9769 resultaten.
de wind
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 de wind beukt het land
waar oude bomen
buigen grijs en stram
die door het dralen
in zien verworden en
geen horizon meer zien
maar de wind
beweegt en zweeft
eindeloos...…
Mijn Alzheimergebed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
999 Wanneer het mistig wordt,
mistig in mijn oude hoofd,
wordt alles angstig nieuw,
krimpt de wereld om me heen,
word ik klein en broos.
Klein zoals ik vroeger was.
Klein weer als een kind.
Voltooi dan dit mysterie,
meneer Alzheimer.
Voltooi dan zinvol,
wat u zinloos bent begonnen.…
Dezelfde keus
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
823 Nu ben ik sterk gerimpeld,
voor mijn gevoel niet oud,
zelfs knagende gebreken
voelen al vertrouwd.
Sluit ik voorgoed mijn ogen,
dan liefst tegelijk met jou;
mocht dit niet gebeuren
dan weet ik vast en zeker,
dat op mijn koude netvlies
jouw beeltenis is gebrand.…
AFTOCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
837 nu zij haar
ogenschijnlijke bescheidenheid
op haar verjaardag kleurig verspreid
verheffen saaie bloedverwanten
- onder oogcontact -
uit het uitermate behagelijke bankstel
zodat uitzwaaien bij de aftocht
een geheel ontspannen draagkracht krijgt
de witte en rode wijn
het oude hassebassie
staat nog half in het glaasje te wiegen
de knabbelnootjes…
Eindelijk 67
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
967 Eindelijk ben ik 67 jaren oud geworden.
Hoog tijd om geraniums te gaan kopen.
Dat is wat De Staat van mij verwacht.
Geen geraniums maar gebak zal ik halen.
Daarna zal ik naar mijn werk toe gaan.
Vandaag ga ik nieuwe plannen maken,
koffie drinken en schrijvend doorgaan,
met mijn maatschappelijk bestaan.…
Iets magistraals
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
498 ik weet dat jij
geen heilige bent maar
wel de grenzen kent en
netwerkjes hebt met boven
in jouw ogen
hangt de cherubijnen lach
het stukje hemel dat ik
op oude schilderijen zag
als jouw stem
ter kerke gaat dan
sprankelen noten als
nachtegalen omhoog
om als regenboog
te dalen in kleurrijke
sfeervolle melodieën
die ziel en zaligheden…
een winteravond
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.307 Lang zitten kijken hoe de verkankerde stam
van de oude vlier verbrandde
niet na te vertellen dit trage eenzelvige afscheid
deze vanzelfsprekende geboorte van as
en niet te rijmen hoe onderwijl naast de tijd
in een belendend dichtgesneeuwd heden
de zevenslaper ontwaakte en de radio
het lied zong van de fonkelende beker
en hoe later de witte…
Oma ruikt naar eau de cologne
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
896 Een collectant krijgt
haar oude kranten.
Zuinig hecht ze af
met een stichtelijk woord.
Op mijn koffie
drijft een vel.
Met mijn theelepeltje vis ik het eruit
verstop het aan mijn kant van het kopje
waar ik het zachtjes op mijn schoteltje leg
bang dat oma het hoort en dat ze me betrapt
want ik vind het zo zielig van haar vel.…
Pirouetten
gedicht
2.3 met 3 stemmen
991 Een ribbelstrook zand en zonlicht
schitterde in een geul oude vloed
die ging toen een slingerpad het zicht
op het strand openbrak, de gloed
van de dag jou beetnam, je streelde
met een wind vol kinderstemmen
een kluwen vogels jou verlokte
met hun wit van het blauw breken
dartel als jij die van mij rende
naar de zee die vlokken sneeuwde…
Zeegroen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
837 In haar mooi jurkje stond zij
voor mij met een diep decolleté
dat zij niet wilde verhullen
door haar borsten steeds maar
weer te rangschikken
dromen deed ik van seksbladen
bij het oud papier
dat naakte rondborstige vrouwen
met gulzige gretigheid weerloos
wegnamen
Na gerecycled te zijn, droomt
de lezer nieuwe borsten, met
tepels…
RUST
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.668 . -
Nu, wetend dat mijn hart het leven wil
Wordt de oude ontbering eindelijk in mij stil.
