.
Zij blaffen zonder woorden.
Wat? Wat zeggen ze dan?
Ik hou van jou !…
WAT ALS ...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
549 wat als ik …
een stoel zou zijn
zo’n doodgewone eetkamerstoel
recht en stabiel
met vier poten op de grond
van stevig leer of onverslijtbare stof
gemakkelijk verplaatsbaar
en overal in- en neer te zetten
niks geen wankelmoedigheid
bereid om elke persoon of lot
te dragen zonder protest
en die zich gewillig onder de tafel
zou laten…
Kleine dingen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
191 Een stralende zon
Een vrolijke groet
Die kleine dingen
Doen me goed
Een warme poot
Een zachte vacht
Die kleine dingen
Geven me kracht
Een blauwe lucht
Een groene wei
Die kleine dingen
Maken me blij
Een beetje rust
Een glaasje wijn
Die kleine dingen
Vind ik fijn
Een zachte deken
Een open haard
Die kleine dingen
Zijn veel waard…
Overbleef
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
131 de kamer, haar zijde vacht
ik droeg wat overbleef
naar buiten
het gewicht was vertrouwd
de aanwezigheid
niet meer
toen ik, haar naam zei
en niet terugkwam
veranderde
het gezicht van de dochter
er was nog de poot,
de scheve mond
haar gesloten ogen
ze was niet meer degene
die ik kende
ik sloot het gat, niet omdat
het daarmee klaar…
Het Zwarte Schaap
gedicht
3.5 met 151 stemmen
25.689 Het zwarte schaap staat in de sneeuw,
het staat er langer dan een eeuw
en als een tentzeil hangt de grond
om zijn vier poten in het rond.
Het zwart schaap is iets dat weet
en elke hoef is een magneet
voor 't voetstuk dat onzichtbaar is.
In bei zijn ogen zwemt een vis.…
haagse liefjes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
660 zij was een keurig mèske van weleer
toen nog op de hoek Thorbeckelaan
ze stond daar maar zo alleen te staan
druilend in de regen dat doet hartezeer
dus vroeg hij haar achterop de fiets
naar ’t tentje aan de Laan van Poot
spreken van wat haar zo verdroot
dat wilde hij - verder helegaar niets
nat in fluister kwamen ze steeds dichter
buiten…
bedankt B
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.038 ik ben hem kwijt
mijn grote ruige met
sexy wimpers omfloerste blik
op vier poten die mijn billen
nietig doen lijken
de onvervalste bariton blaf
als heerlijk welkom voor zijn
speelkameraad, de dame
niet van haar stuk te brengen
door zijn imposante verschijning
ging lustig door zijn brokken
op te eisen en hij zag
en onderging met…
Joris
gedicht
3.6 met 105 stemmen
26.567 Een aandrang, waar hij niet voor is bezweken,
omdat hij langzaamaan de ogen sloot
en nog een lome haal gaf met zijn poot
als halve aai en onzachtzinnig teken
dat men hem ooit nadrukkelijk verbood
het zwijgen rond die zaken te verbreken.
-------------------------------------
uit: 'De volle mep', 1987.…
ode aan het Haagse hopje
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
831 (het enige echte hopje, van Rademaker)
het is nog Haagser dan de ooievaar,
Couperus, Binnenhof en Lange Poten
de witte wikkel zit hem als gegoten
het is de trots der ware Hagenaar
zo’n prachtig bruingebakken exemplaar
wordt wereldwijd en zeer beschaafd genoten
de receptuur is aan het brein ontsproten
van Jahweh of een duivelskunstenaar…
de prins
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
1.983 "
"nee, de kus was zonder passie"
de prins bleef een kikker
de prinses werd oud en dikker
maar na vele, vele jaren
van wachten, turen en staren
werd de kikker opnieuw verkikkerd
een prinses, jong en geen dikkerd
hij sprong van blijdschap rond
en kwaakte "prinses, hier op de grond"
maar haar paard hief zijn poot
trapte de kikker doodgewoon…
De dagjesmens
gedicht
3.1 met 21 stemmen
7.369 Nu komen we eens kijken hoe het gaat
als evolutiehelden op twee poten.
Ik maak me los van het gedrang, gepraat,
probeer vergeefs mijn ruimte te vergroten
terwijl bewustzijn me met schaamte slaat.
----------------------------------------
uit: 'Traliedieren', 1999.…
Voor 't venster
poëzie
3.0 met 9 stemmen
2.271 Op 't vensterbankje, in rode potten, bloeien
Geranium, goudsbloem en balsamien.
En langzaam drijft, aan 't smeltend blauw der transen,
De wind de wolkjes, wit als lammren, weiwaarts.…
Verloren dagen
netgedicht
4.3 met 30 stemmen
1.593 koele wind verwaait haar zilver
en bolt het blawgeruite schort
ze veegt met blote handen
zwarte aarde in de hoop dat
groen opnieuw geboren wordt
ze kromt haar rug en graaft dieper
trekt brede vorens in het land
plant haar voeten tussen de regels
en poot kleuren in het rulle zand
kijk, ik heb ze allemaal op een rijtje
het is de wereld,…
Ingelijst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 Jouw laatste stappen
zet je op de nu vreemde trap
waar gelakte passen deurtjes
openen naar kleurige potten vol
lang geleden verborgen sprookjes
omhoog langs ovale portretten
zoeken donker alwetende ogen
boven minzaam gekrulde lippen
ietwat cynisch naar krassen
het poppetje op de tekening
met onhandige handjes die als harkjes
wijzen naar…