10775 resultaten.
Ook
gedicht
4.0 met 5 stemmen
3.569 Kun je
door niets heen kijken? Spoken leven
wel en niet. Absent is als je er bent
door er niet te zijn. Ik mis je soms
ook als je er bent. Soms ben je er
zonder te worden zoals ik je mis.
Niet elke wolk heeft een naam.
-------------------------------
uit: 'Dat ben jij toch', 2013.…
terra incognita
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
578 ik kijk door het venster
ik zie mezelf staan
op een dunne muur die
die onaards tot de wolken reikt
beneden kijkt niemand er van op
er is geen beginnen aan
van onwaarschijnlijkheden wordt
men kribbig en moe
onverwacht stoot de wind me om
zwiept me van ongekende hoogte
brengt me in een tuimeling waar
geen einde aan lijkt te komen
abrupt…
Hun stilte in zinnen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
462 wij zijn talen
gaan spreken waarvan
de woorden ontbreken
oog en gebaar
worden een paar in
een neigend begroeten
de lach zorgt
voor balans in
het haastige moeten
handen kleuren
met vormen en beelden
het dagelijks gebeuren
in begrijpen is
naar elkaar kijken
de basis van zien
door het spiegelen
van licht lezen wij
de ziel…
Voor iedereen die zijn moeder heeft verloren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
752 Mama is nu een engel ze kijkt naar je van boven
Al heeft ze deze aarde verlaten
ze houdt je voor altijd in de gaten
Je bent nog steeds met haar samen
In je hart zal ze altijd blijven wonen
Ze heeft daar een heel bijzonder plekje ingenomen
Je moeder is niet verdwenen
Kijk in de spiegel jij bent het wonder
dat zij het leven heeft gegeven
Jij…
Uitlokking
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
580 Ze dansten uitdagend rond
van: ‘kijk ons eens leven
en lekker vrij zijn’.
Door zulk
provocerend gedrag
komt agressie in de wereld.
Ik hoorde tanks rollen,
granaten inslaan,
volksmenners schreeuwen: Wohlt Ihr den totalen Krieg.
De konijntjes aten gras en
kropen door een gat in het hek.
Het is altijd oorlog in mijn hoofd.…
Moederwezen.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
684 We houden
onze hoofden koppig, kijken star en hullen ons in wierook.
In onze handen klemmen we de draagbaar. Zo hard hielden we
nooit , was iets ons meer. Geslagen verdragen we de leegte.
Wij zijn geboren om mannen te zijn. Onze naam met zachte hand
gegrift, met trots. We rechten onze ruggen : wij zijn zonen,
moederwezen.…
Voeten in de klei
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
458 in ver kijken
gaat het lichaam wijken
schiet zien tekort
als ogen
in wolken dwalen
bepaalt kleur de horizon
de grens waar
lucht en aarde elkaar
raken is een blokkade
soepel zweeft geest
over de belemmering
vindt ruimte in buiten
het universum trekt
maar is varen op een
door aarde gegist bestek
met voeten in de klei
is loslaten…
Ademen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
497 Ademend kijk ik steeds weer toe,
hoe wolken komen en stil weer gaan.
Vanzelf, zonder dat ik zelf iets doe.
Zoals de wind waait, zoals de wind...…
De vlieg
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
797 'k Voel dat iemand naar me gluurt,
kijk in de rondte niets valt me op,
tot ik zie op de grote muur,
het is een vlieg die naar me tuurt.
Ik haat die beesten, zitten overal op,
oei hij vliegt weg, richting m'n kop.
