7749 resultaten.
grijs meisje
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
583 die niet lief en ik knik ja
dan kijkt zij over het hof
naar giechelende meisjes
net liep hij nog daar
maar zijn pootje is gebroken
en zwijgt plots
of ik een verstopplek weet
want er komen zo soldaten
ik doe hem onder in de tas
zeg dat alles goed komt
zij streelt mijn lange haren
je had het toch altijd
kort moeder
wel aan het einde…
De Opgestane tegemoet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 Nu rijst de zon boven de doodsvallei
waar schuld en zonde onder gaan,
nu spelen licht en leven vrij
hun spel in ons vernieuwd bestaan,
nu zingt ons hart een nieuw lied voor de Heer,
de toekomst heeft een nieuw gezicht,
vreugde kent nu geen einde meer,
wij groeten blij het morgenlicht,
de dreiging van de dood is afgewend,
het kruis is ons…
AFSCHEID VAN HAAR
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.604 Haar hemd bestond uit zacht satijn
als ‘t lichtblauwe van een lentelucht
Om haar zweefde het requiemrefrein
en erdoor soms een wanhoop zucht
Haar gelaat bestond uit dodenbleek
gelijk het winters witte sneeuwtapijt
Niemand had behoefte aan een preek
aan ‘t einde van haar zwaarste strijd
Haar haar bestond uit zacht schoon
als van de prachtigste…
Ik staar en peins
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
834 Ik staar naar de horizon, die eindeloos ver weg is,
ik denk, dat jij daar bent, waar geen einde meer is,
het is net als met water in het bad,
zodra je schoon bent, het water is afgekoeld,
heb je dat net als het leven, ook weer gehad,
met dat verschil, de zee verdwijnt niet in het afvoerputje.…
TERUGBLIK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
642 Levensoverdenking is een moeras
zonder eind. Een lichte nevel glijdt
ongehinderd over het natte gras
om dán mist te zijn - voor korte tijd.
Kon je maar die klein berken
laten groeien tot reuzenbomen,
dat groepje grauwe struiken bewerken
tot een tuin - mooier dan je dromen...…
Een haast perfecte dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
456 Vogels in eeuwige bomen,
vissen in slome wateren,
zetten de dag luister bij
waaraan geen einde lijkt te komen.
Alleen de afname van warmte
kondigt tijdelijke duisternis aan.
Dan breekt de dag die eindelijk
zijn verschroeiende adem laat gaan.…
Wolven in de Lage Landen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
583 De wolf verdween uit België en Nederland einde negentiende eeuw. Nu werd hij gezien in de Veluwe en ook in de buurt van Namen. Het gaat om solitaire wolven die de Franse of Duitse grens overstaken. Natuurvrienden zijn in hun nopjes. Anderen vinden dan weer dat de wolf geen plaats verdient in onze druk bewoonde contreien.…
Het Jodenkerkhof
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
597 .
---------------------------------------------------------
Het Jodenkerkhof in Zuidlaren eind jaren 50 vorige eeuw.
In 2002 gerestaureerd (foto).…
Morgen, ja misschien morgen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
743 langzaam sterft zijn silhouet
tot een stipje aan het einde van de allee
morgen, ja, misschien morgen
wandel ik nog eens met hem mee
dan lichten we de luiken
de zwaarte van ons hart
zoeken we de gouden nerven
op een al afgestorven blad
we zullen ons verlaten
in de rust van de herfst
en dragen de kleuren
de bewonderende gloed
van…
Foetusverlangen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
679 Verdwalen in een doolhof, moe gestreden
Verlangen naar een ver verleden
Het klosje garen zonder begin, zonder eind
De ster die in het oneindige verdwijnt
Op straat met stoepkrijt, spelen met de bal
Geen onduidelijkheid, in geen geval
Als een foetus in haar moeders huis
Ik wil terug, naar toen, naar thuis
Slechts slapen, volledig ying en…
VALS LICHT
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
838 Omdat ‘t werkelijk aardedonker was
ontstak de maan maar zijn fletse licht
Echter onder het koude dakraamglas
tooiden tranen haar bedroefd gezicht
Omdat deze stilte om te snijden was
bloedde al ‘t eenzaam van haar hart
In het kastje toefde een scherfje glas
in een anoniem doosje, ergens apart
Omdat ze lang al aan het einde was
fluisterde…
Losgeraakt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
657 hun muren waar
beschaving afbrokkelt
reeds vroeg worden huizen als
cachotten met hete hangijzers
gegrendeld
nachten zijn zwart en lang
met dode straten waar ouderen
zichzelf kreunend voortslepen
naar een vallei waar zij zichzelf
kwijtraken
uit brandende putten klinkt gekrijs
van kinderen die worden verkracht en
vermoord en nog is het einde…
Anti-Atlas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
469 begin en eind staan tegenover elkaar
als poortwachters
langs de weg naar vergetelheid
lichtvoetigheid maakt dagen draagbaar
zonder wetenschap
van dood is leven een verloren strijd
het is de scherpte van de snede in de huid
die schrijnt
in het licht van verdreven herinnering
de rivier is op een droge grens gestuit
in de vallei
waar water…
Veroordeeld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
801 0-1
Ik zit klaar
Ze kunnen ieder moment met me afrekenen
Ik anticipeer op het eindsignaal
in een wedstrijd die aan het einde van de dag
nooit over is
Was ik maar een toeschouwer
Dan liep ik weg als de wedstrijd mij niet zinde
Dan ging ik een boek lezen, of de krant
Heb ik niet genoeg getraind?…
Levenslang
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
624 Maar als dan het einde is gekomen
