Alle inzendingen over zonlicht

1372 resultaten.

Sorteren op:

Tormentil

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 545
hoe kun je iets woordenloos vertellen, diepgeworteld in oude grond zonder het hart te kwellen door een glazen afstand die diep in de ziel snijdt ergens ver weg vangt een maaltijd aan met linzensoep wist je dat zonlicht er acht minuten over doet om de aarde te bereiken dat getallen een verzameling zijn van gedachten, netjes op een rij…
Iniduo30 april 2021Lees meer >

De lach van je ziel

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
jouw steen kende het fenomeen van ontwijken heb talloze keren geprobeerd het dwarse stukje te splijten wilde diep in je kijken naar de lach van je ziel jouw vormen spreken in licht provoceren dagen uit om te leren accepteren of voortdurend schuren met wanhoop en pijn pas toen het vroege zonlicht je raakte zag ik dat in…
wil melker7 oktober 2015Lees meer >

een korte schittering 6

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 561
gisteren beitelden we engelen in de schaduw van de taxusboom op tedere schouders droegen we de aarde het groene gras de azuren zee witte meeuwen in de strakblauwe lucht het zonlicht in onze handen vandaag verbreken we Ariadne’s oneindige draad voorafgaand aan de pijn de roerloze arend die het dal overziet gisteren heel het verleden…
J.Bakx23 augustus 2024Lees meer >

zand tussen mijn vingers

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.000
zoekt - nog steeds laat ik me door verdriet verblinden verbeeld ik me dat jij mijn naam nog roept het lukt me niet, ik kan je niet uit handen geven ik wil de sneeuw bewaren; besef dat het niet kan mijn hart schreeuwt nog om jou, terwijl mijn zinnen beven ik wil nog liefde geven, ik wil nog ‘houden van’ ik wil op wolken varen ik wil het zonlicht…

Dons

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.935
Dromerig volgde jouw blik Twee om elkaar heen buitelende vogeltjes Ze dansten verliefd Over fladderend zonlicht Door de slagwiekende vleugels aan flarden gereten Als donzige veertjes over jou heen Ook jij kwam in mijn armen En met een vertederde stem schonk je mij dat moment Het prille geluk dat verliefdheid heette en ook ons weer…
kirk23 mei 2006Lees meer >

Dons

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.406
dromerig volgde jouw blik twee om elkaar heen buitelende vogeltjes ze dansten verliefd over fladderend zonlicht door de klapwiekende vleugels aan flarden gereten als donzige veertjes over jou heen ook jij kwam in mijn armen en met een vertederde stem schonk je mij dat moment het prille geluk dat verliefdheid heette en ook ons weer dartel…
kirk24 mei 2006Lees meer >

Afgunst

gedicht
1.5 met 109 stemmen aantal keer bekeken 8.731
Met niets dan zonlicht en lucht versterken zijn wortels hun greep op de wereld en neemt in zijn kruin het overzicht toe. Zonder beschutting wordt het leven in alle seizoenen pas echt getrotseerd.…

klein wonder

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 694
-ode aan een viooltje- niet te geloven hoe jij in die smalle ruimte tussen twee plavuizen jezelf naar boven stuwt een schamele plek in het zonlicht bevecht waar jij zo fragiel als je bent de kunst van overleven verstaat waarom je hier elk jaar weet te ontluiken, zo trouw je stekje vindt zolang de zomer duurt zo sierlijk…

losgelaten

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 892
als ganzen boven 't taaie veen in tomeloze vlucht of glinster van het zonlicht op het dreigend zwarte water zo min kan ik nog hechten aan dat wat mij beweegt langs de immer saaie snelweg als in een flits de heidevelden en o, het late zomers zandpad dat ons het vrijen geeft de melodie die niet beklijven kan verlangen in een fado die…
annabel7 september 2009Lees meer >

Vriendin

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.218
Laat mij het zonlicht zijn dat verwarmt, mag ik naast je staan verdriet helpen dragen. Laat mij de weg verlichten nu jij hopeloos strijdt wanhoop in je ogen lees. Laat mij de stille kracht zijn die met je mee vecht pijn verzachten als ik mijn arm om je heen leg.…

Laatbloeier ( 40 jaren )

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Ik verlang ernaar om in zonlicht, de stralen van mijn bloem te laten dalen over al wat leeft. Ik ben bang dat degene, die van mij houdt, de bloemblaadjes telkens plukt met de woorden in vragen: "Houdt ze wel houdt ze niet van me...?" Ik vrees nimmer ik zal mijn geur verspreiden en uniek bestaan. Mijn bloem zal opengaan.…

Dor en doods.

