8651 resultaten.
Ooit zal ik je breken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
819 je rotst weer
in blauwzwart basalt
stak scherp getand
uit het witte zand
ik rolde sissend
door de kloof kuifde
huizenhoog in golven
was verbolgen
kon met mijn vloed
geen kant meer heen
trok me terug
op kleine stranden
om daar in eb
zacht aan te landen
murmel stilte in
dat tropisch paradijs
mijn passaat kon
in blauwgroen
voor…
Onnoemelijk veel pijn
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
898 Wat is er toch
onnoemelijk veel pijn
waar de zomer alweer voorbij is
en de herfst zijn draden spant
over het land dat nog slaapdronken
de papavers moet begraven;
wat kan die laatste dorst laven
naar de liefde die nooit tot voltooiing kwam,
maar het kleed dat haar ooit in wit drapeerde
verscheurde nog eer de dag ten einde liep.…
ieper
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
872 crepeerden in grauwrode modder
onder vlaanderens loodgrijze hemel
en dodelijk krijsend staal
blind en bang voor pijn ijzer hels vuur
gruwzame dood door gas
groene lijkwaden om stikkend jong leven
kinderen hulpeloos schreeuwend om geliefden
wegkwijnend van verdriet
tot onsterflijke helden gemaakt
liggen we verminkt onder keurig groen
witte…
De Wandeling
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
942 Blauwe lucht met witte wolken
Doorboord door zonnestralen
Loop ik in de wind
Gedachten door elkaar te halen
Het zand vindt haar weg
De wind voert ze mee naar zee
Golven klinken dreigend
Ik loop gewoon maar mee
Voetafdrukken van weleer
Door het water uitgewist
Zie ik voor me in gedachten
Verzanden in dikke mist
De wijdsheid van de…
olieverf op doek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.135 de tubes liggen half leeg geknepen naast schroefdopjes
deze verf heeft vele kanten
ze dekt het wit of laat zich doorzien
in dunne, gladde lagen
een mengsel van poeder en olie
dat in droogte vergeelt…
Mijn hand op je hart
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
2.242 op zwarte schouders
zwelt de stilte tot
een ongekende zwaarte
ik kus je houten lippen
en laat je koude handen
nog een keer rusten
in mijn ogen vol vragen
in bronnen van woorden
vind ik marmeren zinnen
die ik beitel in de aders
van je aardse graf
ik leg me neer
naast glazen vogels
en de geur van wierook
op het witte grint
waar…
INDISCHE NACHTEN (2)
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.793 als schaduwen achter een wit decor
verschijnen zwijgzaam ranke ambachtslieden
de wayangs die ons hun geheim verrieden
zij geven gul de kunde aan ons door
ze volgen nederig het oude spoor
en laten eeuwen door hun handen vlieden
aanvaarden wat het leven heeft te bieden
want niets wordt gewonnen, niets gaat teloor
ze voelen vormen, scheppen…
onze kerststal
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
3.209 kribbe zeven sterren
het Kindeke Jesus de herders
drie Wijzen van ’t Oosten
allemaal in triplex Joseph zat los
bovenop met twijgjes
mijn pappie gemaakt
laatste jaar
voor ik geboren werd
het stro op de grond
echt - kwam uit de
varkensschuur
toen kwam
de moderne verbeelding
van fabrieksklei onder 'n boom
niet alles bruin schaapjes wit…
Pieterszpad
netgedicht
3.3 met 80 stemmen
1.161 Geen droge krant of witte katten.
Dan: pas dan, kun je rustig wandelen voortaan.
