Alle inzendingen over openen

9376 resultaten.

Sorteren op:

Avond

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
Het kost haar moeite, maar zij staat, door ’t open raam hoort zij een vogel zingen, de dag ging zoals zo vele gingen, kinderen fietsen lachend door de straat. Geen mens kwam even langs voor praat, de dagen slijten met herinneringen aan kinderen die hun eigen pad opgingen, de klok tikt door, het wordt al laat.…

Energie...

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.063
Met je borsten deels ontbloot en je ogen half open, half gesloten wordt hier op aard een dierbaar plekje met zon overgoten.…
martin valk15 augustus 2013Lees meer >

Niet toevallig

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
een waarom Ook een welkom Omarm de betekenis Brengt terug naar de basis In ons huist Het onbewuste juist Latente levenszin Toen het waarom verderging Weten vanuit het hart Is ook wat verwart Niet enkel verklaren Is onbewustheid ontwaren Geen toeval Aanwijzingen bovenal Dicht het toe een waarde Omdat jij het ervoer Ogen gaan open…

Sporen van sprookjes

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
je bent nooit overladen met bloemen en grote cadeaus jij wilt het kleine verwondering over het fijne een wolk die aan de hemel zeilt krijgt een warme lach terwijl je ogen zich verblijden hand in hand zomaar lopen onder bomen open plekken ontdekken sporen van sprookjes op mos het weidse zicht genieten in scheiding met de hei nog…
wil melker3 februari 2014Lees meer >

Jongste dag

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 10.931
Hoor, hoe in den hogen grote koren blij opeens kwelen! Stop met ijle vingers me de oren toe: wie kan er boodschap hebben aan ons, die heimelijk en traag in humus opgaan, zinnen strelend van de diepste stof? Wij zullen opstaan als gesteente, als een zee, een zwerfhond of een wilde ui.…

doodmoe

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.299
ik ben god niet, zei de dood bidden helpt niet en je weg ligt open je hoeft alleen maar door te lopen dus liep ik door slepend in vertraagde pas en merkte later dat de weg vanzelf doodlopend was…

Ware liefde

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 781
Jij kijkt reikhalzend naar me uit begroet me steeds al voor de deur wijd open gaat. Je volgt me altijd op de voet likt zelfs mijn hielen ongevraagd waarbij je alles maar verdraagt wanneer ik maar bij jou wil wezen. Je ligt te ronken op mijn schoot vertrouwend dat ik helpen zal.…

Wat het achterlaat

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
Zij worden minutieus bijeengebracht door de kunstenares in tinten gekleurd licht, dat zich aarzelend door de tuin verstrooit en wordt in al dat is opeens ontstaat. Bij het kijken lijken de vormen onderhevig aan een bewegen als bladeren in de wind kleuren als een damp, die verwarmd een helder vochtig vlak verlaat.…

Icarus

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.222
Samen kijken we naar de lucht, de zee, de vogels golven beuken op ons in voeten worden nat de wind blaast jouw sjaaltje op Het zand zo heet onder ons de zetel uitgeplooid de parasol open gevouwen boven jouw hoofd Ogen vallen dicht armen voelen licht benen gevlekt voeten gezwollen uitkijkend naar elke straal De goden zijn met ons vandaag…

CORNWALL

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
Verbeelde mij een jeugdtrip waarin ik beland was op klimhoogte doch had de kracht niet het te bestijgen heftig trokken de paden doch mijn benen werkten tegen mijn adem ging over in zuchten poriën braken open en lieten hun tranen Cornwall, St, Michaels Mount Tintagel en King Arthur zwaaiden wenkten hoog en laag en ik kroop onder de…

niemand maakt zichzelf alleen

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 633
haast iedere dag kom je even langs je strijkt met je hand over mijn haren en breekt het bijeengebonden beeld van wolken open kom, zeg je, laten we de zon bestormen niets is mooier heel even glijden we in elkaar je bent te vroeg, antwoord ik ik wil nog over de nacht vertellen over voeten die lopen moeten, zoeken naar wat in donkere…

Zeeland

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Start dan uw oordeel, open uw mond, zeg doem mij aan. Het tij is geweken, het hart, de dijk niet te breken.…
mark3 januari 2015Lees meer >

Dynamische lach

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 660
Wonder boven wonder verschijnt een lach zichtbaar zonnestralen schijnen in het openbaar. Verliefd zijn is een wonder verblind zoek ik een woord vlinder fladdert schuchter dat het wonder wordt gehoord. De tunnel rekt mijn koers mijn vizier wordt verlicht evenaar mijn horizon zij kleurt mijn avondlicht.…

Merel

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.004
te gaan twijfelen, tekent met een droge tik van de tijd een ster in het venster de helderst denkbare nacht en een merel in het gras een vogel voor de kat plots zit er een barst in ons geheugenverlies, het huis waarin wij verloren gewoond waren, keert terug in zichzelf als een gedachte in een mens en is nog slechts een voornemen, een open…