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Ze hangt slap in de vensterbank in het zonlicht. Ik weet dat ze haar blaadjes niet meer opricht. Met slechts een blaadje, verbleekt, verdord, dan weet ik zeker dat het nooit meer wat wordt.…

Resumé

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
Toen zonlicht ons in de ochtend tegemoet scheen bewoog mijn hersenarbeid voorbij de beperking waar de hele reut hetzelfde was nabij de horizon van een land dat ik zelf had verzonnen vond ik jouw onschuld in een droom die het verlangen deed zwijgen met de toezegging van jouw temperament achter de grens waar alles anders was met de belofte…
mobar19 juni 2015Lees meer >

Wat ik je wens

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.357
Een plekje om te schuilen Dat je niet meer rennen hoeft Nooit meer stille tranen huilen moet Die van blijdschap dan weer wel Jezelf te kunnen zijn Nooit meer hoeft te twijfelen Aan wie of wat je bent Want van binnenuit is het zo goed Handen die je vast kunt houden Om te delen, warm en zacht Heel veel zonlicht dat zal schijnen Geen kou…

KLEINE GROOTHEID

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
Door luchtig eikenlover dalen vleugels zonlicht op groepen bosanemonen hun verblijdende witte kleur glanst en spreekt van zuivere wil tot teer bloeien en ontembare kracht om na gezamenlijk vergaan en verborgen wachten steeds weer opnieuw te leven in sommige kroontjes vertoont zich wat ijl roze een schier verdampte wijndruppel…

schommelboot

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
wij zijn toch van alles van het leven van het begin van het eind tot de dood in een bootje stappend dat wankelt, onze voetstappen erin en schommelend beginnend, we zijn fris door kou en gewassen zijn maar ook verward door de vroegte van dit uur en de mist, en dan er doorheen: het zonlicht.…
c. paris11 januari 2010Lees meer >

waar ik mij vinden zal

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 784
toch zijn er weer die warm oranje dagen waarin de wereld klopt in mij verlaten wil ik dan de schemer van voorbij om blije vogel tussen groen- en blauwe veren hoger dan hoog het leven in te dragen de onderstroom verdwijnt en ook de kou daar waar het zonlicht tovert tussen groen van geel tot blauw en vermiljoen baad ik me vrij in alle kleuren…

Lichtgevend

hartenkreet
3.4 met 40 stemmen aantal keer bekeken 5.592
Wensen en dromen zijn als zonlicht dat groeikracht geeft na regen. Als het winter wordt, de zon haar kracht verliest, wordt het donker. Dan steken we een kaars aan om onze wensen en dromen brandend te houden. Elk lichtje hoe klein ook is een daad tegen duisternis.…
hans silvis11 augustus 2003Lees meer >

Een oud web

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 851
Een oud spinrag nestelt zich in de herfst van het laatste zonlicht. Draden breken onder een pijn van afgestorven bladeren, geweven op een zilveren lentedag. IJskristallen treuren om de kilte van een zwijgende maan, gevangen in een web van een ingekraste traan.…

Betaalde liefde

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.312
Ze is gekooid, de dure dame Ondanks haar schoonheid in mineur Zonlicht schijnt door rose ramen Maar haar gevoel mist elke kleur Zo charmant, de laatste mode Die ze als een harnas draagt Kil van binnen, als een dode Waar verdriet aan alles knaagt Ze kent zijn tekens van verlangen Weet precies wat komen gaat Speelt het spel, met goud behangen…
ger belmer25 augustus 2002Lees meer >

nomade

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 774
Bewegen doe je in spreidstand En dansen op het slappe koord van Hypotheses en vermoedens Doorheen zand en woestenij Over de gegolfde daken heen Je bent weerloos en toch ongekwetst Je kijkt me in de ogen En zet je weg verder Door de voorsteden en minaretten Je kruipt waar gaan niet kan Je zengt in het zonlicht En zelden rook je een sigaret…

