13856 resultaten.
Een eenvoudig surrogaat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
471 wat in zwart
geschreven staat
de woordstatus heeft gehaald
om op papier te komen
is niet het gewone leven
maar een eenvoudig surrogaat
een betonskelet
de slaapkamer zonder bed
of hoe een bos met gekapte bomen
nog ooit van lente en zomer kan dromen
jij bent mijn lezer en de zinnen stylist
creëert met witregels kleuren in dit gedicht…
voor je sterft
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
889 Voor je sterft
Laat ik je nog even
In woorden herleven
Zoals jij bergen hoog
Opnieuw wou beginnen
De kanker overwinnen
Maar de eindmeet wenkt
Terwijl je ogen breken
En kinderhanden smeken
Laten we elkanders dromen
bevrijden van alle pijn
En over de dood tezamen zijn…
Zuster
gedicht
3.5 met 2 stemmen
10.569 Dan dringt zij ook haar dromen aan mij op
en ik leg mij huiverend naast haar:
een dode, een schamel geraamte,
knikkend en stamelend.
--------------------------------
uit: Eerste gedichten (1966)…
Existentiële vraag
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.047 Dat uit het hijgen van mijn
borst, uit dat moeras, uit van
mijn dromen de benarde damp
de kracht getrokken moet
voor lachen? Leef ik mijn tijd
te snel, waardoor de donkere
materie van de aarde zelf
als zij haar kans krijgt, mij
terneer drukt en haar tol eist?
---------------------------------
uit: 'In die tijd die', 2016.…
OLÉ
snelsonnet
3.3 met 3 stemmen
738 Ik stap mijn bed uit rond een uur of acht
Al ben ik absoluut niet uitgeslapen
Nu loop ik tot vervelens toe te gapen
Dat komt vast door die maffe droom vannacht
Daarin stal Wallmeat Trump eens écht de show:
In onze taal zong hij luid “Mexico”!
© Inge Boulonois…
69 Keer en meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Beha's, kousen en meer verspreid
op het slagveld van liefde,
de gedachte aan jouw kruis
stevig in mijn zinnen gepland,
beelden en geuren
in mijn geest gebrand :
de werkelijkheid
in dromen binnengeleid.…
As woensdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 Al zijn er deze nacht wederom dromen neergestreken,
is even iets in het echt niet door het schemer gebroken
schieten er zinnebeelden door ons heen onafgebroken,
ik mijmer kijk naar buiten, denk zijn 't oude paarse preken.
Wat deed ons wederom ontwaken, liet naar stilte neigen,
zal ook de adventtijd ons doorlopend weer doen zwijgen.…
Kloppend verhaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 We willen zo graag een verhaal dat klopt
Maar hoe zijn we zo in die buik
Bij die moeder en vader gekomen
Hoe staan we soms op
In de war door dromen
Die we niet meer weten
Hoe komt het dat ik zomaar jou
Tegen het lijf liep.
we plakken bleven
Klopt dat verhaal?
Ik weet dat mijn hart klopt…
Zonder muziek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ijlte en kou
met hoge tonen
door mijn ziel
konden snijden
zonder muziek
in de melodie
van rouw is
herhaling als
refrein een
remedie tegen
existentiële pijn
omdat schaduw
als fantoom
nog altijd
zichtbaar is
in het licht
van diep gemis
juist als
loslaten het
kwetsbare toont
van de eenzame
verwerking van een
waargebeurde droom…
Bloeiende boom
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 tot hier en niet verder
zei de pijnboom
tegen het spook
zeer dorstig onder
de stekende zon
en er
kwam een dunne regen
met een sterke wind
en schudde de
spookgewaden af
daar waait ze nu
in de vroege ochtend
een vluchtend beddenlaken
dat om de schoorsteen
blijft hangen
geen winterweb
bedekt de droom
van een…
Gewijde ruimte
netgedicht
4.5 met 124 stemmen
412 weinig wegen
woorden in
beladen stilte
ontdaan van
bombast en
uiterlijk vertoon
alleen in gewijde
ruimte hangt nog
hun mystieke droom
fragmenten
lossen op zonder
oorzakelijk verband
verbondenheid
bestaat alleen in
zielenpijn en spijt
waar zelden
woorden zijn geweest
is de beerput nooit geleegd…
Van fouten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Waarin dromers dromen.
Waarin denkers denken,
als vogels in een kooi.
Als vissen in hun kom.
Dood gaan is weer ongeboren zijn.
Zo kan gisteren morgen worden.
Zo kunnen mensheden iets leren.
Van fouten die geen fouten zijn.…
LAIS CCV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Het wou dat het twee armen had die traag
het in het omarmen konden zo dat
het stil in zich verdwijnen kon gestaag
en niet meer hoefde te beleven dat
liefde het hatelijk maakt en plat
en niets, niets meer heel laat van de dromen.
’t Wou dat het zo in een boek kon komen,
hun wedervaren niet geheel geslecht,
dat het zo als het bij haar kon komen…
Primo Levi (1)
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
613 de kinderkleertjes
aan prikkeldraad in de wind
spelen tikkertje
duistere nachten
wat doet een mens als hij weet
dat hij sterven moet
biddend en wenend
op weg naar de ondergang
slalom naar de hel
goed voor brood en soep
het merkteken op zijn arm
in zijn huid geprikt
hoed je voor dromen
het is de vlijmendste pijn
als je weer ontwaakt…
Ik vertel je wat ik aan je bewonder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
580 En met jou aan mijn zij
leef ik in mijn droom
en weet ik weer hoe liefde zijn moet.…
Geleerd mezelf te zijn
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
554 Zoals in een droom een wonder.
Toen moest ik ontpoppen.
