177372 resultaten.
Alle illusie op een hoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
580 de tijd dat ik mij
een illusie aan liet dichten
is allang voorbij
ik zie geen blauwe lucht
wanneer die er niet is
voel geen liefde voor een vreemde
en begrijp dat eenzaamheid
slechts op papier kan staan
zonder echt alleen te zijn
dus schrijf de vonken van je pen
en vul het witte b...
Mussen en mezen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
872 Steeds meer mussen en mezen
lijken vegetarisch te wezen.
Wormen gaan dr niet meer in,
en in vliegen hebben ze geen zin.
Ze hangen en hoppen maar wat rond in mijn tuin,
krijsen hun bestelling fruit en brood, donkerbruin.
Ze worden ook steeds brutaler,
en tikken nu zelfs tegen het raam,
...
Gered
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
520 Gered
Net kwam jij,
mij op het juiste spoor tegen,
toen ik
mezelf verloor
uit mijn geestelijke bazaar,
je reikte mij je hand, als mens verwant
mijn hart sloot haar wonden,
en nu nauw aan u verbonden
om als twee mensen het liefdes universum
te doorgronden.
koude
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
414 koude in stilte
rillingen door het lichaam
in concentratie
ongewild celibatair
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
958 Ik ben al zo lang zonder vrouw
dat ik vergeten ben hoe een vrouw
er poedelnaakt uit ziet
niet echt vergeten natuurlijk
maar toch behoorlijk kwijt
dat wat zo subtiel kan zijn
een tepel met ijsklonten prikkelen
of je tong in alle bochten wringen
de zwarte paardedeken bedekt het
ik zie i...
Smoes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 De verrassing wacht
terwijl plezier circuleert
in een illusie.
Uit donkere plooien
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
448 ik heb
het bos ontkleed
zijn bladerjassen uitgedaan
alle spinrag
is verdwenen
naakt komt het voor mij staan
ongenadig hakt het licht
de laatste spaanders
uit donkere plooien
verwaait wind
lichte varens en de
stilte van het beschutte ven
de open plek
is kaal bij volle maan
wa...
Veel te kort samengevat
snelsonnet
5.0 met 4 stemmen
1.201 Ach, hoe ik het vandaag ook formuleer
Het kerngevoel valt haast niet weer te geven
Al is dit schema nauw met mij verweven
Zes regels zijn te weinig deze keer
Ik zal niets af gaan zwakken of verheffen
Ik dank u en ik hoop u weer te treffen
Terugblik met nostalgische gevoelens.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
978 het Franse platteland
de vaak geroemde campagne
bergen, heuvels, weilanden,
bossen en meren
de drang om hier ooit
terug te keren
de rust en stilte
haar intense natuur die
je snel deelgenoot maakt
van een ander levensritme en
na verloop van tijd
positief invloed heeft op
je ge...
Wat niet was
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
720 Als het leven mooi is
Waarom voelt het dan oud
En als de zon toch warm is
Hoe is de dag dan koud
Waarom toch die leegte
Die spijt
En het verdriet
Waarom dat verlangen
Naar wat ik achterliet
Pijnlijke herinnering
Aan wat had kunnen zijn
Hoe kan de toekomst zeer doen
Die niet en nooit...
moeras
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 ik loop onder de zwaar bewolkte hemel
herken me niet in ‘t rechtopstaande riet
‘k ervaar voortdurende bescherming
van prikkeldraad, maar ook weer niet
ik voel water tegen mijn oever klotsen
mijn golven kabbelen steeds voort
plots geeft een vierkant blok
een wending in mijn lijn
...
Koning Winter op reces
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
933 De koning van de KOU,
die neemt het niet zo nauw
Die nam vervroegd reces,
kwam niet bij de les
Geheel niet opdagen,
was niet opgedragen.
Keek ik naar het gras,
wat weer net gemaaid was
Kwamen madeliefjes boven
in de zachter winterzon
Terwijl dat toch eigenlijk
geheel niet kon.
...
Wensen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 Lieve wensen?
ik wens jou toe
wat je mij toewensen zou
ik gun jou
wat je mij gunnen zou
ik geef jou
wat je mij geven zou
ONVOORWAARDELIJK
ongeboren woorden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
576 op voelbaar papier
wil ik je schrijven
mijn kind
ik kijk naar een gevulde wieg
met ongeboren woorden
zij verdragen het daglicht niet
ik schrijf je mijn kind
als de avond zacht zal zijn
dichtgeslagen boeken
wrik ik open
ziel en huid keer ik binnenstebuiten
om jou vast te houden
uit...
Eenden.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Op een heel groot meer
gaan eenden hevig te keer
om een stukje brood.
