8947 resultaten.
Overpeinzing tijdens strandwandeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 als glijd je, verblijd je om een worm en altijd
samen,
Wolken hoe je met de zonnestralen,
ver of dicht, licht doorlaat, alsof er altijd
ergens wel een paradijs bestaat,
je 't schuim nog witter blinken laat.
Branding hoe je slierten zeewier
op nette hopen slingert aan het land.…
Stralende sterren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
775 ‘k loop door
fel verlichte straten
onder d’ ijzige blik
van de wintermaan
terwijl de sneeuw
slaapt op de daken
zie ik van ver
’n stralende sterre staan
hier en daar ontwaar
ik nog mensen
die als ik, verlangend
zijn op weg
mijn hart is
boordevol met wensen
die ik straks voor
de kribbe nederleg
zovele zielen staan
in de barre…
Het lege nest
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
672 Herfstwind houdt huis in weerloos volle bomen
En neemt de kleuren van de zomer mee
Ons hart is veel te ver geopend
Nog eenmaal fietsen wij naar zee
De lage zon legt heimwee op de wegen
De kinderen zijn gelukkig groot
Ons leven is voorbij gevlogen
Een trein die voortraast naar de dood
Straks mogen we het glas gaan heffen
En toasten op een…
Kerstmis 2016
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
932 De sneeuw die ook al niet komen wil
blijft liever ver van hier.
Veel mensen hebben dit jaar niets met vrede op 'aard
Ik begrijp het wel, met al die narigheid is, lijkt wel,
Vrede veel minder waard.…
Afgunst.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
924 Piep is ze niet meer, wel nog prettig om aan te zien
Heeft niet alleen het geheugen van een olifant
Schrijft ook klakkeloos zonder d-t fouten
En vind dat maar
Je mag echt erg ver gaan zoeken!…
Stille waan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
650 Wat mis ik de zachte streling van de jeugd,
onbezonnen schoonheid
ver weg van iedere droefheid,
lichte dagen en nachten in volle vreugd.
Liefste er rest me slechts één baken
laat me in uw liefde rustig vertoeven
Een “sein zum Töde” tot een ochtendwake.…
stilte
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
627 heel soms heb ik die drang
te vluchten zover ik kan
ver weg van hels kabaal
naar een plaatsje ideaal
ik zoek en blijf maar zoeken
bestaan die plaatsjes wel…
het klooster zou mij kunnen helpen
of begin ik eerst wel met mijzelf…
de muizenissen in mijn hoofd
verjaag ik één voor één
ik zet alle vensters open
en veeg ze er massaal doorheen…
Jouw naam in mijn rozen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
921 Zelfs de zon verdwijnt en wolken drijven
ze drijven langzaam of heel snel
je had beloofd nog lang bij ons te blijven
maar‘k weet niet – of je nu dicht bent of heel ver.…
Schouwspel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
592 Nemen dan
hun vlucht
Naar de horizon
Laten zich verleiden
Door de rode avondzon
De dag schemert
De nacht ontwaakt
Het is donker en duister
De wereld slaapt
Gefluister, ik luister
Zie het weerlicht
van de maan
En fonkelende sterren
Ver van mij vandaan
De lucht wordt duister, prachtig
De nacht donker, bijna raadselachtig
Tot…
'k Hoor noch 'k Zie U niet
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
731 Dra valt de avond
een nacht zonder ster
de aarde lijkt eenzaam
en de hemel zo ver.
Geen dauw in de morgen
alleen verrijzen heel vlug
de weerkerende zorgen -
maar mijn vreugd niet terug.
Wie kleurt nog mijn bloemen?
Wie zingt weer mijn lied?
Wie zal mijn naam noemen?
Gij zijt er! –
Maar ‘k hoor noch ‘k zie U niet.…
Het is wat het is
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 pijn accepteren
groot en niet klagen
Het doet zo'n pijn
alles wat gebeurt bij hem
nee hij overziet het niet
hij is helemaal niet blij
Maar het hoort bij het leven
het lichaam doet wat het wil
de vraag is alleen
krijgt hij het allemaal weer stil
Hij zit in die bekende cirkel
komt hij daar nog uit
we zullen het zien
kijk maar niet te ver…
Draagkracht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 Zij beweerde dat de grond onder haar voeten
Zou verschuiven als zij dwaalde
En de wereld om haar heen
Haar zou verlaten als zij langzaam weer ontwaakte
Dus zij droomde over werelden van engelen
En speelde tussen wolken
Die al druppelend verdwaalden
Tussen ver verlaten volkeren
Tot de wolken zeeën werden
En het water haar gedaante verder…
Leer mij toch leven
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
556 Leer mij toch leven, ver voorbij de angst
om wat dan ook maar te verliezen.
Er is zoveel dat als vanzelf al wel werd
losgelaten, maar evenveel of meer zelfs
bleef behouden in wat ik bij gebrek aan beter
mijn ziel zal noemen: diepste kern van zijn.
