1371 resultaten.
Mijn alles
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.476 gelukkig mens
Samen met jou, was de lucht altijd helder blauw
Samen met jou, had ik niks meer nodig, zelfs geen wens
Toen werd je ziek en stond je ineens te koop
De dag dat je weg moest kwam veel te snel
Ik was zo boos en verdrietig, maar ik hield hoop
Ooit zou ik je weer terugzien, dat wist ik wel
Zelf zette ik je in de vrachtwagen
Je vertrouwde…
gevangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 niet te vertrouwe maar oo zo vertrouwd
boos om de dingen die je zegt, omdat het et tegenovergestelde is van wat je doet,
leegte van binnen , tranen niet kunnen bedwingen...
doorgaan met alle dingen, helemaal opnieuw beginnen..…
Mijn ex
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.655 Niemand mag in mijn vertrouwde wereld met jou komen.
Ik heb het recht niet om dat te verbieden, maar doe het toch.
Jij accepteert het. Niet omdat je het ermee eens bent,
maar omdat je die vertrouwde wereld ook niet kwijt wilt.
Je weet dat we niet meer bij elkaar komen, toch blijf je hopen.…
Droom
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
1.783 Ik was weer even jouw meisje
In mijn droom voor een moment
Mijn god ik was zo blij en gerust
Jij was die nacht weer mijn vent
Ik kroop heel zachtjes tegen je aan
Zo vertrouwd en helemaal van mij
Je geur je lekkere kriebelharen zalig
Ik droomde jouw liefde zo dichtbij
Die nacht stond de tijd voor even stil
Werden alle pijnlijke gevoelens…
dromen op sterk water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
900 Ik bewaar dromen op sterk water
verzuring zal ze houdbaar maken
verstand verdringt alle persoonlijkheid
het duistere puntje in het licht
reikt haar charmante hand naar mij uit
ontkenning stroomt langs mijn aders
terwijl ik kloppende onjuistheden opsom
openen haar gesloten ogen dichtheden
vertrouwde geborgenheid verscheurd
mijn hoofd draait…
Memory ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 heftig en totaal bemind
Gedachten nemen 'n vlucht
woorden vliegen mee
Altijd weer dat trekken
naar die woeste zee
Oneindig in de verte
gevoelens stromen mee
Starend naar de horizon
verdwijnen in de zee
't Opsnuiven van zilte lucht
Ik proef op mijn lippen het zout
Ik voel het zand tussen mijn tenen
De warmte op mijn huid, zo vertrouwd…
molen " de Hoop"
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.745 mensen
jong en oud
zij voelen 't kraken van jouw hout
en de schaduw van jouw stenen
Je wieken reiken naar de lucht
vangen onze toekomstdromen
toch sta je stevig en rotsvast
laat je niet imponeren
door geld of macht en evenmin
de pijn van het verleden
Het gaat je niet om wat je doet
maar wie je bent gebleven
daarom zo dierbaar en vertrouwd…
Oude jeugd
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.721 hun zilv’ren krans
je lief gezicht als een ereprijs
Je ogen kijken door beslagen ijs
doch het staren krijgt geen kans
het vuur te doven in hun glans
dus schitteren ze zichtbaar wijs
je vele rimpels worden oud
ze plooien zich in diepe rust
moe van wat je hebt aanschouwd
Mama, de jaren hebben je gekust
maar je glimlach; mij zo vertrouwd…
Plano
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
868 Bijtend in een onsje geluk
terwijl ogen haken langs
vertrouwde lippen verbergt
zijn grijns diepe treurnis
de stoel, ditmaal om op te
zitten, houdt het wankele
lichaam niet meer in balans
twee benen zoeken steun
daar waar de geest hem
heeft laten vallen loopt
nu ook zijn lichaam van hem
weg en steelt als laatste
de kleine sleutel,…
Wat als ?
