7024 resultaten.
Stiller dan stil
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
663 Toen je na al je pijn eindelijk mocht gaan slapen zodat je langzaam uit het leven weg kon gaan, was dat gelukkig het einde van jouw lijden en wist ik dat je vrij zou zijn voortaan.
Heel even was ik opgelucht, voelde me zelfs een beetje blij, voor jou is het ondraaglijke lijden nu over, voor jou is het voorbij.
Ik dacht het is genoeg geweest het…
Zijn laatste woorden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
769 Bedankt voor alles zei je.
We hebben het met liefde gedaan.
Dat weet ik, maar ik ben op, ik kan niet meer.
Ga maar slapen papa, morgen zijn we er weer.
Welterusten pap, welterusten opa.
Welterusten liefies.
En toen was het stil...........…
Brand los, mijn hert
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.159 Brand los, mijn hert, van al dat uw
gevlerkte vlucht ombindt;
brand los van kot en ketens, nu
de wenende oge ontblind;
brand los, mijn hert, 't is nu, 't is nu
dat de hemelvaart begint!…
naamloos met tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
685 De wereld en ik voorbij
gegaan geen weg terug
ik heb mijn eiland meegenomen
daarachter op het vasteland
mijn liefde achter gelaten
fluister het koesteren
volg mij tot in het sterke licht
van de zon en laat me daar
om elk zijn eigen weg te gaan
niet het snijden
maar het afgesneden zijn
daarom laat ik een hand achter
als licht spelend…
Ontluisterend
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
847 op een naargeestige nacht
zal zij plots
vaker wakker worden
zoals alle oude vrouwen
vroeg of laat
slaapdronken zal ze
om haar blaas te ledigen
schuifelen naar 't toilet
uur na uur na uur
verbijsterd zal ze
op de hoek van de wastafel
haar gebit zien zwemmen
in een kommetje brak water…
La valse d' Amelie
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
777 Voor Wim Brands
hoe eenvoudig het kan zijn soms
zoals bij die aftandse piano
als grof vuil bij de straat gezet
en de voorbijganger die vanuit
een ooghoek de rammelkast ziet staan
de deksel openslaat en vervolgens
nog een aardige ' la valse d' Amelie'
van Yaan Tiersen ten gehore brengt
waardoor het leven plotseling toch
in een ander…
Het is wel genoeg geweest
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.052 ik geef het vechten op
na zoveel jaren
ben ik gebroken
van leugens wint
men niet zo snel
uw boosheid of haat
is ongelooflijk groot
en toch heb ik u
nooit gesproken
mijn potloden
berg ik in een la
ik zal ze niet
meer slijpen
het is u gelukt
u kreeg mij klein
maar het waarom
zal ik nooit begrijpen…
Gave maantjes
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.021 In een bad als een gemankeerde baarmoeder
kijk ik terug en reminisceer,
het gedaas, de grijperige maanden,
de hele winter of discontent.
Er was het meisje met de rode laarzen
de neuzen waren versleten maar
de maantjes van haar vingers waren gaaf
En later zat ik aan haar bed
en lepelde vermoeide wijsheden binnen..
een frêle bosnimf op ziekenhuiswit…
De roos kent geen waarom (Angelus Silesius)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.037 Hoe geurt de zomer nu
in rozen zonder tal;
de vlierstruik draagt
al groene bessen.
Verdwaald zoek ik een weg
maar zonder vrezen;
ik hoef toch niet
van elke pijn
te zijn genezen.
Heel hoopvol leer
ik lessen
van overgave
en van laten gaan.…
Dit zou een afrekening kunnen zijn..
