Alle inzendingen over zwarte vrijdag

7546 resultaten.

Sorteren op:

Vroege Voorjaarsavond

gedicht
3.4 met 41 stemmen aantal keer bekeken 18.346
Er was een waas van het aanvanklijk lover Om het afzonderlijke, zwarte hout, En iets als zoelte zweemde de avond over, Maar waar de wind zijn vleugel sloeg was 't koud.…
J.C. Bloem14 januari 2011Lees meer >

Kunst van het weglaten

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 580
Door klanken licht door de ruit, strekt zich een chaos uit, het snijpunt van veelvoud, levend wit en zwart, gevulde caleidoscoop van een wisselende mozaïek met een prozaïsche verwachting.…
pama11 februari 2011Lees meer >

de gevallenen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.065
vanochtend, staande op de koude sloot, zo viel mijn oog op bladeren in’t ijs de herfst lag daar gevangen, eigenwijs in bonte kleuren: geel en donkerrood en bruin, met her en der een vleugje groen elk blad omhuld in dood’lijk zwart, versteend en stil, van leven, dood en mij vervreemd, bevroren, koud gemaakt door ’s winters zoen ze vielen toen…

IK LIG ZO STIL

poëzie
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.221
De sterren bloeien langs haar zilvren baan en blinken met het licht van duizend glanzende ogen, de heemlen om hen, als heerlijk hoge togen van blauw-zwart marmer welvend staan.…

Palmzondag

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.833
Je zult het zien: heel gauw komt nu een zwarte nacht, al zijn er nog de palmen die de straten sieren. Een ezel ben ik, maar dit weet ik zeker: heel gauw gaan wij nu Pasen vieren.…
Adeleyd17 april 2011Lees meer >

Binnenbrand

gedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.945
. -------------------------------------- uit: 'Zwart als kaviaar' (2001)…

Feest in de stad

gedicht
1.5 met 321 stemmen aantal keer bekeken 19.761
en dan ook ineens de hans in het bruiloftorkest het is feest in de stad dat moet godverdomme gedanst het was er een klingen en dreunen van hard pauken hard posaunen daartussen hinkten en steunden de kreupele engelen gezeten vanaf kraakwitte schouders keken er twee op haar hart ze wezen onherstelbaar deze bruid haar huid gebroken zwart…
Ramsey Nasr2 november 2021Lees meer >

Meigeluiden

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.567
daar waar de IJssel stroomt was er een dichterlijk ontmoeten een kunstenaar met zwarte hoed toverde er warme welkomstgroeten de zon belichtte de ramen het uitzicht op de Hanzestad bloemlezingen leken te blozen op elk beschreven blad dichtmaatjes van ver brachten rust zo heel dichtbij muzikanten speelden vol souplesse de mooiste…

Noorderzon ?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
Ik wil niet lijden aan een verwachting, die de geest verwart, vermijd de pijn, schenk je zuurstof uit de beide boezem - kamers van het hart, de ene kamer net gewit, de ander zwart, die de nachtrust tart, om de rouw maar te verbijten.…
pama17 juni 2011Lees meer >

Klankgedicht II

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 888
Adelaar klip en klaar Ommezwaai licht en laai Fantasie Jan Marie Af en aan zwarte zwaan Minnen strelen lustpriëlen Van klatergoud naar lijfsbehoud Passiespelen strijdtonelen Witte winde ooit beminden Ledikant tweestromenland Eerst melodie dan tirannie Van liefgehad naar hazenpad Van ironie naar c'est la vie Hekeldicht tijdsgewricht…
Areth26 juni 2011Lees meer >

DORPSKERKJE

poëzie
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.880
Het kerkje is zo oud, zo oud de zwarte dennen ruisen zacht, de blanke gouden hagenvacht murmelt stil en vertrouwd, naar 't wit-verweerde slanke schip. En hoog, oud en geslagen, zeer, buigt het vermolmde hoofde neer de toren, berstend rib en rib.…
Salomon Bonn21 augustus 2025Lees meer >

Pijn

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
De druk van mijn bestaan gebonden in een traan Het stromen van gevoel langs mijn wang De getergde ziel klinkt door in mijn gezang De harde val kwam nadat ik er heb gestaan De zwarte pagina is gewoonweg om te slaan Woede lost op in het gepeupel en gedrang Wijn voelt zo zoet, maar de nasmaak wrang Elk stukje van mijn bestaan vergaat met…
D.R. Korthof12 augustus 2011Lees meer >

Vrij entree

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 655
wierook en klokgelui voelen het stof op de banken horen van willekeur en leugens dorstlessend in ongewijde ruimte van het doopvont om te voelen en te schreeuwen paardenstal van het leven volgepakt met vrienden banken in gelid schemerhanden en luisterende heiligen plaatsvervangers van het heilig oog komen en blijven gaan met zwaarden lange zwarte…
Hein Pierik25 september 2011Lees meer >

Goed Heilig man...

