14191 resultaten.
Moedervrouw
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
422 Mijn stille gedachten worden weidser
alsof het landschap van haar sterven
zich uitstrekt tot aan de blauwe rivier
even hoor ik weer haar oude stem
droom lustig in schetsen van verbazing
laat ik haar los om te dwalen in de bossen
waar haar kinderavonturen tot leven kwamen
daar ligt nu haar as begraven onder het mos
tussen groene varens,…
Hadewijchs zevende lied
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
536 vernieuwt
En zij die zich daarin steeds doet herleven
Wee den ouden, die voor M. versaagt
Waar blijft zij nu met haar beloofde goed?…
De vensters van het voorjaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
684 De oude Hein tikt
met zijn zeis
de vensters van
het voorjaar stuk
het brute breken
van smaragd
zwart kleed
satijn en suikergoed
kleine kist
stroomlijn je hoed
fluwelen zakdoek
zilte gloed…
Op weg naar Asciano Italië.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
273 OP WEG NAAR ASCIANO
Hoor je de oude vrouwen staan
bij de fontein en zie je de zon
hun gezichten beschilderen met
voorbij vliegende tortelduiven
Het plein is als een schelp gelegd
en waaiert uit tegen de huizen
waarvan de luiken daags sluiten
ik kijk op hen neer vanaf het palazzo
Hoor de oude vrouwen lachen
ze draaien hun rokken in elkaar…
Medbeds
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
322 En ik, ja maar alles is nep nu
Waarom dan niet nieuwe ideeën creëren, geloven,
die boven allerlei oude uitstijgen…
Schaduwen van gisteren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
278 Tussen de regels
een kind,
een oude stem,
bijna weg.
Blijf nog even,
zegt het,
blijf nog even,
de wereld
is nog niet klaar.
Nog niet.…
Liefde langs de waterkant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 in het dichte riet
verscholen, de schaduwen
van jou en mij, ik lig hier
kijk in je holle ogen, roerloos
ben je, onbewogen
achter ons het water, beweeglijk fris
onder ons het zwart van vlees
ik vrees de ochtend nog
het meest, de zon die
schaduwen langer maakt
de tijd die wegkruipt
naar het licht, ik nu
met mijn ogen dicht
jouw beeld…
vooral eenzaam...
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
810 de man en zijn vrouw zitten toevallig
voor de beeldbuis in de leefhoek
van hun warm verlichte kamer
de sfeerlampen zijn van Philips
samen kijken zij naar de avondfilm
die zojuist ruw werd onderbroken
door beelden van mensen op de vlucht
duizenden mensen - angst in hun ogen
grenzen van prikkeldraad
zwaar bewapende soldaten
ze zitten…
Winter
hartenkreet
1.9 met 9 stemmen
1.997 De koude winter geeft gezelligheid
waarbij je tot gezelschap bent bereid
Met aan 't eind't oud en nieuwe jaar
en aan goede voornemens is geen bezwaar
Gedreven door 't winters leven
dat ons zowel kou als warmte geven
is 't genieten van 'n sneeuwsprookje in 't land
waar we ons hart aan hebben verpand…
Dies Radbodi Natalis
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
603 vijfendertig jaar,
van beroep clericaal klerk
te Brackenstein bij Berg en Dal
en Roelof Arendsveen,
oud dertig jaar, eveneens
van professie een klerk,
verblijf houdende in de Stichting
van het Beloofde Heilig Land
En hebben de vader en getuigen
deze acte, na voorlezing,
nevens mij ondertekend.…
Overlevering
gedicht
3.4 met 22 stemmen
10.352 Maar geen beter antwoord
op de vraag waar je vandaan komt
dan beelden van september:
zonlicht over water, torens
in een rode avond en klein
de haven, waar twee geliefden
klinken op het einde van
hun zomer en hun jeugd.
