35704 resultaten.
Daarvan chocola te maken?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 niet meer
als ik niets over beider
achtergrond heb geleerd,
maar als ik overstap
naar een alternatieve
zaligheid door een ander
alfabet van andere smaken
blijkt het dezelfde kleur
als zoetste smaak ingebed
wanneer men klopt
op de glazen deur van
een cultuur of taal,
als het kijken door de
oude kijkdoos naar
het verleden ver…
Ondeelbare tijd?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 Berusting zucht
uit de geur van
vers gedolven aarde,
houdt het verstilde hart
omhoog, onophoudelijk
stroomt bloed door
de navelstreng
van onze kindertijd,
gedragen door een
fakkel van verdriet
als lopend vuur in
een kinderhand ontstak,
blijft gloeien in de as,
wind en regen, daar
zijn schuilplaats vindt,
pijnlijk lang verzwegen…
Cemetery blues
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
685 De klokken luiden, afscheid wordt genomen
Een korte plechtigheid, een vers, een lied
De gang naar ‘t kerkhof, nee, die is er niet
Ik zie de stoet vertrekken langs de bomen
De oude zerken staan hier schots en scheef
En ook de houten kruizen, half vergaan
Waarop al lang de namen niet meer staan
Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef…
Tussentijd voorbij De Poortloze Poort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Voorbij de Poortloze Poort
gaf ik mijn spullen weg –
thuisloos zwierf ik onder de Vissen
aan de hemel, hun tijd is een lange
tijd op de klok van de aarde
De steden waren snel gesticht
in het korte uur van de Ram –
maar Waterman, jouw eeuwen
liggen nog ver in de toekomst
na de sterke mannen
Jij en ik wachten niet meer
we lopen voor, in…
Afscheid
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
717 Je zit in elke vezel van mijn lijf
En ik weet niet hoe ik je weg moet krijgen
Hoe laat men mooie blauwe vlinders zwijgen
Waar laat men grote tranenkralen rijgen
Tot kettingen een metertje of vijf
Mijn dromen stop ik ver onder de grond
De tijd is daar elkaar nu los te laten
Om te voorkomen dat wij ons gaan haten
Dat valt niet recht en…
Gestolen schat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 De god van luxe macht en weelde
ver van het Heilig Woord de afgod die
de mensheid eigenmachtig beelden
die met de behoeftige niet deelden
De god van luxe macht en weelde
waaraan de dag van misdaad ontsteeg
het verdorven vlees dat de Waarheid haat
o, onnatuurlijke lust dat de kinderen schaadt
Met Waarheid verhullende vrome handen
en gestolen…
klein en daarom bekoorlijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
586 Werelds
maar toch behoorlijk bepaalt de gemeenschap
zijn eigen identiteit, die zich ver verwijdert
voelt van de stedelijke realiteit.
Met een bakker, een slager, een kroeg
en een eerwaarde is het leven er compact
in zijn notendop op aarde. Een verbeelding
zoals het dorp lachend naar de wereld staart
vanaf een foto op een ansichtkaart.…
Bij het nachtelijk vuur van de volle maan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Een man, een roofdier ver van huis.
Bij het nachtelijk uur bij een romantisch vuur
voelen wolven zich thuis.
Een man alleen, een wolvenman.
Een man die de weg van de eenzaamheid kent.
Bij het nachtelijk uur, bij streken wild en puur
wordt een hart niet voor de ochtend getemd.
