9376 resultaten.
Avond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
638 Het kost haar moeite, maar zij staat,
door ’t open raam hoort zij een vogel zingen,
de dag ging zoals zo vele gingen,
kinderen fietsen lachend door de straat.
Geen mens kwam even langs voor praat,
de dagen slijten met herinneringen
aan kinderen die hun eigen pad opgingen,
de klok tikt door, het wordt al laat.…
Energie...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.063 Met je borsten deels ontbloot en
je ogen half open, half gesloten
wordt hier op aard een dierbaar
plekje met zon overgoten.…
Niet toevallig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 een waarom
Ook een welkom
Omarm de betekenis
Brengt terug naar de basis
In ons huist
Het onbewuste juist
Latente levenszin
Toen het waarom verderging
Weten vanuit het hart
Is ook wat verwart
Niet enkel verklaren
Is onbewustheid ontwaren
Geen toeval
Aanwijzingen bovenal
Dicht het toe een waarde
Omdat jij het ervoer
Ogen gaan open…
Sporen van sprookjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
550 je bent nooit overladen
met bloemen en grote cadeaus
jij wilt het kleine
verwondering over het fijne
een wolk die
aan de hemel zeilt
krijgt een warme lach
terwijl je ogen zich verblijden
hand in hand
zomaar lopen onder bomen
open plekken ontdekken
sporen van sprookjes op mos
het weidse zicht genieten
in scheiding met de hei
nog…
Jongste dag
gedicht
3.6 met 5 stemmen
10.931 Hoor, hoe in den hogen grote koren blij opeens kwelen!
Stop met ijle vingers me de oren toe: wie
kan er boodschap hebben aan ons, die heimelijk
en traag in humus opgaan, zinnen strelend
van de diepste stof? Wij zullen opstaan
als gesteente, als een zee, een zwerfhond
of een wilde ui.…
doodmoe
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.299 ik ben god niet, zei de dood
bidden helpt niet en je weg ligt open
je hoeft alleen maar door te lopen
dus liep ik door
slepend in vertraagde pas
en merkte later
dat de weg
vanzelf
doodlopend
was…
Ware liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
781 Jij kijkt reikhalzend
naar me uit
begroet me steeds
al voor de deur
wijd open gaat.
Je volgt me altijd
op de voet
likt zelfs mijn hielen
ongevraagd
waarbij je alles
maar verdraagt
wanneer ik maar
bij jou wil wezen.
Je ligt te ronken
op mijn schoot
vertrouwend
dat ik helpen zal.…
Wat het achterlaat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
571 Zij worden minutieus bijeengebracht
door de kunstenares in tinten
gekleurd licht, dat zich aarzelend
door de tuin verstrooit en wordt
in al dat is opeens ontstaat.
Bij het kijken lijken de vormen
onderhevig aan een bewegen
als bladeren in de wind
kleuren als een damp, die verwarmd
een helder vochtig vlak verlaat.…
Icarus
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.222 Samen kijken we naar de lucht, de zee, de vogels
golven beuken op ons in
voeten worden nat
de wind blaast jouw sjaaltje op
Het zand zo heet onder ons
de zetel uitgeplooid
de parasol open gevouwen boven jouw hoofd
Ogen vallen dicht
armen voelen licht
benen gevlekt
voeten gezwollen uitkijkend naar elke straal
De goden zijn met ons vandaag…
CORNWALL
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
587 Verbeelde mij een jeugdtrip
waarin ik beland was
op klimhoogte
doch had de kracht niet
het te bestijgen
heftig trokken de paden
doch mijn benen werkten tegen
mijn adem ging over in zuchten
poriën braken open
en lieten hun tranen
Cornwall, St, Michaels Mount
Tintagel en King Arthur zwaaiden
wenkten hoog en laag
en ik kroop onder de…
niemand maakt zichzelf alleen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
633 haast iedere dag
kom je even langs
je strijkt met je hand
over mijn haren en breekt het bijeengebonden
beeld van wolken open
kom, zeg je, laten we de zon bestormen
niets is mooier
heel even glijden we in elkaar
je bent te vroeg, antwoord ik
ik wil nog over de nacht vertellen
over voeten die lopen moeten, zoeken naar
wat in donkere…
Zeeland
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 Start
dan uw oordeel, open uw mond, zeg
doem mij aan.
Het tij is geweken,
het hart, de dijk niet te breken.…
Dynamische lach
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
660 Wonder boven wonder
verschijnt een lach zichtbaar
zonnestralen schijnen
in het openbaar.
Verliefd zijn is een wonder
verblind zoek ik een woord
vlinder fladdert schuchter
dat het wonder wordt gehoord.
De tunnel rekt mijn koers
mijn vizier wordt verlicht
evenaar mijn horizon
zij kleurt mijn avondlicht.…
Merel
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.004 te gaan twijfelen, tekent
met een droge tik van de tijd
een ster in het venster de
helderst denkbare nacht
en een merel in het gras
een vogel voor de kat
plots zit er een barst in ons
geheugenverlies, het huis waarin
wij verloren gewoond waren, keert
terug in zichzelf als een gedachte
in een mens en is nog slechts
een voornemen, een open…
Natuur en poëzie in het Prinsenpark
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
563 Wijd open is de poort.
Ontsluit je geest, je hart.