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.246
Vele knechten vergezellen jou, ze zijn zo zwart als roet, klimmen roekeloos op daken, trotseren onze decemberkou. Menig kinderharten slaan snel, je brengt lievelingsspeelgoed en hopen smaakvolle lekkernij, weet alles van ons,.. wonderwel.…
Vos Andrea29 oktober 2011Lees meer >

BESTEMMING ONBEKEND

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.567
Dromend dat ik bij de snelweg stond reisde ik naar bestemming onbekend Oud verdriet, misschien zonder grond stierf simpel in dit prachtig continent Opzij van mij hield een voertuig halt de bestuurder bood zijn diensten aan Daarna gleden we over ’t zwart asfalt tot aan de grens van ‘t aardse bestaan Vriendelijk informeerde de chauffeur of…

Winternacht op Texel

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.184
Het land ligt naast het harde zwarte pad Onder de maan verloren en verzonken. Het water glanst verleidelijk en glad En 'k loop daarlangs volkomen vrij en dronken. Mismaakte en zotte wilgen zonder blad Wringen geweldig hun gekorven tronken...…

ZWERVEND HONKVAST

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
In de dichte nacht hangen boze wolken over het meer vol rustig wachtend zwart. Geruis, kabbelklank, zacht door elkaar verward, willen reeds het komende uur vertolken. Plots gaat de zware lucht lichtend kolken. Bolbliksems boven het water schreeuwen hard: brandende kraanvogels, roepend van smart.…

koud, zo koud

netgedicht
4.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 867
haast naakt, lijf aan lijf vergrendelt magerte hun nachten betonschaduwen verschrompelen de dag, zoeken een plek om te ontlasten zij fluisteren de honger muren toe, vijf aan vijf hun pols klopt nauwelijks ramen enkel een zwarte mantel van sneeuw en een homp oud brood waarmee zij het ontbrekende kussen delen en waarin ze zichzelf…

Tjukurpa (droomtijd)

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
mij zomaar als witte austraalneger in eigen droomtijd mijn wispelturige haren dansen rond in kleuren over eigenhuidse stammenwet oerkracht is hoorbaar beschilder mijn huid als verloren mens met witkalk en aardse mystiek daar waar geboortegeesten wenken op de heilige Uluru ontwakkering slaat woeste tranen los diep uit mijn zwarte…

Een getergde nacht

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 796
Inderdaad ik ben vannacht getergd en niet zo’n beetje ook Ben daardoor de ganse dag lichtelijk van de kook Je vraagt je af, waar dit dan toch door komt Ik zeg je zachtjes, omdat de nacht als zwart: bestond Een eega die geluiden maakt als moet ie door de barriere Een sirene van de sterke arm, om mensen te bevrijden Een mug die zoemt je wordt…

meestal op donderdag

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 631
Zijn schaduwen laten zich vaak gaan in wisselend zwart. Soms duiken ze diep in de tijd. Dan ga ik op een steen liggen en wacht. Volgens Goethe kan je in en met iemand leven. Maar vaak gaat dat niet samen en baart ieder zijn eigen lijden, zijn eigen bast.…

TRANEN IN DE MORGEN

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 861
mij toch al veel te veel pijn Ik weiger die verdrietige atmosfeer en dat eeuwige, zo vreselijk eenzaam zijn Ik laat de nacht niet nu langer regeren want ’t eenzaam vermoordt mijn geest O mijn hart schreeuwt van het zeer en bij het ochtendgloren huilt hij ‘t meest Ik laat de nacht het leven niet beheren hij bracht mij louter en alleen ’t zwart…

wachten op onweer

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
maar gelukkig, voorlopig blijft het bij wat zwarte wolken en gerommel in de verte wel langzaam dichterbij ga je beter naar binnen, nee blijf buiten waar je ook bent…

Slapend kind

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.170
Wonder, wat wordt de avond zwart! Langzaam, langzaam moet ik stijgen Langs de trappen, zelfs niet hijgen Met dit hoofdje aan mijn hart, Tot waar zacht de sponde mart. Ach, want als hij wakker schrikt Uit dat land van klank en kleuren En hij ziet de nacht hier treuren, Weet ik dat hij uren snikt...…

feest in de stad

gedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 14.405
dan ook ineens de hens in het bruiloftsorkest het is feest in de stad dat moet godverdomme gedanst het was er een klingen en dreunen van hard pauken hard posaunen daartussen hinkten en steunden de kreupele engelen gezeten vanaf kraakwitte schouders keken er twee op haar hart ze wezen onherstelbaar deze bruid haar huid gebroken zwart…

gebed

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
je schrikt als je bedenkt wat je er zal tegen komen: zwarte baarden, witte rokken, dus weer Mekka, en weer Rome. je wilt leut in je verdere doodzijn trijn met wijn of jan met bier al naar geaardheid in het hiernumaals wil je dood zijn met plezier.…
G.B.Scipio18 oktober 2012Lees meer >

Het zien van jou

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 743
Een handje verdwijnt in de zwarte vacht terwijl haar ogen blauw worden. “Ik had ook een hond maar die is dood”. Waarop ze meteen vervolgt: "Mijn mama ook”. Ik zie een blad geluidloos neervallen. Ik geef haar mijn hand. Er moet meer zijn, toch. * Hoe het einde speurt naar vlinders, vinders van uren.…

Mijn wereld vertakt zich

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Lig nog begraven in de oude eeuw, onder witte grond met zwart krijt van hoogmoed, niet moedwillig want op een morgen valt de eerste voorjaarsregen en worden de etsen van de zonden grillig op het telraam van de tijd…
Pama29 december 2012Lees meer >

Als de dag van gister

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 603
gister herleeft in elke dag met telkens de vraag of ik ooit eens “morgen” als zuiver beleven mag iedere keer opnieuw plak ik de verscheurde krant om te zien of oud nieuws eens zal verjaren of het verleden een keer verzandt al was het maar dat zwarte inkt in een grijze tint op zou klaren als ik op mijn kussen de ogen…

Mijnwerkers

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.992
Dan zinken zij in zwarte, kille mijnen, Gebogen in hun jeugd, half-wezenloos, Gedwee hun beurt verbeidend bij de schacht. En bukkend moeten ze in de grond verkwijnen, In muffe damp — daarboven bloeit de roos! — Gevaren duldend in hun somb're nacht.…