7557 resultaten.
niet meer weten wie we zijn
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 wie ben je op die foto
als je hart bitter weent om
het kind op je schoot
omzwachteld in gebroken wit
laat het prille leven niet gaan
nu wanhoop uit de hemel stort
begraaf het kind niet in haar laatste slaap
we willen het wiegen in onze armen
in het open veld
onder de zwarte hemel
in het hoge gras zullen we
naar de sterren kijken…
meer dan
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
579 welke woorden willen we redden
nu de stof van puin uiteen waait
welke werpen we van ons af
in verlaten straten van de stad
welke houden de klank aan
van een viool onder de sterrennacht
welke woorden verdwijnen
in het zwarte water van de tijd
welke woorden keren terug
houden we vast
welke verwelkomen het licht
koesteren we om niet…
Rimpels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
569 Zwart en wit worden grijs
en rood vervaagd, net zoals passie en verwondering.
En wat over blijft is bitter en zuur zoals oude yoghurt,
waarbij het laatste hapje nog maar een heel klein beetje smaakt
naar het volle, romige, rijke
van eerst.…
In jeugdig grijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 statig bewoog
het zware
verduistergordijn
op de lichte tocht
van de wind
licht speelde
met contrasten
van de veel
kleuren lokjes
in jeugdig grijs
vitaal vlot zei
de kapster passend
bij de zwart blauwe
ogen en het lichte
bruin van je huid
naast je stralende
lach met haar
plezierige intonatie
een aandachtfixer
in schoonheid…
Kwade goegemeent
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
458 En dispereert niet, kwade goegemeent
kom, 't is maar tijdelijk het kan verkeren
't zijn kwezels op de weg geen zwarte beren
met Yogi had Winnie het goed gemeend
Het kwaad komt van Moen van den Eerenbeemt
zijn braaksel van het slijk der rulle aarde
heeft voor Marie nul en generlei waarde
't is hemeltergend en gekrommeteend
Haar hof lust…
Een feeeriek lichtspel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
432 door herinneringen
te bewaren kan ik
het lijnenspel uit
het schilderbestand
beter bewaren
Iedere streek
tekent zijn eigen
contrast scheidt de
vlakken en schaduwt
zelfs wit en zwart
In het feeërieke
lichtspel van manet
bepaalt gloed de sfeer
waarin het tedere spel
zich ongezien afspeelt
omdat emoties de
weg gewezen worden
door…
Fluwelig glijden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 met wind tegen
boven de struiken
met diamantjes
van de pas
gevallen regen
tegenwind
ging slow
en traag terwijl
bij mee de
hoogvliegers
droog bleven
ik wist dat jij
eens zou eten
uit mijn hand
nadat jij je vleugels
glad had gestreken
en mij sprietig aankeek
koppie en kleed
in kool witte
kleuren met een
verdwaald stukje
zwart…
HET LATE GRAZEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Olterterper edelwild is voldaan
bij 't nachtelijke zwart der veiligheid:
over wijdte, door struiken: vertrouwde baan.…
Ontlading
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 hij zag de cumulus
jagen langs de hemel
zwart van het water
dat pas later een
geweldige stortbui
met hagel zou worden
de spanning zat
al dagen in zijn kop en
eiste een snelle ontlading
die in het rennen te weinig
ruimte had gegeven in
de snelste route
die hij had gekozen
en die hij eerder al
met tal van obstakels
had verzwaard…
Hout alleen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
556 Een boom ben ik
in hout alleen
te ver van het bos
de witte port en jonge kaas
en elf rode rozen in een zwarte vaas
het stille uitzicht over de rivier
we zijn nooit uit elkaar geweest
jouw grappen leven verder, veel verder
dan in het duisteren van mijn sombere geest
de muze gloort innovatief door een lichttunnel
een oude messias heeft…
diversiteit zie je niet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