Bij het nachtelijk uur
komen de wolven uit hun holen.…
dagritme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 nagelaten brood is voelbaar
aan een blinde muur bloeden de wijzers
die klokloos het paradijs weten
vandaag is de dag met cijfers
van levensverwachting en dagwaarde
niemand doet buiten mededinging mee
voor opnieuw het duister valt
naast het slapen ligt een zee van ruimte
om in de sterren te schrijven
avonden zijn voor droomtijd te ver…
Oehoe
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
927 na heen en weer te zijn geslopen
Om er een knijpkat bij te halen
Blijft zijn tronie in de lichtbundel
Geruisloos zwenkend prijken
Met de verstarde hondenblikken
Loerend op de Oehoe gericht
Die plots een stille zweefduik neemt
Laag wiekend over het gras
In de gaten gelopen
Krijgen we de volgende dag
Bericht van het wegvallen
Van een ver…
Vriendschap sluiten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 ik sluit vriendschap
met mijn
veer glanzend room witte
crème met een roos als weleer op
mokka bruin papier
de periode van
het zonnige zuiden met
de pijn van de zeis
die door tarwe maait
onder de stekende zon
van het zuiden
en wat de ene mens
de ander onnodig
aan kan doen
herinner je mij ?…
verre vloedlijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 En toch ben ik gebonden aan mijn schip,
voel ik, ver achter de horizon,
jouw baken branden, roepen
en verlang ik ook naar de thuishaven,
noeste arbeid voor de volgende reis –
ik kan nergens blijven, ik
wil nergens blijven,
niet in een lichaam, niet buiten
dat lichaam...…
De natuur ontspruit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 Katjes zilverglanzend in de zon tegen ’t hemelsblauw
en ook madeliefjes komen nu al ras in het verse gras
vele zeilende witte wolken volgen dan ook al gauw
al zijn ook de hyacinten en narcissen er nog maar pas.…
ZE DOEN WAT ZE DOEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
373 de geur van een bloem
de vlucht van een vogel
de warmte van de zon
de mens met z’n eeuwige
woordengegoochel
een spin die in een boek
zijn eigen web ontspon
ze doen wat ze doen
omdat ze het altijd zo deden
zij zijn het die het langst
zullen overleven
ver voorbij de dagen van heden
omdat ze altijd dichtbij
wat ze zijn zijn gebleven…
Mijn donzen bed?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
433 Nachten lag ik stil te luisteren
hoorde mijn hart en de
klokken niet meer slaan, de
dood had mij dus uitverkoren,
ik heb mijn goed maar ook de pijn
en streken onderweg verloren
in een fluweelzwarte kamer, ik wilde
dat ik op kon staan uit een veren bed.
Maar waarom mijn vrienden storen over
risico’s waarop ik met hen had ingezet?…
Sunnyboy Blues
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
501 Wit en roze bloesem bomen in de laan
Trommel gitaar en tamboerijn
Met je klompen op het bluesfestijn
Room in tinnen kannen, groene weiden
Met Sunny Boy om ons te verblijden
Klompen stampen op ruw houten planken
De pijpen opgerolt, hoog opgeslagen
Luisteren naar muziek om voor te danken
Tussen loeiende koeien van het lage land
Ver…
Heinrich Heine
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 Oei, dichter uit het Pruisisch land,
jij schoot je tijd wel ver voorbij:
waar boeken worden verbrand, zei jij,
steekt men ooit mensen in de brand.
Dichter, socialist en ook nog jood!
Daar schrok de edel-Pruis wel van
en stiekem wilde hij je dood.
(We weten waartoe dat leiden kan.)
Je hield van spot, satire, grap.…
Echo uit onszelf?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
375 waaien met de kop
in toekomstige tegenwind
het uit te schreeuwen in
stil geluid in het achterland
migratie tussen eb en vloed
onderhuids wat we niet zien,
niet alles strandt wat we vinden
hebben aanrollende golven een
eigen naam, benoemde entiteit
als ziel van de oceaan, vloeibare
empathie stroomt uit het lichaam,
dichterbij dan weer ver…
Wat kan ik doen?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Paniek
in mijn eigen huid
in stukken te vallen
Uit alle macht proberen
mezelf vast te houden
Naar wapens zoeken
en van listen dromen
Wakker worden zonder
Het probleem de deur uit
lopen, ergens in het gras
moeten rusten, bloed zien
wellen uit een schaafwond
Verbijsterd ernaar kijken
Mijn waardeloze lichaam
vol vers bloed, vol kracht…
Wederkerigheid?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
508 Wat gisteren in levend groen volmaakt was,
onder de zoden vers en onvolmaakt, werd de
weerstand gebroken, de ochtendkleur een
knieval maakt voor de blanco onaangeraakte dag.…
schaapskooi Ter Haar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Als schaapskooi uniek
het dak karakteristiek
balken volgekerfd
met letters, initialen
jaartallen tot 1770 terug
en ook nog vlug
een dubbele davidster
het is veel en ver
wat het hout vertelt
ik sta versteld.
