Alle inzendingen over van ver

35704 resultaten.

Sorteren op:

Daarvan chocola te maken?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
niet meer als ik niets over beider achtergrond heb geleerd, maar als ik overstap naar een alternatieve zaligheid door een ander alfabet van andere smaken blijkt het dezelfde kleur als zoetste smaak ingebed wanneer men klopt op de glazen deur van een cultuur of taal, als het kijken door de oude kijkdoos naar het verleden ver…
Pama6 juni 2019Lees meer >

Ondeelbare tijd?

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Berusting zucht uit de geur van vers gedolven aarde, houdt het verstilde hart omhoog, onophoudelijk stroomt bloed door de navelstreng van onze kindertijd, gedragen door een fakkel van verdriet als lopend vuur in een kinderhand ontstak, blijft gloeien in de as, wind en regen, daar zijn schuilplaats vindt, pijnlijk lang verzwegen…
Pama10 juli 2019Lees meer >

Cemetery blues

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 685
De klokken luiden, afscheid wordt genomen Een korte plechtigheid, een vers, een lied De gang naar ‘t kerkhof, nee, die is er niet Ik zie de stoet vertrekken langs de bomen De oude zerken staan hier schots en scheef En ook de houten kruizen, half vergaan Waarop al lang de namen niet meer staan Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef…

Tussentijd voorbij De Poortloze Poort

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
Voorbij de Poortloze Poort gaf ik mijn spullen weg – thuisloos zwierf ik onder de Vissen aan de hemel, hun tijd is een lange tijd op de klok van de aarde De steden waren snel gesticht in het korte uur van de Ram – maar Waterman, jouw eeuwen liggen nog ver in de toekomst na de sterke mannen Jij en ik wachten niet meer we lopen voor, in…
Zywa20 september 2019Lees meer >

Afscheid

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 717
Je zit in elke vezel van mijn lijf En ik weet niet hoe ik je weg moet krijgen Hoe laat men mooie blauwe vlinders zwijgen Waar laat men grote tranenkralen rijgen Tot kettingen een metertje of vijf Mijn dromen stop ik ver onder de grond De tijd is daar elkaar nu los te laten Om te voorkomen dat wij ons gaan haten Dat valt niet recht en…

Gestolen schat

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
De god van luxe macht en weelde ver van het Heilig Woord de afgod die de mensheid eigenmachtig beelden die met de behoeftige niet deelden De god van luxe macht en weelde waaraan de dag van misdaad ontsteeg het verdorven vlees dat de Waarheid haat o, onnatuurlijke lust dat de kinderen schaadt Met Waarheid verhullende vrome handen en gestolen…

klein en daarom bekoorlijk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
Werelds maar toch behoorlijk bepaalt de gemeenschap zijn eigen identiteit, die zich ver verwijdert voelt van de stedelijke realiteit. Met een bakker, een slager, een kroeg en een eerwaarde is het leven er compact in zijn notendop op aarde. Een verbeelding zoals het dorp lachend naar de wereld staart vanaf een foto op een ansichtkaart.…

Bij het nachtelijk vuur van de volle maan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
Een man, een roofdier ver van huis. Bij het nachtelijk uur bij een romantisch vuur voelen wolven zich thuis. Een man alleen, een wolvenman. Een man die de weg van de eenzaamheid kent. Bij het nachtelijk uur, bij streken wild en puur wordt een hart niet voor de ochtend getemd. Bij het nachtelijk uur komen de wolven uit hun holen.…

dagritme

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
nagelaten brood is voelbaar aan een blinde muur bloeden de wijzers die klokloos het paradijs weten vandaag is de dag met cijfers van levensverwachting en dagwaarde niemand doet buiten mededinging mee voor opnieuw het duister valt naast het slapen ligt een zee van ruimte om in de sterren te schrijven avonden zijn voor droomtijd te ver…
Iniduo11 november 2019Lees meer >

Oehoe

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 927
na heen en weer te zijn geslopen Om er een knijpkat bij te halen Blijft zijn tronie in de lichtbundel Geruisloos zwenkend prijken Met de verstarde hondenblikken Loerend op de Oehoe gericht Die plots een stille zweefduik neemt Laag wiekend over het gras In de gaten gelopen Krijgen we de volgende dag Bericht van het wegvallen Van een ver…
#Henk Jonker27 november 2019Lees meer >

