Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

Overpeinzing tijdens strandwandeling

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
als glijd je, verblijd je om een worm en altijd samen, Wolken hoe je met de zonnestralen, ver of dicht, licht doorlaat, alsof er altijd ergens wel een paradijs bestaat, je 't schuim nog witter blinken laat. Branding hoe je slierten zeewier op nette hopen slingert aan het land.…
Ralameimaar20 november 2016Lees meer >

Stralende sterren

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 775
‘k loop door fel verlichte straten onder d’ ijzige blik van de wintermaan terwijl de sneeuw slaapt op de daken zie ik van ver ’n stralende sterre staan hier en daar ontwaar ik nog mensen die als ik, verlangend zijn op weg mijn hart is boordevol met wensen die ik straks voor de kribbe nederleg zovele zielen staan in de barre…
Greta Casier12 december 2016Lees meer >

Het lege nest

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 672
Herfstwind houdt huis in weerloos volle bomen En neemt de kleuren van de zomer mee Ons hart is veel te ver geopend Nog eenmaal fietsen wij naar zee De lage zon legt heimwee op de wegen De kinderen zijn gelukkig groot Ons leven is voorbij gevlogen Een trein die voortraast naar de dood Straks mogen we het glas gaan heffen En toasten op een…

Kerstmis 2016

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 932
De sneeuw die ook al niet komen wil blijft liever ver van hier. Veel mensen hebben dit jaar niets met vrede op 'aard Ik begrijp het wel, met al die narigheid is, lijkt wel, Vrede veel minder waard.…
An Terlouw24 december 2016Lees meer >

Afgunst.

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 924
Piep is ze niet meer, wel nog prettig om aan te zien Heeft niet alleen het geheugen van een olifant Schrijft ook klakkeloos zonder d-t fouten En vind dat maar Je mag echt erg ver gaan zoeken!…

Stille waan

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
Wat mis ik de zachte streling van de jeugd, onbezonnen schoonheid ver weg van iedere droefheid, lichte dagen en nachten in volle vreugd. Liefste er rest me slechts één baken laat me in uw liefde rustig vertoeven Een “sein zum Töde” tot een ochtendwake.…
Marcus Dehond13 augustus 2017Lees meer >

stilte

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 627
heel soms heb ik die drang te vluchten zover ik kan ver weg van hels kabaal naar een plaatsje ideaal ik zoek en blijf maar zoeken bestaan die plaatsjes wel… het klooster zou mij kunnen helpen of begin ik eerst wel met mijzelf… de muizenissen in mijn hoofd verjaag ik één voor één ik zet alle vensters open en veeg ze er massaal doorheen…
jonhy donovan31 augustus 2017Lees meer >

Jouw naam in mijn rozen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 921
Zelfs de zon verdwijnt en wolken drijven ze drijven langzaam of heel snel je had beloofd nog lang bij ons te blijven maar‘k weet niet – of je nu dicht bent of heel ver.…

Schouwspel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
Nemen dan hun vlucht Naar de horizon Laten zich verleiden Door de rode avondzon De dag schemert De nacht ontwaakt Het is donker en duister De wereld slaapt Gefluister, ik luister Zie het weerlicht van de maan En fonkelende sterren Ver van mij vandaan De lucht wordt duister, prachtig De nacht donker, bijna raadselachtig Tot…

'k Hoor noch 'k Zie U niet

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 731
Dra valt de avond een nacht zonder ster de aarde lijkt eenzaam en de hemel zo ver. Geen dauw in de morgen alleen verrijzen heel vlug de weerkerende zorgen - maar mijn vreugd niet terug. Wie kleurt nog mijn bloemen? Wie zingt weer mijn lied? Wie zal mijn naam noemen? Gij zijt er! – Maar ‘k hoor noch ‘k zie U niet.…

Het is wat het is

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 713
pijn accepteren groot en niet klagen Het doet zo'n pijn alles wat gebeurt bij hem nee hij overziet het niet hij is helemaal niet blij Maar het hoort bij het leven het lichaam doet wat het wil de vraag is alleen krijgt hij het allemaal weer stil Hij zit in die bekende cirkel komt hij daar nog uit we zullen het zien kijk maar niet te ver…
Leidy14 november 2017Lees meer >

Draagkracht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
Zij beweerde dat de grond onder haar voeten Zou verschuiven als zij dwaalde En de wereld om haar heen Haar zou verlaten als zij langzaam weer ontwaakte Dus zij droomde over werelden van engelen En speelde tussen wolken Die al druppelend verdwaalden Tussen ver verlaten volkeren Tot de wolken zeeën werden En het water haar gedaante verder…
Mae24 november 2017Lees meer >

Leer mij toch leven

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 556
Leer mij toch leven, ver voorbij de angst om wat dan ook maar te verliezen. Er is zoveel dat als vanzelf al wel werd losgelaten, maar evenveel of meer zelfs bleef behouden in wat ik bij gebrek aan beter mijn ziel zal noemen: diepste kern van zijn. Wie ben ik eigenlijk en wat is echt van waarde?…
Adeleyd28 januari 2018Lees meer >

Slaap

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.377
Er is slaap in overvloed, tot in de benauwdste ogenblikken toe, maar niet genoeg voor iedereen een enkeling blijft wakker, ziet de hemel rood worden, elke ochtend opnieuw hij wacht tot er honger komt en er komt honger, dor en stoffig en van heel ver weg, maar niet genoeg voor iedereen hij is de eerste nu, hij begint haastig te lijden…

het gerucht van de zucht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
ik dicht al lang niet meer geen deuren geen monden ik heb oog voor kleuren soms door het grijs heen en beluister de klank van jou, de ander is die nog immer zo koud als steen of meer te zacht als een veer neen, ik dicht niet, doch open als jij mij laat ruiken aan geuren van jouw ziel en ontwaar dan soms het vocht, keer op keer, van het…

the circle of light

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 738
ik buig mijn hoofd voor jou, mijn donkere nacht het is niet vreemd of ver ik had je verwacht je schuilt her en der in de gleuven van de oude boom; het is des winters vracht waarachter het licht, onnavolgbaar leeft en de dood, op sterven na stokkende zuchten weeft terwijl jij en ik uitzien naar de ochtenstond waar 't zachte in de warme…

