8110 resultaten.
Wedstrijd zeilen.
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.120 fokkenist wordt telken male
onder opspattend boegwater bedolven
schuin hangt de zeilboot in een poging
snelheid aan de wind te maken
mast en stagen hoor je knerpen en kraken
onverstoorbaar vaart de bemanning door
bij 't starteiland gaan ze rap door de wind
koersen ze af op een wat verder liggende boei
geweldig dit spel met de grillige natuur…
Natuurgeweld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
499 wekenlang zag ik ze bouwen
aan een nest van blad en tak
onder boom en bladerdak
jong geluk zag ik ontvouwen
achter raam sta ik te koken
ziet mijn oog bewegend klein
nattig zwart in haar domein
eierschalen zijn gebroken
maar zie hoe snel natuur ontdekt
een reiger nadert sluipt heel zacht
op lange poten dichterbij
en met zijn hals lang…
Kleuren die ik hoorde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 ik wilde kleur brengen
in mijn pianospel maar de
zwarte toetsen deprimeerden
met de witte ging het wel
schilderde eenvoudige
melodieën uit de losse pols
met hier en daar wat
buitenissige akkoorden
er waren mensen die
daarvan de schaduw hoorden
in de vol tonige muziek
van mijn primaire kleurenlied
zij mengden niet in
een natuurlijk…
De poelgeest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
422 Boven- en benedenwaarts
de poel blijft de natuur immer verbazen;
over dat met waterlelies overdekte voorjaars
paradijs; dat kwakend, zoemend en kringelend
zijn eigen weg gaat en iets van de ziel van
de poelgeest verstaat.…
Mars
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 Misschien een plaatselijke pint te drinken
als ze bier hebben natuurlijk,
Want dat kletst toch een stuk gezelliger
dan bij een glaasje water uit eigen bron.…
Is bloeiend vergaan
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
422 ik wist het beeld
elegant en strak met
blinkend staal bekleed
waar zijn licht
weerkaatste wilden
mensen weer samen praten
maar omdat natuurlijk
gezag alle harten bond
verloren anderen hun macht
er werden al snel
schaduwen gesmeed
tegen zijn rijzende zon
het beeld werd beklad
de sokkel ondergraven
door leugens en valse vragen…
Zonder besef
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 Wat als de grens die Adam trok vervloog
En daarmee alle innerlijke strijd
Verging, de mens geen weet meer had van tijd
Van dag en nacht, zaken als laag en hoog
Hij samenviel, weer één met de natuur
Zonder bewustzijn was, blanco en puur
Niet bang voor sterven was, omdat de dood
Niet wakker worden was meer uit de rust
Door zonlicht tot beweeglijkheid…
Niet te beschrijven
gedicht
3.3 met 7 stemmen
4.451 Men zegt dat van bepaalde vlindersoorten
het reukvermogen
zich uitstrekt over kilometers,
maar of het nu de natuur is
of een oude school,
of een meisje dat in je armen staat
en geurt als zeven jaar geleden
of, als het heeft geregend,
de hartverscheurende kracht van een naaldwoud
- je noemt het,
maar beschrijven kun je het niet.
------…
luchtschilderijen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Ik kon als kind terwijl ik naar de wolken keek
alles voorbij zien waaien
van mystieke figuren, landkaarten, dieren
en natuurlijk die eeuwige lachende gezichten.
Ik kon zo mijn potlood nemen en de contouren
op mijn blad weergeven.
Verrassend was wat ik toverde.
Anderen zagen dan weer stapelwolken
schapenwolken, sluimerwolken.…
Stroom
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.826 We lazen ons bij, boekten opgelucht
tijdwinst op wat nog zou komen,
voelden eigen natuur, een herkenbare
toon die ons niet had ontluisterd.
We liepen veel samen, waadden nooit
dieper dan buiten de stroom.
Boven ons hoofd speelden gierende
vliegers, we vreesden hun val.
-------------------------------------------
uit: 'Waterpas'.…
Zondigen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Graag aap ik kinderen en speelse apen na,
omdat ik van nature gezond wil leven,
en daarom van appels,
en ook van zoete zonden hou.…
Wandelen is een sport voor een heel leven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
614 Het wandeltempo houdt hun leven
pas voor pas met een liefde voor
de natuur bewogen.
Wandelvereniging 'Houdt Er De
Moed Maar is'. Oefening baart
kunst geeft een leven zin.
Wandelen is wat in levenslust
met elkaar verbindt.
Pas voor pas is het de aanhouder
die zichzelf herkent en wint.
Wandelen is een sport voor een
heel leven.…
Gemis.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
756 Kringloopwinkel maar weer eens aangedaan
Echt zo puur natuur bovendien spontaan.
Evident een lederen handtas; een hamster heeft er niets aan
Me toch laten inpakken door twee knuffels, en meis zeul maar aan.…
Innerlijke pijn
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
502 wij wisten de
hordes zwermen
en vluchten van de
plagen waaronder
wij hebben geleden uit
een nog nabij verleden
massaliteit en
eentonigheid maakten
hun dreiging vaak groter
dan de effecten die zij
hadden op natuur
en omgeving in de tijd
er is een nieuwe plaag
aan het ontstaan waarvan
het geluid snijdt door de ziel
in een toonsoort…
Krachtlijnen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
509 ons blij maakten
er waren paden straatjes
en weggetjes waar je
meer sfeer voelde dan anders
pas later wisten wij
door verhalen de historie van het
hoe en waarom in kaart te lezen
krachtlijnen hebben mensen
al eeuwig gebruikt en waar zij elkaar
kruisen sluit ontmoeten niets uit
daar bouwde men steden
met kerken vol pracht als
natuurlijk…
Liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 Samen door de prachtige natuur
wandelen wij door
een bosrijk gebied
dat langzaam uit z’n schulp
kruipt.
