11451 resultaten.
Masker
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.490 Niemand die weet hoe ik me voel,
dat was mijn doel.
Ik hoop dat niemand het ziet,
al mijn ellende en verdriet.
ik doe vrolijk de hele dag,
laat me alleen zien met een lach.
Ik moet weer huilen,
achter mijn masker kan ik me verschuilen.
ik sta voor iedereen klaar als er iets is,
maar dan gaat het bij mij van binnen toch mis.…
Zeg me wat te doen.
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.309 Ik zie hoe hard je moet vechten
Hoe uitgeput je wordt van de strijd
Ik zie en voel hoe hard het is
Maar onthoud: niemand wil jou kwijt
En al heb ik er alles, alles voor over
Maar ik kan alleen machteloos toekijken
Ik wil helpen maar wat moet ik doen
Om een oplossing te kunnen bereiken
Om jou pijn te kunnen verzachten
Om een lach te…
WINTERSLAAP
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
868 Als je hele leven kraakt
een halve dood je raakt
voel je dan gerust alleen
met d'winter om je heen
denk maar niet aan d'lente
doorgaans kort van lengte
denk maar niet aan d'zomer
die maar niet wil komen
denk maar niet aan d'herfst
die 't beetje zomer bederft
denk maar niet aan denken
laat slaap uitkomst schenken
beleef je eigen winterslaap…
WAAR BEN JE?
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.018 Ogen stijf gesloten
brengt inkeer in denken
afleiding is er niet
mijn handen tasten
het duister verwart
als ik voel met mijn vingers
komen berichten door
jouw stemming slaat om
een moment van overgave
jouw reinheid is puur
zonder geluid richt je je op
staart in het niets
onbekommerd
voor wat komt
zonder belemmering gestart
wat een…
Storingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 blik
maakte dat ik
even de zon
in je ogen niet zag
daardoor belandde ik
in een andere stroming
een kille emotie
deed mijn ogen regenen
in een woordloos snikken
mijn wezen te fragiel
om te relativeren
te aanvaarden
jouw boomsterkte
je stalen veerkracht
even te hard
voor mijn tere zijn
als je merkt dat
mijn verdriet echt is
voel…
bureau
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
726 zo koud
voel jij
aan
zo zeker
dat het papier valt
om en om
potlood na punt
na komma en gum
over en over en opnieuw
waarom schreeuw ik het uit
waarom kan ik niet stoppen
en moet je vooruit
de regels kloppen niet
het einde niet in zicht
het is die droom
waar ik hoop uit put
zoals dit diepe dal
uit klimmen
beginnen
schrijf aan
aan…
O tijd!
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
863 In mijn hoofd is alles tomeloos
en terwijl ik luister naar de wind
van zeven wereldzeeën
schrijf ik onvast in ’t zand
hoeveel ik voor je voel, lief kind:
Had ik maar hier met jou gevreeën!
Leeg is nu het strand,
de zee schreeuwt eb
De tijd die stond niet stil
en zacht fluister ik:
O tijd! Wat heb je ons aangedaan!…
"liefde" in een luchtbel
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.503 voel je die druppels om ons heen..?
Dit is ons laatste restje verdriet..
want meer dan dat.. was er niet.
...hij begrijpt haar wel..
al scheppend van.. alweer.. een nieuwe luchtbel.…
niets....
