8894 resultaten.
Computer
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.735 Een kille kast brengt informatie
van ver weg in mijn kamerhoek
wanneer voorzien van installatie
brengt hij me alles wat ik zoek
Paintshop bevordert tot creatie
van nieuwe platen voor mijn boek
bewerken levert inspiratie
als ik naar nieuwe vormen zoek.…
Vaak niet te vatten
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
1.343 de slaap kan ik vaak
wel vermoorden
zo onhanteerbaar als
een kip
bij de slachter
zonder kop vliegt ze op
ploft blind op mijn zojuist
bladvrijgemaakte schedeldak
en gaat daar dan flink irriteren
dat eigenwijze kreng
strooit mijn hoofd vol late veren
ontneemt mij de rust die het dus
voor zichzelf niet zozeer ambieerde
scharrel…
Rotterdam
poëzie
3.0 met 4 stemmen
3.531 En, vreemdeling, zegt gij,
Hoe ver en wint het niet mijn Maze van haar IJ?
---------------------
uit: De Gedichten…
Schoenen van beton
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
921 de berg die ik moet beklimmen
kijkt mij dreigend aan
op schoenen van beton
en met een hoofd vol veren
een luid bonkend hart
dat bijkans bezwijkt
ga ik het toch proberen
ik spreek mijzelf moed in
maar ja, die schoenen
ze wegen me zo zwaar
toch kom ik worstelend boven
en zie daar klip en klaar
mijn woorden als schichten
aan de wolken hangen…
Schoenen van beton
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.318 de berg die ik moet beklimmen
kijkt mij dreigend aan
op schoenen van beton
en met een hoofd vol veren
een luid bonkend hart
dat bijkans bezwijkt
ga ik het toch proberen
ik spreek mijzelf moed in
maar ja, die schoenen
ze wegen me zo zwaar
toch kom ik worstelend boven
en zie daar klip en klaar
mijn woorden als schichten
aan de wolken hangen…
mijn blind getast
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.443 water in het eerste ochtendlicht
niet helder eerder vaal door 't groen
als koude breekt en ik sta daar aan 'd oever
zie niets tast blindelings met mijn hand
't doorschijnend grijs en ik wil jou
beroeren maar vind je niet
ik weet dat jij er bent en ook
heel warm soms misschien en toch
nooit werkelijk grijpbaar want jij bent
altijd zo ver…
waar blijft de morgen
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.145 Tot ver weg van zorgen.
Waar is de map?
De wegwijzer?
Als je vanbinnen verbrandt.
Waar blijft de morgen?
Als de tijd niet verder gaat.
Waarom blijft ze verborgen?
Of net altijd te laat.
Ziet ze ons niet zwoegen?
Of verdrietig in ons bed.
Of wil de morgen
er gewoon niet voor zorgen,
dat je er even niet op let?
Waar blijft ze?…
Vrijheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.005 door het venster van mijn ogen
glijdt een zwaluw door de lucht
heerlijk zwevend op haar vleugels
waar de wind naar adem zucht
waar een blauw geverfde hemel
met een zon die warmte straalt
in een wolkenloos beloven
al mijn hoop naar boven haalt
het leven geurt naar vers verlangen
naar het kennen van een zin
naar het stoppen met…
bitte
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.636 mythe
Wat blijft, ouwetje,
flarden broos film-
journaal, waarop
u de paradepas
afdrukt in de
asresten van
boeken en
bundels
Maar kantel eens
uw verchroomde
ogen, en zie dat
'n eindeloze rij
wagons, met de
woordenschat
van spoorloze
schrijvers en
dichters, bij
uw lege
laarzen
stopt
Zonder enig berouw,
blijft zelfs een vers…
zo ik iets ben ...
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.351 zwijgend meegegaan
je waant je mijlenver bij hem vandaan
bij tijd en wijle vind je toch zijn sporen
hij speelt met jou een spel van ‘zwaan-kleef-aan’
men kan de wieg nog aan je tongval horen
de nestgeur is wel vaag, maar niet verloren
zijn wortels zitten diep in elk orgaan
in welke vreemde haven je ook bent
er blijven schimmen uit een ver…
priester schiet duiven in kathedraal
gedicht
3.0 met 23 stemmen
21.286 Heel even staat hij in een bui van veren
een korte sneeuw een kolk van kleine pluimen
weerspiegeld in de vloer een ademloze vrede
terwijl het schot weerkaatst tegen de zuilen.…
Gebloemde Bruid
hartenkreet
4.1 met 30 stemmen
2.620 die altijd zou bestaan
Zij zocht nooit ruzie had altijd begrip
Was geduldig en bewoog sensueel
In voor wilde nachten zo grenzeloos
Altijd bescheiden vroeg nooit teveel
Zij was zo makkelijk altijd flexibel
Gaf de ruimte die een man nodig heeft
Vertrouwde hem in alles wat hij deed
Omdat ze niet met vooroordelen leeft
Zij weet nu dat hij ver…
Raam
gedicht
2.3 met 43 stemmen
11.574 Maar tussen raam en sponning is de kier
te klein en ook te ver, - hoewel het licht
mij niet geheel en al wil buitensluiten.
---------------------------------------
uit: 'Bzzlletin', 148, 1987.…
Jij...
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.623 Jij bent de droom in de nacht
waar ik niet uit ontwaken wil,
en de woorden van dit vers,
waarmee ik mijn gedachten stil.…
Bloot
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
780 Maar voor het zo ver komen zal,
schrijf ik nog heel veel woorden.