Paden, nog licht bezaaid
met bladeren.
Voorjaarsbloemen
komen steeds meer tot hun
recht.
Hand in hand verkenden wij het
bos.
Een romantische wandeling,
die door liefde werd bezegeld
door ons beiden.…
Vergankelijk.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Stof stuift door mijn kop
zinvolle gedachten vervlogen
in mijn denkruimte van zijn
waar is de verloren vraag
verdwenen in het niets alom
een ons onbekend terrein
sporen zweven er volop
vruchtvolle zaden bewogen
in een natuurlijk vertoon
waar blijven de vruchten
vergankelijk is het verdorde
oer onmetelijk fantoom
meteen begint het…
Geestrijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Tien jaar beleefde ik donkerte
Geliefden wilden helpen
Vrienden stonden klaar
Om de gapende wond te stelpen
Natuurlijk
Het lag voor het oprapen
Maar het voelde kwaadaardig
Met mijn gesloten geest
Ik ontwaar nu weer een geest
Niet als een spook uit het verleden
Nee, een die mij over de drempel tilt
Ik betreed een schone ruimte
Niet als leeg…
Het geluid zong
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
748 het geluid zong
stilte weg
vulde lucht met een
aangename sensatie
golfde in een zachte
hypnotiserende frequentie
bespeelde het brein
met een rustgevend refrein
het ontwaakte
in lang rustende
altruïstische lagen
van de bezielde natuur
dit was het uur
na eonen verwachting
waarin gods vuur de
schepping ging warmen
met de geboorte…
Dolende Julia
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
464 DOLENDE JULIA
Soms staat zij opeens naast me
met haar geur en drukke gebaren
natuurlijk zegt zij geen woord
strijkt geen vingers door mijn haar
immers lang geleden overgegaan
Zij komt zomaar wat bij me spoken
voelde mijn eenzaamheid, het samen zijn
de afwas doen of het Indisch koken
Dan gaat ze weer want ze is bang
dat ik boos word en…
LIEVEVROUWEBEDSTRO
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
492 Natuurlijk heeft Maria die truc ook toegepast en toen Jezus geboren werd had ze bij voorbaat ook deze plantjes in z’n kribbe gelegd. Bij de eerste kreetjes van Jezus begonnen ze te bloeien en vanaf toen mochten de plantjes witte bloemetjes dragen en hun prachtige naam.…
Vuurspelend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
417 ik zag hoe
jouw handen
de stenen raakten
het laatste stukje
haakte aan de info
die jullie deelden
het rechte rond
in perspectief
met de natuur
die vuurspelend met
de zon het huis
verwarmde rondom
zij waren het
die het ronde
rechter lieten lopen
om de openheid
perspectivisch
transparantie te geven
de ingetogenheid
kwam van binnenuit…
Wie verkwikt me?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
371 .....Kom op meid, er is meer
.....onder de zon, ze schijnt
.....kijk om je heen, ruik
.....het weer, je hebt je neus
.....je ogen, oren en mond
.....en je handen natuurlijk
.....niet alleen voor de liefde
.....van een man, van een kind
Maar de wereld is zo groot
ik wil een mens
voor mezelf, een thuis
waar ik me oplaad
ik wil een mens…
Het bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Mijn gedachten en
herinneringen kwamen
naar boven in de
prachtige omgeving
van de bosrijke natuur.
Foto Dick Voogd…
Je voetstuk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 ze lacht
licht smalend
draait zij haar
hoofd naar mij
zegt dralend
op lijzige toon
doe niet zo mal
natuurlijk weet
jij al hoe ik
over jou denk
wat ik van je vind
heb je voetstuk
gepoetst en gepolijst
ja af en toe gekust
nog zijn al
jouw talenten
niet ontdekt
dagelijks glinstert
er een nieuwe
steen aan de kroon
die jouw genen…
Roodborstje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 Natuurlijk hoop ik dat het
leuke roodborstje
mij blijft
vergezellen,
want ik zal het zeker
nodig hebben.
Lieve man van mij,
rust zacht.
Liefs,
Je vrouw.…
Met regen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 jij hebt
met regen
ooit mijn tranen
gedroogd toen het
pijpenstelen goot
een minuscuul
stroompje in de
natuurlijke zondvloed
dat heel privé een
eigen bedding had
emoties speelden
eindelijk open kaart
toen de dijk
gebroken was en ik
mezelf verloren gaf
een grote plu
sloot blikken buiten
toen koesterende
handen mij in jouw…
Eenzame gronden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
520 Zie hoe hij de groene levensboom omhelst
waar hij vroeger ingeklommen
dacht dat hij kon vliegen
teruggekeerd naar eenzame gronden
heimwee naar de natuur van zijn jeugd
verleden uit een verborgen wereld
naar een schuilplek achter de horizon
luister hoe hij tegen de vogels praat
verhalen vertelt aan dwalende wolken
teruggekeerd naar eenzame…
Even iets en dan zwijgen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
695 van de zomerdag
nu in de luwte jouw stem weer herinnert
aan de heimwee van jaren in de wildernis
toen ik je zag, schaars gekleed in lendendoek
bij de boom, die treurde aan de waterkant
waar de dode vis lag vol met vliegenlarven
probeer ik in dit schrijven niets te weerleggen
omdat ik een zwaan zie landen op het water
elegant, zo is de natuur…
Achter het geduld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 ik word tot orde geroepen
maar door wie en met welk gezag
enkel de natuur krijgt mij op de knieën
met een bittere pil en een zure lach…