7749 resultaten.
HERFST
gedicht
3.7 met 136 stemmen
33.320 In wilde, stormdoorvlaagde regennachten
vertoont de maan een bleek, behuild gezicht
boven de lege straten, smalle schachten
waar in een onverbiddelijk gericht
de zomer langzaam voor het najaar zwicht,
terwijl de huizen op het einde wachten.
Tegen de morgen is de strijd beslecht.…
De illusie van veiligheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
681 mogen bekomen
de illusie van veiligheid
loopt dan vol overmoed
door het straatbeeld
dat door menigeen is gewenst
het gevaar ontkennen
van de harde wereld
die zich als een valse wolf
om ons heen grenst
met water
langs hun mondhoeken
zoeken ze naar de meest kwetsbare prooi
dat zich onder ons bevind
genadeloos maken ze een einde…
MIJN GEDACHTEN
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.495 Mijn eerste mooie rode step
ik mocht tot het eind van de straat
waar ik toch stiekem een stukje verder ging
ach, je weet wel hoe dat gaat.
Een putje om te knikkeren
of hinkelen op de stoep
doof zijn als je niets wilde horen
je ogen dicht als je trapte in de poep.…
DE LAATSTE DINGEN.
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.573 Je beroert de foto's met je handen
en ziet overal dat lieve gezicht
en dan, aan het einde van de dag
sla je het foto-album voorzichtig dicht.
Je weet dat je moet doorgaan
het leven staat niet stil
je moet verder met je eigen leven
en dat was ook haar laatste wil.…
De Blauwe Stad
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.109 Vol van gemoed komen we bij het eind
van de laan: Een immens groot zandgat
waar eens in het hoogveen mijn terrein
lag, naburig Meerland nu een woestijn.
Een rennende hinde verzoet slechts de pijn
die ik voel. Nostalgia houdt mijn hand vast.…
Vlinders lamgeslagen
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
1.826 Kleuren zonder geuren
Warme glimlach verdwenen
IJspegels op mijn wangen
Smelten door het wenen
Jij liet mijn leven stralen
Je was mijn zon en maan
Maar met jouw vertrek
Is de schemer ingegaan
Als een koorddanseres
Balanceer ik nu op de rand
Op zoek naar evenwicht
Tussen gevoel en verstand
Mijn vlinders lamgeslagen
Aan het eind…
Diep van binnen
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.580 laatste woorden zoek
Druppelen mijn zoute tranen
Net over het randje
Van de volgelopen emmer
Ik zou wel willen schreeuwen
Ik zou wel willen huilen
Ik zou wel willen krijsen
Maar ik doe het niet
Diep van binnen
Is het laatste hoofdstuk uit
En toch kan ik het boek
Niet wegzetten in de kast
Ik pak het steeds weer op
Ik zou een ander eind…
De ziel spreekt
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.721 van uw ogen
Open steeds in lach of leed,
Tot mij binnen dit bewogen
Licht van God, dat leven heet:
Als de zon de morgenregen
In de middag achterhaalt,
Tot de wereld allerwegen
Van hun éne luister straalt,
Zal het masker uwer trekken,
Vóor het in de dood verstijft,
Nog mijn eigen glorie dekken,
Die u tot de einde…
Brandende vraag
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
11.965 valse voorwendselen heb ik je gelokt
naar een mooi plekje in de natuur
Ik had er stiekem al over gejokt
je raakte al wat overstuur
Je begrijpt niet goed waar het over gaat
of misschien toch wel
Wel weet je waar onze liefde voor staat
en gaat het je wat te snel
Toch moet je weten dat ik voor jou zal kiezen
voor je zal vechten tot het eind…
Aan de Hollandse wal
poëzie
4.0 met 19 stemmen
5.676 Laat, na zo veeljarig sterven,
Mij dat einde thans verwerven!
Dit, o God, is al mijn hoop
Na zo wreed een levensloop!…
geduld
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
1.002 houdt hem warm met koffie of bouillon
hij staart en staart maar naar de horizon
z’n kleren werden grauw en zijn versleten
naar huis toe gaan, hij wil er niets van weten
verkoos hij deze plek tot eindstation
bewegingloos, verzonken in gedachten
zo eenzaam oogt hij, somber en zo teer
gebogen rug, z’n voeten doen hem zeer
wanneer komt er een einde…
Niks
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
648 Ik heb nog steeds geen enkel woord geschreven
en moet ten einde raad het pogen staken.
Slechts rest de hoop, dat u me kunt vergeven.
Snik.…
Slag der tijd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
702 Gewichtig in het begin,
Eisend in het midden
Bezinnend aan het einde.
Voorgestuwd,
Maar tegen de stroming in,
vragend over een leven leiden.
Spraakmakend, vertekenend,
Door de emulsie,
Wat een troebel beeld schept.
