3966 resultaten.
DE ZWAAN
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
540 Ondergaande zon in de schemering.
Een rustig geheel.
Een stilleven
in deze wondere wereld gegeven.…
voorwoord
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
519 luister,
een vliegend doorwaakte uil
met nacht als sprakeloze schemer
het doorbreken van gemis tot
woordeloos vervoegen
overal klank en verbeelding,
nergens betekenis
bij wijze van spreken…
Je durft niet eens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
476 ik mat mij een houding
in de schemering
van mijn schaduw
om te kunnen blijven bestaan
dus kom en vertel mij
van leugens
of zwijg mij door
de stilte heen
maar laat mij eindelijk
weer mens zijn
en ontdoe mij van
deze waan…
achter de coulissen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
416 ik verlies me
in de veiligheid
van blauwe
schemer en de
geur van bloemen
ik vergis me
in het vliegen
kom meestal
net niet van
de grond
ik verkijk me
op de muur van
zwijgzaamheid
terwijl ik te veel
uit de kast trek…
vooralsnog...
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
647 nog éénmaal
een gedicht geschreven
over het bulderen
van een laatste lach
het galgenmaal tot
het dessert verslonden
zo nam ik een voorschot
op het afscheid
kwam er in de schemering
van oktober de berusting
in het ongewenst vertrek…
Avondnieuws
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Dorpsmussen kwetteren
op het grasplein
de avondvlinder
valt van een bloem
het regionale nieuws valt zwaar
op de maagdelijkheid
de waanzin van de schemering
is de waanzin van de eeuw geworden
over de natuur niets dan goeds.…
Eeuwige bloemen,
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.366 Ik leg ze in de eeuwigheid,
Totdat ook ik,
De tuin wordt binnengeleid.…
De uil die minzaam naar beneden kijkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 De uil die
Minzaam naar
Beneden kijkt
Naar mij
Op 't plein
In m'n tuin
Weerstaat 't
Gescheld en geschetter
Van anderen -
En trotseert
Andermans hoon en chagrijn -
Net als ik mag
Hij er van zichzelf
Uiteindelijk wel zijn
Opgedragen aan de ransuil die afgelopen maandag zijn domicilie had gekozen in onze tuin
Niebert…
Een verdwaalde Afrikaan….tanka
hartenkreet
4.8 met 26 stemmen
1.101 Een Afrikaantje
staat bibberend van de kou
zonder een jasje
mijn tuin mooi op te fleuren
in zijn oranje truitje…
Gruwelijke lente
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
785 Maart, de tuin weer groen,
heerlijk bijna lente, ach...
doodstil lag zij daar.…
DE SCHEPPER SCHEPT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
738 Zalig die zijn die ze zijn
in huis, in tuin en keuken.…
Een achtergrond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 Rozen donkerrood
een tuin hij kan niet groener
blauw een hoge spar
een lijster huppelt vinnig…
Maan
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.614 In het schemer
van je gedachten
leeft de liefde
een dubbel leven
ze gaat nooit slapen
maar leeft voort
in het schijnsel
van de maan
je voelt haar
in de trilling van de lucht
je ziet haar
lopen op de maan…
schemerrook
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
565 -het zal nooit meer hetzelfde zijn-
ik probeerde
de stem te ontvreemden,
dichter bij mijn hart
maar alles was al gezegd
voor mijn raam
dekten schemer en rook
de avond toe
alsof het een simpel gebeuren was
van één, alleen…
Alleen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.639 Zwaar drukken de eiken
een stolp over de schemer.
Zijdelings gloeit rodondendron op.
Zwaar ook weegt de onweersnacht
op klamme schouders.
Bladerruisen door de nevel dringt.
Het huilen der honden.
Het zweet.…
Alleen.
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.331 Het is zo droef
al wat men weent,
dat het zo diep zit,
en zo alleen,
en dat er in die hele schijn
onnoemelijk veel schemers zijn.
En zij die staan
en gadeslaan
het diepe innerlijk van ogen,
die kijken naar hun eigen pijn,
tot in hun ziel bewogen.…
Alleen.
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
919 Het is zo droef
al wat men weent,
dat het zo diep zit,
en zo alleen,
en dat er in die hele schijn
onnoemelijk veel schemers zijn.