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.019 Feest een stad vol feest
en ik voel me zo triest
Alsof de zon bevriest
er geen warmte is geweest
Losmaken doet me pijn
ik zie je steeds gaan en komen
's nachts in mijn dromen
in een schijnsamenzijn
Verslagenheid alles kwijt
stil verlangen naar jou
Man waar ik mee leven wou
maar leegte is de realiteit
In mijn buik huist de pijn
mijn…
.... zend Ik ook u
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
681 In Christus’ vrijheid voelen
mensen zich gezonden.…
Als ogen zoeken
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
646 je leest dit met kloppend hart
zo is te hopen
nog sterker
je leeft zeker in mijn gedicht
ik schenk je adem en ochtendlicht
mijn bezieling is in jou gekropen
het is wel zoeken geweest
naar het ritme van je bestaan
door luisteren, voelen en kijken
ogen vertellen het meest
zegt men vaak
maar juist die blik te vangen
in zijn fonkelende…
Wederkerigheid
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
937 Vragend kijk je me aan
ben jij het echt
wat heeft je hier gebracht
deel je even je tijd
of presenteer je
jouw afwezigheid
verlegen blijf ik staan
alles wat je zegt
brengt mij verlegenheid
ik besef nu dat we
beide van elkaar
afhankelijk zijn
wat fijn dat je er bent
fluister je zacht
ik voel spijt en besef
dat ik in mijn leven
nooit…
Evenwicht (prozagedicht)
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2.237 In een lang en goed huwelijk toont
lichaamstaal de stemming, we weten
van elkaar wat we voelen, geen heftig
gesprek, het meeste is wel gezegd, we
zijn onszelf, gaan ons weegs, er heerst
harmonie en vree; rekening voor het
goede leven, emotioneel en financieel
wordt voldaan door de partner die het
langst leeft, wie het eerst sterft betaalt…
Vader
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.721 Ik voel mij als een steen geworpen, in een diepe plas
De kringen ontstaan in het water,
bij elke kring een beeld van hoe jij was.
De kring, eerst klein en dan steeds groter
Vertelt je leven tot waar het einde is
Jou niet meer bij ons te hebben,
is voor ons een heel groot gemis.…
momenten die herinneren
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
523 er zullen nachten zijn
waarin ik jou zal zoeken, je willen
voelen en het gordijn dat tussen ons
is gevallen willen oprapen en het duister
van de nacht willen tegenhouden
er zullen dagen zijn
dat jij mij hoort roepen, me willen
omhelzen terwijl mijn lichaam niet meer is,
wel slechts een gedachte die je kan raken
deze momenten herinneren…
Lieve Mama(L)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.536 Er is moed voor nodig
om aan je zelf te denken,
om te voelen ook al is het allemaal pijn.
Er is kracht voor nodig
om te blijven geloven in je zelf,
en te geloven dat alle ellende
een keer weg zal gaan.
Er is moed voor nodig
om door te gaan,
om achter je eigen mening te staan.…
Weemoed
poëzie
3.5 met 19 stemmen
6.057 Wat is dit wonderlijk verdriet -
Ik voel mij doof en diep bedroefd,
En zit en zie - en weet het niet.
Wat is het dat mij zwijgen doet,
Hoe is mijn ganse lichaam stom -
Is 't leven slecht - is 't leven goed -
Of niet - of wel - waarom - waarom?…
Breken
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
967 Eventjes sta ik stil
bij wat ik werkelijk wil
Mijn intens verlangen
in mijn hart gevangen
Even weet ik niet meer
denken doet soms zeer
Het strookt niet met mijn doel
de stem van mijn gevoel
En toch weet ik van binnen
dat ik mezelf eens moet bezinnen
Maar de tijd die vliegt voorbij
en voel me vaak vogelvrij
Ik praat werk ik slaap en…
In mijn herinnering.
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
616 Beelden van fijne herinneringen
van verdriet en pijn voel
dan ook weer het eenzaam zijn.
Een mensen leven is net een film
vol van emotie, waar dingen in
gebeuren die je moet aanvaarden.
Omdat je het lot van het leven niet
kan bedwingen, ik wil het ook niet
vergeten het hoorde bij mijn leven.…
Diafragma
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
771 In het licht van de leeg
gewaaide januarilucht, de
ijsblauwe zon net onder,
de sterren lui en nog niet op,
het doet er weinig toe hoe ik
mij voel, met wie of wanneer
ik de dag zal delen of dat ik
er morgen nog zal zijn, of ik
de ontnuchterende morgen kan
velen, ben ik een makkelijk
te verwijderen beeld op de
hemelse camera, waarmee…
Zonnewende
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
715 wereldvreemde lagen
op zoek wat dit doet gedragen
zonder centrum ben ik niet
zonder binnenkomen klopt het niet
zonder verliest het snel
kan ik zijn bij die zogenaamdheid
of bedoel je
spring ik uit het zaad
dolgedraaid door het rad van avonturen
in het onbekende van mijzelf
maakt het van de ander los
vreemdeling draag mijn last
die ik voel…
Zij fietst heen
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
866 Ik voel het
als zij bij mij zit, op mijn schoot.
