8246 resultaten.
BEESTACHTIG BOERS
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
545 Al lang beschreven schrijvers de Germanen
Als onbehouwen, achterlijk en zot
Rond 1500 lachten bij ’t schavot
Veroordeelde plus massa zich nog tranen
Het Lage Land had vreemde onderdanen
Hoe droevig was hun troosteloze lot
Geen kleren en verkleumd tot op het bot
Dat vroeg gewoon om drinkende kompanen
Een land, geplaagd door stormen en door…
~In A Sentimental Mood~
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 Ach ja, ’t was zo vertrouwd, Simon Carmiggelt:
Een glimlach, soms een stille traan die biggelt.…
Een Oostvaardersdood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 Over de zeebodem, ooit nijver drooggelegd
vloeit opnieuw treurig vocht
rond levenloze karkassen
- een mengsel van bloed en tranen -
langs bomen in vormen van catastrofes
een eenzame schelp treurt
om de gestolen liefde van haar godin
de mismaakte aarde komt woest en ledig
terug bij haar geboortestaat
wachtend op alles toedekkend hemelwater…
Maar niet voor mij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
481 Hoeveel sonnetten zijn er niet geschreven,
vanaf ’t jaar duizend tot vandaag de dag,
van liefde met een traan dan wel een lach,
maar niet voor mij, ik mocht het nooit beleven.…
IK ZAL ER VOOR JOU ZIJN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
697 Ze zei: Natuurlijk hou ik van jou
ik hou van jou met heel mijn hart
Ik speld je echt niets op de mouw
ik heb enkel mezelf niet ontward
Ik vroeg liefje waarom huil je nu
heb ik je dan wellicht pijn gedaan
Passeerde je gister soms de revue
dat jij heden in tranen moet staan
Ze zei: Ik heb zo’n vaag verdriet
met een gevoel van eenzaamheid…
Contactsleutel
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
476 Maar inmiddels hebben
De geraniums in de vensterbank
Net zo'n treurig gezicht
Als jijzelf -
Tot dat meiske komt,
Met haar gitaar, en een
Liedje voor je zingt
En speelt dat de gevoelens
Die ergens diep in je zijn
Wakker maakt, muziek die
De sleutel is tot wie
Je ten diepste bent,
Je glimlach breekt door,
In je ooghoek een traan…
(kanker 5) steeds dichterbij
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
495 toen jij jouw ogen weer de ruimte gaf
en wit ontwaakte uit de roes die operatie heet…
met het zweet in mijn handen
en de tanden op elkaar ( niet schreeuwen )
stond ik naast jouw bed
je huilde
en de stoel die naast me neergezet
werd, schoof vanzelf weer achteruit
ik sta wel
want ik wil jouw tranen strelen
zacht verschoof jouw stem…
Welkom in Nederland
gedicht
4.5 met 2 stemmen
16.541 Nu lopen de cijfers langs de wegen van Europa
vol speeksel, vol tranen, vol dringende verwachtingen.
En waar zou jij op hopen als je verhaal, je land,
je stad, je monument, je berg, je dorp, je eer,
je school, je huis, je deken, je matras,
je nachtrust dagelijks aan stukken werd gerukt?
Geschiedenis vindt evenwicht, maar niet vanzelf.…
Van slag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
762 Dubbel lig ik tranen vloeien,
niet van pijn maar van de woeste blik
uit de ogen van die man van mij.
En dan te weten dat normaal IK
degene ben,
die maar niet aan dat extra uur wennen
" ken"!…
Zwart wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
817 zwarte thee, zwarte ogen, zwarte tranen,
Indische wortel en peroxyde, zo wit kan zwart zijn.
Haat uit verdriet, zo wit kan zwart zijn..
Gevang in opperst gevang,niets kan schelen.
Tarantella en hoeden, mannen in het zwart..
Minder,minder, niets kan schelen,hoge heren erom heen.…
Mijn tranend oog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 Wat je alleen nog kunt is tranen maken.
Toch hoop ik dat we altijd samenblijven.
Voor geen kunstoog zou ik je willen ruilen.
Samen met jou kan ik voluit blijven lachen.
Het lachen staat me nader dan het huilen.…
2015-2016
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
684 2015 wuifde ik uit met een traan,
van al het verdriet die werd aangedaan.
Terroristische aanslagen,
die wij met afschuw op de media zagen.
Ik zal proberen niet meer achterom te kijken,
dan zie ik toch maar overal lijken.…
Ziel-sprong?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
447 De mist vertekent het
zicht in de schaapskooi
van de verwachtingen,
het priemend licht is
in aspiraties opgegaan,
uit de sikkel van de maan
welt een overtollige traan.…
Gebondenen
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.011 Maar door dit klagend gedicht
Bindt ons de val der fontein:
‘Zwaar’ is de meester van ‘licht’,
Tranen zijn zoeter dan wijn.…
Verpleegd
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
556 Er komen dikke tranen bovendrijven
Het zit me al een hele tijd tot hier
‘Kom op, u moet straks zelf weer kunnen douchen.’