Dat moe'k niet hebben, mepper gereed,
want beest er is een ding wat ik zeker weet.…
Lachte geluk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
592 hij speelde met blokjes
in alle vormen en kleur
stapelde langzaam tot bouwen
in tijdloze aandacht
lachte geluk voelde hij
warmte en vertrouwen
toen kwam het kind
speelde met wind
danste op hoge voeten
haar open gezicht
bleek en wat sproeten
groette hem stil
in voorzichtig kijken
begrepen zij beiden
dat ieder anders was
speelde…
De kolk.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.018 damp stijgt op van 't water uit de stille kolk
waterleliebladeren hebben groot deel van 't wateroppervlak bedekt
klein spoortje helder water heeft zich in 't midden uitgestrekt
daarin spiegelt zich opeens een dikke witte wolk
die vervolgens even het zonlicht belet om te stralen
dit kleine paradijsje met haar helderheid te kleuren
geniet, kijk…
Naar een verre hemel gaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
484 Ik kijk wat rond en ik luister. En ook,
ik steek genoeglijk een Davidoffje aan.
Ik zie aandachtig geurige wolkjes rook,
samen met vredelievende gedachten,
naar een verre hemel gaan.
.…
Rimpelloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 kijk, daar vlijt zich een vlakte, restant
van spiegelende schaduw, achteloos
gedrapeerd over dekzandruggen uit
een tijd dat je de weg kon kwijtraken
zoals de bomen in de stad, de zwarte
rafels aan dooraderde gaten, alsof
waterweefsel in ijs gegoten is, lawaai
in achtergrond begraven, mijn muren
met behang geblindeerd, de velden
kort…
Groeiende geheimen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
739 Als ik zo om me heen kijk
naar volwassen mensen
begrijp ik niets van hun gedrag,
degenen die ik hoog had ingeschat
blijken zo anders dan ik eerst vermoedde.
Wat zit er achter achterdocht en woede,
waarom verdenkt men mij van iets
waarvan ik in de verste verte
niets vermoeden kon, waarom
draaien volwassenen
soms als een boomblad om.…
zie mij
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
598 ik zag voor het eerst diepte
in de verte van haar blik
ontmoette haar
even was er een kier
kijk mij hier
leek zij te zeggen
een open gebaar
met zuchtende slik
pas nu dringt het tot mij door,
hier keek een kind
even uit de wind
weg van een dwingend koor;
was zij wel ooit bemind
tot het moment, hiervoor
hoe zij dat ervoer
kan ik…
Hemelboog
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
463 prevelde de theoloog
maar wij verdrinken toch echt sipte de misantroop
ja, als het zo doorgaat wel oreerde de ecoloog
eigen volk dan laatst schreeuwde de demagoog
appartementen met uitzicht kwijlde de planoloog
En ik, ik zat daar aan de waterkant
denkend: wat is het hier toch mooi
en ook rustig, als ze hun kop hielden
om alleen even te kijken…
ja waar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 hoor muziek
een melancholieke stem
in een of ander dialect
dat je niet eens verstaat
maar begrijp er wel iets van
van hoe iemand zingt iemand mist haar
alle liedjes gaan daarover
terwijl de silhouetten zwart
aan de kust staan op zoek
naar garnalen ja kijk en meeuwen
duiken onbeschaamd neer
op dit krioelende leven
terwijl ik…
Als aan het zand genageld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
441 (Voor Martine)
Terwijl ik hier sta zee
als aan zand genageld
trek ik dan naar jou
of neem jij me mee
nu de schelpen kraken
wij elkaar naderen
weet ik van vaste grond
onder mijn voeten
voel me intens rijk
waarom toch verder
willen kijken
achter me de plek
die zo meebepalend was
voor me het nog in damp
gehulde wat toekomt
wat…
De oude dag
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
616 zo laat nog in de avond
zeker, deze dag nadert zijn einde
prevelt al doende mijn stem
het gebed van wat was,
over vandaag,
dus haast het oude zijnde
ik ben nu en hier
in gedachten verzonken
doch ook zowaar reeds zwevend
op weg naar boven
al raak ik door de jaren
wel vaker verstrikt
in verder kijken,
soms gelijk aan…
Ook ik word, eens een engel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
596 Ze kijken daarboven niet wat voor mens je bent geweest,
ze accepteren je, zoals je bent, en al trekt het me niet echt,
te weten dat ik dan eindelijk vleugels heb, lijkt me dat idee
ineens helemaal niet slecht.…
Ogen lachen dromen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
557 als korte rokjes
shorts en topjes in
het straatbeeld verschijnen
flitst spanning door de lucht
hoofden zijn niet meer
voorover gebogen met
ogen op schermpjes maar
kijken verrast in het rond
om vooral live
het leven te ervaren
dat zich plots in alle
kleuren lijkt te openbaren
er wordt weer
samen gelachen
handen pakken elkaar
in…
klokje boven de keukendeur
gedicht
4.7 met 3 stemmen
3.258 Hoeveel keer per dag kijk ik op, keek een voormoeder op
naar de zwarte wijzers daarboven? Aardappels koken,
gebraad in de oven. Wij hebben exactheid geroken.
