Alle inzendingen over einde vriendschap

7749 resultaten.

Sorteren op:

grijs meisje

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 583
die niet lief en ik knik ja dan kijkt zij over het hof naar giechelende meisjes net liep hij nog daar maar zijn pootje is gebroken en zwijgt plots of ik een verstopplek weet want er komen zo soldaten ik doe hem onder in de tas zeg dat alles goed komt zij streelt mijn lange haren je had het toch altijd kort moeder wel aan het einde…

De Opgestane tegemoet

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
Nu rijst de zon boven de doodsvallei waar schuld en zonde onder gaan, nu spelen licht en leven vrij hun spel in ons vernieuwd bestaan, nu zingt ons hart een nieuw lied voor de Heer, de toekomst heeft een nieuw gezicht, vreugde kent nu geen einde meer, wij groeten blij het morgenlicht, de dreiging van de dood is afgewend, het kruis is ons…
jan mul27 maart 2011Lees meer >

AFSCHEID VAN HAAR

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.604
Haar hemd bestond uit zacht satijn als ‘t lichtblauwe van een lentelucht Om haar zweefde het requiemrefrein en erdoor soms een wanhoop zucht Haar gelaat bestond uit dodenbleek gelijk het winters witte sneeuwtapijt Niemand had behoefte aan een preek aan ‘t einde van haar zwaarste strijd Haar haar bestond uit zacht schoon als van de prachtigste…

Ik staar en peins

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 834
Ik staar naar de horizon, die eindeloos ver weg is, ik denk, dat jij daar bent, waar geen einde meer is, het is net als met water in het bad, zodra je schoon bent, het water is afgekoeld, heb je dat net als het leven, ook weer gehad, met dat verschil, de zee verdwijnt niet in het afvoerputje.…

TERUGBLIK

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 642
Levensoverdenking is een moeras zonder eind. Een lichte nevel glijdt ongehinderd over het natte gras om dán mist te zijn - voor korte tijd. Kon je maar die klein berken laten groeien tot reuzenbomen, dat groepje grauwe struiken bewerken tot een tuin - mooier dan je dromen...…

Een haast perfecte dag

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
Vogels in eeuwige bomen, vissen in slome wateren, zetten de dag luister bij waaraan geen einde lijkt te komen. Alleen de afname van warmte kondigt tijdelijke duisternis aan. Dan breekt de dag die eindelijk zijn verschroeiende adem laat gaan.…
Iniduo2 augustus 2011Lees meer >

Wolven in de Lage Landen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
De wolf verdween uit België en Nederland einde negentiende eeuw. Nu werd hij gezien in de Veluwe en ook in de buurt van Namen. Het gaat om solitaire wolven die de Franse of Duitse grens overstaken. Natuurvrienden zijn in hun nopjes. Anderen vinden dan weer dat de wolf geen plaats verdient in onze druk bewoonde contreien.…

Het Jodenkerkhof

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 597
. --------------------------------------------------------- Het Jodenkerkhof in Zuidlaren eind jaren 50 vorige eeuw. In 2002 gerestaureerd (foto).…

Morgen, ja misschien morgen

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 743
langzaam sterft zijn silhouet tot een stipje aan het einde van de allee morgen, ja, misschien morgen wandel ik nog eens met hem mee dan lichten we de luiken de zwaarte van ons hart zoeken we de gouden nerven op een al afgestorven blad we zullen ons verlaten in de rust van de herfst en dragen de kleuren de bewonderende gloed van…
Hilly Nicolay13 november 2011Lees meer >

Foetusverlangen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 679
Verdwalen in een doolhof, moe gestreden Verlangen naar een ver verleden Het klosje garen zonder begin, zonder eind De ster die in het oneindige verdwijnt Op straat met stoepkrijt, spelen met de bal Geen onduidelijkheid, in geen geval Als een foetus in haar moeders huis Ik wil terug, naar toen, naar thuis Slechts slapen, volledig ying en…
Ankie1 januari 2012Lees meer >

VALS LICHT

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 838
Omdat ‘t werkelijk aardedonker was ontstak de maan maar zijn fletse licht Echter onder het koude dakraamglas tooiden tranen haar bedroefd gezicht Omdat deze stilte om te snijden was bloedde al ‘t eenzaam van haar hart In het kastje toefde een scherfje glas in een anoniem doosje, ergens apart Omdat ze lang al aan het einde was fluisterde…
Ton Rijkers24 februari 2012Lees meer >

Losgeraakt

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 657
hun muren waar beschaving afbrokkelt reeds vroeg worden huizen als cachotten met hete hangijzers gegrendeld nachten zijn zwart en lang met dode straten waar ouderen zichzelf kreunend voortslepen naar een vallei waar zij zichzelf kwijtraken uit brandende putten klinkt gekrijs van kinderen die worden verkracht en vermoord en nog is het einde…

Anti-Atlas

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 469
begin en eind staan tegenover elkaar als poortwachters langs de weg naar vergetelheid lichtvoetigheid maakt dagen draagbaar zonder wetenschap van dood is leven een verloren strijd het is de scherpte van de snede in de huid die schrijnt in het licht van verdreven herinnering de rivier is op een droge grens gestuit in de vallei waar water…

Veroordeeld

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 801
0-1 Ik zit klaar Ze kunnen ieder moment met me afrekenen Ik anticipeer op het eindsignaal in een wedstrijd die aan het einde van de dag nooit over is Was ik maar een toeschouwer Dan liep ik weg als de wedstrijd mij niet zinde Dan ging ik een boek lezen, of de krant Heb ik niet genoeg getraind?…

