1787 resultaten.
De regenboog...
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.029 Buiten plenst de natte regen
Wolken jagen donker voorbij
Somber zit ik wat te staren
Hoor het onweer al dichtbij
Dan breken traag de wolken
Een regenboog met felle kleur
Vertoont zich spontaan
En verbetert mijn humeur
Zo'n regenboog lijkt op leven
Kleuren tussen zwart en grijs
Zolang ik dat kan blijven zien
Geniet ik van mijn levensreis…
IJsberend botje
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.132 Heilbot in een kom gedaan
sliertjes groen en slakkenhuis
pompje blaast borrels uit buis
ik staar haar als zij mij aan
Kleine kosmos zonder kant
achter is zo front als voor
overheen en onderdoor
wereld zonder scherpe rand
Rondjes zwemmen naar belief
gevangen in een atmosfeer van
vredig achter uitkijk zwerven
Tot het tijd wordt om te…
Moeder natuur
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
792 Als in een droom
loop ik op wolkjes
voel ik het leven
als nooit tevoren
een hart van liefde
dat dromerig
weg zweeft
de wind fluistert
door de bomen
ik staar naar de
lucht waar wolken
voorbij zweven
zo wonderlijk mooi
het voelt alsof een
veertje mijn gezicht
beroerd en verder
gaat op haar weg
heel stil glijdt
moeder natuur
aan mij…
Thera Muzetotalloss
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
1.370 Magnolia, wat groeit me daar
Uw bezigheid in zoeter staar
En alle bloemen bloeien
Die manke Jelle die daar stond
Zijn scheve ogen, open mond
Met bloemblaadjes te stoeien
Die Suze is zijn achternicht
En alles is op hem gericht
Dat tussen twee gestoorden
De vlinders fladd'ren in het rond
Ze zitten nu waar hij net stond
Ze zijn het eens…
Schapen scheren
netgedicht
4.7 met 43 stemmen
2.253 Op de jaarmarkt in Zuidlaren
maakten wij kennis met een attractie
die kinderen met afgrijzen liet staren
naar een als boer verklede man die
met het scheerapparaat van vader
onwillige schapen de vacht ontnam
er viel natuurlijk niet aan te ontkomen
’s avonds voor het slapen gaan
moest ik nog even bovenkomen en
heb ik het scheren nagedaan…
10 seconden surreëel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
920 Ik staar naar een flat in de verte, zie de wolken tussen
toppen van een zelfgebouwde stad
roze bergen imiteren op de kussens van hun tenen
voor een lieflijk silhouetje in een paarse wollen vlag
Ik draai naar de zon in mijn ogen, leg mijn
schouders op de koepel van een grote glazen lach
Diep daar beneden produceren / consumeren
de geprogrammeerde…
Als de avond zucht
gedicht
3.8 met 13 stemmen
7.981 Je zit wat onderuitgezakt
op een bankje in de duinen
waar je uitkijkt over zee
de vergane glorie straalt
van het matte in je haren
waar het goud van ooit
nu grijze strengen strooit
je hand streelt oud fluweel
dat plooit rondom je dijen
hun schoonheid lang passé
je blikken staren wrang
over het ebbende getij
en in het doffe van je ogen…
reacties
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
798 het probleem dat speelt
ben jij, die dit leest
want waarom zou je zeggen
dat je er iets van vindt
het voelen van de woorden
is niet aan jou besteed
soms heb ik dan de wens
was een ieder nog maar kind
nou zit je weer te staren
naar alles dat hier staat
maar zie je nou echt iets
wat je aan dit schrijfsel bindt
ach, laat het ook maar…
jagen vlammen door mijn lijf
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
775 ik staar
de wereld kijkt
gestrakt terug
onaangedaan
het beeld beweegt
niet in mijn geest
wat buiten leeft
gaat mij niet aan
toch is er soms
jouw kleur die
aandacht trekt
gedachten iets verzet
dat is de vonk
die mij ontwaakt
waardoor ik lethargie
voor even weer verlaat
dan brandt
het leven in moment
jagen vlammen…
de waargenomen wereld of niet