Ik voel me een zak zand, zacht uitgedrukt
Is zij nou van de ondersteek gerukt?…
Offer of slachtoffer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 blijven staan
was het de straf die Hij droeg
of is het anders gegaan
Jezus het offer of slachtoffer
twee verschillende vragen
onder het kruis
beseffen we Zijn kracht
dat Hij het wel heeft gedaan
volbracht heeft
gedragen
veertig dagen zijn lang genoeg
om in beweging te komen
Hem te zalven en te begraven
onze waarom tranen…
Pointing to the skies
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
713 Ik zie het leven door heel andere ogen
Je afscheidsrede vond ik prachtig hoor
Het ne me quitte pas, het jongenskoor
Abide with me, het was heel ingetogen
Ik zou mijn lief je tranen willen drogen
Ontsluit je hart en ziel, leen me je oor
Nu ik het voertuig van mijn geest verloor
Kom ik in vlinders op je toegevlogen
Dans ik in goudvonk boven…
van groeiende naar bloeiende
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 met de vermoeidheid achter de rug
en 't verdriet en rouw van jaren
kom ik mezelf hard tegen en ik sla terug
net zo lang, tot ik kom tot bedaren
wie verlost mij van de pijn
om nog van de wrijvingen te zwijgen
zit ik in bepaalde verwikkelingen
wie had ooit gedacht dat 't zo zou zijn
weg met de wanen, weg met de tranen
weg met 't diepe…
Op de boot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
579 En ik zag in de verte de duinen
waarin je speelde,
de golven waarin je zwom,
de wolken die je schilderde,
maar vooral zag ik jouw dierbaren
tegen de reling arm om arm als om heling,
hun tranen in bedaren nu,
turend naar het ongrijpbare,…
VOGELS.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.195 De duif doet de zoetheid van 't troostende kirren
Zacht druipen om voorhoofd en lippen als mirre,
De nachtegaal roert door haar smachten tot tranen,
En hel schalt de wekroep der vlammende hanen.…
Lof voor de zotheid
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
482 Dat je tranen van vreugde mag
huilen ter verzachting van
een niet verdiende pijn.
Want het loven van de zotheid
opent de onschuld waar die
dient te zijn. Maakt schoon
wat van haat vervuld was.
Maakt elk belast hart weer
van harte rein.…
Na het demasque
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
571 ik zag je spelen
jij had de lach van
duizend minnestrelen
in een lieflijke variant
een stem met
minstens drie octaven
die jij heel frequent
afwisselend op liet draven
ogen die traag loken
met tranen van
kinderen te vinden op
een zigeunerschilderij
jouw onhandig
bewegen bleek een
zegen voor de act die
jij van nature speelde…
Zonder Jou
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.090 leeg is mijn tuin
zonder jou
ieder bloemenhart is geknakt
gebroken in rouw
eens waren zij mijn symfonieën
in lentebegin
met snerpende vogels
en dansende vlinders erin
nu hangt aan ied’re bloemenkelk
nog een traan
voor wat zo mooi bloeide
en niet verder kon gaan
en grijze wolkensluiers
houden mij uit jouw zicht
en hopeloos zoek ik
naar…
Nooit en is uw minlijk wezen geweken
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.150 Nooit en is uw minlijk wezen geweken
Uit mijn verstand, maar zie altijds present
Uw wezen zoet, uw schoonheid excellent,
Uw aanschijn klaar, ende de zoete treken
Uwer oogskens, die machtig zijn te breken
De straffigheid van een hert, dat gewend
Tot kwade is, en in wreedheid verblend,
Doende ’t zelfde vierige tranen leken.…
Mechaniek
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.988 Wanneer er van je neus een traan in drupt
verliest het ding meteen de maat. Roest vast.
-------------------------------------------
uit: 'Gratis tijd voor iedereen', 2010.…
dan zie jij weer de vogels om je heen.
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
677 tranen in mijn ogen,
het wordt nat op mijn wang,
kan het bijna niet geloven,
verlangde het al zolang,
door ziekte bij mij verdwenen,
zonder jou is het huis zo leeg,
we hebben het allebei moeten nemen,
tot de boodschap die jij eindelijk kreeg,
morgen ben jij weer bij mij,
morgen mag jij naar huis,
van de ziekte ben je nu vrij,
eindelijk…
DE WERELD
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.204 Hij hield de handen voor 't gezicht,
Hij dacht door tranen te verstaan,
En in dit duister, diep en dicht,
Zag hij de bonte wereld aan;
Hoe blonk het goud, hoe rees de stad
Gehorend opwaarts voor het blauw;
Wie ooit gezocht had en bezat,
Hoe maakte rook zijn vensters grauw.…
dit alles
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
859 staart
alsof het de vlucht van wolken
wil volgen
om vervolgens in mijn oog te breken
door een ijzige korrel
door jou, door mij
onuitsprekelijk verzwegen
nu is het duidelijk
hoe de tijd aan jaren rukt
en hoe we ingesneeuwd raken
't begrensde tegen onze lijven drukt
in het vreemde huis dat leven heet
het sluit ons in, zoals tranen…
De avond valt langzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 verbijten
op zoek naar een uitweg
langzaam valt de avond
geruisloos sluit ik de piano
kon ik hem maar helpen
voet voor voet vier passen
tot achter zijn stoel, voorzichtig
raak ik hem aan, streel
een arm, hij legt het scherm weg
en leunt achterover, laat me
mijn armen om hem heen slaan
legt stil zijn handen op de mijne
had hij maar tranen…
Ze komt niet, ze gaat niet
gedicht
4.2 met 9 stemmen
4.320 Ze is de schorpioen en de blote voet,
de traan en de druppel dauw
en ik hou van haar.
Ergens in augustus vorig jaar,
nadat we gevreeën en gedoucht hadden,
zei ze, terwijl ze haar haren droogde:
‘Ik denk dit keer serieus
om in je hart te blijven.’…