6335 resultaten.
diffuus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 wij hebben nu hetzelfde licht gemeen
waarin het vergankelijk paard wordt bereden
en zuchten zijn om na te streven ik sluit het raam
en voor zover ik dat in mij heb
ervaar ik medeleven;
ze heeft haar droom met stuifzand gevuld
het is haar vrije keus, de mens eigen,
zo wordt dat door de wijzen geduid
en vertoeft voortaan niet meer in het eeuwige…
nagellak tijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
720 vandaag
dat stil ons weet te inspireren
om samen het verschil te maken
stil nu en machteloos verslagen
met dankbare tranen lachend
vieren wij jouw gevend leven
dat belangeloos en edelmoedig
ons het gulle geven leerde
kleurrijk als de nagels die jij lakte
in winters wit het glazen huis
fonkelt rood roze blauw en paars
jouw ster nu eeuwige…
Wat valt je soms toe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 Tijd voortzeilend over ook het eeuwig ruime sop steeds
golfbewegingen ook in hart en ziel verweven mag geven.
Nu ook februari doodgewoon het weer om gaat slaan,
de natuur natuurlijk even bewust voor bevriezen kiest.
En al stelt de dag het ook goed, zo nu en dan voelbaar
even mistig en kil zonder bodem vertrouw dan op leven.…
De dralers
poëzie
4.3 met 3 stemmen
852 Toen rezen wij in 't lege duister,
En daalden naar de zee omlaag -
En voor de golven en haar luister,
En bij haar eeuwige gefluister
Zweeg in ons mensenhart een vraag -.…
Boom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
696 tot hem die zich voor je opent
Fameus om je jaarringen ben je, reus,
Diep geworteld ben je benijdenswaardig
Voor de wankele, tragische, menselijke
Wezens die dichters soms zijn
Boom, hoge, heilige boom, je verdient onze
Affectie als geen ander en je hebt recht op
Een zoveelste loflied, je reikt naar de hemel
Zoals ook wij tot in eeuwigheid…
Ballade van een hoopvol hart
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
822 Van toen af aan ging ik jou ontdekken
in woorden die je graag herhaalde,
de tonen die je ‘s nachts liet horen,
ketens van klanken die ik vertaalde
naar een stem die mij kan bekoren,
die een dag naar eeuwig rekken.
En als jij morgen voor mij staat,
ben ik de tong verloren
want wat er in mijn hart omgaat,
gaat dieper dan jouw woorden.…
Dezelfde gepassioneerde moedersmaak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Moeders hebben, zei ik al eerder, het eeuwig leven,
bewaken en bewaren jou in hun moederschoot
blijven de as, het wegende in je, zelfs na hun dood.…
Gefluister
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 zo draag ook jij de morgenstond
de dag, maar ook de avond in je ziel
de wegen die wij gaan vallen ooit doodstil
dat is maar voor even, vertelt het leven
jij en ik zijn een enkele spaak
van het aldoor draaiend wiel
en ademen uit de zuchten van haar
wind totdat jij en ik vallen als een blad
op d'aarde waar tussen het zaad
van de eeuwigheid…
Celliste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 (voor Mascha van Nieuwkerk)
Tijdens het pianospel van Alexandre Tharaud
sloot jij jouw goddelijke ogen zo intens, wonderschoon
en diepzinnig, waardoor Edgar Degas spontaan naar
zijn ezel rende om jou vanuit Hogere Perspectieven
voor eeuwig te portretteren
hoe jij met jouw rechterhand over de cellosnaren strijkt,
alsof jouw lichaam er voor…
Liefstinghsbroek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
475 Liefstinghsbroek bestaat al lang
kwetsbaar natuurgebied
geen toegang
op het bordje aangegeven
oerbos met een eeuwig leven
Natura 2000-gebied dat
je alleen van buiten af ziet
vanaf het zandpad, fietspad
dat is me ook wat.…
powervrouw
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
498 geknipt was jij voor het leven
maar het leven knipte jou
als mooiste bloem uit de knop
jou badend in het mooiste licht
van eeuwig blijvende herinnering
dat ons jou steeds weer brengt
al zal de pijn nooit verdwijnen
omdat het hart gebroken blijft
perfect als mens was zij gemaakt
toen het lot zich tegen haar keerde
met in jouw hoofd een…
Koude Zomerdagen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
450 maar De Schepper zendt Zijn zon en zegen
en vlug komen er nieuwe bloemen tot leven
sommige zijn bestand tegen schaduw of zon
groeien langs bermen of boorden het gazon
de roos is sterk, haar bloei is niet te stuiten
klimmend blikt haar schoonheid door de ruiten
ze mag zich de koningin van de zomer noemen
God wist; haar schoonheid zal eeuwig…
Over Leven
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
481 Wanneer morgen momenten van samen als
herinneringen nog even kleven op klein stukje huid hoezeer
ook verlies steeds meer openbaart op de vermoeide armen waar eveneens
ijle luchtlagen verspreiden die mij verzwakken in de schemering van mijn eeuwige winter.…
Laatste Kwartier
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
560 Het is een eeuwig misverstand
Dat de zeeman landen kent
Hij komt er wel maar ziet ze niet
Tenzij 's nachts als men 't niet verbiedt
Want of je op de rede ligt
Der Hoang Ho of Yang Tze Kiang
Drie kwartieren uit de wal
Van Tandjong Priok of Semarang
't Is al eender, 't schip ligt stil
Al is er overdag rumoer
Duizend zeemijl ver van…
VERBODEN LIEFDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 moedig
een reuze bliksem schittert
de verlangde vrouw verschijnt
op de ziedende schuimbergen
hartstochtelijk werpt hij zich
in het woedende gebulder