Vriendschap sluiten

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
ik sluit vriendschap met mijn veer glanzend room witte crème met een roos als weleer op mokka bruin papier de periode van het zonnige zuiden met de pijn van de zeis die door tarwe maait onder de stekende zon van het zuiden en wat de ene mens de ander onnodig aan kan doen herinner je mij ?…

verre vloedlijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 446
En toch ben ik gebonden aan mijn schip, voel ik, ver achter de horizon, jouw baken branden, roepen en verlang ik ook naar de thuishaven, noeste arbeid voor de volgende reis – ik kan nergens blijven, ik wil nergens blijven, niet in een lichaam, niet buiten dat lichaam...…

De natuur ontspruit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
Katjes zilverglanzend in de zon tegen ’t hemelsblauw en ook madeliefjes komen nu al ras in het verse gras vele zeilende witte wolken volgen dan ook al gauw al zijn ook de hyacinten en narcissen er nog maar pas.…

ZE DOEN WAT ZE DOEN

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 373
de geur van een bloem de vlucht van een vogel de warmte van de zon de mens met z’n eeuwige woordengegoochel een spin die in een boek zijn eigen web ontspon ze doen wat ze doen omdat ze het altijd zo deden zij zijn het die het langst zullen overleven ver voorbij de dagen van heden omdat ze altijd dichtbij wat ze zijn zijn gebleven…
catrinus16 maart 2020Lees meer >

Mijn donzen bed?

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 433
Nachten lag ik stil te luisteren hoorde mijn hart en de klokken niet meer slaan, de dood had mij dus uitverkoren, ik heb mijn goed maar ook de pijn en streken onderweg verloren in een fluweelzwarte kamer, ik wilde dat ik op kon staan uit een veren bed. Maar waarom mijn vrienden storen over risico’s waarop ik met hen had ingezet?…
Pama7 mei 2020Lees meer >

Sunnyboy Blues

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 501
Wit en roze bloesem bomen in de laan Trommel gitaar en tamboerijn Met je klompen op het bluesfestijn Room in tinnen kannen, groene weiden Met Sunny Boy om ons te verblijden Klompen stampen op ruw houten planken De pijpen opgerolt, hoog opgeslagen Luisteren naar muziek om voor te danken Tussen loeiende koeien van het lage land Ver…

Heinrich Heine

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Oei, dichter uit het Pruisisch land, jij schoot je tijd wel ver voorbij: waar boeken worden verbrand, zei jij, steekt men ooit mensen in de brand. Dichter, socialist en ook nog jood! Daar schrok de edel-Pruis wel van en stiekem wilde hij je dood. (We weten waartoe dat leiden kan.) Je hield van spot, satire, grap.…

Echo uit onszelf?

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 375
waaien met de kop in toekomstige tegenwind het uit te schreeuwen in stil geluid in het achterland migratie tussen eb en vloed onderhuids wat we niet zien, niet alles strandt wat we vinden hebben aanrollende golven een eigen naam, benoemde entiteit als ziel van de oceaan, vloeibare empathie stroomt uit het lichaam, dichterbij dan weer ver…
Pama17 juni 2020Lees meer >

Wat kan ik doen?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 453
Paniek in mijn eigen huid in stukken te vallen Uit alle macht proberen mezelf vast te houden Naar wapens zoeken en van listen dromen Wakker worden zonder Het probleem de deur uit lopen, ergens in het gras moeten rusten, bloed zien wellen uit een schaafwond Verbijsterd ernaar kijken Mijn waardeloze lichaam vol vers bloed, vol kracht…
Zywa2 augustus 2020Lees meer >

Wederkerigheid?