Kom, we nemen onze benen. Te voet gaan.…
appelboompjes
gedicht
3.6 met 45 stemmen
21.186 Op een recht, zwart kousenbeen,
dunne rokjes opgeheven,
dansend in de vroege regen
en de tuin voor zich alleen,
staan twee jonge appelbomen,
't witte bloed omhooggestegen,
vlinder-hoofden wijd omgeven
door hun aller-eerste dromen.…
Strand en Zee
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.906 Kom, duik met me onder
Duik met me mee
Proef de blauwe schoonheid
Luister naar de diepte
Luister naar de liefde
De liefde van de zee
Lopen over het strand
Loop met me mee
De duinen stuiven, worden steiler
Meeuwen aaien de morgenzon,
Duikspelend met de wind
Een schip met witte zeilen
Scheefhangend in de ochtendstond
Als een ongehoorzaam…
Mr.Bojangles wedergeboorte
netgedicht
4.1 met 48 stemmen
1.488 Na tweëendertig jaar
uit krakend ijs, Adolfine
Pakistaanse olie
en citroenzure watten
ben ik herrezen
met loodzware vleugels
om niet meer te vrezen
het witte paard
met de losse teugels
het leven schoon
als een baby
de wedstrijd te hervatten
Dankzij Willem J.…
als een meester gaat
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
2.042 mijn tijd en morgen
zijn reeds van slag door de dwaling
in mijn hoofd
bijna naar gister gebracht
of nog verder in de eeuwige vergetelheid
geborgen
zo moet hij hebben gedacht
in heldere momenten
het scheppen
is hem door geboorte ingehaald
op zoek naar een nieuwe lente
slechts het sterven heeft hij nog
vertaald
onder witte…
BuinOverTuinJaardag
hartenkreet
2.8 met 66 stemmen
7.906 Juighollend naar de rondeton
Schepschommel en de wip
Hoogvliegend de groene blauwballon
Gierend vallen met de wiebelkip
Kinderpret, gulpend limonadeknoei
ijsmachine, gevuld wit chocolade-ei
Wat een vreugde, rodewangengloei
Patat met mayonaise, kroket erbij
Eindeloze dag, de pret duurt maar aan
Maar sluipend moezijn dood de zin
Ouderzeur…
Eine kleine Nachtmusik
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
693 Ik spook door jouw gedachten
en laat je echt niet gaan
hoe lang nog moet ik wachten
je kunt me niet verslaan
Jouw witte stenen toren
die sloop ik steen voor steen
kan jij dat kloppen horen?
daar viel er dan weer een.
Je vluchtte over grenzen
jezelf steeds achterna
maar niets kon het begrenzen
gevoel kwam altijd na.…
Jutter
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.172 Langs de woeste witte golven
van een zee die was vertrouwd
streelde wind de rauwe randen
van zijn grauwe juttershanden
die - al waren zij dan oud -
nog dromen zochten in het zout
En zijn oude schippersdromen
dreven met zijn ogen mee
die toen branding zich deed rollen
een klein kistje zagen tollen
dat hij daarna heel gedwee
met oude handen…
Zee
hartenkreet
4.5 met 49 stemmen
2.374 Op een verlaten strand,
zittend in het witte zand,
sla ik jou mijmerend gade
en aanschouw je eindeloze parade
van golvende patronen
waarin je geheimen wonen.
Bij jou kan ik in vertrouwen
mijn diepste gedachten ontvouwen.…
Dondergod
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 In verste verte zie ik
Fel klievende bliksemschichten
Stapelwolken aan de horizon
Witomrand verlichten
Hemels, stil inferno
Woest in de lucht verscheurd
Mijn hart diep getroffen
Mijn gezicht grimmig wit blauw
Door flitsen ingekleurd
In dreigende kalmte
Levert Thor zijn gevecht
Nog kan ik zijn donder niet horen
Zij gaat met mijn stille…
Momenten van een vroeger nu
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.542 Op die momenten
Wanneer de bladeren kleuren
Of juist groeien
Wanneer de wereld wit wordt
Of juist groen
Denk ik aan jou
Momenten van een vroeger nu
Verstillen als tableau vivant
Op plaatsen waar je nooit bent geweest
En de wereld staat even stil
Mijn tranen vallen
Herfstbladeren in de vijver
Om wie je was en hoe ik toen was
En om hoe…
In pijn geboren
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
856 ik dacht je harder
dan een steen
je bent er geen
je hart klopt kunstig
woorden bij elkaar
emoties in een loos gebaar
je frutselt met gevoel
knijpt teksten fijn die
ooit in pijn geboren zijn
de afstand is te groot
om mensen van dichtbij te zien
slechts koelheid geef je bloot