------------------------------
uit: 'Het was wat was', 2015.…
Zandkorrels
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 Ik had willen zeggen, kijk naar de zee
de duinen, de wolken hoe die drijven.
Maar ik zag zijn gepeins en liet hem.
Plots zei hij: volgens mij staat in de bijbel
dat er zoveel mensen zijn als zandkorrels,
zou dat waar zijn? Kan toch bijna niet?
Om zulk soort dingen, kan ik hem zo
zo..hoe heet dat.. zo liefhebben.…
Voorbeeldig leven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.089 Hij leerde me wat aandachtig kijken is,
naar de kleine dingen die hij zag.
Sinds hem ervaar ik innerlijke vrede,
die onze kater nooit verlaten heeft.
Verdrietig ben ik omdat hij sterven moest.
Dankbaar ben ik dat hij heeft geleefd.…
Ooievaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
646 Ik sta hier
sta hier
alle dagen
Kinderen
kijken naar mij
daarboven 'als versteend'
op die paal
In hun taal
vragen ze me
of ik
geen kikkers lust?…
Het lange nare traject
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
680 Wanneer er een andere hulp bij haar komt,
een die ze nog niet eerder zag, zegt ze:
even kijken, pakt haar adressenboekje,
bladert er in en zegt glunderend, jawel hoor
je staat hier!
De hulp zegt, ik zie het het komt allemaal goed.
wat nerveus friemelend, vraagt het vrouwtje,
wil je koffie?…
Elsje Christiaens (1646-1664)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 naar het galgenveld
inkt, riet- en verenpen
in zijn loden jas om
jouw lot te bewenen
bijl en wurgpaal
als pover raamwerk
hij zoekt slechts je gezicht
op kostbaar papier
dicht op je huid getekend
de verborgen verlatenheid
"de locht en 't gevogelte"
zouden je verteren
ik voel mededogen
als ik met bewondering
naar jullie kijk…
De verre blik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 geen
ander perspectief
het transparante random
bestond toen nog niet
al generaties lang
hadden zij de verre blik
in het zien van
gods oneindigheid
tot hun wereldbeeld
van rechtschapen zijn en
onvoorwaardelijke trouw
in korte tijd schiftte
twijfels sijpelen
langs fundamenten
normen en waarden
verdwijnen diep in de aarde
nog kijken…
De fotograaf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
940 Ik zag hem in de weer, met apparatuur, lenzen en zwart doek
Hij bekeek mij minutieus vanuit elke hoek
Er werd een lensopening op mij gericht
en op vraag wendde ik mijn gezicht
Kijk naar het vogeltje zei hij
En voordat ik het wist, was het voorbij.
Mijn foto is nu opgeslagen in de cloud,
die zo digitale eeuwigheidswaarde houdt.…
Mijn vader sliep
gedicht
3.8 met 13 stemmen
9.613 Mijn vader
sliep
en mijn moeder boog zich over hem
en zei: 'Kijk, hij is zich van geen kwaad bewust'
mijn broers hoorden haar niet,
spuugden op elkaar, minachtten elkaar,
stortten elkaar in een groot en geheimzinnig soort verderf
mijn vader ontwaakte
en er waren muggen, wespen, kleine hyena's, giertjes
en één vlieg, één vliegje,
mijn…