8651 resultaten.
Bijdegronds donker
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 schor krakend
zwaaiden monumentale
kerkdeuren open
voor in het zwart
geklede mensen met
hun hoge hoed
die in stijf raffinement
het publiek verstrakten
tot het ultiem moment
in bijdegronds
donker murmelden
talloze overleden
stemmen over de pijn
aan hun gemankeerde ziel
beroetten walmende
kaarsen het wit graniet
van de zerken uit…
Het is zó helder
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
415 De soldaten merken het niet meer,
ze zien alleen de vernielde straten
lichamen in lakens gewikkeld, en de zon
hoe helder, hoe hard en plat en wit hij is
Er zijn veel spijkers van de doodskistmakers nodig
om dit licht buiten te sluiten, dat op alles weerkaatst:
de eeltige voeten van de doden, hun benige handen,
hun bleke voorhoofden zo koud…
*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 Witte gele vlinders
Ik zag jullie gaan van het balkon
Duikel duikel ronderom
Langs het waskoord bloemgazon
Richting stroom en klare bron
Vergleden zonder zoemgerucht
Langs de rotsen en bosschages
Langs elektrische tuigages
Glijden glijden laat me toch
Meeliften uit mijn lichaam loch
En duikelend en ronderom
Opgaan in gindse zomerzon…
Een laatste schrijven
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
404 Nu ik de laatste keer aan je schrijf
nu jouw ziel andere wegen gekozen heeft
zal je dan de vrijheid vinden in dit witte zweven?
onze mensentranen begrijpen?
Nu je verweerde hart boven het wassende water verdwijnt
nu het verzonken blauw boven leigrijze golven slaapt
zal je dan het lichtste licht vinden?
de winternacht doorstaan?…
de doden komen altijd terug
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 verfomfaaide hoed
pretoogjes glinsteren
achter de ronde bril
slaapzak onder de arm geklemd
de waterzak in zijn hand
een zweetdoek bungelt
aan de riem van zijn kaki broek
no dead man walking
deze man praat
niet met engelen
van gouverneur
naar Robinson Crusoë
een transformatie van daar en toen
een mens
gegomd in grijs-wit…
Transformatie
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
531 Hecate, Lilith, Baba Jaga
De oude vrouwen strijken neer
De wijsheden van lang geleden
Hond, kat en uil herrijzen weer
Het vuur van feniks blaast nieuw leven
In wat tot as geworden was
De jeugd, de onschuld, afgebroken
In duizend scherven splinterglas
Een nieuwe vorm van zwart wit marmer
Zo hard als staal en diamant
Geen muren…
Solar orchis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
432 orchideeën
Lichtdoorschijnend violet scharlaken
Vonkenspetterende lentefeeën
Nachtvlinders als paasvuur torenbaken
Vuurvliegjes bevrucht door zonnedauw
Lucide colorieten bloedkoralen
Fonkelend lapis lazuli blauw
Flonkerend langs zacht glooiende dalen
Blinkend rood in groene spechtenveren
Vermiljoen in gele zomerdracht
Blaadjes thee in witte…
Gevallen engel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 gemis
of uit beide, zoals ik
En nog steeds
weet ik wat ik heb gemist
als ik er weer eens aan denk
Niet vaak, tenslotte
kreeg ik mijn thuis
En nog steeds
ben ik de reddende engel
die ik van jongs af aan heb
geoefend te zijn
Ik aarzel bij de oude kerstkaart
met mij als engeltje, die keer
dat ik een poes kreeg
Sterren op mijn witte…
Geen bereik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 waar
ik voor de
kou schuilde
in vlagen
vertelden de
desolate
stromen hun
herfstige dromen
uit een wereld
die het kleurtapijt
voor morgen legde
als een sneeuwse bui
haar niet bedekte
kou snerpte langs
mijn ogen die ik
toekneep tot een
deja vu uit een ver
winters ervaren
in het verschiet
van licht klonk
vaag kerst in
rood witte…
Tussen gissen en missen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 onder
onbegaanbare grond
wonden en scherven
uit sponningen gespat
werkelijkheid
vergeefsheid
alles is er
altijd andere tijden
gisteren en vandaag
altijd sterfte
schimmen die zeggen
hoe het komt
het vergeten licht
van voorbije lentes
verdampte drenkplaatsen