je denken is meer zwart dan wit
nuances maak je dood…
Bouwvergunning
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
886 Ik heb de blauwdrukken
in brailleschrift besteld
in cryptogrammen omgezet
en met geweld ontdaan
van wat de wet als richtlijn stelt
Komaan
laat ons een huis in vrijheid bouwen
met hoge ramen voor het licht
En zonder sloten
want in blind vertrouwen
doen wij geen enkele deur meer dicht
De kamers hebben ijle witte wanden
met een plafond…
Vanmorgen dus of lang geleden (sonnet)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
685 op ’t scherm van mijn gesloten blik zag ik
de wit-papieren hemel losgescheurd
door wat er lang geleden is gebeurd
-vanmorgen dus bij ’t eerste ogenblik
dat ik besefte met een hete snik
dat vroeger, nu en later feiten kleurt-
die lang verleden tijden, opgefleurd
tot huidige presenten met een strik
-ja toen- zag ik hoe kruisgewijs een scheur…
Uit zicht loos
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
873 die
verdwenen zijn
zwijgend sluit
ze het venster
naar opstandige gedachten
de levendige geest
heeft haar
ingehaald
die ene laatste bocht,
onoverzichtelijk
wijst nog niet
de route
haar tijd ademt
komende en gaande
maanden
sprakeloos
knikt zij ja
tegen de muur
daar waar haar leven
de laatste grens
heeft getekend
wit…
Vuur en hout
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
761 Het is tijdens
het laatste donker
dat elke seconde telt
en oudjaarskou gesloten
vitrage laat dansen
op een enkele vuurpijl na,
die nacht en gezicht verlicht
terwijl knieën stuk en blauw
knielen in oneindig jou
en slag twaalf de cirkel
weergeeft in zeven witte rozen,
blijft de lucht zwart
in de grote glazen vaas kan zij
sterke groene…
Haar armen omhelzen
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.621 Morgendauw streelt
haar ogen wakker
als een zachte kus
de dageraad ontrolt zich
vol gouden belofte
aan haar voeten
ze laat zich bekoren
een warme glimlach
krult haar lippen
terwijl de wind
speelt met
koningwinter en de lente melodie
die beiden een duet fluisteren
alle twee aanlokkelijk
sneeuwvlokken
en roodblozende wangen
witte…
wie raakt de liefde
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.165 we praatten over de zee
met haar witte golven
we praatten over de meeuwen
die krijsend vluchtten
we praatten over de wolken
waarachter de zon
we praatten over de wind
die we hoorden zuchten
we praatten over schelpen
die dodelijk knarsten
we praatten over het zand
dragend onze sporen
we praatten over de lente
groen aan de bomen
we…
Bloesem
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
998 De vlier draagt een gordijn van witte bloemen
Dat zacht bewogen door de lentewind
Een keur van honingzoekers aan zich bindt
Die hogelijk haar zoete nectar roemen
De meidoorn heeft dit jaar haar bloei verzwegen
En 't bijenvolk heeft haar dus niet gemoeid
Omdat haar bloesemkleed is uitgeroeid
Door snijdend koude wind en kille regen
Toch biedt…
Tekening
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.860 Lijntjes zo onbezorgd getrokken
fijntjes als spinrag zweeft de verovering
al boven het naakte papier dat geschrokken
zich bloot geeft aan de komende betovering
Haar hand vult het wit met een blijheid
van het jonge veulen dat voor het eerst
met zijn benen door het lentegras zwiert
Met iedere streek maakt zij onderscheid
tussen losgebroken…
Papier
gedicht
3.0 met 31 stemmen
12.512 papier, wit als een maagd
en jij die op de tijd jaagt, soms een werkelijkheid
aanrandt zonder dat het bed kraakt,
geen kussen dat zich verlegt om je woorden,
verlegen word je ervan
papier dat de namen vraagt voor witter,
geen begin daarmee maak je, je geeft een plant
water met zijn eigen bladeren, je verdraagt je geweten
in de zee van een…
Gril
netgedicht
2.5 met 22 stemmen
6.993 Wij rennen ras naar het altaar
onze honger kan niet wachten
vleselijke liefde te betrachten
boterbrief daarvoor, aldaar
Leg sintelstenen openbaar
bid wiens ook hoger machten
om dit kippetje te slachten
eer de schrans met huid en haar
Rook likt lucht vol ziltekruid
wit van maagd`lijkheid berooid
als ze zacht door sluier sist…