Wees niet ongerust, maar ook niet gerust,
Want tijd is een gegeven,
Beïnvloed door het heel even.…
Je ogen zijn nu hard
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
854 je ogen zijn nu hard je houding fier
je ooit zo zachte lijf is onbenaderbaar
de gevolgen van de ruzie waren onberekenbaar
gelaten wachtte ik op je vertrek van hier
jaren waren wij geschapen voor elkaar
harmonieus de liefde nam geen einde
iedere dag was feest als een gedicht dat rijmde
wij waren echt het mooiste paar
ik regelde voor jou de…
Opgelopen
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.610 een plek vermeden
Stap voor stap zoekende
Ook vaak zat uitgegleden
Ze hebben mij ondersteund
Geklauterd en geklommen
In trein en vliegtuig gezeten
De marathon overwonnen
Ze hebben de weg gewezen
De Tom Tom van mijn voeten
Samen met mijn persoontje
Elke grond weten te groeten
Ze hebben het loodje gelegd
Gewoon versleten opgelopen
Einde…
Happy end
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.394 Gelukkig is het eind van dit sonnet,
want beider angst behoort tot hun verleden.…
ochtendgloren
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
727 hij kraaide en wekte de mens
als eind van het feest.…
ode aan mijzelf
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.440 ik kan mijzelf
aan u niet onthouden
soms schep ik een verduisterd einde
opgaand in niets van al het zijnde
een leegte bekroond met cum laude
maar als ik dan zie hoe u
zonder mij in barre koude moet leven
pak ik het plankje met brie,
smeer mij uit
en door nederige liefde gedreven
speel ik tevens op een valse kinderfluit
ik amuseer…
Bloesem remedie
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.458 geluid
de winter is voorbij, de kou is uit
de kleren, een expressie van het leven
dartele konijnen springen terug in het heden
de mens is liever lui en loom
blauwe hemel en een droom
van warme zonnestralen verhoort gebeden
en in de schaduw van een eik lig ik te wachten
mijn gedachten dwalend in het rijk der woordenstromen
nu komt een eind…
1 mei
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
910 gevel van het huis
uit hergebruikte baksteen opgetrokken
voor de avonden ook op het terras
en het geurig flesje in de badkamer
vlakbij het vijflagig toiletpapier
1 mei en we werken niet
we vieren feest vandaag
dat er morgen zal gezweet
tenzij je wagens bouwt
dan vier je morgen het feest
van heel veel vrije tijd
en stukken maanden op het einde…
Haast en de wind
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
722 hun weg
naar beneden al dachten te vinden,
ze dwarrelen en bij een forse
windvlaag schieten ze er als een pijl
vandoor, alsof ze worden achtervolgd,
maar de enige die vat op hen heeft
is de wind en zo lijkt het, dat zelfs de
blaadjes haast hebben, net als de
mensen in hun bolides haast om
thuis of bij hun klant te komen
en aan het einde…
Een stofje in het universum
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
831 Een stofje in het universum
Een deel van het geheel
Meer mogen we niet zijn
Een onderdeel van veel
De twinkeling van een ster
De wereld van dromen
Totdat z’n vrije val
Daar een einde aan laat komen
De diepte van het zwarte gat
Verdriet van wat we missen
De zuiging van het lot
Dat zonder reden kan beslissen
De straling van de maan…
ter kimme nijgen
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
642 nu mijn krimpende jaren zich doen ontwaren
in een schaduwrijk vooruitzicht
dan wel mijn wegen zich ter kimme nijgen
terwijl ik dubbel waardig op mijn einde ben gericht
ervaar ik de geringheid van mijn schatten
die als het ware mij eerder als bezit zijn toegedicht
waarmee ik mijzelf te vaak deed afmatten
feitelijk tot dwingend overleven afgericht…
chimère
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
593 als een leeg papier wacht aan het eind
de ultieme vrijheid.
als de chimère is gebroken
blijft de vraag onuitgesproken
wie jouw weg met rozen zal plaveien…
een ruimtewezen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
878 er komen zwarte luchten bovendrijven
het schaduwdonker grijpt verlicht de macht
een schel geluid groeit aan tot volle kracht
ik voel mijn lijf door doodsgevoel verstijven
dan landt een vloot van onbestemde schijven
met lampen die als ogen van smaragd
een einde maken aan de prille nacht
m’n pen kan angst en beven niet beschrijven
een wezen…
mijn TROTS !
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
2.082 Er zit een dikke scheur in mijn trots
Ik, stoer en altijd sterk als een rots
Moet nu toch toe gaan geven aan mijn lijf
Mijn benen, heupen en knieën alles is stijf
M'n rug staat zo krom als een banaan
'k Moet om de dertig passen blijven staan
De pijn is echt niet meer te verdragen
Echter er komt een eind aan al dat klagen
Want ‘k heb de knoop…
Opgroeien
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.853 bitter, vaak iets zoets
Een proef moet worden vervuld
Vechtend tegen hordes draken
Die de schat weer zullen bewaken
Trekkend langs beenderen
Van honderden gevallen helden
Die hun fantasie niet konden bedwelmen
Het wellustig openen
Van de magische gouden bloem
Brengend rijkdom, faam en roem
De tocht die ieder ondergaat
Naar het einde…
Vertrouwen
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.852 In 't eind moet liefde zegepralen!
't Is weinig slechts, wat ons de tijd kan roven!
Oprechte min versmaadt zijn kort gebied.
Schoon 't leven hier ook in gemis vervliet',
Zij slaat een moedig oog naar boven!…
gebakken lucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 schedels der onwetenden
ze hakken in hun hersenpan
het laatste restje waarheid
kan zich slechts stil verschuilen
achter een welgeklede leugen
de beste van alle werelden
het antwoord voor de massa
die alleen maar waarom vraagt
en dan verder met het leven gaat
zonder zin, zonder punt
gebrabbel en gestamel
vallen en weer opstaan
aan het einde…
winterse taferelen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
763 als kerstbomen verlicht,
de flats, de lofts
huizen en appartementen
zonder sneeuw of ijs
al is de tijd correct
ligt de stad verlicht
het einde af te wachten
van alweer een zeer vroom jaar
schoorstenen walmen
westerse warmte voorbij
is de tijd van zonnebaden
en jagen op de maagden
gebeurt opnieuw op feestjes
met heet gestookte wijn…