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
966 Dus...
ik ben voor 's zondags, hij voor de week ?
dan is hij oud brood en ik weer de cake.
hij houdt van Aspe, ik houd het bij Claus,
ik lees de Russen, hij geilt op Mickey Mouse
hij houdt van Straus, ik verkies Mahler
ik houd mijn haardos, hij wordt steeds kaler
Woont hij in Kessel dan ik in Parijs
maak ik het bont dan zweert hij bij grijs…
De laatste rustplaats
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
739 zo houden ze vast
aan wat eens was, eens geweest is
aan het goede, aan het mooie
voor altijd geborgen
in een kruik, een beeld
een vaas, een Pyramide
in een muur, of toevertrouwd
aan de koude schoot van Moeder Aarde
omringd door foto’s
brieven vol lieve woorden
planten en bloemen
waar bijen hun hart op kunnen halen
evenals ander…
Vervlogen dagen.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
651 Hier sta ik ingetogen bij je graf,
en 'k denk nog eens terug aan vroeger dagen,
hoe waardig jij je leven hebt gedragen,
de vreugde die je aan de wereld gaf.
'k Herinner mij hoeveel ik je kon vragen,
hoe vlot jij elke misstap weer vergaf,
de wijsheid die je tederheid omgaf.
Ik ben je dankbaar voor die mooie dagen.
Ik weet niet of ik nu…
Gebronsde Muze II
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
657 Haar lichaam glanst in het maanlicht
doorzichtig dromen vervult zijn hart
steeds weer komen haar stralen door
weerkaats van onvoorwaardelijkheid
Durft hij het haar niet te vragen
of is haar liefde niet te verduren
de spiegel van haar hart of het zijne
gebronsd draait zij zich peinzend om
*bij een brons van Paulette Snijders…
Jouw aanwezigheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
711 Zonder jou
rolt die traan
met in gedachte
een geurig boeket
die ik deel
van kleurrijke fresia’s
die mij steunt
tot levend verzet.…
Het verborgen gevoel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
730 Ogen gesloten
contactloos in de stilte
in tijdloos kledij
blijkt de verbinding constant
tot eindeloos beademd.…
Fakkeldragers zijn wij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
679 Het licht dat troostend straalt,
door gebrandschilderde ramen.
Het licht dat troostend valt,
op een eikenhouten kist.
Een kist waarin een voltooid leven,
zijn laatste rustplaats vindt.
Het evangelie van het brekend licht,
dat ons een groot geheim laat zien.
Hoe de dood zichzelf verjongt.
Verterend in een hemels vuur.
Vergaand in moeder aarde…
de schommel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
810 de schommel
hij strompelde er heen
rafels aan het touw
hangend plankje scheef
twee verzakte palen
hij was nog een kind
veel ruimte om te spelen
zwevend in de lucht
vader deed hem duwen
benen ver boven de lat
luid gillend in de wind
elke dag opnieuw
vol fantasie en kracht
op het hoogtepunt
prachtig vergezicht
hoge sprong eraf
lachend…
'het straks'
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
795 wanneer 'het straks' nu zal zijn
kan niemand zeker weten
het einde is niet zonder pijn
dat wordt het soms wel verweten
'het straks' is vast niet strak omlijnd
niets lijkt bekend daarover
wel spreekt men zachtjes en verfijnd
'men rust' - ik vind dát wel wat pover
straks komen wij elkaar nog tegen
daarboven, want je weet maar nooit…
Verhuisde buren
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
986 Mijn Afrikaanse buren zijn verhuisd
en de stilte grijpt mij naar de keel,
want slechts herinneringen blijven achter.
Ik weet wel waar ze naartoe zijn gegaan,
maar toch, ik heb ze meer dan vijftien
jaar gevolgd. De ouders in het begin nog
als smoorverliefden op de balustrade achter
elkaar heen zien rennen. Wonderschoon. De
kinderen noemden…
Kaarsje
gedicht
2.0 met 4 stemmen
10.500 De lont verkoolt in het vlamhart en ervoor
staat de wapenbroeder van Jeanne d’Arc. Hij zag
machteloos toe hoe ze terecht werd gesteld.
Iedere keer wanneer hij een licht opsteekt,
ziet hij een geblakerde, terugstaren
vanuit het vuur. Neemt waar dat hij toekijkt en
wat hij ook lijkt, het is niet voldoende.
---------------------------------…
Tijdloos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
848 Nu tijd eindeloos
de waarheid weerkaatst
een hulpeloze staat schildert
en de eindigheid
reiken de zee en het strand
naar de duinen
raken zij elkander
spoelen er schelpen aan wal.
