6820 resultaten.
twee minuten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 stil staan
twee minuten
hen herleven
die voor vrijheid
het leven lieten
stil staan
twee minuten
bij de betekenis
hun doen en laten
voor ons zijn nu
stil staan
twee minuten
voorbij de dood
in eeuwigheid
met hen verbonden
stil staan
twee minuten
in hartslag en gebaar
voorbij de dood
hen koesteren
stil staan
twee minuten
in…
- Mijn laatste dans met jou -
hartenkreet
4.2 met 36 stemmen
2.110 Lang geleden was het, want ik herinner mij en houd de kaart.
Mijn oude hand ze beeft, bedwelming voel ik zo onverwacht.
Jij bent er niet meer mijn liefste.. ik draag herinnering in mijn hart.…
HUIS VAN GEDICHTEN
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
2.047 deur van het gedicht staat op een kier
De brievenbus nog bomvol dichterswoorden
gelezen als het moet, op het toilet
maar nu gestopt met denken en verzinnen
geplaatst in vakje "leesverlet"
De kelder vol met hersenkraaksels
verachte woordverschoppelingen
gedachtenspinsels, inspiratie
poëtische verzinnelingen
Zij moeten wachten met herinneringen…
** jij **
hartenkreet
4.3 met 49 stemmen
3.080 Jij hebt een plekje in mijn dromen
‘s nachts breek je zomaar bij me in
Dat zijn de allermooiste momenten
Jij bent dan mijn held en ik je heldin
Je warme beeld in mijn ziel bevroren
Laten herinneringen steeds herleven
Het onbetwiste en diepe verlangen
Van mijn hart waar vlinders zweven
Toen jij kwam vond ik mezelf in jou
Het vuur ontbrandde…
Afscheid
gedicht
3.4 met 24 stemmen
15.247 je drijft van me weg
in de kleur die zo goed aan mij hecht
ik herinner me hem vooral in mijn armen:
nog altijd ben ik van hier
ik hoor nergens anders
als in die boot doordrenkt met blauw
met mijn hart aan de mast
wapperend zwart samen met jou
of jij het zo ziet
weet ik niet
ik zou jouw omhulsel ook graag als
het mijne willen erkennen…
Paradijs
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.019 Zoals de zebra die de adem van de leeuwin hoort
Haar muil treft met een hoeftrap
Kan je een herinnering herkauwen tot de laatste vezel?
Nog graaf ik in zand en stof
naar de beroerde beul,
de rotmof die in mijn oor vloeken blaast.
Wie belooft het paradijs?
Soms waan ik me daar.…
Engel
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.912 En ik verloor het kind in mij,
achtergebleven met herinneringen in de vallei.
Mijn Engel was weg toen ik ontwaakte in het licht,
en alles wat er over is, is dit gedicht.…
Ik ben geen wereldmacht, die loont en straft
poëzie
4.1 met 21 stemmen
1.852 Liefde is als lotos, die de zwerveling
Door 't zoet wegglijden van de^herinnering
Verder, steeds dieper van zijn huis verbant,
Tot eens uit vorm en naam en veelheid 't leed
Dat laat beleven, wat het denken weet,
De onwillige eenling stormt naar 't Vaderland.…
Afscheid
hartenkreet
3.6 met 23 stemmen
3.084 We wisten dit mocht niet zo zijn,
maar herinneringen aan deze mooie tijd
verzachten ook enigszins de pijn.…
suikerzoete plannen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.188 Waarom elke keer weer die pijn door ons hart
Het leven gaat door, da’s de naakte waarheid
Wij ook, al is het dan misschien apart
Het leven is geen onbewoond eiland
Of Mallorca in de Middellandse zee
Herinneringen drijven boven
Gedachten mooi en warm nemen mij mee
Keuzes, wegen, beslissingen, verantwoordelijkheden
Een relatie is vechten voor…
Ik heb altijd geloofd in jou
hartenkreet
4.8 met 53 stemmen
2.691 jouw ogen bedekt
Een schichtige blik werp je voor je neer
Met glinsterende ogen, soms grof gebekt
Breng je het publiek in extase, telkens weer
Schuilend achter een Venetiaans gelaat
Soms schreeuwend van de daken
Geranseld door het leven vol leed, verdriet en smaad
Maar niets en niemand kon jou wat maken
Mijn jeugd is gevoed met jouw herinneringen…