Jouw Normandië

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 923
Het strand vol stenen en ik zoek je stemmen maar er is geen zonlicht of zout op de huid Zo slaan wij dood, aan een kust kwetsbaar en ketsbaar de keien die opspatten wijsheid die ons zo ontcijferbaar maakt Ik zal ooit begrijpen hoe de geur van je armen ons daar overvleugelde, rotsen door regen en wind kiezels werden.…

Betaalde liefde

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.644
Ze is gekooid, de dure dame Ondanks haar schoonheid in mineur Zonlicht schijnt door rose ramen Maar haar gevoel mist elke kleur Zo charmant, de laatste mode Die ze als een harnas draagt Kil van binnen, als een dode Waar verdriet aan alles knaagt Ze kent zijn tekens van verlangen Weet precies wat komen gaat Speelt het spel, met goud behangen…
Ger Belmer1 februari 2005Lees meer >

Verval van blauwe eenzaamheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 138
Mist kruipt over de graven, zwart water spiegelt de wolken, zonlicht is al lang gedoofd. De wind huist in de muren, gestalten dwalen door de schemer, wat stierf, keert nimmermeer. Een traan van de hemel, de eenzame luistert in stilte, de kamers van de dood staan open.…

elspeet

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 788
‘maar ’t vrome volk in u verheugd zal huppelen van zielevreugd’ stampend zingt de zwetende in het zwart gehesen gemeente in dreunend en slepend walstempo blijde en hemelse verzen lange noten hangen onder de gewelven ontsnappen door een openstaand bovenraam in blij zonlicht en onder witblauwe luchten zingen lijsters hun hoogste lied…

Rivieren

hartenkreet
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.149
Rivieren weerspiegelen beelden van hem en haar geboren uit liefdesvocht verliefd jong paar door zonlicht weerspiegeld stroom langs inheems geurende bloemensoorten voel neergebogen varens strelen zwem met gouden vissen en beleef de waterval als een parelend spetterfeest de echte watergeest drijf door regenbogen onbewogen…
Roland Hainje6 september 2006Lees meer >

Illustere ideeën

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 564
jouw oogopslag zat altijd boordevol illustere ideeën vandaar mijn wat afwachtende lach je handen spraken gaven vorm aan wat jij al tijden in gedachten had dat nu het zonlicht zag plannen groeiden maar tijd en geld snoeiden hun bloeien met wanhopige groet wierp jij het boeket de hemel tegemoet ik heb de bloemen in armoe opgeraapt…
wil melker23 januari 2017Lees meer >

Lente 2006

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 647
kinderen spelen met jong verworven idealen nog niet klaar delen groeien tot meer wezen blozen zonlicht in elkaar een accordeon weerklinkt laat de buren muren breken tot een tuin die voelen zingt stemmig zonder dat er echt iets spreekt of het moet de lente wezen die de zomer in zich leegt rustig zit ik in mezelf te wachten…
John Kroos4 november 2006Lees meer >

De bloemenwei

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 399
je vingers vlammen energie in alle kleuren van het leven met het zachte zonlicht en wat groen kun jij snelle groeiers weven als extraatje kleur jij aan het einde van seizoen een schitterende bloem in het lieflijk lispelen van de wind praat je met ze zoals moeder en kind zij hebben al hun hart getoond als zij meegaan in…

Verblinding

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 406
ik heb je nooit zien vliegen toch heb jij altijd vleugels gehad je danste en liep zonder de grond zichtbaar te raken liet elegantie je dragen ook de bewonderende blik van de mensen gaf jou de spirit om zwaartekracht te temmen daar waar zonlicht jou schaduw gaf koos jij de zwevende pas op de rand van contrast wist jij verblinding…
wil melker12 augustus 2020Lees meer >