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.178 zonder franje
geen enkele glitter
ook ik weet,
dit klinkt heel bitter
blijft spreken zilver
wordt denken goud
schrijven nieuw
of vertrouwd oud ?
kalmte kan je redden
woorden die ver reiken
wat als, terneergeslagen
gevoelens en kracht bezwijken ?…
wind in mijn hals
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.355 bezocht ik weer
je stille
ademloze lippen
en ik vroeg
slaap je nog
mijn liefste
ik hoorde de voorjaarswind
huilen om het antwoord
de dood drukte
jouw ogen dicht
beneden
waar de aarde steeds
schuil gaat
en jou
diep ontving als
een kind in haar schoot
koud met daarboven
het licht van het onmogelijke
loodgrijs maar zo vertrouwd…
Oude Maas
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.462 mijn pen lijkt vaker, misschien wel
liever terug te willen schrijven dan
vooruit
vloeit vandaag naar een luie bocht
in de Oude Maas waar een kleine
jongen met zijn vader zit te vissen
terwijl de tijd rond de vertrouwde
stek tussen de koeien in het gras
weer net zo traag als toen verloopt
ja, waar het simpel geluk van ooit
nog…
Afgelopen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.463 Waarin de tijd een spiegel was die
mijn gedachten steeds een ogenblik gaf
om te bewaren
als
de geschiedenis
van elke kleur
en elk geluid dat niet voorbij gaat in de vertrouwde stilte.…
pedofiel
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.142 ik heb wel zo mijn twijfels
het is waar ieder over praat
niet 1 minuut uit het oog verliezen
dat vinden wij niet echt vertrouwd
hadden wij het voor het kiezen,
dan hadden wij hem welbeschouwd
veel liever laten verbannen
en hem nooit meer aan de maatschappij toevertrouwd…
Transatlanticism
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 Hij vertrouwde
op verwrongen theelichtjes, ginds ver.
En zijn verbonden vlieger
klonk hem als Vivaldi in de oren.
Spinsels en draden een
melancholisch festijn voor zijn lede
brilglazen. De vissen donderden
met bakken uit de lucht.
Hij kwam goed aan
in het verdoofde land.…
Op papier
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.082 Geen internet, gewoon even op papier
het is mijn eigen, vertrouwde manier
kijkt men in jouw ogen, ze stralen niet
waarom, wat is de reden van 't verdriet?
Kan het niet plaatsen, hoe je nu bent
het verleden, iets wat jou nu zo krenkt
doet iets je pijn, kon men dat maar weten
dingen die jij moeilijk kunt vergeten.…
Waangelaat
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
431 zij dromen achter de horizon
maar denkt zij weer, hoe ooit de dag
en de ellende van een jeugd begon
met stille trom gaat zij nu terug
intens treurig is haar waangelaat
en draagt zij krenten op haar rug
waar tijd nog steeds met weemoed gaat
drinkt zij als een volwassen poes
kleine slokjes melk van porselein
en denkt zij in vertrouwde…
Verstoord beeld
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.197 dat jij als kind steeds dacht
dat er niemand anders
op de hele wereld
was bij wie hij verder nog
zou willen blijven horen
en aan zijn kind, aan jou
gaf hij een beeld
zo vast en zo vertrouwd
van hoe hij van een vrouw
zou willen houden
nu gaat hij daar, jouw vader,
verliefd en hand in hand
schetst jou een vertekend beeld
van liefde en…
in het begin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
574 het licht
de zon verduistert
staan maan en sterren stil
en wachten tot het woord
de ruimte klieft in echo’s
duizendvoudig verder verder
oude verhalen ontwakend
dreunend van ver en van toen
en van heel dichtbij nu
in dit ene tijdloze moment
horen de eb en vloed de dag en de nacht
het zachte fluisteren van de geliefde
de zo vertrouwde…
Mijn zoon
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
626 Hier is mij alles bekend en vertrouwd.
Daar stond hij meestal en hielp mij gedreven,
Ik meester, hij leerling, gezel.
Hier heb ik hem vaak het voorbeeld gegeven;
Aandachtig, hij leerde zo snel.