Adem
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.741 Ik nam je hand, je leidde me
Wist me geen raad
In jouw zachte, witte armen
Enkel een kleine, roze brief liet je achter
Haal weer adem
Doe het voor mij
Adem voor mij
Alle bomen hebben hun blad verloren
Krijg met moeite m'n ogen open
Heb de zon al weken niet gezien
Weet niet meer of het dag of nacht is
Herinner me niet waar ik je ontmoet…
Haar laatste woning
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.551 (verhuisbericht van een oude moeder)
ik wil zo graag vertellen
maar wou dat ik het wist
ik krijg het niet meer helder
mijn geest verdwijnt - steeds vaker -
in dikke, grijze mist
de beelden van herinnering
en beelden van het heden
lopen in wirwar door elkaar
ik ben op reis in het verleden
en blijf steeds vaker daar
toch, soms ben…
grauwigheid dwaalt als bewoner
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
810 het vraagt om aandacht
maar ik weet niet wat
struikelend miste ik
het zichtbare deel van niets
zelden komt dat voor
want de zon gaat op
voor niets niet op
mijn ogen branden op het net
gefocusd op wat was
wat is geweest
herinneringen zijn mijn zwarte gat
breed cirkelend in kolking
en dan weg
het licht mijn geest
vergeet…
Brasserie
gedicht
4.5 met 85 stemmen
7.736 Omdat geen terugweg meer bestaat
Loop ik de aangegeven weg
Die leidt naar de herinnering
Van wat ik straks nog was.
-------------------------------------------
Uitgebracht t.g.v. Bloomsday
in Groningen d.d. 16 juni jl.…
Image
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
685 Je knielde en telde de lidtekens
van een lang verleden,je vertelde
over zandkorrels in het zand
ze gleden als herinneringen door
de dunne vingers van je hand.
In waar jij de seizoenen zag vervagen
in visioenen overgeleverd aan willekeur
gescheiden door ras en andere kleur
die last was zwaar te dragen.…
Misschien had ik op mijn moeder geleken
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.110 Ik wil de dochter van een moeder zijn
een kind aan een ouderlijk thuis
als in een heugenis, waar ik morgen
de herinneringen aan nog verder dan gisteren
vergeet
en daarna
zal het vader zijn
die altijd de krant las
moeder de aardappelen schilde
en iedere avond een appel
zo voor het slapen gaan
op de bank, samen
nog even tv keken…
gebroken hart
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.393 Je was voor mij veel meer
dan alleen mijn vrouw
Dat was voor jou niet genoeg
jij bleef mij niet trouw
Kan jou nu nooit
meer vertrouwen
Er is niets meer waarop
we verder kunnen bouwen
De fundering onder
ons huwelijk is weggeslagen
en ook mijn herinneringen
zullen vervagen.…
voor een ieder alle liefs
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.809 lekker genieten zo samen met familie
of goede vrienden
het wordt zo gemakkelijk gezegd
maar veel van ons
zitten alleen
of zijn niet uitgenodigd ergens
of verloren wat zo lief was
of zijn ziek, eenzaam depressief
toch hoop ik dat er een glimlach komt
want heel misschien is er iets moois
wat kan boeien
een muziekje of iets lekkers
een herinnering…
Als je gaat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
882 Alles herinnert me aan jou
De nachten die we samen doorbrachten
Kijkend naar de diep blauwe hemel
Alles herinnert me aan jou
Beloftes die de wind meeneemt
En die niet terugkomen
En door jou, ben ik rustig
Ik heb je mijn liefde verklaard en je mijn waarheid
verteld
Blijft alleen de herinneringen en de pijn
Maar, ik blijf zoeken en zal…
ons huis
netgedicht
2.0 met 11 stemmen
3.972 cadeautjes, post, een rekening,
gedichtjes om in te verdwalen
vrolijke echo’s uit het bad
een rubber eendje tussen hen in
elke tree die een lied bevat
leidt naar bed met jou erin
ontbijten van een dienblad
kruimels van m’n teen tot m’n kin
