Alle inzendingen over tuin,schemer

3966 resultaten.

Sorteren op:

DE ZWAAN

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 540
Ondergaande zon in de schemering. Een rustig geheel. Een stilleven in deze wondere wereld gegeven.…

voorwoord

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
luister, een vliegend doorwaakte uil met nacht als sprakeloze schemer het doorbreken van gemis tot woordeloos vervoegen overal klank en verbeelding, nergens betekenis bij wijze van spreken…
Iniduo8 november 2020Lees meer >

Je durft niet eens

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
ik mat mij een houding in de schemering van mijn schaduw om te kunnen blijven bestaan dus kom en vertel mij van leugens of zwijg mij door de stilte heen maar laat mij eindelijk weer mens zijn en ontdoe mij van deze waan…
Dianah16 januari 2016Lees meer >

achter de coulissen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 416
ik verlies me in de veiligheid van blauwe schemer en de geur van bloemen ik vergis me in het vliegen kom meestal net niet van de grond ik verkijk me op de muur van zwijgzaamheid terwijl ik te veel uit de kast trek…
J.Bakx16 maart 2018Lees meer >

vooralsnog...

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 647
nog éénmaal een gedicht geschreven over het bulderen van een laatste lach het galgenmaal tot het dessert verslonden zo nam ik een voorschot op het afscheid kwam er in de schemering van oktober de berusting in het ongewenst vertrek…

Avondnieuws

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 396
Dorpsmussen kwetteren op het grasplein de avondvlinder valt van een bloem het regionale nieuws valt zwaar op de maagdelijkheid de waanzin van de schemering is de waanzin van de eeuw geworden over de natuur niets dan goeds.…

Eeuwige bloemen,

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.366
Ik leg ze in de eeuwigheid, Totdat ook ik, De tuin wordt binnengeleid.…

De uil die minzaam naar beneden kijkt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 426
De uil die Minzaam naar Beneden kijkt Naar mij Op 't plein In m'n tuin Weerstaat 't Gescheld en geschetter Van anderen - En trotseert Andermans hoon en chagrijn - Net als ik mag Hij er van zichzelf Uiteindelijk wel zijn Opgedragen aan de ransuil die afgelopen maandag zijn domicilie had gekozen in onze tuin Niebert…

Een verdwaalde Afrikaan….tanka

hartenkreet
4.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.101
Een Afrikaantje staat bibberend van de kou zonder een jasje mijn tuin mooi op te fleuren in zijn oranje truitje…

Gruwelijke lente

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 785
Maart, de tuin weer groen, heerlijk bijna lente, ach... doodstil lag zij daar.…

DE SCHEPPER SCHEPT

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 738
Zalig die zijn die ze zijn in huis, in tuin en keuken.…

Een achtergrond

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Rozen donkerrood een tuin hij kan niet groener blauw een hoge spar een lijster huppelt vinnig…

Maan

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.614
In het schemer van je gedachten leeft de liefde een dubbel leven ze gaat nooit slapen maar leeft voort in het schijnsel van de maan je voelt haar in de trilling van de lucht je ziet haar lopen op de maan…
carin20 maart 2005Lees meer >

schemerrook

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 565
-het zal nooit meer hetzelfde zijn- ik probeerde de stem te ontvreemden, dichter bij mijn hart maar alles was al gezegd voor mijn raam dekten schemer en rook de avond toe alsof het een simpel gebeuren was van één, alleen…

Alleen

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.639
Zwaar drukken de eiken een stolp over de schemer. Zijdelings gloeit rodondendron op. Zwaar ook weegt de onweersnacht op klamme schouders. Bladerruisen door de nevel dringt. Het huilen der honden. Het zweet.…

Alleen.

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.331
Het is zo droef al wat men weent, dat het zo diep zit, en zo alleen, en dat er in die hele schijn onnoemelijk veel schemers zijn. En zij die staan en gadeslaan het diepe innerlijk van ogen, die kijken naar hun eigen pijn, tot in hun ziel bewogen.…

Alleen.