Wie ben ik eigenlijk en wat is echt van waarde?…
Slaap
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.377 Er is slaap in overvloed,
tot in de benauwdste ogenblikken toe,
maar niet genoeg voor iedereen
een enkeling blijft wakker,
ziet de hemel rood worden,
elke ochtend opnieuw
hij wacht tot er honger komt
en er komt honger, dor en stoffig
en van heel ver weg,
maar niet genoeg voor iedereen
hij is de eerste nu,
hij begint haastig te lijden…
Vergeten geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Zo ver van gelukkig; zo innig dement.…
het gerucht van de zucht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 ik dicht al lang niet meer
geen deuren
geen monden
ik heb oog voor kleuren
soms door het grijs heen
en beluister de klank van jou, de ander
is die nog immer zo koud als steen
of meer te zacht als een veer
neen, ik dicht niet, doch open
als jij mij laat ruiken
aan geuren van jouw ziel
en ontwaar dan soms het vocht,
keer op keer,
van het…
the circle of light
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
738 ik buig mijn hoofd
voor jou, mijn donkere nacht
het is niet vreemd of ver
ik had je verwacht
je schuilt her en der
in de gleuven van de oude boom;
het is des winters vracht
waarachter het licht, onnavolgbaar leeft
en de dood, op sterven na
stokkende zuchten weeft
terwijl jij en ik
uitzien naar de ochtenstond
waar 't zachte
in de warme…
Gedachtenrood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 zacht liep ik
achter je lach
wist dat jij op
mij had gewacht
de paden kleurden
zich gedachtenrood
meanderend in gras
dat spontaan verschoot
uit het ruisen van
bomen kwamen vage
stromen bladmuziek die
neerdaalden als lentelied
ik zag de sprookjes
al van ver en wist dat
jij de sleutel had om ze
hun ziel terug te geven
hand in…
de brullende draak
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 reeds tot hol geworden buik
leeggezogen en onthutst schreit
moeder Gaya, er is niemand
die haar troost, de draak heeft
haar genomen met zijn diep gebrul
niemand die haar temt, in de boeien slaat
of haar woede verstaat
hij heeft vrij spel in het gekloonde
land waar het Wad haar erfgoed
dreigt te verliezen door het vuil
van overheid en ver…
Poëzieweek
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
616 leeft zij als die luizeveren ,
die vocaal bereik verwarren
met vocabulaire beheren,
niet te ver boven haar stand?
podium laat inviteren
in de spotlights imponeren
halfnaakt exhibitioneren
een veeg teken aan de wand,
poëzieweek programmeren
poetry vocaliseren
liesje in luilekkerkleren
rappers slammend door het land…
Morgen is een andere keer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 want de tijd draagt niet ver.
Als een klaproos is het leven.
Kort en vol overmoed.
Vergankelijkheid wordt zo snel vergeten;
als een hart om passie bloedt.
Als een klaproos is het leven
op de velden van eer.
Strijd wordt om strijd gestreden.
En passie sterft op de bajonet van
een geweer.
Als een klaproos is het leven.…
Leeg kasteel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
395 Er golven witte kandelaars door de nacht
ik zie hen op de weg naar Thebe
ver van de blinde massa
Het bovenaards ivoor van engelen draagt mij
en gouden meeuwen krijsen onze naam
zij hekelen de getergde gnomen
die met hun waanzin de aarde vermoorden
die niet net als ons op blote voeten
door de kasteelgangen stampen
bezaaid met glasscherven…
Met de twee rode strepen verf nog in mijn haar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 Brandschoon fluisteren de stenen van de dorpen
tussen deze keien waar mijn hak is bleven haken
ligt misschien een lang leven , ga dan niet ver van huis
Muziek maak ik met lepels en met vorken onder de rode daken
Tot in de verte zijn de zilveren akkoorden te horen
met jouw klanken naar een ontbladerd voorjaar als herboren
Tussen de takken schijnt…
Allerzielen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Zij zijn in alle stilte neer gegleden,
verhuisd naar ver daar beneden in het heden.
Niet dat zij het sterven hebben geliefkoosd,
al vonden ze samen met u op 't einde wel de nodige troost.
De dood was even als een vuist die me voluit raakte,
waarna ik na rouw het verdriet er om ook weer staakte.…
Ochtendritueel?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
486 oogopslag waarmee de dag
begint ook sensueel, het uitpakken
van geschenken, ieder krijgt z’n
deel, vast verrijkt door geven om
te nemen, om een verrassende
gelijkenis te zijn, alleen verhult
met zinnelijk ongeduld verweven
om in elkaar op te gaan, zonder
onthutst te zijn, er valt niets te
krijgen of te geven, heeft weinig
om het lijf, ver…
Geurige sappen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
553 Verse zo pure sappen borrelen op in stijgend cadans
Cellen worden verbeterd ook vernieuwd; belofte op sprankelende hoop
Pas geboren Leven laat nog even op zich wachten
Prachtig zwanger van geweldige onvervulde verlangens en passies;
is dat niet schoon?…
Ja, duinen en dan ...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 Vreedzaam op de wind dansen de golven
en het helmgras wuift in de maat mee,
in mijn hart wordt weemoed gedolven,
jouw lach kwam van ver overzee.…
Laterna Magica
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
582 in de schaduw van
de tovertuin doemt
vergrendeling op
verwonderd peinst de
boer over de os die
plots viool spelen kan
met vuur en magische
veer schrijft een nachtelijke
dichter onverdroten voort
kinderhanden tekenen
het ei in de buik
van de rode hen
de lantaarnpaal
neemt de benen
samen met het licht
een man met één voet…
Wacht niet te lang!
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
438 met de
ogen en haar lippen, vast
besloten, alsof ze mij haar
zegen gaf,- wacht met wegen
niet te lang -, er ligt een
een zoete vrucht te rijpen
met onontdekte pit, die zal
botten, als de blanke toppen
in dat silhouet van het snel
naderend ochtendlicht, die
mij liet blozen ranke benen
nog gesloten ontbood ze mij
naar een plek, ver…
Voltooid leven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Straks wéér die dag van Lichte Wolkenwagen
En ik wil mee de blauwe luchten in
Ik zit met prangende en vele vragen
En God voelt ver, verroert lijkt het geen vin
Ik zoek een schuilplaats, wil de herberg in
De stal met krib en hooi, want ben voldragen
Straks wéér die dag van Lichte Wolkenwagen
En ik wil mee de blauwe luchten in…