Wolken onder hoog blauw
drijven bij je binnen.
Bomen spreken je aan
in hun menigvuldige gedaanten.
Een zacht ruisen
van varens en grassen
begeleidt je stappen.
Vogelzang weerklinkt
vanuit de struiken.
Plots geritsel
en dan stilte.
In het blarentapijt
zie je het leger van een ree.…
duister hart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
542 in zijn laatste kamer
de moeder wacht uur
na hartverscheurend uur
ze hongert naar haar kind
de poorten van de kliniek gaan
nooit open voor grote
noch kleine wachtenden
ze omklemt de brief
waarin ze leest
leest dat haar kind niet
niet meer is…
Sonnet 1
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.647 De waarheid is zacht
voordat die zich spant en mij vult, elke keer
is er die opening, ik geef mij over.
-----------------------------------
uit: 'Electron, Muon, Tau', 2000.…
De wereld van hiernaast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 in het diepe rood
van ondergaande zon
buitelen kleine gnomen
met veel plezier in de
toppen van de bomen
kobolden springen
op de grond waar
het eerste licht
van de nieuwe maan
traag tevoorschijn komt
op de open plek
van het donkere bos
dansen elven en feeën
op het zachte mos
hun openingsrituelen
oplichtend tussen
vage lage struiken…
God help ons
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 Ik ken de filosoof
die zijn profeet liet afdalen
uit de bergen naar beneden
en hij riep 'God is dood'
Nietzsche, Zarathustra
zoiets heeft nu iets grappigs
maar het trof me als de bliksem
toen ik het las
ik was zestien
als de waarheid
waar je lang over nadacht
alles wat ik geloofde
was opeens vernietigd
omgekomen in de gedachtenstorm…
Levensreizigers 2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Houd daarom uw ogen en oren open.
Raak vooral uw eigen weg niet kwijt.…
Zacht klaaglied
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
664 maar als ze toch weer vriendjes
met me willen zijn, zet ik de deur
zo’n beetje kierelings open,
zij komen tenslotte lekker van pas
in donkere gedachten voor lichte gedichten.…
Vreemdeling?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
632 diepe krassen met zijn stem
het scherpst van elke vlucht en trede
breng de huivering in mijn lichaam,
het zijn de onbekenden op mijn erf,
of die kraai die vleugellam schipbreuk
leed kleur of niet, verwondt door
zijn diepste geloof of scherf,
hield met beide vlerken beet, door
eigen ziel zijn thuisland meed,
toen ik de ijzeren kooi open…
Levensloopbestendig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
582 Het is niet anders; ik moet levensloopbestendig
en ik voel me opeens een ongewenste gast aan tafel.…
Bevangen (4)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Bij een brandende open haard
draait jouw been sierlijk uit de split van je jurk
met de beheersing als een python rondom mijn utopie vannacht.…
vriendschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 snaren
symbolisch in de spiegel
speels in de speeltuin
onzichtbare band
bindt mensen en culturen
verschillend van vorm
echt of illusie
het gesprek doet de ronde
voor identiteit
dromen door het licht
beste vriend van de mensheid
hoe vreemd het ook lijkt
twee werelden één
veelkleurigheid van de mens
gaan in elkaar op
feest in open…
1 januari
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
775 Oude boek net dichtgeslagen
nieuwe open, zonder dagen
boek nog lang niet uitgelezen
vraag me af hoe dat zal wezen.
wordt dit jaar ook uitgeschreven?
is dit 't laatste in mijn leven?
begin ik aan het laatste jaar?
is dit het dunste exemplaar?
zal ik zwart papier omslaan,
zonder iemand verder gaan?…
In het oudste zonlicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
449 op staat,
beperkt de ruimte in tot eigen schaal los
van het allesomvattende uitspansel, als de
gekromde uitspatting van de aangepaste tijd,
het hart, de binten gekraakt in het schuim
van de bestemming uit het land van vertrek
tot de boodschap op de horizon is aangeland
tot het moment van de helderste dagenraad
door de smalste opening…
Wereld oh wereld
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
529 school, kleurt lesstof broos
nutteloos zo lijkt het want
iedereen is geslaagd werkloos
geweren klinken honderden keren
al lijken kogels mij niet te deren
zal ik blijven of 'm smeren
gelaten struikelend over hiaten
heb ik het allang niet meer in de gaten
dat mijn hart niet meer kan praten
ontdooien het roer omgooien
kooien breek ik open…
Verdwijnen is bewijs van tijd
gedicht
4.2 met 5 stemmen
3.941 Je raakt
iets of iemand kwijt, zoekt verwoed
in stapels onwaarschijnlijkheid, haalt
overhoop, kamt uit, weigert te slapen
want in de slaap verschijnt steeds wat verloren werd
zonder het aan te kunnen raken, de deur
die door verstand is dichtgedaan
gaat langzaam open: vermiste wordt te kijk gezet.…
ouderhuis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
669 oude huis waarin mijn ouders woonden
waarin zij mij hun binnenwereld toonden
met alles op zijn plaats, zijn eigen lucht
het was het huis waar zij hun vrede vonden
en wilden blijven tot hun laatste zucht
de akkers brachten hen voldoende vrucht
en veel meer bloemen dan zij plukken konden
ik was er kind aan huis, soms op bezoek
er waren open…