alles is weggemaakt
alles is weggedacht
het spectrum breekt
het witte…
Waar ben ik nou
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 gekleed in
lange banen
wit en blauw
zweven zij
de zalen in
en uit met een
warme blik
voor ieder
de hand
een opbeurend
woord en een
verfrissende drank
vleugje liefde en
betrokkenheid
het is geen
verplegen meer
maar samen weer
op weg gaan
door genezen
in actief herstel
en liefst vandaag
we zijn te lang
stil blijven staan…
Tussen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
660 Tussen bermen fluitenkruid
en klok geluid
tussen kale kastanjebomen
die zoals de kerken
naar de hemel grijpen
langs de gracht,
tussen honden en hun bazen,
tussen hardlopers
loop ik zondagsmorgens
naar de film,
verboden vroeger in mijn jonge jaren
De film was Green Borders
over vluchtelingen tussen
Wit-Rusland - Polen heen…
OLIJKE CHERUBIJNTJES
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
979 dat nou gedacht
en toch verbeeld ik me ze te horen
vanuit het hemelse gewelf
licht geschater heel subtiel en fijntjes
het geluid van bazuin en hoorngeschal
en ook dit jaar hebben ze al lang besloten
dat wij weer niet met sneeuwvlokjes
zullen worden overgoten
ja het blijven toch ook altijd bengeltjes
want ook dit jaar bewaren ze een
witte…
Liefdesemoties
netgedicht
3.2 met 24 stemmen
435 ik wist
wat ik miste
toen ik jou
niet meer als
horizon zag en
mijn eerste blik
niet jouw
fotogeniek heerlijk
gezicht met
lachende ogen zag
het was mijn eigen
spiegelbeeld zonder
enig perspectief
in emoties vaag en
onbestendig waar
anders liefde
een warme gloed
trilde kaatste wit
in hard lichtblauw
existentiele kou
waar vage…
Zus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Daar ligt ze, de lakens wit haar lippen rood,
haar vinger kleiner dan mijn vingerkoot.
Ik raak haar aan, kus haar en verbaas me over het bestaan.
Het is een soort van interessant, haar mini nagels op mijn hand.
Zelf ben ik pas zes of vijf, heb weinig zorgen aan mijn lijf.…
Truiens
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
276 Herademend tot helende bloei,
ten volle in de Truiense zon
als roze-witte pareltjes
- een Haspengouwse engelendans -
in het opkomend lentegroen.
Rijpend in zomergeel licht,
de groene appel stroomt vol,
vol van Truiens Haspengouw,
pur sang - hemels – gastvrijheid.
Glimmend in jouw landschap,
- Oh fruitig Sint-Truiden!…
AFVALVERWERKING DIE OPVALT!
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.099 De afvalverwerking
van kunstenaar Maas van Duijnhoven
viel vooral voor mij op door
het prettige confronterende
van het maagdelijk wit op de achtergrond
en de veel kleurrijke objecten op de voorgrond
en dan wat ze voorstellen, niet voor te stellen!
komt dat zien, komt dat zien!…
GRIEZELKUNST HELPT
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
559 Bestrijden zwarte
en witte magie elkaar
bij dit gebeuren?
Onze vriend Ollie,
weer nuchter, krijgt wijze raad
van de oude kol.
Met goed hulpmiddel
gaat hij nieuwe uitdaging
vol moed tegemoet.…
gewogen en geteld
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
502 Verloren woorden in vergane armen
niet verscheurd tussen vorm en vers
noch zwervend tussen het wit en
het zwart van papieren nachten
zijn naam die geen verder verdraagt.
Een woordvogel met oude veren
nam toevlucht tot de lege lucht
reikend naar verdwenen goden
de proef op de som duurt een leven
zijn poëzie gewogen en geteld.…
Wat ik tegenkwam 10
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
291 Een eeuwigheids gevoel
na de meditatie
Tijdens het wandelen
in steeds hetzelfde landschap
veranderend van moment tot moment:
In de vrouw op scootmobiel
met haar hondje aan de lijn,
de zwaan roerloos op haar eieren
de visser op zijn stoeltje
in het witte riet dat daar
zo lang maar staat,
het verstopt zich in groeven
en bemoste schorsen…
Het gewicht van de veer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
304 Maar op de tafel ligt een wit kristal:
een kale zin, ontdaan van elke praal.