------------------------------------------------
uit: 'De val van verf en roest', 1993.…
NORMAAL
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.186 normaal, wat vrienden rond een open haard
een galerie vol beelden
een merel bij de kriekentaart
een kind dat zich verveelde
normaal, een doodgewone zaak
een visser die zijn net leegt
twee vissen aan dezelfde haak
een krab die nog beweegt
normaal, zo'n alledaags woord
als leven en eten met elkaar
niets dat de rust verstoort
en bij het…
Druppels.......
hartenkreet
3.9 met 41 stemmen
1.941 wegstromen, doet het niet
De gaatjes verstopt met liefde en verlangen
Zorgen dat mijn gevoelens blijven hangen
Wat ik ook doe en wat ik ook onderneem
Ik blijf je missen en voel me zo intens alleen
Pijn laat het vergiet telkens weer overstromen
Met druppels vol emoties en verloren dromen
Ik weet niet hoe ik mijn leven vorm moet geven
Jouw beeld…
Licht in de Lente
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.172 Feynman
Het felle licht versnelt de beelden
die zich verbinden in mijn geest.
Mijn lieve hond, dat fijne beest,
krijgt grijzig haar van diepe weelde.
De kleuren springen uit de grond
en nu de zon zo staat te blinken
hoor ik de vogels, zie ze drinken
van water dat de aarde vond.…
* Een zucht zo zacht *
hartenkreet
4.2 met 50 stemmen
2.597 Jij bloeide als een roos in mijn hart
Zacht als zijde beminnelijk van kleur
Vol van liefde en intense tederheid
Omgeven van een honingzoete geur
Jij overspoelde mij met golven passie
Benevelde de lucht vol van verlangen
Mijn gedachten enkel en alleen bij jou
Jouw beeld in mijn dromen gevangen
Jij voerde me zachtjes naar het paradijs
Liet…
holler dan het vaten legen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
861 ik bouwde luchtkastelen
op het strand, versierde ze
met griekse en romeinse beelden
de slotgracht groef ik in zand
ze liepen vol, het water kon
mijn spiegelingen niet verwijderen
ze bleken holler dan het vaten
legen dat de vloed had te vergeven
toen eb de golf vertraagde
en wij de torens in het schuim
weer zagen heb ik de wal gebouwd…
Jugendstil
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.200 weet heeft van haar daden, voordat
de koude in haar hart winter begint
zij schommelt onder de iep op en neer
haar zorgen weg in dromen en lang
vergane daden, stof dat poriën vult
terwijl doden rond de boom marcheren
de weg naar huis is niet meer lang
de lasten vallen af en zweven weg
gedragen door zingende engelen
wier beeld…
Verkeerd opgevat
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
4.170 't Was niet de bedoeling
jou te kwetsen
want, zo heb jij het opgevat
alleen geprobeerd
een beeld te schetsen
dus kan ik het ook niet helpen
dat jij het verkeerd hebt opgevat...…
scherpte krast in het refrein
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.954 bassen dragen je geluid
voorbij de huizenblokken
geven ruimte aan je stem
die raakt met nostalgie
van zware kerkklokken
met vingers knijp je
in mijn maag en draait
de twijfels om in weten
haalt uit met vaag verdriet
dat ik niet kan vergeten
de toon vervloeit tot
woorden maar de beelden
komen niet, dissonanten
breken dan de melodie…
Gebroken spiegels
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.101 Al eeuwen heb je mij
mijn beeld laten vervormen.
Steeds zag ik een broos gezicht
met bange, pijnlijke ogen,
vertekend door een eigen haat,
in een bevlekte, grijsgekleurde ziel.