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 919
Het is zo droef al wat men weent, dat het zo diep zit, en zo alleen, en dat er in die hele schijn onnoemelijk veel schemers zijn. En zij die staan en gadeslaan het diepe innerlijk van ogen, die kijken naar hun eigen pijn, tot in hun ziel bewogen.…

aran

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.025
feest in de kleine kerk want jij zweeft binnen aan de hand van je vader mooi als een geurige bloem bepareld in de ochtendzon straal je in gewijde schemer waardig in statige eenvoud…

vooralsnog...

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 878
toch nog éénmaal een gedicht geschreven over het bulderen van een laatste lach het galgenmaal tot het dessert verslonden zo namen wij een voorschot op het afscheid en kwam er in de schemering van oktober de berusting in het ongewenst vertrek…

letterpret

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 575
In het avondlicht verzamelen zij zich ze hopen op unieke woorden voor een gedicht dat ergens al in de schemer ligt. puur ongeschminkt over leven dood bedrog en liefde tot alles op zijn plaats valt en hij- zij voelt zich een dichter…

TWEESPRAAK.....?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
Zij zei: 'houvast heb ik aan mijn geloof' ontstak bij schemer gewijde kaarsen Hij zei: 'voorwaar het is geen apekool dat ik beloof,het is het paradijs' Ik zei: 'je brengt me nu toch van de wijs,is aarde - nu niet ons paradijs de inlossing van beloften?'…

een weefsel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
tussen de wimpers van mijn ogen schemeren onaffe stamelende woorden het sussen tussendoor ik hoor je neuriën graag de wervelingen van de wind een weefsel van geluk ik weet: nooit zal het volmaakter zijn dan nu…
J.Bakx29 september 2021Lees meer >

een verschil van

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 822
een tuin vol bloemen zonverlicht zoemt gevleugelte en wij lachen de dag voorbij ik zorgzaam jij huisje, boompje, beestje en dan verlies jij jezelf in sekte onzeker lever jij je over aan een gekregen beeld een tuin vol bloemen gebroken lach jij smeet mij aan diggelen kleurrijk, dat dan weer wel…
Fred22 september 2014Lees meer >

Vlinderen?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
Ook ik vlinder maar wat rond in tuin, in hof Rond water aan vijver boven ven en waterloop Ik weet... ik bof ben meer van lucht dan van aarde soms raak ik van de wijs: Laatst eindigde m'n reis in laat middaglicht -ik kon m'n ogen niet geloven- achter het glas van 'n raam met uitzicht op 'n tuin, 'n hof.…

fleuren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 467
de prachtige tuin staat alleen missend die haar koesterde de bloemen bloeien nog steeds zoals de zon steeds nog schijnt de regen echter voelt als tranen voor hen die zij achterlaat de schoonheid van de tuin geurt mooie herinneringen bij wie haar moeten laten gaan omdat haar de tijd gekomen is om in onze harten te blijven om…

Vogelparadijs

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.397
Zo zit de hele tuin vol leven. Ze hebben het niet slecht. Het is een drukte van belang, van tortelduif tot rode specht. Ieder gaat zijn eigen gang, van boomklever tot mus en sijs. Voor ons een tuin om in rond te hangen, voor hen een paradijs.…

Vergankelijkheid

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Er staat een Conifeer in onze tuin Uit zaad ontkiemd en groeiend zonder zorgen Jaar in jaar uit, van d’ ochtend tot de morgen Op fiere stam, geen centimeter schuin Er staat een Conifeer in onze tuin Ooit aangewaaid, een eigen plek verworven In zwarte aarde, nooit door gif bedorven Goed negen meter hoog van grond tot kruin Er stond een Conifeer…

Echte mannenzaken

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 507
hij is gegaan zij droogt in de tuin van herinnering haar tranen in dit stil bestaan…
wil melker12 februari 2018Lees meer >

HERFSTTUIN

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 751
de bomen kaal, de tuin gehuld in mist de vissen dobberen lui en loom op het trage ritme van hun kieuwen de tuin verteert het dode blad en gaat zichzelf vernieuwen ik vertrappel onachtzaam in het gras een late dwergbovist zo tikt de klok gestaag de seizoenen genadeloos vooruit ik oogst de laatste vruchten, ik wied het laatste…

open

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
tilt me uit ver boven de muren van de tuin…
J.Bakx27 november 2015Lees meer >