Alle inzendingen

ik reisde dagen om met jou te praten je wilde niets zeggen je dwaalde met me langs de oever van de meanderende rivier toen het duister daalde hoefde ik niet meer om woorden te vragen

Ik breng in mijn herinnering uit dank dat beeld van herkenning, waarin wat goed was de werkelijkheid nimmer ontsierde. Dat wat vlees en bloed was ondanks de wreedheid van de tijd. Ik breng in mijn herinnering een foto zonder woordenklank. Ik breng in mijn herinnering uit dank de plaatsen v...

Toen ik dit begon te schrijven, wist ik dat ik zelf weg zou gaan. Doch deze woorden zouden blijven en mij op paper deels doen voortbestaan. levend in de wijze wetenschap van mijn eigen eindigheid, is het dat ik telkens woorden schrap en niet lukraak maar wat inkt neer smijt. Niemand echt...

Na zonsondergang leeft het fotografisch hart bezield in stilte.

Het nu is ongerijpbaar, kijk maar ik tracht haar te vangen door te schrijven NU maar voor het er staat is het alweer voorbij. Daarnet dacht ik, ja maar straks moet nog komen dat is weldra nu, misschien schrijf ik straks en wordt het nu. Maar eigenlijk lezen en leven we altijd het...

Slapend land uit mijn dromen gebied geogra- fisch zeer uitgestrekt van de Oeral tot Grote Oceaan, van IJszee tot de bergketens van Central-Asia exceptioneel rijk aan In tijd haar gegund Krachtdadig opgetreden spoorwissel van breed naar ruimdenkend Rusland, juni 2001

gevangen in een wereld die eens de jouwe was waar vrijheid ooit op straat lag geen vuiltje aan de lucht   tot machthebbers botsen over de hoofden van al degenen hier geen zeggenschap over hebben   breekt er een niet gekozen oorlog aan, waarin schaarste van alles de grootste gemeenscha...

Er was eens een schipper uit Dordrecht die nam zijn vrouw op de voorplecht. Ze viel overboord, schreeuwde "brand!" en ook "moord!" Nu staat hij terecht, en terecht!

In jouw ogenblik beleefde ik tijdloosheid in een ogenblik

Gandhi zei dat de beschaving van een land kan worden afgemeten aan de manier waarop de mens met dieren omgaat. In dat opzicht zijn we zo'n beschaafd land niet. Bio-in- dustrie, plof-kip, nee we weten niet meer wat er met een dier gebeurt voordat 't op ons bord ligt. En wie 'n hond heeft, ...

't Wordt stil - en als een stille droom Komt de avond om mij heen, - En zachtjes ga ik dromend aan De weefstoel van 't verleên. En zachtjes tel 'k de dagen weer, Die door mijn vingers gleên - En dromend zie 'k het dampend dal Door de' avondschemering heen: - Daar is dezelfde h...

je mailtjes zijn lief maar een brief is heel bijzonder met in jouw schrift mijn naam en adres gewoon als gift je hebt het papier keurig gevouwen vol vertrouwen in de enveloppe ik weet hoe jij de brieven plakt met het puntje van je tong mijn schat uit woorden kan ik je lezen ...

We zitten knus op ons balkonnetje, genietend van het voorjaarszonnetje. Het deuntje uit het carillonnetje creëert een muzikaal kordonnetje. Niks mis mee, toch, als men een tonnetje in ’t zwart verrekent met een bonnetje?

Het schoonste woord wat ik mij wens dat me licht maakt en tevens zwaar een vluchtige mens tussen de planeten je bent de schepper van een wereld ik ben slechts de buit, vertrouw me toe aan de toegevoegde aarde, beleef de tijdloze zin in dat ene woord, het neemt bezit van alles met een z...

II -de ontmoeting- 1889 het natuurgebied een weiland vol ganzen - afschieten of niet harde beten - in het moeras met knoeten hoe kort het leven het zusje louise neemt met dubbele treden de hoge trap – als een miskraam voor de angstvallige moeder – de wereld in ...