Dat kan niet zonder pijn.
Mijn twijfels weggenomen.
Geleerd om mezelf te zijn.
Een zeldzame vlinder met vele kleuren.
Een diertje met een warm hart.
Zo eindeloos vrij en intens gelukkig
maar toch ook heel apart…
Engel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Het aardse was je ontstegen
die nacht toen rivieren
buiten oevers traden
jij met natte voeten
hartelijk afscheid nam
van ons satijnen lakenspel:
We hadden niets meer
om over te discussiëren
geen meningsverschillen
geen hemel en geen hel
alleen jouw helderblauwe ogen
en die weemoedige oogopslag
die een droom deed vermoeden.…
Adem van de zon
netgedicht
5.0 met 844 stemmen
2.514 ik had
mijn ogen
gesloten
voelde in
passeren
jouw warmte
intrigerend
langs mij
scheren
bewegen dat
vitaliteit aan
het creëren is
in de adem
van de zon
keer jij je om
haar golven
lijken het leven
te bezielen
jij die het de
hand reikt naar
volwassen gelijk
in een land waar
dromen nog niet
durven uit te komen…
Opborrelends
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
606 Wat opborrelt,
door een droom?…
Meer van boven
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
542 ik voelde
je hand vol
zachte dromen
ze volgde de
rand tussen
haar en huid
ze sprak met
alle haren
over het
gezamenlijk
ervaren van de
nieuwe coupe
je vertelde
dat ik lachte
op de schattige
manier van
rust en totale
ontspanning
ogen gesloten
handjes half
open in de
verwachting
van nog meer
van boven…
dit zijn de dagen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
478 dit zijn de dagen van
stofwolken en
woestijnhitte
van zout zeep
vuren en
dodendansen
dagen van
bochten en
ravijnen van
vrijplaatsen van
doekjes voor
het bloeden
dagen van
gesloten harten
en deuren
van branden
droogte en de
onbarmhartige zon
dit zijn de dagen van
korte dromen
van lethargie
bedrieglijke kalmte
inktzwarte…
de leegte raakt aan alles
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
524 het leed smijt
de deur open
onder dekens
dromen
bundeltjes kind in
ruimteloze tijd
tere bloemen
roerloos na
die korte waan
geen woord
gesproken geen
lach geschaterd
aan de muur
afbeeldingen van
Indische goudenregen
en het alfabet
aan de vuurrode
hemel gloeien tranen
de leegte raakt aan alles…
Spatiebalk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Ik droom van dreunende vingers
die zich uitsloven
om ook maar iets van ruimte te creëren
tussen woorden. Tussen zinnen ook.
Spatiebalk.
Ik typ zomer
en hoop stilzwijgend
dat de ruimte tot het volgende seizoen
precies zolang duurt
als tot de volgende zomer.…
Je raakt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
784 Als in een droom
vervaag je stervend
op haar huid.
Te luchtig in hunkering
het moment voorbij...!…
Verliefd
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
665 Ik geef je duizend zoenen
ik droom je in de nacht
mijn wereld stopt met draaien
als jij maar naar me lacht
je omarming geeft me vleugels
je strooit wolken in mijn hoofd
het regent alsmaar woorden
ontvlamd en toch verdoofd
dat ik alsmaar schrijven kan
dat ik dit zo mag ervaren
betoverd door je blik,
je geur, je lijf, je haren…
Raven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
580 Ze wisselen
in verstrikte tijd
snavels en veren uit
Gijzelen elkaars dromen
kruipen over vloeren
met scherven bezaaid
Ze grijpen bloedige letters
brengen zonder iets te begrijpen
met fladderende vleugels
En dichtgeschroeide ogen
achterstevoren verhalen
van zon naar aarde
Een krijsen in de ruimte
van een zwarte
onheilspellende…
Onheil
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
405 De Iron Dome daar kunnen wij van dromen
Wij zitten toch gezellig bij de haard
En noemen ´t liefst geen man laat staan een paard
We zien wel wat er op ons pad gaat komen
Zo sukkelen we totally tevree
In slaap zelfs bij bad news op de TV…
laatste zonnestralen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
523 zij komt uit een oude wereld
iedere straatventer had zijn
eigen zangerige roep
zij schrijft verkruimelde
berichten spreekt met
verbrokkelde stem
in het spel van het licht en
de wind sloft zij door het
straatje van gebroken dromen
waar alles zonder samenhang
verschijnt en verdwijnt met het
verstrijken van de laatste zonnestralen…
Buitenaards
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 Soms zijn prestaties
bovenmenselijk
En lijken ze nooit meer
te evenaren
Bol heeft hiermee roem weten
te vergaren
De pers schreef 'buitenaards' en
bovengrenselijk
Die hele inhaalrace was zonder weerga
"Ik kwam op het moment suprême
op stoom
Ik werd gedragen, vloog als
in een droom
Ging door en wist dat ik
voor goúd en eer ga!…
daglicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
559 om wolken te vangen
komen we handen tekort
voor het doorgronden van de zon
ontbreekt de tijd
de hoek is laag genoeg
voor de vlakheid van een wand
waarom is het donker afwezig
bij eenhuizig nachtzicht
vraag niet naar een droom
die is niet bekend
met dichtheid van kleur en vorm
tussen vuur en stoom; lichtbewolkt…