Alle inzendingen

Nu zij weggaat neemt zij de dingen met zich mee Een steun voor het lijf een kruk die in de oksel geschoven ontlast en het lichaam zo rechtop houdt Hij zucht en begint met hamer en beitel in de hand het scheppen van een beeld dat overeenkomt met vuur dat schaduwen werpt van een onduldbar...

Wij maken ons zo druk om de reden van het bestaan, om verdieping te vinden alvorens wij vergaan. Misschien is het gewoon toeval dat jij en ik hier zijn, uitgerekend op deze planeet, en voor hetzelfde geld een dolfijn.

De vette jaren van de vergankelijkheid; waar zijn ze gebleven in de regentijd? Spijtig genoeg dat ik nu speel, met de gedachten aan een voorbij te veel. De felle passie splijt mijn hart over de gedachten die mijn ziel verwart. De vette jaren van de vergankelijkheid. Wat hebben we nog, wat ...

in het oord van gesloten deuren schaarse ruimte en vlakke dagen ligt een man in de bleke leegte van versteende dagen en het hart in winterslaap een man met vogelvrije dromen pendelt van de kast naar de muur

Het werktorentje van Mark, toont hoe machtig Rutte is. Hoe indrukwekkend Nederland Europa leidt. Vladimir Poetin zal nu heel onrustig slapen. Mark zal hem straks zijn lesje leren. Een lesje in bescheidenheid.

Dertien Manen kent een jaar Maakt de Maangodin zich klaar Om het wonder te verrichten En ons duister te verlichten Dertien maal verdwijnt Zij weer Langzaamaan, niet in één keer Maar in veertien kleine beetjes Weggeveegd door vlinderfeetjes Is Zij dan geheel verscholen Als uit...

Waar geurde je toen naar, toen, het was een woord dat er niet was, zomersneeuw, zweem van lichtweefsel, mondstilte, honinggras vandaag, najaar, in ons slordig beheerd paradijs hoorde ik, afzijdig, tussen de wildgroei je pathetisch geblokkeerde zilver rinkelen ik ziende taalde het doofste, ...

ik ken de pennen die vals schrijven in gif gedrenkt zie je hoe letters en krullen hun kwade genius onthullen zij schaduwen schoonheid breken met lompheid het speelse in zinnen die in hun optie nooit als kunst kunnen beginnen toch zijn zij welkom met hun pennenvruchten die nu nog zuc...

Disfunctioneren...ach loop naar de hel Ze wilden daar een trekpop van mij maken Met zulk gespuis doe ik niet langer zaken Wat denken ze wel niet bij VNL Verdorie...weer een smet op je blazoen Tja zonder bef...een slabbetje omdoen?

Vooruit dan maar, er is geen weg terug We stappen nimmer in hetzelfde water De tijd stroomt achterwaarts en vroeg wordt later Verloopt zij traag, dan gaat ons leven vlug Het bonte nu verbleekt in het verleden De waterrimpel stolt op ons gezicht Zij wist de voetstap uit van onze schreden Za...

Afscheid nemen bestaat niet En toch kunnen wij samen nooit meer lachen Ik kon het niet geloven Zo vredig als je daar lag Mooie en minder mooie herinneringen werden uitgesproken Jou lievelingsmuziek bracht me tranen In gedachten hield ik je stevig vast Terwijl ik een witte roos naast je neer...

Jij bent de vrouw die mij laat leven Jij bent de vrouw voor wie ik ben Jouw adem is de adem van mij Zee-O-Twee die mij doet leven Samen doet leven eveneens goed dat die ontmoeting adem geeft Jij bent de vrouw die mij laat leven jij bent de vrouw mijn steven ~~~~~~~~~~~~~~~~~...

Hij flikt het toch weer onze Bram, hoe weet hij elke keer moeiteloos het oog van de camera te vinden of in het licht van deschijnwerpers te staan? Een natuurtalent met wat narcistische trekjes gelukkig schept dat wat leven in onze brouwerij na zijn aftocht langs de mediahekjes, met mis...

De wind tuurt door het raam en wil naar binnen waar muren stevig rond de meubels staan en deuren achteloos zijn dichtgedaan. Hij wil erin en moet een list verzinnen. Er kiert een kelderraampje waar hij nu zijn felle vlagen tegenaan laat blazen. Hij laat het venster klapperen en kraken, ...

Twee streepjes gaf het aan, kijk het kind daar nou toch staan, 'k ben over tijd, zei ze met hoogrode kleur, wauw zeg ik, da's mooi. Kijk twee streepjes geeft het aan, een buikje krijg ik eveneens. Dan wordt ze wat wit om haar neus, want ineens valt het kwartje het is ECHT het i...

