6829 resultaten.
Storm
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.428 Uit wolken, dreigend duister,
Valt regen plassend neer,
De zon verbergt haar luister
‘t Is donker heinde en veer,
Geen vogel hoort men kwelen,
De bloempjes, ons zo waard,
Ze wieglen op hun stelen
En buigen ’t hoofd ter aard.
En op de wilde baren
Der opgezwiepte zee,
in talloze gevaren,
Daar rijst er meen’ge bee.…
de herinnering
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
527 Voor de zoveelste keer, werd het donker in ons hart!…
Proef het bittere zout
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
552 we dansen op
de donkere klanken
van een lange avond
vol weemoedig licht
met wisselend zicht
op glanzende kasseien
waar culturen raken
in samen eigen talen maken
gezegende grond die ooit stond
voor broederschap en vrijheid
waarvan de klank teloor ging
in elkaar niet meer verstaan
proef het bittere zout
van strijd tussen arm en rijk…
Hoe ga ik je missen?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
745 Weet ik dan nog wie we zijn,
zie jij me nog in het donker?
En zie jij nog licht?
Kan ik je achterlaten?
Is mijn angst nog ongegrond,
of lig je nog steeds in je eigen, wachtende strop?
Hoe ga ik je missen?
Hoe ga ik je niet zien?
Hoe kan ik me geen zorgen maken,
om iemand zonder wie ik nooit gekund heb?…
Gedichtentuin Aalsmeer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
550 krijg ik lucht
maar ook van de zo overweldigende natuur
met name van bomen, bomen, bomen
in alle soorten en maten
enkele volbracht
vele in volle groei
en soms een loot van nieuw leven
en daar tussen met staande en liggende zerken
de doden, de overledenen vooral van veel vroeger
met op hun zerken veel mos en gevallen takjes
en als het donker…
Erato
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.039 De purpren avond was in 't west verdwenen
En glanzend zilver droomde op donkere aarde -
Toen is de blonde Muze mij verschenen....…
Vredige kerstnacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 Als straks de klokken luiden door de stille nacht
Loopt hij eenzaam door de kille donkere straten
Hij komt van ver en niemand die op hem wacht
Hij moest huis en haard en familie verlaten
Nu loopt hier verdoold als een ontheemde
Nergens wacht een rust plek of een warme haard
Hier is hij slechts een paria niets dan een vreemde
Slechts herinnering…
Nieuwe toekomst
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
662 nieuwe tijd gaat komen
Een dag om van geluk en vrede te dromen
Een dag vol liefde blijdschap zonder zorgen
Dit is de eerste dag voor een nieuw leven
Een droom over een wereld vol nieuw geluk
Zoals elke dag ons nieuwe hoop wil geven
Daarom maak de dag door onvrede niet stuk
Er is zoveel wat ons pijnlijk kan raken
Laten wij de toekomst niet donker…
Elke maand weer volle maan
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
863 Elke maand weer een lichtpunt
Aan de donkere hemel
Elke maand weer:
Jij ging, maar waar ben jij?
Elke maand weer volle maan,
Maar waar blijft de ronde zon?…
Viooltjes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
559 Viooltjes lief en teer
die dragen een passiekleedje
als de lieve Heer
op hun donkere wangen
zie ik vaak traantjes hangen
en kon ik in hun hartjes kijken
welke 'n smart moet daar niet slijten?
ik zag ze over witte kistjes glijden
hun blaadjes in verdriet verknijpen.…
Aquarius
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
465 In 't maanlicht licht een boot op
in het schuim der golven
donkere schimmen
angstige migranten
uit handen van de smokkelaars
hun leven op het spel
drijvend boven 't peilloos diep
der Middellandse Zee
"Rustig blijven," klinkt het,
"wij zijn hier om u te helpen
wij brengen jullie
safe and sound aan land..."
...liet toen in het…
winterwandeling in de Cevennen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
843 met mijn ogen volg ik de ritmische beweging
van voorttrekkende zware donkere onweerswolken
die boven mijn hoofd lijken samen te kolken
in een vorm van noodgedwongen overleving
op mijn hoofd voel ik reeds neervallende regen
grote en kleine druppels koud en nat
mijn tijd zit er op, heb het hier wel gehad
tracht mij moeizaam voorwaarts naar huis…
Heilzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 Bij het dalen van de daglichten, verderop
in mijn eenzame staat, noem ik het de rang
van de dichter, droom ik in het donker van
wat het leven mij plagerig onthoudt.…
Voetlicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 huilen van de wind
en wat men alleen maar hopen kan
maar niet voortijdig ziet, laat het
getijde zich niet foppen door het,
kreunen van de vals gestemde
instrumenten de kraag opgestoken
in het geschoren riet, wat voor alle
buitenlieden als concertzaal dient,
op het gedimde voetlicht en met z’n
zwaarste bas recipieert het sluipend donker…
OP EEN KIER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 een lampje van een oude vrind
herken ik daarin een bekend gezicht
en als ik heel goed luister
hoor ik een stem een zacht gefluister
meen ik die te horen zeggen
kom maar wees niet bang
de weg door die donkere gang
is kort echt die is niet zo lang
kom maar ik hou van jou mijn kind…
Waar schaduw geheimen maakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Iedereen kent het boek over de koning
zijn macht, de raadsheren en het grote
paleis met al zijn binnentuinen
vol heerlijk geurende bloemen
maar ik beschrijf wat ik leerde
van ervaren mannen, Paardenkop
en Goudnavel, over genoegens
in het donker, achter de hoeken
waar schaduw geheimen maakt
van verborgen deuren naar de gangen
door het…
Ontwaken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Laag per laag ontmantelt ze haar wereld van het donker nacht gebeuren
en laat leven weer geboren worden.