Vandaag voel ik
opwellende zachte momenten.
Het lijkt wel of ze gluren
naar de eerste oorsprong
luisterend naar de wind
die tot nu toe de deuren dichthield…
Droog die tranen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.083 Droog, droog die tranen op je wangen
je hebt lang genoeg geschreid.
Voel mijn liefde voort in jouw verlangen
en weet dat ik je hierboven verder begeleid.
Ik leef alleen maar wat verder van je af
in hart en ziel zijn we nauw verbonden.
Ga niet treuren aan mijn graf
laat de rozen bloeien waar wij elkander vonden.
Droog, droog die tranen op…
Jouw naam in mijn rozen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
921 De zomer sterft – de bloemen treuren
in verlepte harten treur ik nu om jou
je hoeft mijn bloemen niet meer, om je op te beuren
mijn tuin ligt onder een wade van verdriet en rouw.
Zelfs de zon verdwijnt en wolken drijven
ze drijven langzaam of heel snel
je had beloofd nog lang bij ons te blijven
maar‘k weet niet – of je nu dicht bent of heel…
Door engelen bijgestaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
792 wees niet bedroefd om mij
ik ben vredig heengegaan
door mijn engelen bijgestaan
die hymnen zongen aan mijn zij
verrezen ben ik aan de overkant
door een sluier van dichte mist
verscheen plots een hemels licht
kwam ik een zonovergoten land
hier heerst geen verdriet of pijn
alle lijden door de Liefde verzwolgen
onder 'n ijzige aardkorst…
Ziel overhoop
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
697 en opnieuw
kleurt het donker
giert dood door straten
meedogenloos wordt elke boom
van bladeren beroofd
kale takken
kwetsbare naaktheid.
zwarte wolken boven hoofden
die buigen en barsten
water geselt ziel overhoop…
En dan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
956 is het stil
ik hou mijn adem in
wanneer de stappen dichter komen
dichter bij het daar
waar jij al die tijd vermist lag
we maakten kennis met jou
na jouw laatste whatsapp
met die foto, waar een ieder iets anders in las
jouw vriend die zich ongerust maakte
deelde jouw naam die als een olievlek
over de sociale media uitwaaierde
het bleef…
De Octoberwind
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
821 Als de octoberwind
zijn stervenslied zingt
doorheen bomen en hagen
zuchten en klagen
rukt hij aan ieder tak en blad
keert kermend terug
als hij iets vergeten had.
Hij raast en hij tiert
om wat lente en zomer
met licht en warmte
paradijselijk had gesierd
- ook jij een schattig kind, in volle bloei
en niet eens voorbereid
ons houden…
Zonder Jou
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.090 leeg is mijn tuin
zonder jou
ieder bloemenhart is geknakt
gebroken in rouw
eens waren zij mijn symfonieën
in lentebegin
met snerpende vogels
en dansende vlinders erin
nu hangt aan ied’re bloemenkelk
nog een traan
voor wat zo mooi bloeide
en niet verder kon gaan
en grijze wolkensluiers
houden mij uit jouw zicht
en hopeloos zoek ik
naar…
Je laatste pijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.002 Als jij je laatste pijn moedig hebt verbeten
't verkrampt gelaat weer glad wordt en sereen
en ik die met de moed der wanhoop heb gebeden
een lege kamer verlaat in snikken en geween.
Als mijn woorden niet meer tot je spreken
het teder aanraken je niet meer ontroert
sinds alle aardse verbondenheid werd verleden
en je hierboven door de Heiland…
Herfst en Allerzielen
netgedicht
4.9 met 50 stemmen
9.522 Het is weer herfst en Allerzielen
wij leggen bloemen over grijze zerken
voor zij die ons met veel pijn ontvielen
en nu eeuwig rusten onder hoge berken.
Tussen engelenkopjes en gedachtenissen
lezen wij namen die met ons zijn verwant
en doorheen de stille tranen die wij wissen
geven wij de roos van liefde uit onze hand.
Herinneringen komen…