748 van iemands huid
niet in een naam die anders luidt
niet in de taal die iemand spreekt
niet hoe een stem door stilte breekt
diversiteit zit in de geest en ziel
in hoe je voelt, hoe jij beweegt
in dromen die je laten vliegen
in wat je liefhebt, wat je ziet
inclusie is de hand die reikt
die ieder welkom heet en wijkt
voor hokjes, muren, zwart…
opgeslokt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 opgeslokt door golven van gedachten
gevangen in de buik van tijd
de zee raast door mijn dagen
de storm laat mij niet vrij
controle is een schim geworden
steeds ontglipt het uit mijn hand
ik wankel op een brug van schaduwen
geen vaste grond, geen zeker land
mijn geest cirkelt als gierende vogels
boven een bodem diep en zwart
mijn adem zoekt…
In pasteltinten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
322 Waar is uw boezem, die in mijn handen zuchtte
ik mis ze in het straatbeeld en in mijn huis
het grijs heerst, de zwarte pakken zwijgen
de schommelstoelen blijven sober bekleed.…
Het verdwijnpunt
netgedicht
3.0 met 42 stemmen
291 reikt
en daar haar
E=MCkwadraat
macht op bescheiden
wijze uitoefent
niet dat jij meteen
hoogleraar wordt. maar
je bent beïnvloedt door
de touche van wetenschep
op een heel positieve manier
jouw leven is gaan cirkelen
rond het gezegde .onderzoek
alles en behoud het goede
de energetische lijn is een
baken in het leven op aarde
zwarte…
Waarheid of macht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
292 Getuigenissen, zwart op wit,
waar waarheid moet beklijven.
De politiek spreekt met vele tongen,
in beloftes, mist en pracht.
Woorden draaien rond belangen,
het spel van invloed en van macht.
De rechter straft de leugenaar,
de wet is streng en klaar.
Maar de politicus die de waarheid buigt,
verkrijgt applaus in een mooi gebaar.…
asla na asla
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
258 op zwarte vingers tilt hij de dag
over de grens van verwachting
de trage tijd gebrand in zijn lijf
dat altijd maar weer lucht vereist
terwijl zij naakt ligt te wachten
hopend op zijn warme woorden
valt van de maan niks te vrezen
vanonder deze deken van regen
rook kringelt slechts moeizaam
door de verstilling van de nacht
in het licht…
Migration blues
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
832 Wat ik daarnaast doe is mijn prepensioen
met minder aow, als medelander
een vetpot is het niet, dat zwarte loon
twintig was ik al, uit kameroen
maar nog steeds geen volwaardig nederlander…
ER VLIEGT EEN DUIF DOOR DE WESTERKERK IN AMSTERDAM.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
422 Er vliegt een duif door de Westerkerk in Amsterdam
niet zo'n mooie slanke ranke witte
zo'n mooie boeiende vredelievende
maar een dikke stadse duif
een duvel van een grijs, zwarte kluif van een duif
die behoorlijk schijt heeft aan alles en iedereen
ze, we kerkgangers proberen duiffie te vangen
maar deze is duivels lenig en sluw
wel handig…
Scherven van een zelfgemaakte waarheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
341 En mocht je ooit besluiten
dat duistere pad te verlaten,
dan zweer ik:
ik zal,
ik moet,
ik wil,
dat zwarte pact met jou begraven—
zodat jouw schaduw
eindelijk rust mag vinden.…
We noemen hem Kees XIII; tafelblad
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
389 in het tafelblad
gesleten zweetdruppels
waar hij immer zat
met strijd tussen gedachten
het leed onder gevoelens
in worstelende woorden
verbredend uitbeeldend
kervend in de wortels
van de betekenis
van elke zin
van levenspaden
vergeten zuilbubbels
als zwarte gaten
de tijden van ontwijding
de kuil van de vooruitgang
door voortschrijdende…
hij zou bijna
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
934 hij zou bijna
beginnen te geloven
in complotten en theorieën