Hij keek met een timmermansoog.
Zag dat het krom was, keer op keer.
Dan schaafde hij, hij trok, hij boog.…
Naakt en nieuw
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
691 op een kleine heuvel
heb je de citadel gebouwd
onneembaar en vertrouwd
de stenen zijn je
zonder vragen aangedragen
alleen de kleur heb je geschouwd
met cement uit
alle lagen tolerantie
hechtte jij de verdere expansie
maar je vrijheid was ommuurd
het veilig nest gevangenis
op uitbraak werd gevuurd
bent ondergronds gegaan
gevlucht…
wat zou
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
770 wat had je me geantwoord
onderweg stil naast me zittend
bestemming zo bekend
waneer de geur van aftershave
herinnering doet leven
aan uitgeslapen liefdevol
zacht schurend langs je jas
of toch de pas gerijpte velden
met een daarboven aarzelende zon
de zo vertrouwde horizon
uit je jeugd de grijze toren
zou het dan de rilling zijn
de…
Wat vinden ze van mij?
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
892 Mijn eigen vertrouwde ik.
Ik die graag bemind wil zijn of schattig, mooi, lief, interesant maar vooral mezelf.…
Thuis
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
982 Thuis voelt niet meer vertrouwd aan,
thuis is voor mij soms de hel!
Ooit ben ik er geliefd,
ooit ben ik daar blij geweest.
Nu voel ik daar enkel nog verdriet,
‘t is alsof ik er was voor het eerst.
Waarom is gebeurd wat er gebeurd is,
waarom ik? Waarom?
Ik wil terug naar vroeger,
ik wou dat alles veranderen kon!…
Over de grens
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
779 Over de grens
Het voelt vertrouwd;
rondkuieren
door het verleden
de pijn herleefd;
een douche
aan herinneringen
vloeit over je heen.
De grens is bereikt
het beweende verleden
doorlopen
de sjerp bestikt met tranen
weggeworpen
vooruit, de eerste stap
over de grens van
het verleden.…
Bij de indianenboom
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
563 Jammer dat je nooit
de moeite hebt genomen
mij terug te vinden
in die vertrouwde wereld
het kwam ook uit mijn jeugd
die taal van treurig dromen
en jij in die indianenboom
nog dwazer in dromen geklommen
bleef bij me
maar deze schaduw is een wereld
en alle woorden zijn verzameld
rond de meest eenzame droom
ik val jou niet in woordgebaren…
Verlaten in uw land
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
811 gevangen in een wirwar
als van zwevend spinrag
over het koude moeras
een dof berkenblad
in ongedurigheid cirkelend
rond verarmde grond
gelijk de nijverige herder
die een schamele kudde drijft
in eenzaamheid verstomt
de staf als leidraad
een toeverlaat in verdwaaldheid
wanneer ogen zoeken
naar de uitgestoken hand
het vertrouwde…
stiltemoment
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.746 er woont een vlinder in mijn huis
heel zacht…
schijnen blauwe ogen zomerlicht
waar nachtsfeer koud verdwijnt
verschijnt het kleine wonder
tussen glas en glas, vertrouwd alsof
het altijd al zo was
mag ik zuchten rond het middaguur
de avond beter weten langs de witte muren
van vandaag?…
de dood
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.386 Voelt het als een bedreiging of voelt het vertrouwd?
Zie je dan weer de mensen waarvan je houdt?
Zal er ooit iemand de antwoorden kunnen geven?
Onderzoek hiernaar zal zeker extra waarde aan het leven geven.
EB…
Denkwerk ( slot )
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
525 ik zag een zonnestraal de kiezels raken
die ik plette op mijn pad
het stof leek iets te hebben van goud
stil geluk wikkelde zich rond mijn hart
ik vond in de regenwolkenhemel
de boog die de hoop voorspelt
er ontstond weer de verknochtheid
het ongekende levenslustige verlangen
naar de leeuwerik, haar verenkuifje
het vertrouwde riedeltje…