13328 resultaten.
Einde
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.229 Je hart verraadt de liefde
waaraan je niet toegeven wilt
de vrijheid is je grootste vijand
en je honger nog niet gestild.
Toch weet je dat het te vroeg kwam
het zal nooit meer zo mooi zijn
zo mooi als het werkelijk was
dit einde doet pijn en is niet fijn.…
Sluipdagen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.284 In stille haat tegen jezelf
ging de wereld ten onder
geen kleur tekende nog
jouw bestaan alleen
brede zwarte kloven
je ziet een beeld
als enkeldun
ben je breekbaar
maar de spiegelgestalte
houdt je handen niet vast
schreeuwend alle woorden
beefde je hart
bijna tartte je
de levensgeest
sproeide hij zijn adem
toch omwille van het stijgen…
Als adem verdwijnt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.049 zo wringend vult een alles jij
Was maar licht gaan verwaaien
ik had gelopen in witte sneeuw
zonder weerkaatsend beeld
Je hand is door mijn haar gedwaald
en eindeloos vielen plukjes mond
in mijn poreuze aderen ‘s nachts
met blijven van het vergane moment
je sloeg mij open tot barsten
de scherpe zijde de pijnlijke
waar adem verdwijnt in verdriet…
Geen luid geluid
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.773 En glimlacht of zij hoop nog hiet*
Dat niemand merk haar wrang verdriet
En draagt uit rouw geen rijker kleed
Maar diep haar donker leed.
------------------------------------
hiet: heeft…
Je gezicht van morgen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.381 als in het mooiste gedicht
Dat gezicht moet traanloos zijn en zonder zorgen
Misschien is dat wel je gezicht van morgen
Vandaag is je mooie lach nog niet terug te vinden
Omdat we ons nog te dichtbij het verlies bevinden
Je gezicht blijft achter je handen verborgen
Als je ze weghaalt hoop ik op je gezicht van morgen
We zien een kleine glimlach…
Iets kwijt
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.393 Met grote kinderogen
Stond hij midden op de straat
Terwijl mensen om hem heen bewogen
Op zoek naar iets, altijd te laat
In de zakken van zijn jas
Zocht hij naar wat hij wilde weten
En hoopte in zijn oude tas
Te vinden wat hij was vergeten
Zijn geheugen leek compleet gewist
Wist niet waar, waarvan, waar naartoe
Zijn hersens hulden zich…
ansicht van weemoed
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
621 daar op het strand van weemoed
was het dat ik de schelp vond
hem tegen mijn oor hield om het ruizen
van de stilte beter te kunnen horen
daar was het dat ik leerde dat verdriet
en tranen in een leven onontbeerlijk zijn
geluk is niet alleen een moment van blijdschap
maar ook een vleugje bitter smart in het hart
als bevestiging van de pijn…
Helder moment
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
2.023 Bijna ongemerkt werden
je ogen brozer
en duurden wandelingen
door het bos langer.
Tijdens het avondmaal verviel je
in een starend zwijgen
waaruit je plotseling ontwaken kon
om in vrolijk lachen uit te barsten.
Toen je op een middag zei
dat je dacht je verstand
verloren te hebben,
viel je hopeloos neer
in een fauteuil
met verwarring…
Onbeschrijfelijk Zwanger
hartenkreet
4.7 met 39 stemmen
2.117 Onbeschrijfelijk was de schok
Toen de assistente mij vertelde
Dat ik overduidelijk zwanger was
Toen ze tussen de middag belde
Mijn handen begonnen te trillen
Dit kon mij toch niet overkomen
Zwanger al vier maanden lang
De nachtmerrie van mijn dromen
Een kindje diep in mij geworteld
Dat ik ooit nog zwanger kon raken
Ik ben al jaren geen…
De dood lacht zacht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
794 ook buiten
hangt jouw stilte
om me heen
ik zie de mensen
praten lachen maar
ben er heel alleen
kan je niet ontdekken in
een stem probeer je ogen bij
een ander even bloot te leggen
je hart en ziel zijn
van de wereld afgesloten
voor even heb je iedereen verstoten
jouw rust maakt alles stil
de dood lacht zacht en fluistert
of…
Ik laat je achter
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
1.211 De koude wind vangt mijn tranen
Het zout vermengt zich met de regen
Druppeltwinkels liggen in de zon
Omdat ik je zo mis
Al lacht de dag me altijd toe
En omarm ik alle nachten
Na elk gelopen uur ben ik verder weg
Omdat ik je zo mis
Is er een route terug
Naar de dag dat jouw leven stopte?