Gedachtenrood

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
zacht liep ik achter je lach wist dat jij op mij had gewacht de paden kleurden zich gedachtenrood meanderend in gras dat spontaan verschoot uit het ruisen van bomen kwamen vage stromen bladmuziek die neerdaalden als lentelied ik zag de sprookjes al van ver en wist dat jij de sleutel had om ze hun ziel terug te geven hand in…
wil melker11 januari 2019Lees meer >

de brullende draak

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
reeds tot hol geworden buik leeggezogen en onthutst schreit moeder Gaya, er is niemand die haar troost, de draak heeft haar genomen met zijn diep gebrul niemand die haar temt, in de boeien slaat of haar woede verstaat hij heeft vrij spel in het gekloonde land waar het Wad haar erfgoed dreigt te verliezen door het vuil van overheid en ver…
elze20 januari 2019Lees meer >

Poëzieweek

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 616
leeft zij als die luizeveren , die vocaal bereik verwarren met vocabulaire beheren, niet te ver boven haar stand? podium laat inviteren in de spotlights imponeren halfnaakt exhibitioneren een veeg teken aan de wand, poëzieweek programmeren poetry vocaliseren liesje in luilekkerkleren rappers slammend door het land…
Nemo2 februari 2019Lees meer >

Morgen is een andere keer

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 513
want de tijd draagt niet ver. Als een klaproos is het leven. Kort en vol overmoed. Vergankelijkheid wordt zo snel vergeten; als een hart om passie bloedt. Als een klaproos is het leven op de velden van eer. Strijd wordt om strijd gestreden. En passie sterft op de bajonet van een geweer. Als een klaproos is het leven.…

Leeg kasteel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 395
Er golven witte kandelaars door de nacht ik zie hen op de weg naar Thebe ver van de blinde massa Het bovenaards ivoor van engelen draagt mij en gouden meeuwen krijsen onze naam zij hekelen de getergde gnomen die met hun waanzin de aarde vermoorden die niet net als ons op blote voeten door de kasteelgangen stampen bezaaid met glasscherven…
Joanan Rutgers29 september 2019Lees meer >

Met de twee rode strepen verf nog in mijn haar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
Brandschoon fluisteren de stenen van de dorpen tussen deze keien waar mijn hak is bleven haken ligt misschien een lang leven , ga dan niet ver van huis Muziek maak ik met lepels en met vorken onder de rode daken Tot in de verte zijn de zilveren akkoorden te horen met jouw klanken naar een ontbladerd voorjaar als herboren Tussen de takken schijnt…

Allerzielen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
Zij zijn in alle stilte neer gegleden, verhuisd naar ver daar beneden in het heden. Niet dat zij het sterven hebben geliefkoosd, al vonden ze samen met u op 't einde wel de nodige troost. De dood was even als een vuist die me voluit raakte, waarna ik na rouw het verdriet er om ook weer staakte.…

Ochtendritueel?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
oogopslag waarmee de dag begint ook sensueel, het uitpakken van geschenken, ieder krijgt z’n deel, vast verrijkt door geven om te nemen, om een verrassende gelijkenis te zijn, alleen verhult met zinnelijk ongeduld verweven om in elkaar op te gaan, zonder onthutst te zijn, er valt niets te krijgen of te geven, heeft weinig om het lijf, ver…
Pama12 november 2019Lees meer >

Geurige sappen.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
Verse zo pure sappen borrelen op in stijgend cadans Cellen worden verbeterd ook vernieuwd; belofte op sprankelende hoop Pas geboren Leven laat nog even op zich wachten Prachtig zwanger van geweldige onvervulde verlangens en passies; is dat niet schoon?…

Ja, duinen en dan ...

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Vreedzaam op de wind dansen de golven en het helmgras wuift in de maat mee, in mijn hart wordt weemoed gedolven, jouw lach kwam van ver overzee.…

Laterna Magica

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
in de schaduw van de tovertuin doemt vergrendeling op verwonderd peinst de boer over de os die plots viool spelen kan met vuur en magische veer schrijft een nachtelijke dichter onverdroten voort kinderhanden tekenen het ei in de buik van de rode hen de lantaarnpaal neemt de benen samen met het licht een man met één voet…
J.Bakx18 maart 2020Lees meer >

Wacht niet te lang!

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 438
met de ogen en haar lippen, vast besloten, alsof ze mij haar zegen gaf,- wacht met wegen niet te lang -, er ligt een een zoete vrucht te rijpen met onontdekte pit, die zal botten, als de blanke toppen in dat silhouet van het snel naderend ochtendlicht, die mij liet blozen ranke benen nog gesloten ontbood ze mij naar een plek, ver…
Pama3 mei 2020Lees meer >

Voltooid leven

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 477
Straks wéér die dag van Lichte Wolkenwagen En ik wil mee de blauwe luchten in Ik zit met prangende en vele vragen En God voelt ver, verroert lijkt het geen vin Ik zoek een schuilplaats, wil de herberg in De stal met krib en hooi, want ben voldragen Straks wéér die dag van Lichte Wolkenwagen En ik wil mee de blauwe luchten in…