jongensverhalen die ik herken
meidenliedjes die ik meezing
we dromen van haar en hem
toekomst en herinnering…
In zicht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
865 einde van de horizon
waar de heuvels hoge noten
blazen met euforie en klank
de koren groene velden stuiven
en de regen in een bariton valt
het licht blinkt uit in alle kleuren
door de zuurstofstaven heen
levende larven van de lucht
slurpen de grijze wolken weg
de ruimte deint, golft en ademt
alsof een branding tot leven komt
herinneringen…
Afgezonken
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.385 Op helder kiezelzand rust mijn rug
boven mij het nimmer stilstaand water
wegglijdend naar straks en later
hier vind ik de fossielen terug
de herinneringen van weleer
van stroomopwaarts en het gletsjermeer
Aan het oppervlak spiegelt het beeld
van daagse oevertaferelen
oorlogen en kinderspelen
een schilder die het riet penseelt
in de koele…
Zwarte lelies
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.046 lusteloos
men stuurde bloemen
maar wie wil witte rozen
als er zwarte lelies zijn
toen ging hij op reis
op zoek naar lelies
lelies in het zwart
rook blauwe rozen
groene anjers
oranje orchideeën
maar zelfs rode rozen
klinken toonloos
als er zwarte lelies zijn
terug op beide knieën
maar de afstand
bleek te groot
rest de herinnering…
Doodsbrief
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
2.019 Ik wilde dat het papier
genadeloos in mijn hand
sneed, zodat elke herinnering
minder pijn deed.
Maar, nu, hier
staar ik naar het
papier, te fel
wit, als de wereld
toen jij mij
je doodsbericht gaf.
Waarom, zou ik
openen, lezen wat ik
wist, als ik je bevroren
gezicht al had
gezien?…
Memories en oude kaas
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
627 kwam niet in me op
als ze me niet gekust had
de eerste avond
was het zo wie zo
nooit iets geworden
hoe zal ze er uitzien
na vijfenveertig jaar
“als een oud kaasje”
Eerst was ze boos om dat kaasje
maar zijn woorden
zacht, romig en pittig
brachten weer
die dromerige glimlach
ja ja memories
tour d’amour
wat kleuren we onze herinneringen…
- De trotse stijle witte graven -
netgedicht
4.0 met 54 stemmen
1.011 Trotse stijle graven herinneren staand in een rij,
opgeruimd om plaats te maken voor het nieuwe.
Mijmerend roep ik zachte afscheidssvragen op.
De akkergrond die wij mochten ploegen is leeg,
afgerond is het menslijk zijn op deze wereld.
Verlaten bergen doden de vruchten van de velden.
Aan het eind van de dodengang staan graven.…
soms is het niet te bevatten
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.134 kansen
maar toch zo verdeeld
Met de conceptie zijn
alle kaarten al geschud
je doodvonnis getekend
kansen zijn berekend
maar ook vele onbenut
We banen ons een weg in
het leven waarin we
dromen en idealen hebben nagestreefd
vreugde en verdriet gekend
harten geraakt en liefde beleefd
om aan het eind van ons bestaan
te verdwijnen in herinnering…
DE AFGELEGDE WEG
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
685 Ik keek over mijn schouder
en zag de weg, die ik afgelegd had
met weemoed dacht ik terug
aan die lange tijd, waarin ik leefde
mijn voetstappen wilde ik tellen
de contacten nogmaals in mij opnemen
aanrakingen werden weer herinneringen
het lachen en glimlachen klonk weer
uitgesproken woorden kwamen naar boven
mijmeringen deden warm aan
ook…
In spin de bocht gaat in
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
935 haar broertje
die gezellig meedoet
“ik schaam me dood oma”
Ja ja en ik denk terug aan de tijd
dat die hinkelende mama
mijn dochter me smeekte
om niet op het schoolplein
mee touwtje te gaan springen
verontwaardigd was ze
als “mama” mee sprong
in spin de bocht gaat in
kleine meisjes worden groot
maar oma’s blijven klein
in hun herinneringen…