Hij wacht niet op de echo van de hal,
maar trekt een spoor naar helder, open denken.
De toga wijkt, de borstkas zakt omlaag,
wanneer het juiste woord de stilte splijt.
Geen goudmerk dat de scheuren nog kan dichten;
slechts wat waar is, draagt de eeuwigheid.…
Spoor vooruit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
129 Maar de voeten staan al weer stil te trappelen,
neus naar het wit
dat nog niemand betrad,
geen kaart, geen les,
alleen kou tegen de wangen.
De tred gaat verder
terwijl de verklaring nog buigt
over wat allang voorbij is —
twee bewegingen, tegengesteld,
in hetzelfde lichaam.
Je kunt het spoor lezen als een boek.…
Morgen, bij dageraad
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
121 Morgen, bij dageraad, als de velden wit worden,
Vertrek ik. Zie je, ik weet dat je op me wacht.
Ik ga door het bos, ik ga door de bergen.
Ik kan niet langer zo ver van je wegblijven.…
De mensen vragen erom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
81 Voor de priesters is het helder
Ze hebben het goddelijke antwoord
gegoten in hexameters en herhaald
tot ze het feilloos konden opzeggen
als vertaling van de wanklanken
uit de mond van hun gevangene
die ze dienen voor het oog
van boeren, burgers en gezanten
aan een voet van het huis
van de goden, de witte berg
van zwakke kalksteen
op…
LEVE DE REPUBLIEK!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 LEVE DE REPUBLIEK!!
Als de Oranjes vallen
En de republiek wordt uitgeroepen
Dan vallen ze niet door Rood
Maar door Groen
Met instemming van Blauw
Want waren het niet de Rooien
Die steeds het Koningshuis redde
Drees met de Greet Hofman Affaire
Den Uijl met de Lockheed Affaire
Kok met de Zorrigetha affaire
Groen bidt wel voor de Koning…
Tegendraadsheid
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
1.856 We wonen in Romeinse en barbaarse steden
waar het paleis van wellust mij verder duwt
naar een punt achter het verleden
maar tegendraadsheid komma’s spuwt
Laat mij hier mijn dromen dromen
tussen het wit van de volle maan
over de bloemen en de bomen bomen
niet doelloos sterven maar verder gaan
Als penseelstreken zijn jouw blikken
over het…
Eiland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.168 De ochtend vindt de boschplaat wit en blank,
Een vroege fietser rijdt de longway
Af, het eiland krijgt een held're klank.
Zo is Terschelling in zijn dwarsdoorsnee.…
nam golvend je souplesse mee
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
868 ik greep lijnen, brak ze
hoekte zo emoties
de achtergrond werd niet
te bont en vloeide uit in wit
ik zag je ogen in gezicht
rondde recht in kleur
overlopend schilder ik humeur
contrasterend in jouw fine fleur
jij bent nu frank en vrij
in de momenten dat lente warmte
geeft, ik boog voor recht door zee
nam golvend je soplesse mee…
Vleugelgegons
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
5.257 Even verder rijst voor mij de witte poort
van een oord vol vleugelgegons, vermengd
met een soort lichtvoetigheid, dat elk woord
onweegbaar met licht en liefde aanlengt
Een lenig land voor dichter en troubadour
waarin alles schijnt te buigen voor klanken
en de kleuren van wapperend pompadoer
voor de geur van wijnlekkende ranken
Ik wil mij…
mijn wakers
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.106 Witte pluimen, lange hals,
Schaterende kwebbel
en hun beet niet mals.
Waken als de besten
raken nooit in nesten,
want ze vallen op tijd aan,
op uw kuit, of iets meer bovenaan.
Kijk altijd in hun ogen,
draai je nooit om,
want ze zijn niet dom.
Uw achterwerk en benen,
dat is hen, een aanval lenen.…