Misschien wordt het wel eens tijd
dat ik de spiegel doorgeef
en dat jij je eigen spiegelbeeld
laat reflecteren
door de gescheurde jaren heen.…
Afscheidsdiner
gedicht
3.2 met 101 stemmen
27.489 raam staan
maar niet in de vaas op de tafel bij het raam staan
vegetarische stilleventjes geschetst met de zilverstift
laat met de lardeerpriem doorregen goed gevulde
wildbraad aanrukken en op een rondborstig banket
van dansend vlees zappen naar glimmend wellustig vlees
als een clip in grootbeeld kleur
serveer mij in roomboter gebakken beelden…
Een clown
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
1.362 Een echte clown is meestal een wat trieste man
Die in de droefheid van zijn geest
De mensen beelden tonen kan
Die leedvermaak opwekken bij het publiek
En dingen oplicht uit het ongerijmde
Ze lachen dan
Een clown is niet zo’n lachebek
Hij is een serieuze ziel
Die uit zijn innerlijk de draak steekt
Met zichzelf en met het leven
Die voelt…
Oorlogswerk
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.440 Buiten woedt de laatste
Beaamt haar heerschappij
door snauwend onderschreeuwen
brult om dit land bevelen
Binnen past een ander pak
om zwart zien te verbloemen
Achter gebroken enkelglas
blijft het louter lyrisch
kristallen bolle beelden kiezen
ze omlijnen steeds verliezen
Zolang een ijzig vooruit blikken
evenwicht voorspellen…
gesnoeide bloei
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.000 De passie in zijn ogen broeit
bij het zien van haar bevalligheid
hij raakt het frêle beeld niet kwijt
dat koppig op zijn netvlies gloeit
Haar bloeiende bestaan vervloeit
als ‘n scherp mes ruw in leven snijdt
en hij - van dwangmatigheid bevrijd -
zucht dat d’r schoonheid hem zo boeit
Hij laat de arme dagen lijden
tot zij vermoeid het hoofdje…
Lichtloos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.213 In de late herfstdag kiemt een licht
als heldere vlam uit veraste dromen
wiens wensen nooit zijn uitgekomen
doch nu weer beelden voor het zicht
Het schijnsel doet de zomer stromen
in een broze glimlach op ’t gezicht
waar de moederloosheid is gezwicht
daar haar verwachting uit zal komen
Het gaf haar warmte, voor heel even
heeft ze stil in…
Jij .....
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
4.198 jij tikt mijn zinnen
wikt mijn woorden
weegt de beelden
in balans
jij voedt mijn hersens
onderhoudt mijn taal
speelt met kleuren
digitaal
jij schermt mijn ogen
draait elke techniek
verbindt de draden
geeft repliek
jij brengt de wereld
middels m’n grijze muis
als webmaster
bij mij thuis
jij saved gedachten
staat vaak off site…
Onder de waterspiegel
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.173 Diep gedoken onder de waterspiegel
Is alles prachtig en met niets te vergelijken
Een wereld vol kleur….In beweging gezet
Dit beeld zal mijn leven voor altijd verijken
Regenboog aan vissen sierlijke vinnen
Groepen die samenscholen eensgezind
Een parel ligt te schitteren op de zachte bodem
In haar lege oester slaapt een lipviskind
Kleine…
VERZUCHTING
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.081 Stille nachten vol van donker,
stervend geluid van het verkeer,
sterren met hun ver geflonker
en O, ik mis mijn lief zozeer
Kale tijden vol van smarten,
stervend geween zonder verweer,
twijfels maken mij verward en
O, ik mis mijn lief zozeer
Lange dagen vol van wachten,
stervend beeld dat ik vereer,
't eenzaam steelt mij alle…
weer
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.011 Weer geeft de wind
en reiken wolken over
en flarden wol
van schapen vaal
geschuurd
aan rotse randen
Een beeld van gras en vlak
en langzaam stijgt een dal
Het klettert kort
en amper raakt
één zonnestraal
het vochtvervulde land
Een vale damp van zee en ver
omhult
en hevig trillend
klinkt de lucht
en dempt
het grommen van
de zwav…
zee-rozen-strik
netgedicht
3.3 met 73 stemmen
8.145 het beeld
dat met mij
naar zee staart
en schelpjes raapt
draagt jouw naam;
anders dan de mijne
het begon met zon en licht
op woorden, het eerste
waarin soms wat verdriet zat
zoals de oprechte wind met
een lichaam rond manen
het bracht ons samen
ver weg, van het laatste
nog onbestaand
in de golving van méér
en duizend…