Levenslang

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
Maar als dan het einde is gekomen En ons werk op aarde is gedaan Zal de hemelpoort wijd open staan Waardoor het Licht komt stromen.…
Fedde Nicolai29 november 2013Lees meer >

HET NIEUWE JAAR

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 822
de wind blaast voort sneeuw, ijzel, koude front de zwanen aan het firmament spreken hun eigen taal de seinen vliegen heen en weer de sterksten zijn op kop de vissen en het waterdier de zuurstof door het wak de maanden duisternis de traagheid door de kou de mensen en de wintersport de sneeuw, het ijs, de pret vakantie, feesten, einde…
HANS UDING2 december 2013Lees meer >

MARTA GOEBBELS

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 684
huid Door zijn gekonkel heeft hij haar verloren Zij werd verliefd op hun privé chauffeur Waarop Hitler die afkocht met veel geld Want Adolf had zelf Geli uitverkoren Gaf haar een leven vol fleur en grandeur Maar zij ruimde zichzelf toch uit het veld En Effie nam haar plaats in naar het schijnt Ik, Magda, bleef hem trouw tot aan het eind…

Zondag

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 14.691
Ten einde is dit wellicht nog 't meest: Te kunnen zeggen: het is even Tussen twee stilten luid geweest.…

Aardedonker

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 405
je het weet gaat het richting categorie voorbij voordat het goed en wel en zo goed en zo kwaad als het gaat, gebundeld in onbegrijpelijke codewoorden dan vallen de letters op hun plaats regel voor regel vullen de voegen zich met gewicht vormeloos duister, tussen de korrels van het zand uit alle macht, een laatste poging aan het eind…
Iniduo15 februari 2015Lees meer >

DIRECTEUR

gedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 12.152
Er schoot een scherpte door mijn ingewanden, omdat hij mij gevangen houden kan zolang hij wil, want duizend wegen leiden naar Rome, één verkeerd gekozen woord staat nog dezelfde avond in 't rapport en blijft bewaard tot aan het eind der tijden. Onmacht en rechtloosheid ontbinden de ziel, die langzaam onpersoonlijk wordt.…

Roffel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
Dan landt hij, ja hoe krijgt ’t ie ’t voor elkaar, precies aan ’t einde van een sinus-boog (het was haast niet te volgen met het oog) in ’t hoogste topje van de hazelaar.…

ZEGENINGEN

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Pas op mijn sterfbed Aan het einde van mijn leven Maak ik de balans op Durf ik toe te geven Dat het vaak niet ging Als de bedoeling was Ik vaker dan mij lief was Zat in zak en as Veel dagen vulde Vol kommer en met kwel Desondanks niet spreken wil Van een leven als een hel Mijn zegeningen telde Hoe klein ook of gering Een nieuwe dag aanvaarde…
Hookie9 april 2015Lees meer >

Alleenspraak in de herfst

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.487
Van den beginne maak ik deel uit van het einde der dagen, wat intussen niet went hoewel ik er de afgrond zelve toe ben. Stiller spelen kinderen in hun vragen waarvan de klanken verder dragen.…
Huub Beurskens24 september 2015Lees meer >

Retour afzender

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
naar zachte sneeuw en ijs om de wortels van 't leven te beschermen de wegen tegen schade te behoeden kracht in trage sappen te laten schuilen Maar jij bent je er nog lang niet van bewust altijd in woorden en regels te dromen tot je wakker door de liefste wordt gekust Wij hebben toegerust schoonheid hervonden waar nog onverklaarbaar een einde…

Hartslag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
Met die herinnering van jouw tevreden lach nu jouw hartslag verder reist in de nacht blijf ik je ritme grenzeloos volgen tot het eind waar jouw levenslicht weer tot mij verschijnt.…

wat zie 'k je graag.

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 804
't Zou het einde zijn van de regenboog Nooit meer helle sterren of de gloed van de volle maan Alles vervuld met honende holle lach Ree of vos, duif of vlinder zouden niet langer bestaan Gedaan met universum en dans of droom Peutertjes zachtjes huilend in een klein hoekje Eb en vloed weg, dof en killig Geen prachtig tapijt meer van rode en rosse…

rust

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
onbewogen water boomverlaten tak knipogende spiegel stelt mij op m’n gemak afgebroken einden ver verweerde bast ongestoorde stilte volledig bij mij past zonovergoten schepsel kromgegroeide bocht het voorbije leven zeker wat ik zocht roerloos niet bewegen liggen zitten staan eindeloze spanning ik moet verder gaan stoffelijke eenheid…

ode aan een gestorven dichter

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 704
poëzie laat zich niet sterven als de reis ten einde is schrijft in alle talen waar de dood te stil is om het te verbieden poëzie houdt niet op als het keerpunt eenzijdig het lichaam neemt, want de geest van een dichter is de jeugd die altijd blijft poëzie is de adem van de schrijvershand, het typt het zwart van inkt met gele stippen…
elze14 mei 2016Lees meer >

Perseïden

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
Wanneer de meteorenzwerm aan het einde van de zomer langs onze hemel raast dan stel ik me de aarde voor als balletje in het heelal. De aarde is niet groter dan een stofje in zijn schoot. Ik lig op het gazon en zoek de hemel af naar flitsen van de zwerm. In beide palmen voel ik nu de koele sprietjes kriebelen.…

Woordvlinders

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
ondermijnd denk ik de waarheid te onderschrijven, zelf ik heb er zovelen, onmogelijk te noemen in getal, om die bij de Muzen in te lijven herschik de herkomst op goed geluk, die dromen langs de echo’s van wat nog voorbij moeten komen tot aan de papierbak en tot aan de horizon die tot nu alles vrat geïllustreerd in losse einden…
Pama7 december 2016Lees meer >