waar zelfs de zotste honden
niet voor op hun knieën gaan
hij zou bijna
onnavolgbare wegen
dezer dagboekidioterieën
vol leegte vloekend vullen
met Sodom- en orgieëntaal
hij zou bijna
het dark web erbij halen
of zwarte-gaten-fantasieën
waar hij liever praten wil
over de…
WIE WEET
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
251 Verdwaald in brokstukken
Van wat wij vertelden
Vermoeiden wij ons
Met ideeën over leven en dood
Wat wij niet begrepen
Was tegengesteld tot wat anderen begrepen
Over onze wereld die ieders wereld bleek
Maar meer dan ambivalent
Laat ons twijfelen
Aan het zwart-wit van letters op grijs papier
Laten wij luisteren
Naar de fluister onder het…
Wat ik tegenkwam 11
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
274 Zij is aan èèn stuk blauw
Toch steken de kastanjes
hun kaarsen aan zo langzaamaan
De witte meeuwen met hun zwarte kop
spelen met de glinstering
en de sterren in het kanaal…
VRIJ VAN WANKLANK
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
320 Voor vrede kiezen doe je met je hart
Een onderhuidse rups wil dan verpoppen
Een veld scheppen om oorlogen te stoppen
Geen vleugels meer van staal met de kleur zwart
Nee, nieuw en rein, van bovenaardse snit
Fel aan je ogen, licht verspreidend, effen
Klaar dus om voorbereidingen te treffen
Voor een verandering waar pais inzit
En vree, want…
Seastar Seven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
231 De Seastar Seven van de goede ree
aan weerszijden omgord door zwarte riemen
heb ik ontrukt aan de vergetelheid
tijd had er stilgestaan een halve eeuw
Met sindbad, bestevaer der zeven zeeën
gleed hij als een dolfijn naast het karveel
doorklievend golven, hoog scherp
aan de wind
de zeilen strak van ra tot ra gehesen
Maar recht door zee…
woord voor woord
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
190 als zij in het voorbijgaan
naar een verdwaalde stormvogel wijst
twee kleine valken en een zilverplevier
hij voelt niet als zij in het voorbijgaan
zanderiger zilter en zeeïger wordt
bijna één met het zandeiland
hij is er niet als zij in het voorbijgaan
opgaat in water en lucht
in het houten hotel op een kingsize bed rust
aan de muur zwart-wit…
JASON ARDAY
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
147 Er kwam een hoge witte stortvloed aan
Om een hoogleraar van het land te spoelen
Het schuim erop dat wilde laten voelen
Een letterdief dient onverwijld te gaan
De jonge zwarte man verliet zijn baan
Tot alle haat en nijd wat af zou koelen
Meesmuilen droop van vele Britse smoelen
Straks ging de eer van Cambridge naar de maan
Keep stiff your…
FRANSE OPSTAND
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
119 Maanlichte nacht overhuifde
de rustige kabbelzee
waarop een statig zeiljacht
koerste naar Zuid-Engelands kust
langs Dovers witte rotsen
slopen zwarte gestalten
naar de vissershut
waar licht trilde weer verzakte
in de kleine woning
van ruwe balken en planken
vonden hertog en markies
veilig onderkomen bij
mensen van het ruige leven…
Jouw hemel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
68 schijnmomenten
tussen ons
Mijn hunkering leek op interesse
en dan die verbleekte twijfelavonden
gesprekjes die alles verborgen hielden
humeurstilte of gewenste afstand
jouw kamer schreeuwde om antwoorden
ik wilde de mist tussen ons wegzuchten
maar ik hapte slechts naar adem
de nacht bevatte geen randen daar
het was een geduldige zwarte…
Treinen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
16 overstap sloeg ‘k
maar geen acht
op de witte proppen,
ingeklemd naast mijn stoel
en zag de lange wolk
aan d’ ande’e kant
de wolkjes onder wit weer
Ik las het woord Welcome
op deur naar eerste klas
En zocht Welcome naar tweede,
die was er niet
Zag iemand uit eerste klas weglopen
van wie ik dacht die hoort daar niet
zag ook mijn zwarte…