Je bent zo’n groot gemis
In kleine stukjes…
Zwarte leegte
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.513 Zwarte leegte,
koud en stil...
Wat kan ik zeggen
als spreken niet wil?
Koude stilte,
leeg en zwart...
Als ik zwijg,
dan schreeuwt mijn hart...…
Vreugdeloos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 Keer op keer heb ik getracht,
het gene wat mij treurnis bracht,
uit dit leven weg te nemen,
en zo de vreugde weer te zien.
Keer op keer heb ik gedacht,
zolang ik doe wat hij verwacht,
het tij spoedig zou gaan keren
en het geluk van mij te zijn.
Keer op keer heb ik bedacht,
dat wanneer ik de pijn verzacht,
hij mijn gebeden zou verhoren…
Zachte Tinten
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
2.462 Mijn arme zwaar ondervoede vlinders
Sterven langzaam aan de hongersdood
Hun vleugels zwakjes kleuren verbleekt
Gevangen gedoemd tot water en brood
Hun leven lijkt op een bedevaartsoord
Als stervenden zoekend naar restjes hoop
Kneuzen gefladder tegen beter weten in
In een luchtkasteel klaar voor de sloop
Kleuren doorlopen van de zoute tranen…
Blauwdruk
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
3.055 Mijn tranen zijn vergiftigd
Je hebt mijn hart vervalst
Blauwdruk van de waarheid
Over de liefde heen gewalst
Mijn gedachten een chaos
Door leugens gehersenspoeld
Hoop en vertrouwen kapot
Leven door elkaar gewoeld
Mijn glimlach is versteend
Gebroken door jou zwijgen
Gruis dwalend in mijn ziel
Je wist me kapot te krijgen
Mijn adem…
De laatste lente
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.337 ontknoppen
die zomerse nachten, zo sensueel
maar na het vallen van de blaad'ren
is de winter nu mijn deel
Weer staar ik uit het venster
de laatste lente kondigt zich aan
de mooiste in vijftien jaren
want de laatste deur is open gegaan
Ik zie de kinderen weer spelen
en een vogeltje zingt haar lied
ik huil weer dikke tranen
maar nu niet van verdriet…
De tijden naar Zijn wil gebogen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
628 De tijden naar Zijn wil gebogen
Als jij gaat wordt het herfst en avond
grijsblauw het wild dat onder bomen lacht
eenzaam de vijver glinsterend in de nacht
Stil wordt de vlucht van vogels nog gehoord
als een zwaarmoedigheid die wenkbrauw kroont
ironisch is de grimas die het leven hoont
God heeft de tijden naar Zijn wil gebogen
waar sterren…
Te vroeg gesproken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
664 Heb ik te vroeg gesproken,
gehuild in droogte
altijd leeg
ikzelf
vergat de bomen
en de uitgestrekte zee.
Hij nam mijn tranen mee
in boten
een vrachtschip laadde mij aan boort,
zachtjes deinend op de stroming,
kabbelt mijn geluk nu voort.…
Alles al gezegd
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.279 Heb alles al gezegd
en alles al geschreven
Leeg ondanks alle ervaring
en al wat 'k heb mogen beleven
Gevoel steeds meer afgevlakt
emoties geen pieken en dalen
Vroeger was ik een "brenger"
tegenwoordig alléén een "haler"
Bang mijn gevoel te tonen
bang voor een kans op geluk
Tenslotte ging alles steeds fout
en elke relatie ging stuk…
Haar sprekende ogen
hartenkreet
4.1 met 44 stemmen
3.111 Vroeger spraken haar ogen
En vertelden zo hele verhalen
Van liefde, onuitsprekelijk geluk
Badend in een zee van zonnestralen
Slechts één blik in haar ogen
Gaf een ultiem gevoel van zielerust
Deed zorgen moeiteloos verdrinken
In een bruisende bron van levenslust
Niets of niemand kon vermoeden
Dat haar ogen ooit zouden zwijgen
Of het boek…
Loslaten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.135 Als een schaatser in de bocht
Sla jij je benen over elkaar
Op het ritme van een pendelklok
Schommelen ze heen en weer
Nonchalant maar o zo zelfbewust
Kijk jij nu op mij neer
Je stoel kraakt onder het gewicht
Dat niet te tillen is
Ik zit hulpeloos en monddood gemaakt
Te wachten tot dit overgaat
Tot ik werkelijk word herboren
In dat nieuwe…
Uitzichtloos
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
2.119 De liefde die ik voor je voel
Kan ik niet bij je kwijt.