Ik ben niet meer Die ik was Onbevangenheid verdwenen Als sneeuw op 't groene gras. Ik ben kwijt Wat ik ooit had Ben vreselijk op Mijn hart getrapt. Ik was zoekende Naar het verlorene Maar besloot te stoppen Met het zoeken naar: Het onvoorspelbare

in de jaren zestig van de vorige eeuw had je een periode dat wegwerppoëzie erg populair was... dichters rolden over elkaar heen om iets wat in de goot lag als eerste te bemachtigen de lekke tennisbal sigarenbandjes het lege blikje Heinz sandwichspread kortom een teveel om te benoemen ...

Oeral gebergte “ Is dit de hal al van het heelal, ” vroeg de bezopen meelbal? “ Jawel, goed gesnopen: ” zei de weetal. Hier spuide de melk weg en de dronkaard dacht: “ wat u inhoud op aard verslond is gebaard. ” Brengt het in kaart, zijn beiden geëvenaard. Het noordelijk en...

nu de tuin niet meer in het licht drijft en de winter aan lage schaduwen hangt windstil als wit papieren vogels met gevouwen vleugels voel ik het eindeloze gedicht waarin mijn stem zacht en zachter wordt de ogen geduldiger rondom de sneeuw die valt zorgvuldig door de stilte besc...

Waar leidt iets of wat naar toe maar veelal voelt het als ' lijdt' zoveel leed om onverwachte ontwikkelingen kleine en grotere moeilijkheden Wat leidt dan nog af weinig tot niets Maar als ik iets weet iets voel dat afleidt dan zal ik het toepassen op jullie voor jullie samen met...

Ze staan leeg badder-en zwemseizoen nog niet begonnen Zon heeft de aarde met prille lentevingers aangeraakt Ze vragen om wielen wielen van fietsen Kijken uit naar fietsers die een rustpunt aan deze plas zoeken Binnensmonds even vloeken want ze staan er nu wel: onbewa...

Geert Wilders blijkt een fan van Donald Duck En naar Kim Holland mag hij ook graag gluren Hij volgt op Twitter al hun avonturen Op een geheim account: 'Maar what the fuck In Duckstad kan ik al mijn zorgen kwijt En nergens vreemde eenden in de bijt!'

Een ontspoorde ridder viel van zijn paard pakte de degens en zijn zwaard Ik ga de hemel beklimmen ik ga vooruit zei hij luid andere mensen lachten en mopperden weer zo één Blijf jij maar voor je paard zorgen zeiden ze zodat het te eten krijgt en schoongemaakt wordt Dan ontspoor je missc...

Er is slechts het krampachtige bewegen der mensen in hun stenen huizen. Kinderen brengen soms iets van de vogels in de ruimten achter de blinde deuren. Al vlug wordt het stof in de vaste tapijten in de vaste gewoonten in de vaste woorden. De ouderen zitten in hun leren fauteuils tableaux vi...

Ik ben anoniem, ik moet niet zeuren; over bekendheid hoef ik niet te treuren. Ik kan denken wat ik wil, het leven bekijken door een eigen bril. Mijn mening zeggen is soms riskant. Te zorgen heb ik dat ik nimmer mijn vingers brand. Anoniem ben ik zonder een eigen gezicht. Ik ben een sch...

Wat wist ik van de liefde, toen ik zestien was, niets, helemaal niets. Wat een geluk, dat jij er was. Wat een geluk dat ik jou vond, mijn andere helft, tezamen één. Jij leerde mij wat liefde is en die duurt voort, ook al ging je heen. Jouw ervaring reikte wel wat verder, je maakte daa...

dat ze slingert en eindeloos lang doet de één glimlachen het maakt de ander bang schaduw glipt door beider handen haar omarmen heeft geen zin stilzwijgend vervolgen zij hun reis van het einde naar het begin

Ik weet van een oude beuk die er al een tijdje staat, met wijd gespreide armen waarmee hij de lucht streelt. In de zomer fluistert hij noten op het kloppen van de zon, zijn huid draagt een groot hart met daaromheen een M, een E. Groeide hun liefde met de seizoenen mee? Weerstonden ook z...

De professor bedenkt dat er een tijd is geweest waarin alle speelgoeddieren écht levend waren een Disneyfilmachtige tijd – alleen minder wreed, gezelligheid en vrolijkheid overheerste en de Schepper van Hemel en aarde moest nog beginnen aan de opwindende en gevaarlijke ontdekkingsreis di...

je bent van glas dat in zijn matheid nog maar vage beelden lacht waar het bewegen nog slechts een schaduw is van het echte leven je krachtige lijnen zijn broos en breekbaar door de tijd geraakt het kristal transparante heeft na vele jaren zijn vitale flonkering gestaakt nog ben j...