Het dieren-rijk begroet als eerst het mens-dom.
De stilte borrelt langzaam naar de daggeluiden
en het bestaan trekt zich nieuwsgierig uit naar buiten,
Het is nog winters, klammig, koud....…
Horizon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 Eenzaam in de ruimte
donker, saai en kil
is dat wat ik wil ?
Ik wou dat ik weer kon
terugkrabbelen over de horizon
dit heb ik dus
verzonnen
was ik er maar niet
aan begonnen.…
De moed verloren
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
475 In deze donkere nacht ligt ze peinzend wakker,
haar gedachten gaan uit naar de vorige dag.
Had de wind haar gisteren maar geholpen,
maar door het suizen van de bomen
kon ze de woorden niet verstaan.
De nacht duurt zo lang en ze is bang,
had ze maar handen die konden praten,
dan zou ze misschien haar zelf kunnen troosten.…
Zingend hart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 't zingend hart
in vreugd en smart
dat schone druppels vangen mag
och zie de sombere
bossen
waarom de ranke bomen zwiepen
de vijver bedekt met
mos en waterlelies
in koele gouden dagen
van juichend welbehagen
de stille ongerepte
plekken dat mij rukt uit
bange overheersing van digitale wanen
waar links en rechts
't ijle donker…
Dankgebed voor de zomer
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
558 ik dank God voor de zomer
die 't verstilde leven weer opwekt
Ik dank God voor de liefde
die met zonnebalsem de winter toedekt
Ik dank God voor de warme zon
die mild over ons leven schijnt
ik dank God voor haar helder licht
die de donkere wolken wegdrijft
Ik dank God voor de landschappen
die nu veranderen van uur tot uur
de merel…
ZWARTE GATEN VAN DE TIJDEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 Ieder woord dat ze in het donker fluisterde
dat kwam regelrecht uit haar wenende hart
Terwijl er toch niemand naar haar luisterde
haar wereld zag immers zwarter dan zwart
Ieder verdrietig woord dat haar hart verliet
beproefde het traan uit haar ogen te persen
Achter haar klonk het levens afscheidslied
het zong van verdriet en pijn controversen…
Tussen slapen en waken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
488 ik zie je hollen op het perron
overal is het donker rondom
waaruit de droomster
gehuld in deernis voor het kind
met een schok ontwaakt
en vervolgens alsof het een profetische
droom is de levensgeheimen
als een puzzel probeert te ontraadselen
plotseling tuimelt het hart
dat de herinnering doet herleven
aan de tijd
van het bedrog het…
HET KAARSJE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
746 verder en alsmaar door
Je jeugd verstopt zich in het rimpelgezicht
je weet je op weg naar jouw laatste spoor
Langzaam brandt je kaarsje op, later snel
je einde komt dan met rasse schreden aan
In de verte hoor je plots jouw afscheidsbel;
je hebt nog maar enkele maanden te gaan
Plots gaat de vlam flikkeren, plus doven;
't wordt donker…
Ja waarom niet
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
509 Breng mij alle natte bladeren
ook die al weken broeiend brandgevaarlijk zijn
ik maak daarvan een zon
een fiets
een korte broek
een crossfiets natuurlijk geen gewone
een crossfiets een korte broek
hetzelfde shirt als gister
en voor het donker thuis
Ja waarom niet
Ik ben de groothoektovenaar
breng mij het laatste beetje licht
poseer voor…
Zijn chambrette
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
453 vaag zit nog
de magie van het
rijke roomse leven
in mijn dagen
verweven op een
soms bizarre manier
ik was de oppas thuis
en het werd snel
donker en later in huis
om mijn wanhoop
nog de baas te blijven
ben ik alle heilige
beelden gaan bekijken
heb hun harde en
zachte lijnen bekeken
hun ogen wilden
mij spreken omdat ik
de stemmen ben…
DOOD IN PARIJS; een chansonhartenkreet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
655 Chansons
Alhoewel het zich in Parijs afspeelt heeft
Chansons
toch iets van
'Dood in Venetië'
en dat komt in mijn perceptie
- de mijne, de uwe mag afwijken -
door de gesloten Matthijs
armen stijf tegen buik en borst
van achter een donkere zonnebril
glurend naar de betoverende
lieve levendige lichamelijke lach
van Rob
Som verraadt…
Eigenwijsheid of koppigheid?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
817 Het is te zwaar,
Je gewicht dat op mijn schouders rust
Je eigenwijsheid is niet altijd even wijs,
Maar je impulsiviteit vleit mij soms, maar niet altijd
Je donkere gedachtes over mij
zijn vaak niet hoorbaar
Zoals sterke tegenwind die je niet hoort waaien
Het dondert dan gelijk in je hoofd en je laat
Alleen je bliksemschichten zien
Die ik niet…
Godeneiland
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
522 Voor een rode avondzon
de aarde
Beschilderd als een grote
lampion
Met donkere valleien en vulkanen
Smaragden sawa's, jadegroene
meren
Zacht wiegend in de blauwe
hemelzaal
Op verre eilanden hebben
regenten
De vreemde heersers eeuwenlang verduurd
Maar binnen kratons bleef het oud geloof
Zolang de dwang der rituelen
duurde…
Gronings landschap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 Een landweg, die lineaalrecht akkers doorklieft,
aan weerszijden geflankeerd door hoge bomen,
krom gegroeid door de eeuwige westenwind,
dode bladeren door donkere aarde opgenomen.…