Zo gelukkig als we samen zijn,
Zo triest zodra je weer weg bent.
Ik zwijg erover
Om het je niet aan te doen,
Mij opnieuw te moeten kwetsen.
Om onze vriendschap niet te verwonden.
Geen kant kan ik nog op
En ik zou je willen smeken:
Hou van me!
Maar dat doe je al.…
Ik herinner mij...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.168 Ik herinner mij...
Onze handen tegen elkaar
met enkel een raam er tussen.
Het klapraam gesloten, sprekende
tranen en onbeweeglijke lippen.
Beiden moe van de gestreden strijd,
laten wij onze blikken niet los.
Ik herinner mij...
De verademing van mijn lang
verwachtte, hoopvolle vrijheid,
gaandeweg wordt die genomen.
Geplakt aan het raam,…
(Wereld)pijn
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
797 Ik kleur de hemel kakelbont
gewoon zoals ’t mij zint
geel blauw en rood wat zwart
een bloem misschien een mond
Uit velden maak ik bossen
met bomen aller soort
sterke zwakke levende dode
alsof mij dat ooit stoort
En in verlaten duistere steden
doe ‘k alle lichten aan
grote kleine heldere donkere
zoveel als er bestaan
De (wereld)pijn…
nu je niet meer leeft
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
3.108 al draai je niet meer mee
in het spel op aarde
je blijft voor mij
altijd van grote waarde
ik zal je koesteren
in het besef
dat je niet meer leeft
ik zal je liefhebben
zolang de rivier in mij
tranen geeft…
In en In Lief
hartenkreet
4.6 met 35 stemmen
2.563 Te laat voor je tranen
Al voel jij je ontheemd
De liefde is weggeëbd
Ik ben van je vervreemd
Te laat voor je excuses
Je hart gevuld met spijt
Geen tijd voor zoete koek
Het gevoel verloren kwijt
Te laat voor je beloftes
Ik geloof je nu nooit meer
Alle grenzen overschreden
Steeds weer keer op keer
Te laat voor je woorden
Ze zijn niet…
Je hart niet kunnen raken
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.056 Kokend bloed, pompend, bruisend
vol woede een weg banend
elke vezel volgevreten
elke cel op barsten
zo kwaad nog nooit geweest
Een traan, het branden, doodgeslagen
De leegte knagend, beet voor beet
Verdwaasd, een waas voor m’n ogen
De weg verdwenen, niet te zien
Zo’n verdriet nog nooit gehad
Een gat, een hol gevoel, verlaten
Ik mis je…
Slotscene
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
983 Je denken is teruggebracht
tot versplinterde beelden
die je geest slechts binden
aan een verschoten tijd
Ik zie de oude klok
haar wijzers in staking
je vergat hem op te draaien
dat hoeft voor jou niet meer
Een blauw geaderde hand
raakt zacht mijn arm aan
ben jij nou Sylvia, of niet?
wat lijk je veel op haar
Ik geef je een knijpje…
Gebroken rijst
netgedicht
4.0 met 51 stemmen
1.623 Een kind voor het verdriet geboren,
door beide rassen niet geacht,
daar baboe en meester niet
tot de zelfde stand behoorden,
werd ze haar leven lang veracht.
Wat ze niet gaf, dat werd genomen,
Aan haar was nooit een vrije keus,
Uit Indie naar hier gekomen
bleef zij de baboe, hij de geus.…
Hope.
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.302 Ik heb je nooit mogen zien,
nooit mogen horen.
Het is te vroeg, te wreed,
we hebben je verloren.
Ik had een plek voor jou,
hier diep in mijn hart.
Maar het mocht niet zo wezen, niet zo zijn,
nu is die plek gehuld in zwart.
Je zou mijn kleine jongen of meid zijn,
ik zou van je houden, je in mijn armen sluiten.
Je beschermen en je tante…