Sporen (haiku)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 hij heeft zijn sporen
wel verdiend
de paddenstoel
Psalm
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
443 laat mij verlangen
naar verlangen
laat mij verdwalen, naar
vlees en vreten zoeken
dolen, zodat ik weer moet horen,
zien, ruiken vooral
laat mij binnen, met mijn
modderpoten, zwarte nagels,
ongevraagd en ongeschoren
Stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 stilte valt vanuit haar ooghoek
over onuitgesproken woorden
haar blik op oneindig
het bestek onaangeroerd naast het bord
verlichten kaarsen een te vroege schemering
waar weemoed verborgen ligt onder het
met zorg uitgekozen tafelkleed
voor deze speciale avond
schaduwen dansen op de muur
Daags na Kerst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Familie, Liefde, bezinning, vergeven
Even alles om je heen vergeten
Na twee dagen lachen, drinken, eten
Vergeet men bijna waar men was gebleven
Oh ja.., oorlog, bloedvergieten en haat
Want er gaat toch niets boven regelmaat
... Na twee dagen "vrede" gaat alle geweld gewoon weer door hela...
Een schoon schrift
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535
Witte vredesduiven,
vleugel veders wuiven op vreugde melodieën,
in een maat van drieën.
Beschrijven banen in het luchtruim.
Zwaaien tot ziens,
drijven in hun vlucht schuin, om weer bij te draaien.
Komen uiteindelijk onvermijdelijk terug in dienst,
dat is het fraaie.
kalm meren in de ...
Net zo goed als wij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 In liefde opgedragen aan mijn zus
Misschien zin in
Cappucino, warme
Choco of zo
Zeg je, terwijl wij
Je duidelijk vertellen
Dat we niets
Meer hoeven,
We zitten al zo vol -
Toch begin je
Met stramme vingers
De plastic verpakking
Moeizaam te openen,
Zinloos te openen,
Wa...
Strelende handen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
530 Alleen jij biedt mij jouw handen,
wanneer ik bang ben in het donker
van de nacht. Jij biedt ze mij bij
mijn erkenning, dat jij mijn verassing
bent waarop ik zolang heb gewacht.
Alleen jij speelt met mijn huid,
wanneer wij intiem samen zijn.
Zachtjes streel jij oude wonden
en zalf jij met d...
Imperfect
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
636 Als vanzelfsprekend je wordt ontnomen
en verandert in een handicap,
een gemis of verloren
vaardigheid.
Wanneer dr ergens iets klem zit,
blijft hangen of zich groter
strompelt, naar een knellende
onvolkomenheid
Geef dan geen centimeter toe,
maar vecht meedogenloos,
want wilskr...
In de tuin van de oude pastorie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
580 daar rust zij, de eeuwenoude pastorie
omsloten door het groene water
beschermd door te hoge drempels.
waar witte zwanen dwalen langs blinde paden
tussen groen een heer in zwarte soutane breviert
zal hij ons weer groeten?
mijn hand in grootvaders hand
ik ben het kind uit stille dagen
in ...
Mijn tranend oog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 Een half jaar is het alweer geleden,
dat we samen nog kijken konden.
Een ingreep verliep niet zoals bedoeld.
Bacteriën hebben je retina verwoest.
Een oogarts heeft je lens verwijderd.
Ook werden je kamers goed gespoeld.
Nog steeds verzet je je tegen je blinde lot.
Fotograferen was één ...
stilte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
423 verdiepte stilte
naar een nieuwe laag binnen
een ontdekkingsreis
Nog even
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 Hoog en laag kan ik springen
zeggen dat ik een dichter ben
maar niemand komt dichterbij
dan mijn woorden doen beloven
ik heb je lief, schrijf ik
maar er is niemand om lief te hebben
zelfs mijn teddybeer wordt bleek
rond de neus, door de gedachte aan mij
ik ben mijlenver verwijderd van de...
Willem
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
693 Ik heb het nooit over Willem gehad
en dat is onterecht, want Willem
schreef mooiere gedichten dan Rawie,
hij was de stadsdichter van Lelystad
en hij was present op iedere braderie.
Hij had de teneur van Hans Dorrestijn,
jeremiëren met een droevige hondekop,
alsmaar dichtend over zijn ziel...
Tijdstrap?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
448 Verworpen
in de strijd,
geen doel dat
het middel heiligt,
we worden door
onszelf gestenigd,
oneindig traag
door tijdsbeelden gepijnigd
rollen de vurigste stenen
aan om in de laatste
uren tegenover elkaar
te staan, vonken bloed
en hoop
die samengaan
in de samenloop
va...
Weinig mystiek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
469 ons rest nog
maar weinig mystiek
door rationele repliek
ook de magie wordt
in het logisch circuit
stevig te kijk gezet
wij zijn verworden tot
automaten die zogenaamd
iets zinnigs uitbraken
geloof hoop en liefde
zijn niet te vatten omdat
zij nooit in structuren passen
godzijdank...