141 resultaten.
Mandala
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.276 een kleurrijke wereld
met prachtige mensen
door klanken van liefde
onvoorwaard`lijk trouw
geen honger naar armoe
verwerpelijk strijden
door samenzang wordt
`t ideaalbeeld te wáuw
ik teken als hartje
de mooiste in`t midden
zodra het werk af is
schenk ik het jou…
Uit de kast
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.176 De gedachte dat je op vrouwen valt maakt je bang
De gedachte geeft je een raar gevoel
Een gevoel van angst
Je weet dat je zo bent maar durft het niet te zien
Je weet dat het niet normaal is
De angst om niet geaccepteerd te worden
Het verdringen
Het ontkennen
Het maakt je kapot
Accepteren zoals je bent homoseksueel
De gevoelens worden sterker…
POOLVOS
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
719 Als ik aan je denk
bij ochtend of bij avond
jij bent altijd ver…
Hoe het leven tegemoet te treden nu je ouder wordt
gedicht
3.6 met 19 stemmen
7.615 Niet boos worden, schreeuwen,
hard weghollen nu, en niet
als een gek om je heen slaan.
Wie zegt dat er iets moet duren?
In de herfst vang je minder licht
dan 's zomers, en 's winters nog minder.
Waarom tekeer gaan?
Nee, met bescheiden animo en,
is die niet meer beschikbaar,
versleten bewegingen.
Besta ik straks niet meer,
kan ik alsnog…
Eénhandige jongleur
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
1.424 De populaire jongleur
verloor een hand
maar bleef dromen
dat zijn blote voeten
zijn handen
konden vervangen
Nu oefent hij
lange dagen
zijn tenen
in lenigheid
in handstand
op één hand
ondertussen
leurend
met zijn
nieuwe
act
Binnenkort de première
op het pleintje
in z’n straat
want in het theater
hoeven ze hem
niet meer…
Beter zo
gedicht
3.7 met 48 stemmen
28.086 Mooi woon je hier pap in dat bos
Toe laat mijn hand eens los
Dat staat zo kinderachtig
Ik was de sterkste van de klas
Toen Sidney er niet was
Die Surinamer van 1.80
Opa heeft mij een fiets beloofd
Wat heeft die man daar een raar hoofd
Heeft die zijn kinderen ook geslagen
Weet je pap een nieuwe fiets
Voor mijn verjaardag vind ik niets
Ik…
Vriendelijke gewoonte
gedicht
3.1 met 40 stemmen
32.791 De vriendelijke gewoonte van het leven
beveel ik u en ieder hartelijk aan.
Tegen de dood moet worden opgestaan,
want in de dood is alles om het even.
De vriendelijke gewoonte van het werken
is ook niet iets om uit de weg te gaan.
Het mooiste is het werken zonder baan,
om vrij te zijn binnen je eigen perken.
De vriendelijke gewoonte van de…
laat ik je nooit meer
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
910 waar naakte waarheid zich aan mij vertoont
kus ik jouw onschuld weer
in gretige kinderogen
kleed ik je koude lijfje
met omarming
streel ik je schoonheid
met mijn blik
bewonder hartstocht
en verlangen
laat ik je nooit meer gaan.…
Ja
gedicht
2.5 met 70 stemmen
17.737 Niets te maken met wie ik tien jaar
geleden was, ik heb me nu. 'Toen, toen',
sinds die tijd ben ik mijzelf zoveel een ander
dat ik misschien leef voor Judith. Ja.
Een dichter die gekkenhuizen kent, de bajes,
handboeien, isoleer; ik lijk wel een verdoemde
dichter. Had een vak geleerd. 'Had, had',
sinds die tijd is mijzelf zoveel een ander…
Droomvlinder
netgedicht
3.6 met 46 stemmen
3.530 Op het moment dat ze los komt, stokt de sapstroom, met een laatste stuip pompt haar lijfje het sap nog eenmaal rond.
Net lang genoeg om het leven hoop te geven en in de vlucht naar beneden begint de droom.
Op tere vlindervleugels van satijn zweeft ze over de wereld, nog eenmaal overziet ze het allemaal.