Wanneer onze wilde haren weer zijn aangegroeid, en ons bloed stroomt waar het niet kan gaan. Wanneer we door de nacht worden meegesleurd, naar waar verboden dromen ons verleiden. Wees niet bang, we zijn daar niet alleen. Daar waar we zelf niet meer kunnen denken. Daar en daar alleen vinden w...

laat mij zweven op wolken schaars verlicht boven het zinken van de zon zonder notie van tienduizend doden en meer niet weten van sterven van wraak niet weten van haat laat mij drijven boven de einder zonder besef van verderf van onrecht zonder besef van eindigheid ...

Liefde uit het verloren land, zeg je en ik zie een bloemenveld in mijn gedachten: Van vroeger toen de bloemen vrienden waren omdat de man met de panfluit langs kwam met een grote pan soep bij ons op de stoep en we dachten niet dat het stoffelijke onderdanig was aan het geestelijke we dede...

Nimmer klopt de tijdgeest zo nadrukkelijk op de levenspoort, Wanneer in de spiegel een nestor gloort. Wanneer het water in een meertje de rimpels markeert van de steen der wijsheid die over het water scheert, dan kondigen zich beelden uit het verleden aan. De kinderjaren die verlangend op...

Graag vraag ik uw aandacht voor een nieuw traktaat In de geest van heer De Wijs (niet van de straat!) Net als hij ben ik gegrond Tegenstander van de hond Oh, je moest eens weten hoe ’k die mormels haat! Deze beesten zijn het vleesgeworden kwaad Hoe de volksgezondheid hierdoor wordt geschaa...

Geniet van 't leven het is maar zo kort je mag het beleven ook als er iets aan schort Geniet van 't leven zolang het kan je hebt het niet voor het zeggen voor de een wat langer dan voor de ander je moet je erbij neer leggen Geniet in 't nu, als het nog kan ook al heeft een ziekte je ...

de stad mijn buitenjas die me omringde meeboog en me soms verwarmde de stad waarvan ik de meeste straatnamen ken maar niet die van alle mensen de stad de buitenjas die me meedogenloos overviel en me achterliet op onbuigzaam asfalt de stad de kleine buitenjas die jou en mij o...

God, zo hoog verheven, wil ons Uw vrede geven. God, altijd aanwezig, blijf met ons bezig. Wees met allen die in nood verkeren en wil hen Uw weg doen leren. Wees met de vluchtelingen in ons land, geef hen Uw sterke, bewarende hand. Wees met allen die Uw naam belijden, wil hen me...

‘s Zomers zitten de inwoners op oceaanstomers met een zwembad zonnehemel en licht-kroners Voor het grote inkomen is er niets schoner en buitengewoner. De uitslovers! Toch is de oceaan al lang niet meer het properst. De dagloners moeten jaren lang sparen voor het soberst en kro...

Daar doemt met zeebries door ons blond Weer het allereerste pand op na de pond Zet ons op grond van strand onthaalt Tegen kost en zwart betaalt Spitze en ik Instructies zijn de garage Eerst een verse rode lik Waarna vakkundig in de lak De zeegebleekte ramen En het houtwerk van het dak ...

Je hebt me gekregen En nooit verteld Wie ik was - Uit jou voortgekomen, Gekoesterd met jouw handen Als ik pijn had, Gedragen door jouw liefde Als mijn verdriet zich Uitte in gemis, Heb jij mij Duidelijk gemaakt Dat jij er bent Zoals ik er is

Neus aan neus de lippen ver, een vreemd bed en vrouw, zij ademt met mij mee. Verwachting broeit naar koortsig klam, vingertoppen trippelen, leggen mijlen af naar haar. Raken het allerzachtste, waar ik te wonen kwam.

Hoe wreder het leven zich toont, hoe zinvoller ik het maken wil. Ongevraagd tot leven geroepen worden. Uitgenodigd worden om te wortelen, om lief te hebben en te aarden. Daarna ongevraagd te moeten sterven. Godverdomme, dood te moeten gaan! Dat feit wil ik niet aanvaarden. Hoe zinlozer h...

Zin je op te peuzelen Uitgehongerd Lief lijf koesteren Haren verstrengeld Begeerte wordt waanzin Uitgehongerd.

Je taalkeuze werd naakter. Als een vermoeide zwoeger ontdeed je je van de badjas en sprong je in de vijver achter je onnaspeurbare sprookjeskasteel. Naakter dan dit naakt kon je niet gaan. Je perste er nog alles uit. Als een Don Quichot daagde je de dood voor het gerecht. Inmiddels spookkaste...