Wat mij zo smartelijk gescheiden scheen,
Onrust en rust, ik voel hen beide, in-één.
Dit is de vrede: een diep en helder licht
Doorglanst mijn zacht gepeins, mijn stil gedicht.…
wat je hoort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
635 je luistert en je hoort
'once I was seven years old'
een liedje al 84 miljoen keer
beluisterd op you tube en zeker
het is waar dat we ooit
zeven jaar oud waren en
dat je daar niet helemaal
meer bij kunt en naar terug
dat je dan graag dat liedje
hoort die je melancholie uitspreekt
terwijl we al met zeven miljard zijn
alles meegerekend…
Hij was mijn broer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.043 Hij was mijn broer,
72 jaar oud toe hij overleed.
Hij was mijn broer,
Een bijzondere broer voor eeuwig opgesloten in mijn hart.
En met een prachtige gouden randje om zich heen.
Hij was mijn broer,
Als een zonnebloem gekomen op deze wereld
En als een zonnebloem heengegaan.
Hij was mijn broer,
Zachtaardig, vredig als een lammetje.…
Stilte voor de storm
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
682 De pijn van oude herinneringen…
Jezus komt terug
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
484 Een nieuw tijdperk is dan gekomen
Al het oude zal geheel verdwijnen
Een nieuwe heerlijkheid verschijnen
We mogen dan bij God gaan wonen.
Wanneer kan niemand bevroeden
Maar toch zal eens het einde er zijn
Zijn we verlost van zorgen en pijn
Hij zal ons voor het kwaad behoeden.…
Is bloeiend vergaan
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
422 zijn licht
weerkaatste wilden
mensen weer samen praten
maar omdat natuurlijk
gezag alle harten bond
verloren anderen hun macht
er werden al snel
schaduwen gesmeed
tegen zijn rijzende zon
het beeld werd beklad
de sokkel ondergraven
door leugens en valse vragen
een oase die groeide is
bloeiend vergaan de woestijn
heeft alleen het oud…
Nazomeren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
640 wijn
zo zittend in de zonneschijn
ik zou nooit meer ergens over zeuren
wat chips muziek en een goed boek
twee wespen die mij totaal niet storen
ik kom tot rust voel mij als herboren
voor eventjes geen moederkloek
de klok tikt verder op weg naar vier
dan druppelt iedereen naar binnen
kan de huisvrouw weer beginnen
met haar liefdewerk-oud…
Niet te beschrijven
gedicht
3.3 met 7 stemmen
4.451 Men zegt dat van bepaalde vlindersoorten
het reukvermogen
zich uitstrekt over kilometers,
maar of het nu de natuur is
of een oude school,
of een meisje dat in je armen staat
en geurt als zeven jaar geleden
of, als het heeft geregend,
de hartverscheurende kracht van een naaldwoud
- je noemt het,
maar beschrijven kun je het niet.
------…
Deelnemer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 Ik nam aan je deel
zoals wind deelnam aan het Westen
verleidelijk met mijn Oosterse ogen
je hield mijn hart tegen het jouwe
alsof we voor altijd werden verbonden
de geest voorgoed uit de fles
we dronken oude jenever
omdat er een muziekdoos werd gevonden
oudere liederen over haveloos werk
omdat ik naakt was
schilderde je mijn lichaam…
Coalitie
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
593 niet meer
zonder ideologie
in een constitutie
zijn er geen vleugels
geen teugels
de vooruitgang in de wetenschap
neemt de overhand
dat creeert een bepaalde afstand
tot de bevolking in het land
we gaan naar een nieuw soort nederland
de opbouwers
waren de doordouwers
de gevestigde elite draait
om de stem van het volk te eren
hoe kunnen we oud…
Witte tulpen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
643 Witte tulpen
Fris gewassen in de laatste sneeuw
en nog door het oude zomervuur gewekt
maagdelijk rein en onbevlekt
hebt u een ware herrijzenis in mij verwekt!…
Die speciale kast
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
520 Oud is ze, maar wijs.
Haar lichaam kan ik verplaatsen zoals ik wil.
