8947 resultaten.
doodlopend
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.928 Er dansen prille veren op het grind.
Een kever nadert pas gestorven vlees.
Een vage schim is uit het bos gekomen
en vastberaden bij het hek gaan staan.
Het wordt kouder en de wind zwelt aan.
Een luid gekras klinkt uit de hoge bomen.
De zwarte kraaien houden een congres.
Wat moet die vreemde man toch met dat mes?…
Met 't vlossig deksel was de wind aan 't spelen
poëzie
3.1 met 16 stemmen
1.448 Ja, straks begrijp je, zelf in duisternis,
Niet meer, wat onder en wat boven is,
En twijfel je in wiss'lende kontemplatie,
Of soms de Melkweg is een rodelbaan,
En of je in sneeuw'ge nevelvlek ziet staan,
Beneden, ver, een blauwe konstellatie.…
Sporen van verleden
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
3.890 wolken landen neder zonder geluid
regens ruisen over groene velden
terwijl mensen op de hemel schelden
sijpelt treurnis dieper tot op mijn huid
grijze straten blinken water sporen
grauwe hemels bergen blauwe luchten
wagens sneren lang gerekte zuchten
spatten mistig nevel naar verloren
vandaag voel ik huiver bloeden
dwaze beelden van ver…
Kun je me vergeven?
hartenkreet
2.9 met 25 stemmen
3.793 Liggend op mijn rug zacht in het gras
enkel dan kan ik dromen
en zie ik de wolken
in de mooiste vormen voorbij komen
Met de werkelijkheid ver achter me
kan ik uren naar de lucht staren
en laat ik je zonder je daadwerkelijk te zien
net als de wolken door mijn gedachten varen
Liggend op mijn rug
zondig ik mijn gedachten en tijd
enkel denkend…
Schilderswijk
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.336 de ezel wankelt en de tube lekt
maar het palet is kleurrijker geworden
vreemde tinten sluiten traag akkoorden
het vlees van Rubens is geheel bedekt
de Haagse school is overwegend zwart
verdwenen is het bonte dialect
met zware ziektes en de dood doorspekt
het maakt in Zoetermeer een nieuwe start
het licht van Rembrandt is er ver te zoeken…
Onnet
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
713 Wordt dit een zinnig vers? 't Zal mij verbazen.
Het werk aan dit gedicht lijkt onbegonnen.
Het resultaat? Slechts veertien holle frasen.…
WACHT WAT
poëzie
2.0 met 32 stemmen
3.354 Is mij een vodderij gevallen uit de pen,
(Weet, lezer, dat ik al mijn vodden daar voor ken)
Ik sluit ze van mij af en laat ze liggen rotten:
Lang, lang na haar geboort onthaal ik ze de motten,
En val der met de keur van een vers oog op aan.…
Oktober
poëzie
2.7 met 74 stemmen
10.133 Hoe taandet ge al, gij, die aanwezig waart,
Bij wat mij Eén, van ver nog, liet verwerven:
De donkre blik, mij volgend overal,
Maar lichter toch dan 't goud op gouden blaren;
Erinnering aan zachter haren val,
Verdoffend de' inn'ge glans op bruine blaren.…
sermo (woord)
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
2.100 uit de stilte daalt de soevereine
vogel voor de ogen van het kind
dat opgetogen wiegtuig wiegtuig roept
ik lach om haar en staar weer stil
naar op de rug gekruiste schortebanden
stralend wit op het groen van een woelige zee
de zuster leest ons voor met de dictie
van een dorp waar het altijd zondag is
de dag wordt heet haar stem een ver…
Levende woorden
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
3.043 Schets een weg met woorden
Geef je toekomst zin
Neem mee ook je verhaal
En vul je leven in
Met vaste vrolijke lijnen, kleuren
Een frisse blauwe lucht
Een paadje hier nog vers en kaal
Vol met nieuwe geuren
Het brengt je naar je wezen
en waar je wezen wil
Uiteindelijk ben je uitgelezen
En valt beweging stil
Je leven, een illustratie…
En Toch
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.163 Mistig en kil
Ik ben wakker en zo helder
Scherp is nu mijn geest
Gedachten zet ik op een rij
Dat is lang niet zo geweest
Ik kom nu dicht bij mezelf
Voel hoe ver ik ben gegaan
Grenzen verloren in liefde
Mezelf zoveel tekort gedaan
Het is tijd om te beseffen
Dat je mij niets meer kan geven
Wachten heeft geen zin meer
Jij hebt nu je eigen…
Zomer 1952
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
6.876 Zomerdagen op't strand,
Barbecuen, keer op keer,
Ontspannen thuis of in ver land,
Genieten van het warme weer.
