Netgedichten

netgedicht (nr. 89.729):

Overbleef

haar kadaver
wist niet
dat het verlaten was

na de laatste adem, bleef alles
nog even op zijn plaats.
de kamer, haar zijde vacht

ik droeg wat overbleef
naar buiten
het gewicht was vertrouwd
de aanwezigheid
niet meer

toen ik, haar naam zei
en niet terugkwam
veranderde
het gezicht van de dochter

er was nog de poot,
de scheve mond
haar gesloten ogen
ze was niet meer degene
die ik kende

ik sloot het gat, niet omdat
het daarmee klaar was
alleen ik bleef nog even
boven staan

nog weken later
liet ik de achterdeur
zachter dicht gaan