Samen vormen ze de zinnen
die bij mij hoorden.
Autobiografisch als al mijn gedichten
is ook deze weer geschreven,
spontaan en zonder plichten,
Uit mijn gedachten op papier gedreven.
Niets is puurder als je bloot te geven,
je hart, je ziel en nog veel meer.…
het verborgene in plooien
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
849 ik zag je bergen kleurig landschap glooien
je rots onzichtbaar in ver perspectief
ik voelde het verborgene in plooien
maar had het zonlicht en je geuren lief
ik zag je water vallen langs de breuken
het zwart van de ravijnen donker diep
golven moesten vaak een uitweg beuken
als jouw rivier haar stroomgebied verliet
je passie moest ik los…
Olla Vogala
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.511 Hoe bloedig ver is nu uw zoete zingen...
Ik ben een letterknecht, een kopiist,
die bij elke haal uw ronde vormen mist.…
Fraktuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.610 Waarde en afstand of gereken in uren
voor mij was de grens onzichtbaar ver weg
mijn limiet was een sloot, een muur of een heg
en de dagen konden wel jaren duren
Soms scheurde een spier of knakte een bot
dan even het fraaie spel gestaakt
zwervend en zwierend is mijn jeugd ontloken
Een schram, een buil, een broek kapot
nog maar juist het…
een nacht zonder zee
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.020 perspectief is een woord
voor jou ongeschreven
jij leeft het geluk
van een ander wel mee
jouw horizon ligt
veel te ver
voor dit leven
het liefst verdrink je
in een nacht zonder zee…
eenmaal per maand
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.962 Op deze dagen loop ik liefst
Kilometers lang ver weg
Langs wegen en over paden
Ik ben gewoon dagenlang kompleet van de leg.…
Podiumparket
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.328 dan
komt de monoloog
naar voren, zet zich
en staren vele ogen
hun monden open
zo klinkt de luister
soms onderbroken
en kucht de stemming
zich vervelend droog
want de podiumparkiet
kwettert zijn verdriet
soms gezwemel
naar de sterren in de hemel
zijn gebeden
uit een ver verleden
worden hier nooit verhoord
enkel verstrooid aanhoord…
Kaap de Goede Hoop
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
895 Maar wel op zoek naar jou,
ver weg van de bittere kou.
De kou die de wereld regeert,
en van de mens die niet leert,
maar die wel een oorlog voert.
De dichter wordt de mond gesnoerd.
Ik rond Kaap de Goede Hoop,
en of ik er iets voor koop?
Ik blijf het antwoord schuldig,
ook al denk ik heel zorgvuldig.…
Achterlaten
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
1.084 Een zwarte wereld,
Met heel erg weinig licht,
De kleuren waren verdwenen,
Weg, ver weg, uit mijn zicht.
Voor de buitenwereld was ik,
Die altijd vrolijke meid,
Maar van binnen was ik,
Dat vrolijke gevoel kwijt.…
Lage druk, hoge druk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.560 dood te raken
in een leven dat geen leven is
een trap waarvan de treden kraken
tranend dalen door het dof gemis
Langs alle klokken en kalenders
glijdt radeloos de tijd in zee
gesloten luiken voor de vensters
de nacht valt en neemt alles mee
Maar ook stormen sterven in een zucht
het holle hoofd ontvlucht de graven
de dorre dood weer een ver…
Verdronken kasteel
netgedicht
4.1 met 39 stemmen
8.561 verlegde tijd zich ondergronds
achter oeverende uiterwaarden
als een wak in lage Maas
-men noemt het verdronken
dit beeld dat eilandde als dak-
het water brak en sleep
keerde de stenen terwijl
algen verweerden, zwart als pek
op deze plek, die ik droomde,
slechts vermoedde, op het schijnpad
de verbeelding van een vesting
zo ver…
het is geen vogelpest
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
680 ik brak weer pluimen
van hun veren af
ze stonden plotsklaps
in hun blote gat en
voelden zich verbijsterd
het is geen vogelpest
maar slechts de rest
die overblijft als
schone schijn al
jaren aangepleisterd
de bolle wangen
vallen in en groeven
tekenen verval
dat was er altijd al
werd even niet geteisterd
pluimen waren niet…
DE DOOD VAN MEI
poëzie
4.6 met 13 stemmen
4.679 Ze duizelde en in die duizeling
Werd ze zo licht, een veer die uit de zwing
Der duive valt: ze daalde en viel niet:
Zo valt een riethalm over in de vliet.…
Arend
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.116 Arend brak zijn veren, schreeuwend, bedrogen.…
stadsjutter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 de oude kar kraakt
in dezelfde voegen als
haar duwer, ze smeekt
om nieuw bloed, een laagje
lak aan antiek, de toekomst
is aan de jeugd, vers hout
de zwoegende man vloekt
op het weerbarstig hout
dat gebarsten wielen blokkeert
en zijn geleende schoenen spuwen
op zijn verweerde blaren
eigen vocht eerst schreeuwt hij
en ploetert verder door…
op de koffie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
732 vriend en vijand zie
hier het oor gekromd
aan een pot vol koffie
vloeibare verzoening om
samen mens te zijn
met vogels gekooid om te zingen
over tapijten vol geschiedenis
twee voor de prijs van één
ware wereld, erg ver weg,
met het raam altijd open
de geur wil je tegemoet
hier ligt het welkom altijd
op de loer voor offers
te slachten…