Biotex dagen, ijsjes druipend
op T-shirts net schoon aan.
Auto's, in de hitte kruipend,
langzaam naar huis terug gaan.
Al fresco dagen, tot laat toe,
Sloom, werken sommigen door.
Kindjes gapen, oh zo moe!…
Het blijft
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
6.352 seizoenen door
bevallen vrouwen en worden anderen bevrucht
zout de zee zich verder, betrekt boven mij de lucht
en hoort er niemand wat ik hoor
zeker, ik ben de ontdekker van mijn land
maar mijn plek die met een geheim begon
wentelt zich almaar in lucht en in zon
en jaagt hier mijn hart en ziel in brand
om mij heen wuift blozend het graan
vers…
gelukkig getrouwd
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.346 gelukkig ben ik met jou getrouwd
tot nu heb ik het nog nooit berouwd
wij zijn er altijd voor elkaar
vormen zo een ongewoon paar
in goede en in slechte tijden
wisten wij elkaar te ver(b)lei(ij)den
plezier, zorgen, helaas ook verdriet
wat deelden wij samen niet?…
Rembrandt's passie
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
832 in het koninklijke blauw en roodgeel en goud,
toont zich Oktober, stille maand van de herfst,
voorzichtig glurend langs bronsgroene bladeren,
traag en verstild tekent het silhouet van
een ijle vlucht kraanvogels zich af, je hoort
ze hoog en ver roepen, langs het pastelblauw
van deze vroege, ja bijna droeve avondlucht;
mijn vriend, de Noordenwind…
Koffers vol leugens...
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.451 Je koffers staan in de lege hal
klaar om voorgoed weg te gaan
De taxi wacht in de vroege morgen
om je mee te nemen ver hier vandaan
Je huilt en zegt woorden van spijt
en je wilt uitleg geven van deze pijn
Zwijgend omarm ik je nog een laatste keer
Nooit kan ik meer je allerliefste zijn
Je tranen drogen op mijn huid
als ik je kus in dit laatste…
flarden vals gezang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 uitgestoken hand
gegrepen door feedback
van opties in
veranderde omstandigheden
afwijzing verheugt
weerde lang herinnering
maakt verleden
tot weerbarstig heden
deze toekomst zonder kans
in een doorgesleten
oerpatroon
blijven wij dansen
gaan met scheve passen
niet betreden paden langs
wiegend en geurend
een bloemblad
achterna tot ver…
Vlinderdansend lief
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.381 snelheid van 't licht
terwijl een wachtende af- en aanwezigheid werd
gelijk aan waar 't licht mij bracht
en terwijl de afwezigheid zich inlijfde met verlangen
zo wortelde de aanwezigheid zich in dromen
en het licht wentelde zich in lange slierten
lange, zwierende flarden van beelden
van een dans, omhoog, omlaag en heen en weer
nabij, ver…
Claus' zwanenzang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
782 verbitterd keilde de dichter zijn veer
en laatste sonnet in de puilende mand
poëzie bekoorde niet langer het land
verlaten door recensenten van eer
wie durft zich nog wagen aan dicht en spraakleer
aan eerlijke verzen waarin ‘t beeld zich brandt
gekruid met wat humor, subtiel of saillant
in lyrisch extraverte of ingetogen sfeer ?…
Mijn beurt
gedicht
2.0 met 230 stemmen
68.464 De kaas moet vers uit Parma komen;
De pepers rood uit Pomerigio
De mascarpone moet geel-romig zijn
En jij moet zingen bij de wijn.
Ik zal een jonge kwartel eten,
Gestufft met mortadella en Toscaanse weed.