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 508
Wat gisteren in levend groen volmaakt was, onder de zoden vers en onvolmaakt, werd de weerstand gebroken, de ochtendkleur een knieval maakt voor de blanco onaangeraakte dag.…
Pama4 augustus 2020Lees meer >

schaapskooi Ter Haar

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
Als schaapskooi uniek het dak karakteristiek balken volgekerfd met letters, initialen jaartallen tot 1770 terug en ook nog vlug een dubbele davidster het is veel en ver wat het hout vertelt ik sta versteld. Die bouwhistoricus heeft wel gelijk zijn rapport bewijst deze schaapskooi moet op de monumentenlijst.…
Sjoerd Visser16 augustus 2020Lees meer >

Jij en ik?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Jij en ik zijn als een puzzelstuk, elk deeltje een eigen vorm en structuur en kleur in een gezamenlijke deelbaarheid, ontstaat een onschendbaar geheel, som van talenten in meerwaarde in al denkbare modellen en posities van wat we zijn of denken te worden, al staan we daar nog ver vanaf verhult door een vernis van energie…
Pama30 augustus 2020Lees meer >

Gezicht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 536
Het gezicht vermag meer, met zintuigen die alles mogen en soms te ver gaan, over de grens misschien. Het zijn instrumenten waarvan ik mij bedien voor een helder beeld, meestal vrolijk, maar ook bewogen. Dan verstart de blik en moeten tranen drogen. Prijs die ik betaal voor de gevoelens die ik dien.…
Cees Sleven11 oktober 2020Lees meer >

Hoogmoed komt voor de val

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
daar heeft hij gewoond dat is zijn huis de houten deur met de gouden deurknop en de gekrulde handgreep het marmeren hart noch rede noch geweten hard gevoelloos steen het plateau boven de open haard met de gevulde vaas en foto herinnering aan wat is geweest op het aardse feest vol met toeters en bellen ver weg van de schat op…

ZENDING

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
God geeft vanuit Zijn hoge Hemelrijk dikwijls boodschappen aan stervelingen, welke zij door mogen laten dringen tot mensen, zeer ver of binnen klein bereik. Die gezegenden voelen zich wellicht rijk aan krachtvuur voor hun ondernemingen, worden vaak geslagen door beproevingen bij doen en spreken, vallen in kwellend slijk.…
Han Messie29 december 2020Lees meer >

Dagdromen

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 527
Ik heb daar zitten dagdromen tot ver in deze nacht. Je liep daar in gedachten weer compleet recht ik wilde wel op dit stuk strand voortaan wonen. Het zal nog wel een tijd duren eer ik dit gevecht van loslaten kan verwerken in ons eigen onderkomen.…

Hond te zijn

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
Ik kom van heel ver, maar ben van hier, waar teven lopen. Ik ben een reu. Dat de toekomst hier niet is, weet ik zonder dat ik denk. Dat hier losse teefjes lopen, ruik ik met mijn hele lijf. Ik wil hier blijven. Ik zie een blauwe hemel nu. Geluiden hoor ik van veraf. De toekomst is een horizon. Is de zee die ik nu kan zien.…

Schuilhut van de tempelzee

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 438
Kom laten we van liefde genieten in de schuilhut van de tempelzee waar kabouters het gereedschap dragen de duinen gevoelig voor zoveel zand ver weg van alle vaccinaties enge ziekten en menselijk leed om ons te louteren in naaktheid wulps en welig als de liefde dat wilt we hebben er niet voor gekozen ons als wollige schapen te gedragen…
Alex Huppelrat23 september 2021Lees meer >

Faas Wilkes

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Draai om, schat in, vertraag, leid af, versnel, een tik met links, dan door met rechts, een schaar, de trucs van ’s werelds beste dribbelaar, pionnetje voorbij: een vers duel De slingerslangenkoning in persona, vandaag wordt Wilkes eenendertig jaar, geen snipperdag: de bal die ligt al klaar, Valencia speelt tegen Barcelona Faas heeft zich…

In terloopsheid

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 459
ik zag je in terloopsheid opvlammen door een zonnestraal waarin jij een helderheid aannam die de werkelijkheid extreem overtroefde ik heb wel vaker van die deja vu’s gehad maar deze keer was het duidelijk veel meer en intenser omdat ik vlagen van verse verf rook uit frisse kleuren ik ben je achterna gegaan heb in vele lichtstralen…
wil melker13 december 2021Lees meer >