Natuur en poëzie in het Prinsenpark

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Wijd open is de poort. Ontsluit je geest, je hart. Wolken onder hoog blauw drijven bij je binnen. Bomen spreken je aan in hun menigvuldige gedaanten. Een zacht ruisen van varens en grassen begeleidt je stappen. Vogelzang weerklinkt vanuit de struiken. Plots geritsel en dan stilte. In het blarentapijt zie je het leger van een ree.…

duister hart

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
in zijn laatste kamer de moeder wacht uur na hartverscheurend uur ze hongert naar haar kind de poorten van de kliniek gaan nooit open voor grote noch kleine wachtenden ze omklemt de brief waarin ze leest leest dat haar kind niet niet meer is…

Sonnet 1

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.647
De waarheid is zacht voordat die zich spant en mij vult, elke keer is er die opening, ik geef mij over. ----------------------------------- uit: 'Electron, Muon, Tau', 2000.…

De wereld van hiernaast

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
in het diepe rood van ondergaande zon buitelen kleine gnomen met veel plezier in de toppen van de bomen kobolden springen op de grond waar het eerste licht van de nieuwe maan traag tevoorschijn komt op de open plek van het donkere bos dansen elven en feeën op het zachte mos hun openingsrituelen oplichtend tussen vage lage struiken…
wil melker13 september 2015Lees meer >

God help ons

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
Ik ken de filosoof die zijn profeet liet afdalen uit de bergen naar beneden en hij riep 'God is dood' Nietzsche, Zarathustra zoiets heeft nu iets grappigs maar het trof me als de bliksem toen ik het las ik was zestien als de waarheid waar je lang over nadacht alles wat ik geloofde was opeens vernietigd omgekomen in de gedachtenstorm…

Levensreizigers 2

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 607
Houd daarom uw ogen en oren open. Raak vooral uw eigen weg niet kwijt.…

Zacht klaaglied

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 664
maar als ze toch weer vriendjes met me willen zijn, zet ik de deur zo’n beetje kierelings open, zij komen tenslotte lekker van pas in donkere gedachten voor lichte gedichten.…
Guy Aarts9 december 2015Lees meer >

Vreemdeling?

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
diepe krassen met zijn stem het scherpst van elke vlucht en trede breng de huivering in mijn lichaam, het zijn de onbekenden op mijn erf, of die kraai die vleugellam schipbreuk leed kleur of niet, verwondt door zijn diepste geloof of scherf, hield met beide vlerken beet, door eigen ziel zijn thuisland meed, toen ik de ijzeren kooi open…
Pama12 december 2015Lees meer >

Levensloopbestendig

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
Het is niet anders; ik moet levensloopbestendig en ik voel me opeens een ongewenste gast aan tafel.…
Goudanus IV21 december 2015Lees meer >

Bevangen (4)

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 566
Bij een brandende open haard draait jouw been sierlijk uit de split van je jurk met de beheersing als een python rondom mijn utopie vannacht.…

vriendschap

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
snaren symbolisch in de spiegel speels in de speeltuin onzichtbare band bindt mensen en culturen verschillend van vorm echt of illusie het gesprek doet de ronde voor identiteit dromen door het licht beste vriend van de mensheid hoe vreemd het ook lijkt twee werelden één veelkleurigheid van de mens gaan in elkaar op feest in open…
Cece Ka27 december 2015Lees meer >

1 januari

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 775
Oude boek net dichtgeslagen nieuwe open, zonder dagen boek nog lang niet uitgelezen vraag me af hoe dat zal wezen. wordt dit jaar ook uitgeschreven? is dit 't laatste in mijn leven? begin ik aan het laatste jaar? is dit het dunste exemplaar? zal ik zwart papier omslaan, zonder iemand verder gaan?…

In het oudste zonlicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
op staat, beperkt de ruimte in tot eigen schaal los van het allesomvattende uitspansel, als de gekromde uitspatting van de aangepaste tijd, het hart, de binten gekraakt in het schuim van de bestemming uit het land van vertrek tot de boodschap op de horizon is aangeland tot het moment van de helderste dagenraad door de smalste opening…
Pama10 januari 2016Lees meer >

Wereld oh wereld

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
school, kleurt lesstof broos nutteloos zo lijkt het want iedereen is geslaagd werkloos geweren klinken honderden keren al lijken kogels mij niet te deren zal ik blijven of 'm smeren gelaten struikelend over hiaten heb ik het allang niet meer in de gaten dat mijn hart niet meer kan praten ontdooien het roer omgooien kooien breek ik open…
LadyLove3 februari 2016Lees meer >

Verdwijnen is bewijs van tijd

gedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.941
Je raakt iets of iemand kwijt, zoekt verwoed in stapels onwaarschijnlijkheid, haalt overhoop, kamt uit, weigert te slapen want in de slaap verschijnt steeds wat verloren werd zonder het aan te kunnen raken, de deur die door verstand is dichtgedaan gaat langzaam open: vermiste wordt te kijk gezet.…

ouderhuis

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 669
oude huis waarin mijn ouders woonden waarin zij mij hun binnenwereld toonden met alles op zijn plaats, zijn eigen lucht het was het huis waar zij hun vrede vonden en wilden blijven tot hun laatste zucht de akkers brachten hen voldoende vrucht en veel meer bloemen dan zij plukken konden ik was er kind aan huis, soms op bezoek er waren open…