Je bloes hangen we voor het venster
Tegen inkijk en insecten.…
wat je niet hebt …
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.518 ik hou van jou
en ’t toch verzweeg uit angst voor oude wonden
jouw gisteren was te veel geschonden
en jij wou niet vergeten
hoe men in haat het meest begeert
want nimmer heb jij ooit geleerd
te schenken wat je niet bezat
en zo heb jij mij nooit echt liefgehad
toen ik je minde voelde ‘t koud, onaangenaam
jij was daar reeds van mij heel ver…
Dorp in Zuid-Holland
gedicht
2.4 met 19 stemmen
8.276 Kijk zonder handen op de fiets,
en brommend met een buddyseat
de Kreek rond, over Kaai en Heul,
een hels kabaal het halve dorp -
maar iemand die ook vleugels kreeg,
die kwam niet ver. Die drijft er nog.
----------------------------------------------
uit: 'Op de hoogte van Icarus', 1993.…
vogelverschrikker
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
779 er loopt wel eens iemand langs
het weiland en werpt een blik
over gerafelde veren
gestoken in het strohoofd
en ziet misschien twee knopen
ronddraaien in zijn maag van stof
als grassprieten kriebelen
aan tenen omwikkeld met
sokken vol rot nieuwspapier
en wind kleren vies blaast in
de regen denkt hij vaak me
taak hier is flink door…
Computer
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.735 Een kille kast brengt informatie
van ver weg in mijn kamerhoek
wanneer voorzien van installatie
brengt hij me alles wat ik zoek
Paintshop bevordert tot creatie
van nieuwe platen voor mijn boek
bewerken levert inspiratie
als ik naar nieuwe vormen zoek.…
Vaak niet te vatten
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
1.343 de slaap kan ik vaak
wel vermoorden
zo onhanteerbaar als
een kip
bij de slachter
zonder kop vliegt ze op
ploft blind op mijn zojuist
bladvrijgemaakte schedeldak
en gaat daar dan flink irriteren
dat eigenwijze kreng
strooit mijn hoofd vol late veren
ontneemt mij de rust die het dus
voor zichzelf niet zozeer ambieerde
scharrel…
Rotterdam
poëzie
3.0 met 4 stemmen
3.531 En, vreemdeling, zegt gij,
Hoe ver en wint het niet mijn Maze van haar IJ?
---------------------
uit: De Gedichten…
Schoenen van beton
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
921 de berg die ik moet beklimmen
kijkt mij dreigend aan
op schoenen van beton
en met een hoofd vol veren
een luid bonkend hart
dat bijkans bezwijkt
ga ik het toch proberen
ik spreek mijzelf moed in
maar ja, die schoenen
ze wegen me zo zwaar
toch kom ik worstelend boven
en zie daar klip en klaar
mijn woorden als schichten
aan de wolken hangen…
Schoenen van beton
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.318 de berg die ik moet beklimmen
kijkt mij dreigend aan
op schoenen van beton
en met een hoofd vol veren
een luid bonkend hart
dat bijkans bezwijkt
ga ik het toch proberen
ik spreek mijzelf moed in
maar ja, die schoenen
ze wegen me zo zwaar
toch kom ik worstelend boven
en zie daar klip en klaar
mijn woorden als schichten
aan de wolken hangen…
mijn blind getast
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.443 water in het eerste ochtendlicht
niet helder eerder vaal door 't groen
als koude breekt en ik sta daar aan 'd oever
zie niets tast blindelings met mijn hand
't doorschijnend grijs en ik wil jou
beroeren maar vind je niet
ik weet dat jij er bent en ook
heel warm soms misschien en toch
nooit werkelijk grijpbaar want jij bent
altijd zo ver…
waar blijft de morgen
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.145 Tot ver weg van zorgen.
Waar is de map?
De wegwijzer?
Als je vanbinnen verbrandt.
Waar blijft de morgen?
Als de tijd niet verder gaat.
Waarom blijft ze verborgen?
Of net altijd te laat.
Ziet ze ons niet zwoegen?
Of verdrietig in ons bed.
Of wil de morgen
er gewoon niet voor zorgen,
dat je er even niet op let?
Waar blijft ze?…