En zij die staan
en gadeslaan
het diepe innerlijk van ogen,
die kijken naar hun eigen pijn,
tot in hun ziel bewogen.…
aran
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
2.025 feest in de kleine kerk
want jij zweeft binnen
aan de hand van je vader
mooi als een geurige bloem
bepareld in de ochtendzon
straal je in gewijde schemer
waardig in statige eenvoud…
vooralsnog...
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
878 toch nog éénmaal
een gedicht geschreven
over het bulderen
van een laatste lach
het galgenmaal tot
het dessert verslonden
zo namen wij een voorschot
op het afscheid
en kwam er in de schemering
van oktober de berusting
in het ongewenst vertrek…
letterpret
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 In het avondlicht
verzamelen zij
zich
ze hopen op
unieke woorden
voor een gedicht
dat ergens al
in de schemer ligt.
puur
ongeschminkt
over leven
dood
bedrog en liefde
tot alles
op zijn plaats
valt
en hij- zij voelt zich
een dichter…
TWEESPRAAK.....?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 Zij zei:
'houvast heb ik
aan mijn geloof'
ontstak bij schemer
gewijde kaarsen
Hij zei:
'voorwaar
het is
geen apekool
dat ik beloof,het is
het paradijs'
Ik zei:
'je brengt me
nu toch
van de wijs,is
aarde - nu
niet ons paradijs
de inlossing van beloften?'…
een weefsel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
433 tussen de wimpers
van mijn ogen
schemeren onaffe
stamelende woorden
het sussen tussendoor
ik hoor je neuriën graag
de wervelingen van de
wind een weefsel van
geluk ik weet:
nooit zal het volmaakter
zijn dan nu…
een verschil van
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
822 een tuin vol bloemen
zonverlicht zoemt gevleugelte
en wij lachen de dag voorbij
ik zorgzaam
jij huisje, boompje, beestje
en dan verlies jij
jezelf in sekte
onzeker lever jij je over
aan een gekregen beeld
een tuin vol bloemen
gebroken lach
jij smeet mij
aan diggelen
kleurrijk, dat dan weer wel…
Vlinderen?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 Ook
ik vlinder
maar wat rond
in tuin, in hof
Rond water
aan vijver
boven ven
en waterloop
Ik weet...
ik bof
ben meer
van lucht
dan van aarde
soms raak ik
van
de wijs:
Laatst
eindigde m'n reis
in laat middaglicht
-ik kon m'n ogen niet geloven-
achter
het glas
van 'n raam
met uitzicht
op 'n tuin, 'n hof.…
fleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 de prachtige tuin staat alleen
missend die haar koesterde
de bloemen bloeien nog steeds
zoals de zon steeds nog schijnt
de regen echter voelt als tranen
voor hen die zij achterlaat
de schoonheid van de tuin
geurt mooie herinneringen
bij wie haar moeten laten gaan
omdat haar de tijd gekomen is
om in onze harten te blijven
om…
Vogelparadijs
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.397 Zo zit de hele tuin vol leven.
Ze hebben het niet slecht.
Het is een drukte van belang,
van tortelduif tot rode specht.
Ieder gaat zijn eigen gang,
van boomklever tot mus en sijs.
Voor ons een tuin om in rond te hangen,
voor hen een paradijs.…
Vergankelijkheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
494 Er staat een Conifeer in onze tuin
Uit zaad ontkiemd en groeiend zonder zorgen
Jaar in jaar uit, van d’ ochtend tot de morgen
Op fiere stam, geen centimeter schuin
Er staat een Conifeer in onze tuin
Ooit aangewaaid, een eigen plek verworven
In zwarte aarde, nooit door gif bedorven
Goed negen meter hoog van grond tot kruin
Er stond een Conifeer…
Echte mannenzaken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
507 hij is gegaan zij droogt
in de tuin van herinnering
haar tranen in dit stil bestaan…
HERFSTTUIN
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
751 de bomen kaal,
de tuin gehuld in mist
de vissen dobberen lui en loom
op het trage ritme van hun kieuwen
de tuin verteert het dode blad
en gaat zichzelf vernieuwen
ik vertrappel onachtzaam
in het gras een late dwergbovist
zo tikt de klok gestaag
de seizoenen genadeloos vooruit
ik oogst de laatste vruchten,
ik wied het laatste…
open
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 tilt me uit ver boven
de muren van de tuin…