En ons werk op aarde is gedaan
Zal de hemelpoort wijd open staan
Waardoor het Licht komt stromen.…
HET NIEUWE JAAR
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
822 de wind blaast voort
sneeuw, ijzel, koude front
de zwanen aan het firmament
spreken hun eigen taal
de seinen vliegen heen en weer
de sterksten zijn op kop
de vissen en het waterdier
de zuurstof door het wak
de maanden duisternis
de traagheid door de kou
de mensen en de wintersport
de sneeuw, het ijs, de pret
vakantie, feesten, einde…
MARTA GOEBBELS
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
684 huid
Door zijn gekonkel heeft hij haar verloren
Zij werd verliefd op hun privé chauffeur
Waarop Hitler die afkocht met veel geld
Want Adolf had zelf Geli uitverkoren
Gaf haar een leven vol fleur en grandeur
Maar zij ruimde zichzelf toch uit het veld
En Effie nam haar plaats in naar het schijnt
Ik, Magda, bleef hem trouw tot aan het eind…
Zondag
gedicht
4.0 met 5 stemmen
14.691 Ten einde is dit wellicht nog 't meest:
Te kunnen zeggen: het is even
Tussen twee stilten luid geweest.…
Aardedonker
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
405 je het weet gaat het richting
categorie
voorbij voordat het goed en wel
en zo goed en zo kwaad als het
gaat, gebundeld
in onbegrijpelijke codewoorden
dan vallen de letters op hun plaats
regel voor regel
vullen de voegen zich met gewicht
vormeloos duister, tussen de korrels
van het zand
uit alle macht, een laatste poging
aan het eind…
DIRECTEUR
gedicht
4.0 met 11 stemmen
12.152 Er schoot een scherpte door mijn ingewanden,
omdat hij mij gevangen houden kan
zolang hij wil, want duizend wegen leiden
naar Rome, één verkeerd gekozen woord
staat nog dezelfde avond in 't rapport
en blijft bewaard tot aan het eind der tijden.
Onmacht en rechtloosheid ontbinden
de ziel, die langzaam onpersoonlijk wordt.…
Roffel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 Dan landt hij, ja hoe krijgt ’t ie ’t voor elkaar,
precies aan ’t einde van een sinus-boog
(het was haast niet te volgen met het oog)
in ’t hoogste topje van de hazelaar.…
ZEGENINGEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
594 Pas op mijn sterfbed
Aan het einde van mijn leven
Maak ik de balans op
Durf ik toe te geven
Dat het vaak niet ging
Als de bedoeling was
Ik vaker dan mij lief was
Zat in zak en as
Veel dagen vulde
Vol kommer en met kwel
Desondanks niet spreken wil
Van een leven als een hel
Mijn zegeningen telde
Hoe klein ook of gering
Een nieuwe dag aanvaarde…
Alleenspraak in de herfst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.487 Van den beginne maak ik deel uit
van het einde der dagen, wat intussen niet went
hoewel ik er de afgrond zelve toe ben. Stiller
spelen kinderen in hun vragen waarvan de klanken
verder dragen.…
Retour afzender
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 naar zachte sneeuw en ijs
om de wortels van 't leven te beschermen
de wegen tegen schade te behoeden
kracht in trage sappen te laten schuilen
Maar jij bent je er nog lang niet van bewust
altijd in woorden en regels te dromen
tot je wakker door de liefste wordt gekust
Wij hebben toegerust schoonheid hervonden
waar nog onverklaarbaar een einde…
Hartslag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 Met die herinnering van jouw tevreden lach
nu jouw hartslag verder reist in de nacht
blijf ik je ritme grenzeloos volgen tot het eind
waar jouw levenslicht weer tot mij verschijnt.…
wat zie 'k je graag.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
804 't Zou het einde zijn van de regenboog
Nooit meer helle sterren of de gloed van de volle maan
Alles vervuld met honende holle lach
Ree of vos, duif of vlinder zouden niet langer bestaan
Gedaan met universum en dans of droom
Peutertjes zachtjes huilend in een klein hoekje
Eb en vloed weg, dof en killig
Geen prachtig tapijt meer van rode en rosse…
rust
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
492 onbewogen water
boomverlaten tak
knipogende spiegel
stelt mij op m’n gemak
afgebroken einden
ver verweerde bast
ongestoorde stilte
volledig bij mij past
zonovergoten schepsel
kromgegroeide bocht
het voorbije leven
zeker wat ik zocht
roerloos niet bewegen
liggen zitten staan
eindeloze spanning
ik moet verder gaan
stoffelijke eenheid…
ode aan een gestorven dichter
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
704 poëzie laat zich niet sterven
als de reis ten einde is
schrijft in alle talen
waar de dood te stil is
om het te verbieden
poëzie houdt niet op
als het keerpunt eenzijdig
het lichaam neemt, want de geest
van een dichter is de jeugd
die altijd blijft
poëzie is de adem van de
schrijvershand, het typt het zwart
van inkt met gele stippen…
Perseïden
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
512 Wanneer de meteorenzwerm
aan het einde van de zomer
langs onze hemel raast
dan stel ik me de aarde voor
als balletje in het heelal.
De aarde is niet groter dan
een stofje in zijn schoot.
Ik lig op het gazon
en zoek de hemel af
naar flitsen van de zwerm.
In beide palmen voel ik nu
de koele sprietjes kriebelen.…
Woordvlinders
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
504 ondermijnd
denk ik de waarheid
te onderschrijven, zelf ik heb
er zovelen, onmogelijk
te noemen in getal, om
die bij de Muzen in te lijven
herschik de herkomst
op goed geluk, die dromen
langs de echo’s van wat
nog voorbij moeten komen
tot aan de papierbak
en tot aan de horizon
die tot nu alles vrat
geïllustreerd in losse einden…