Zij geeft warmte aan mijn bezit.
Als we huwden was zij de eerste die ons huis sierde.
Ze werd door mijn hand gestreeld voor het stof.
Ik hou nog steeds van die kast.
Waarom weet ik niet, ze houdt mijn verleden vast.…
Mijn gedachte Indische oma
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
548 Een lieve grijze oude vrouw;
altijd wenkend door haar ramen.
Wanneer ik bij haar binnen mocht,
op de thee bij haar privé,
leek het of je in Indonesië was.
De geur van scherpe specerijen
werkte daaraan mee.
Veelal wat goed leek te zijn ging
te snel voorbij.…
Uitzicht op zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Het stormt voor de kust van Oostende
de stroming die op golven jaagt
het zand dat zich perst door de gaten
kieren van de oude, trotse huizen
op het strand geen volwassen mens
twee kinderen slechts met hond
hun jassen hoog boven zich geheven
handen gehaakt in hun jaspanden
zij zeilen voor de wind, staan stil
onmogelijk schuins uit het lood…
Bankje in het bos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 Bankje in het bos
Omringd door natte herfstbladeren
De zitting begroeid met mos
Paddenstoelen rondom zijn oude benen
Ietwat krakkemikkig
Tussen de koude grijze stenen
Boven schittert een kolibrie met gezag
Gouden wieken
Snelle vleugelslag
Het is alweer jaren geleden
Mijn opa was nog jong
Die hier zijn tijd besteedde
En van het bankje…
oversteken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
393 wanneer het
oude niet meer
is en het nieuwe
nog niet bestaat
groeit de chaos
turbulent zoals de
wind zich het sterkst
toont in de ring van het
oog van de orkaan
de Dood getooid
met hoed kantelt
in de tollende wind
weggaan is een
beetje sterven in
ieder uur en op
elke plek verlies
je iets van jezelf
rites de passage
de uitgebluste…
Wintersonnet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
555 De hoge hemel kijkt zwijgend toe
naar hoe ik hier zit te zwoegen
over alles wat ik ooit zocht en vond
Wel oud maar nog niet moe
van de dingen die ze me ooit vroegen
ze maken samen de cirkel rond.…
Ooit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Dat wat ontstaat
ontstaat, omdat het moet
schijnbaar
blijkbaar
Ooit
zullen
antwoorden komen
zegt een oude wijze man
die als wacht
de rivier laat stromen
Als een kern is ontgaan
langs het oog van de mensen
zal dit nieuwe ruimte slaan
en kan men blijven zoeken
naar zelfontwikkeling
en nieuwe grenzen
Totdat een reis ophoudt
en de…
Laatste rit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Zijn oude tas lag al afgedankt
en bleek zo erg versleten,
maar was nog bruikbaar en gevuld
met in jaren vergaarde weten.
Zijn lichaam, sterk en afgeslankt,
was in een strak tenue gehuld
toen hij verbaasd ging zitten.
Eer hij ‘t snapte, was het te laat,
want na al die gezonde ritten
werd geknipt in zijn levensdraad.…
Zijwaartse beweging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Elke dag opnieuw
is de mens aan het zorgen
voor zichzelf en zijn naasten:
de moraal is goed
Ze gaat niet achteruit
of vooruit, noch omhoog of omlaag
maar zijwaarts
heen en weer, van mens tot mens
tussen hard en zacht, lief en leed
jong en oud
en tussen wijs en dom
Zou je kunnen regelen, dat er alleen
wijze mensen zijn?…