Die bouwhistoricus
heeft wel gelijk
zijn rapport bewijst
deze schaapskooi
moet op de
monumentenlijst.…
Jij en ik?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
504 Jij en ik zijn als
een puzzelstuk,
elk deeltje een
eigen vorm en
structuur en kleur
in een gezamenlijke
deelbaarheid,
ontstaat een
onschendbaar
geheel, som
van talenten
in meerwaarde
in al denkbare
modellen en
posities van
wat we zijn
of denken te
worden, al
staan we daar
nog ver vanaf
verhult door
een vernis
van energie…
Gezicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Het gezicht vermag meer, met zintuigen die alles mogen
en soms te ver gaan, over de grens misschien.
Het zijn instrumenten waarvan ik mij bedien
voor een helder beeld, meestal vrolijk, maar ook bewogen.
Dan verstart de blik en moeten tranen drogen.
Prijs die ik betaal voor de gevoelens die ik dien.…
Hoogmoed komt voor de val
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
480 daar heeft hij gewoond dat is zijn huis
de houten deur met de gouden deurknop
en de gekrulde handgreep
het marmeren hart
noch rede noch geweten
hard gevoelloos steen het
plateau boven de open haard
met de gevulde vaas en foto
herinnering aan wat is geweest op het aardse
feest vol met toeters en bellen
ver weg van de schat op…
ZENDING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 God geeft vanuit Zijn hoge Hemelrijk
dikwijls boodschappen aan stervelingen,
welke zij door mogen laten dringen
tot mensen, zeer ver of binnen klein bereik.
Die gezegenden voelen zich wellicht rijk
aan krachtvuur voor hun ondernemingen,
worden vaak geslagen door beproevingen
bij doen en spreken, vallen in kwellend slijk.…
Dagdromen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
527 Ik heb daar zitten dagdromen tot ver in deze nacht.
Je liep daar in gedachten weer compleet recht
ik wilde wel op dit stuk strand voortaan wonen.
Het zal nog wel een tijd duren eer ik dit gevecht
van loslaten kan verwerken in ons eigen onderkomen.…
Hond te zijn
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
591 Ik kom van heel ver,
maar ben van hier,
waar teven lopen.
Ik ben een reu.
Dat de toekomst hier niet is,
weet ik zonder dat ik denk.
Dat hier losse teefjes lopen,
ruik ik met mijn hele lijf.
Ik wil hier blijven.
Ik zie een blauwe hemel nu.
Geluiden hoor ik van veraf.
De toekomst is een horizon.
Is de zee die ik nu kan zien.…
Schuilhut van de tempelzee
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
438 Kom laten we van liefde genieten
in de schuilhut van de tempelzee
waar kabouters het gereedschap dragen
de duinen gevoelig voor zoveel zand
ver weg van alle vaccinaties
enge ziekten en menselijk leed
om ons te louteren in naaktheid
wulps en welig als de liefde dat wilt
we hebben er niet voor gekozen
ons als wollige schapen te gedragen…
Faas Wilkes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 Draai om, schat in, vertraag, leid af, versnel,
een tik met links, dan door met rechts, een schaar,
de trucs van ’s werelds beste dribbelaar,
pionnetje voorbij: een vers duel
De slingerslangenkoning in persona,
vandaag wordt Wilkes eenendertig jaar,
geen snipperdag: de bal die ligt al klaar,
Valencia speelt tegen Barcelona
Faas heeft zich…
In terloopsheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 ik zag je in
terloopsheid
opvlammen
door een
zonnestraal
waarin jij een
helderheid
aannam die de
werkelijkheid
extreem overtroefde
ik heb wel
vaker van die
deja vu’s gehad
maar deze keer
was het duidelijk
veel meer en
intenser omdat
ik vlagen van
verse verf rook
uit frisse kleuren
ik ben je
achterna gegaan
heb in vele lichtstralen…