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
561 het is stil
ik ontdoe het verlorene
van tijd, van alles wat zomaar is
en in elk voorbijgelopen decor keer ik
het kleinste naar liefde om;
als reisgenoot
wanneer dagen zich werpen in jaren
blauwe kruinen, op heuveltoppen
om jou te zien, wat jij zocht
naar dat
dat zal herleven
staar ik naar wie je bent
en naar alles wat ogen…
Nieuwe kleuren gaan nooit stuk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
613 de straten gaan verloren
bedekken zich in kleurig goud
laten tijd in herfst verkleuren
zoveel moois en toch
vertrouwd
ik staar naar buiten
kijk in jeugd en ideaal
kijk naar morgens die nog komen
die er zijn
in waar ik sta
alles voelt naar nieuw verlangen
ademloos verstopt geluk
in een tel
ontsnapt gevangen
nieuwe kleuren gaan nooit…
Een mistige dag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
627 Een mistige dag in mijn hoofd,
ik kan niet denken, totaal verdoofd
staar ik wezenloos voor mij uit:
een diepe zucht ontsnapt mijn mond,
ongedurig kijk ik wat rond,
dwarrel gedachteloos door de lucht,
in beweging kom ik niet: overmand
door een onpeilbaar verdriet, om een
geliefde, die het leven liet, waar het ooit
vandaan is gekomen; het…
het einde
hartenkreet
4.2 met 28 stemmen
3.835 Het leven leek je aan te staren.
Het leek alsof je weer verder kon.
De zon probeerde je op te warmen.
De sterren brachten jou geluk.
Toch besloot je weg te kijken.
Te vermijden wat je tergde.
Donkere donderwolken verschenen in je hoofd.
Het bliksemende, het knetterde, het brandde.
De pijn was onaanvaardbaar.…
EEN BOOM GEVELD
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
805 Een boom geveld
gedachteloos
de takken zijn geknakt
liggend, langer dan rechtop
terneergeslagen
in dat besef
gebroken
bukkend, tel ik
ring na ring
jaar na jaar
staren mij nu aan
geboorte, oorlog, dood
te lezen in zijn ziel
gegrift zijn
lief en leed
gekerfd,
een hart, een pijl
een schok gaat door mij heen
daar staat mijn wieg…
De Noorderzon
gedicht
3.3 met 15 stemmen
5.684 In de nacht,
duizenden slapen,
maar duizenden liggen ook wakker,
staren naar het plafond,
draaien zich om,
maken aanstalten,
draaien zich nog eens om,
maken nieuwe aanstalten,
staan op,
gluren tussen gordijnen door -
het is donker,
geen ster die valt of zelfs maar flonkert -
gaan weer naar bed.…
Welgevallen beloftes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
645 ik schrijf van leven
tot aan de ondergaande zon
draag de dood tot aan mijn kraag
het kleedt warm en is barmhartig
het eind smaakt naar doffe gebeden
en bidt zich door het sluitwerk
van opgedrongen vaardigheden
die roerloos blijven staren
het monotone, het lied zonder verhaal
dat toonloos de tijd laat passeren
met schreden die al dolend…
Optijd gered?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
764 Je doffe ogen staren
je voelt je machteloos
niks is te verklaren
alles lijkt zo troosteloos.
In de steek gelaten
sta je langs het spoor
je wilt je leven laten
niemand geeft gehoor.
Plots word je aangesproken
door een manspersoon
de spanning wordt doorbroken
het leven gaat door, gewoon..…
C'est mourir un peu.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
790 de maan zal blijven staren
als ik niet meer zal zijn
in duistere zwarte nachten
is het gele licht niet mijn
de wind zal blijven waaien
door de bomen, over het gewas
de krakende zwiepende takken
vertellen hoe het eens bij mij was
het water zal blijven vallen
uit de donkere wolkenlucht
het leven duurt maar even
in gedachten waarvoor ik…
Eerste indruk
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
726 Met vlinders in de buik
een indruk achterlaten bij haar
zweven boven de grond
bewust dat ik naar haar staar.