dobbert wild op en neer
Minja 's armen omvatten
met tere gevoelens drukt ze
hem aan haar borsten
de minnaar beleeft
zijn gelukkigste ogenblik
verlaat genietend dit leven
reist naar de Eeuwigheid…
DE KERST VAN DE OUDE MAN
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
743 Van zalig geluk was d’ oude man ingeslapen
Op kerstnacht was hij de eeuwigheid ingegaan
hemelse en aardse engelen hadden hem bijgestaan...…
De zin van het leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Geen dag en geen nacht
alleen adem van natuur
het eeuwige nu
Hoe ik me steeds weer laat meereizen op de golven
van het leven waar onverwacht en verrassend hoogtij vieren
Menig stroming met een voortgaande beweging waarin jij ook even kan
stilstaan bij iets uit het verleden zo ver weg maar toch zo dichtbij in een zee van nu.…
Nachthemel
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
484 Midden in de nacht
maan weerspiegelt op het meer
schaduwen zinken
Zo vermakelijk, zo bewonderenswaardig
het is om een wolkeloze nachthemel waar te nemen
in het holst van de nacht waar ze geboorte van prille dag aankondigt
Omhelzend worden lange zoete kussen afgedrukt op een klein stukje eeuwigheid.…
klaar over de drempel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
583 joshua en boaz
voor wie jij altijd oma jacky blijven zult
nu kun je overal daar zijn waar jij wilt
terwijl het goud van onze herinnering
ons de hemel in kleuren kammen laat
die steeds de wolken voorbij schuiven
met de ons door jou gegeven verhalen
wij weten dat jij geen dag tekort leefde
dat jij met kalm gemoed de reis begon
naar de eeuwigheid…
3000 dollar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
772 aanzuigende werking van Neptunus
en beeldschone zeemeerminnen dacht hij nog even maar
al gauw stikte hij door het zoute water en luchtgebrek
als laatste zag hij de onderkanten van reddingsschepen
terwijl de ansichtkaart van het straatbeeld in Rome
in zijn binnenzak verwaterd en uitgewist raakte
de mobiel waarmee hij zijn familie zou bellen voor
eeuwig…
DE NAJAARSWIND ZINGT WEER HAAR NAAM
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
728 hij had nog witte bloempjes door haar haren geschikt
en aan zijn hart een eeuwige belofte gedaan…
De najaarswind zingt weer haar naam
door de hoge beuken die nog met rosse blaren staan.
Nu speelde de herfstzon er zelfs heel krachtig door
plots besefte hij : dat hij haar nooit echt verloor!…
Oneindigheid
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
510 Reizen als de zee
golven slaan hun bruisend lied
eeuwig eb en vloed
Op welke wijze golven rollen in de zee
waar ze ook breken op de rotsen en dansen op het
warme zand tegelijk gaan ze op en neer met onweerstaanbare
krachten waarbij hun bulderende stem nog even blijft nazinderen in mijn hart.…
Granum salis
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
563 zelfs aan
het doet hem niets
dat hij bekeken wordt
noch dat hij ligt
De kamer heeft
uitzicht op het meer
a room with a view
maar het uitzicht
ziet zichzelf niet
kleurloos
zonder stem of geur
Buiten onze blik
bestaat de bodem
van het meer
bodemloos
en al even oeverloos
zijn oevers
en zingen bossen
waar de wind ruist
eeuwig…
Als de schemering valt
netgedicht
1.8 met 20 stemmen
441 Dag vervaagt in stilte, avond openbaart
Hemel zwaait met haar lichten in een jubelstemming
Geleidelijk aan sluiten de ogen op het ritme van de eeuwige golven
Mijn oude ziel reist vrij in het oneindige, zonder enige vorm van grenzen of zout.…
De helende kracht van de natuur
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
487 Dat elk seizoen een nieuw meesterwerk
schildert kan ik niet onder stoelen of banken steken: denk
maar aan de bloesems van de lente tot sneeuwzachte stilte van de winter
Een ongekende eeuwige cyclus van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken.…
wat haat verbrijzelt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 bedoeld als plek van licht
wordt ineens extreem zwarter dan zwart
door het kille doen en de koude gedachte
van blinde haat en onverdraagzaamheid
in die turbulente chaos van as en pijn
zoeken mensen naar wat menselijk is
een reikende hand of dragende schouder
een stem die fluistert: “ik ben er; voor jou”
haat is luid, maar liefde duurt eeuwig…
Winterroos
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
735 In haar wordt een wereld geweven; wereld van onuitgesproken liefde, puur en eeuwig waar.…
De tijd die vliegt
netgedicht
2.5 met 22 stemmen
533 Tijd vliegt zonder rust
de klok tikt, maar mijn adem
vindt zijn eigen ritme
Tijd stroomt als een rivier die onvermoeid haar weg zoekt,
snel voortgedreven door de drukte die elke dag in zich draagt,
en terwijl de uren zich aaneenrijgen, blijft het een eeuwig zoeken
naar momenten van rust, die zich telkens weer uit de vingers glijden.…
Golven van stil leven
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
594 De stad leeft, haar polsslag voel ik in mij; een
onuitgesproken pracht die zich uit in de ademhaling van sierlijke lijnen en eeuwige beweging.…
Beaumans
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
729 's graven
naar schatten die the real
Bomans driewerf bezat
meermalen minnende
ad-hoc vriendinnen
die hij nu eens zwaarmoedig
dan weer quasi pestend
beminnelijk als sprook-
principessa's vereert,
dol als hij was op het
tastbaar emotionele
van vrouwelijk schoon,
doch naar verluidt
uiterst klunzig in bed
studentikoos eeuwig…