Al haar kracht lijkt gericht op het verlaten
naar voren trappen, in het verleden praten.
Ze is weer als het meisje, amper vrouw.
Alleengelaten fietst zij in gedachten voort
van Noord naar Rosmalen en terug.…
Vergeten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 Allen zien wij
wij van het stof
naar de verbetering
voor onszelf
een vergeten geest
Allen denken wij
wij door het duister
naar innerlijke controle
voor onze geliefden
een vergeten leven
Allen voelen wij
wij met de pijn
naar de drijfveer
voor ons geluk
een vergeten genot
Allen horen wij
wij uit de klank
naar algehele zin
voor…
Moeder
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
650 Toch voel ik je heel dicht bij mij
jij laat me schrijven je vingers
omsluiten zachtjes die van mij
zo schrijf ik dit gedicht nu over
JOU EN MIJ.…
Zintuigen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
843 Laten we het geschrevene in verre oorden
Gedachten worden dan niet vergeten
Gevoelens kennen geen grenzen
Zo zijn gedachten eindeloos
Zie alles door het vlies van de lenzen
Blind van verlangen, jij mijn roos
Ik vang je geur, meegevoerd met de wind
De stilte laat zijn oorverdovend geluid horen
Iemand is mij klaarblijkelijk goedgezind
Ik voel…
Leeg
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.054 Ik wil je slaan
uit onmacht
laten voelen
wat je doet
met mij.
Gebroken
ben ik nu
zonder
je stem.
Jouw armen
om me heen.
Eenzaam
ben ik
ik haat
en mis je.
Maar jij
bent mij
vast
allang voorbij.
Zomaar
vergeten
snap jou niet.
Ik kus je
vaarwel
in gedachten.
Jouw geur
weg liefde
vertrouwen
en passie.…
schemerzone van het bestaan
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.168 die je was
Je ogen zijn als troebel glas
Langzaam verlies je de verbinding met de tijd
en verdwaal je in de schemerzone
van je bestaan
en drijf je steeds verder weg van jezelf en
van mij vandaan
Tranen vullen m'n ogen
Voor jou geen zonnestralen meer
en kleurrijke regenbogen
Wat blijft er nog over
van jouw "zijn"
Maar in m'n hart
voel…
Sluimerend ?
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
495 Ik voel me bevoorrecht,
angstwekkend kwetsbaar,
en wonderbaarlijk sterk
tegelijk , maar niet de
zwaartekracht maar een
zwaarmoedigheid verhindert
het vrije vliegen dan wel
het sluimerend gevaar van
angst, ik hoop die vleugels
te verliezen, voordat ik
zal worden afgewezen.…
En Route
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
577 Ik ben al zenuwpillen aan het slikken
Mijn Tom-Tom keer op keer geprogrammeerd
Zelfs in mijn dromen rijd ik nog verkeerd
Voel opgestoken middelvingers prikken
Vier nachtjes nog, ik zeg u vast gedag
Ik zie u wel op Zwarte Zaterdag.
----
A.s zaterdag is de drukste dag van het jaar op de Europese wegen.…
Zacht valt de regen
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.135 Geen ziet hoe het daalt uit dat duistre wolk-gespan,
Als de tranen stil geschreid van een hoge sterke man,
Die men voelen wel maar zien niet kan.
Langzaam zakt de stad in het duistren van de nacht.
Langzaam valt de regen uit de duistre hemel, zacht
Als een woordenloze klacht.
1889…