Glimlachen ter bevestiging
van haar natuurlijke schoonheid
met glinstering uit mijn ogen
belicht ik haar aantrekkelijkheid.…
Levensreizigers
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
752 Het is nacht en ik staar in mijn vuur.
Ik denk dat we dansende vlammen zijn,
die zonder vuur niet bestaan.…
tijd
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 mijn kinderjaren
ik ken ze nog zo goed
jaren van speurend staren
er was alleen de tijd
die leek bevroren,
of gewoon stil te staan
door het opgroeien
in moeilijke jaren
leerde ik te aanvaarden
dat de klok van het leven
vele dingen zal bepalen
zelfs oud worden
is een waarheid,
een voldongen feit
waarbij ik hoopte
dat die…
Waardevolle handdoek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
539 Denkend aan jouw pirouette
staar ik naar het afvoerputje
waar het water sierlijk invloeit.
Geïnspireerd door de paso doble
met golven van jouw flamenco jurk
kleurt het spectrum in mijn ogen.…
Vele lagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
687 Het leven heeft vele lagen
Met weinig antwoorden
en zoveel vragen
Je kunt je natuurlijk blind staren
en met elke nutteloze gedachte meevaren
Maar ik besluit om verder te gaan
En niet te lang stil te staan
Bij elk moment
Of ogenblik
Elke traan
Elke snik
Ik ga verder, elke dag
onbewust bewust
met een gebroken,
maar kloppend hart…
Claustrofobisch angstbeeld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 De nacht is duister en diep
En spaarzaam schijnen lantarens
In de mistige natte steeg
Waar ik diep in mijn kraag verscholen
Over ’t glanzend nat plaveisel ga
Troosteloos staren donker ramen
Als koolzwarte niets ziende ogen
Gevat in gevels als kale doodskoppen
Mij angstwekkend luguber aan
En ik heb geen wens dan deze
Doodse stad zo snel mogelijk…
Daadkracht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
696 stille winter
donkere dagen
beur mij op
wees mijn zon
neem mijn schaduw
zonder vragen
stille winter
onverwachte dromen
beur mij op
wees mijn licht
neem het zeer
mocht het donker komen
*
heel even maar
tot het vroege voorjaar
als ik het fluitende
vogeltje mag horen
en vol vreugde naar
de sneeuwroem staar
© Hilly Nicolay…
Links die ik zeg, maar jij niet legt.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
19 Krijg ik van een enkele staar.
Mensen die je hier en daar mijd,
want niemand die het begrijpt.…
Barplicht
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.961 Ze legt twee “wereld” bollen op de bar
Die spreiden zich gedwee
In een weeld’rig decolté
Z’n ogen staren star.
Hij buigt zich nu naar voren
Om haar bestelling aan te horen
En met zacht geluid betovert zij
Als de eigentijdse Lorelei.
“Pardon” zegt een tikje schor
een kale heer met snor,
En een stem, die zeik’rig zeurt.…
Vleermuis
poëzie
3.3 met 22 stemmen
2.970 Vleermuis, met uw vlerkjes slaande,
Door de avondrust,
Nederwaarts en opwaarts gaande,
Vast en doelbewust,
Gij, het enig ding bewegend
In deez' avondstond,
Met uw zwart figuurtje tegen 't
Glanzend hemelrond,
In de lichtgevulde, klare,
Diepe hemelkom
Lig ik peinzende te staren
Bij de stilte alom,
En der dingen roerloos wachten
Onder…
De wekker
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.309 Hoe lang kan ik nog naar je staren?
Hoe vaak zie ik nog de gevaren?
Hoe laat ben ik te vroeg weer vrij?…
ouder worden
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.629 Daar zit je dan uren
achter elkaar naar buiten te staren.
Waar wij vroeger zo graag samen waren.
Waarom heeft niemand me ooit verteld
wat het inhoudt als je door ouderdom word geveld.
We zijn samen oud geworden
jij een beetje sneller dan ik.
Maar wil dit nu ook zeggen
dat we ons er zomaar bij neer moeten leggen.…