Dan raakt ze de dorre grond en met een lichte…
zelfrespect
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
619 elitaire lul
wat hang jij de koning uit
je tilt jezelf
boven de horizon
je bent een wurm
een parasiet
je pretendeert wijsheid
maar
je ademt stront
jongen van de gestampte pot
doe toch gewoon
alleen jezelf
iets anders ben je niet…
de kast
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.340 nu ik mij ontmanteld heb
kan ik mij niet meer verschuilen
achter mijn deken van leugens
met grote angst sta ik op de drempel
die het verschil maakt
tussen echt en nep
met mijn borst vooruit
en trillende benen
loop ik de realiteit tegenmoet
waarna ik de deur achter me dicht sla…
Gadeslaan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
471 hij stond al eens te loeren
loeren zo nu en dan
van 'n afstand te beroeren
dat allemaal volgens plan
zijn hoofd schuin gebogen
gebogen kijkt hij naar opzij
iet wat ingetogen
zijn ogen gericht op mij
dan is het tijden rustig
rustig met dingen van alledag
is de stemming zeer uitbundig
tot ik weer een schim van hem zag
nooit compleet…
STAPPEN TOT DE DOOD
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.393 innerlijk
alleen de nacht is deelgenoot
Duisternis schijnt onsterfelijk
even onsterfelijk als de dood
Smart beheerst de lange weg
waar de zon het schijnen laat
De verlaten weg, die ik afleg
voert mij tot de laatste straat
Winter heerst er in mijn hart
als ik van ver de drempel zie
Dan ineens vervaagt ‘t zwart
en wijzigt zich in acceptatie…
STERVELING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.430 Terwijl de laatste lucht verdwijnt
roert mijn stem zich nog eenmaal
Eenmaal kom ik nu nog overeind
wijl ik luister naar het eindsignaal
Terwijl de laatste lucht verdwijnt
prevelt mijn stem het zacht gebed
Van de duisternis, die ondermijnt
wijl ik lig te sterven op mijn bed
Terwijl de laatste lucht verdwijnt
zucht mijn stem bij ‘t einde…
verdoopt
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.339 Door aanhuwen werd ik verdoopt
zoals mijn moeder en haar moeder
andermans naam gingen dragen.
Ik leef met de naam, lig erop, hang
hem over mijn schouders, verleid
hem zich thuis te voelen. Rolde na
voortdurend haken hem bollend heen
en terug. Voor het andere deel
van mij nam ik hem aan en nu siert
hij als tatoeage bundels in de kast…
Lepisma Saccharina
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
601 Mag ik je aandacht, zilvervisje ?
Wat ik zo graag wil weten is je
Ware reden voor die haast
Je ziet opeens het licht aanknippen
En wat mij steeds opnieuw verbaast
Is hoe je snel weet weg te glippen
En dan verblijft onder de plint
Is daar waar jij de rust weer vindt ?
Ik weet, er zijn ook taxonomen
Die jou niet zien als een insect
Iedereen…
Mijn talenten en tekortkomingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Als ik zou wensen zou ik vast
een punt kunnen maken,
over van alles en nog wat, zelfs
mijn schilderingen kunnen bevragen
de hand van mijn gedachten te voet
volgen, niet die persoon zijn wie zij
denken, al vermoeden te kennen,
ik ben kind, altijd gewoon mezelf
wees voor of tegen me
praat over of met mij
over van alles en nog wat
mijn talenten…
Waarom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 In de herfstregen,
Waar iedereen aan me trekt
En het, als een zegen
Grote tranen lekt
Is er een verschil, tussen wat is en wat kan zijn
Maar alles in het leven
Loopt in een zigzaglijn
Van boven naar beneden
Van links naar rechts en andersom
En toch is er geen reden,
Waarom…
Rustpunt
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
675 Gedachten zoals emoties
hebben ook krachten
soms zijn ze mild, soms wild
een omarming als troost zou fijn zijn
in eenzame dagen als milde macht
die het gevoel van warmte beheersen
emotie van loslaten wat je dierbaar is
geeft diep gevoel van onbehagen
begint als wild, zelfs machteloos lijkt
acceptatie maakt dat gedachte overwint
wat niet…
Vrede vinden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
464 Je kunt alleen
Vrede vinden
Wanneer je het
Lelijkste in jezelf
Waarlijk kunt accepteren
Zonder ooit
Je ingeboren schoonheid
Uit het oog te verliezen…
Hervertelling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 De moord
Op een duizend zielen
Rukt mijn vingers los
Van de kern.
Nu graaf ik
Met gekleurde botten
Om hun wortelen
Een plek te geven.
Ik schreeuw
Gebroken scherven
In lange tonen
Tot een nieuwe dans.
Wij oogsten lente.
Oude rouwende stemmen
Schenken ruimte
Aan mijn hervertelling.…
- Speelse Contouren -
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
633 ik ben dood ..ik word levend
want de natuur leeft in mij,
speels de overgang
als de lokroep van de havik,
die niet durfde, in zijn habitat
en stil bleef zwijgen,
ziek en achtergebleven
als kunstwerken gedetailleerd,
aan de rand
van het prachtige Friese merengebied
na acceptatie
krijsend hoog cirkelend in de lucht
..over waar…
voor haar van wie ik hou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 die scheen…
dus
maak nooit meer de fout
mijn stilte voor negeren
mijn rust voor acceptatie
of
mijn vriendelijkheid
voor zwakte aan te zien
want na het couplet
komt het refrein
in toekomst…
misschien…
Zee van liefde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
709 Dragende krachten
Mij voortstuwend
Met jouw heerlijkheid in mijn nabijheid
Eeuwige dank
Zuchten van geluk
Wanneer jij mij kust
Acceptatie van alles
Zelfs de stormen
Mijn leven gedeeld met jou
Nooit meer anders willen
Als een devotie waarheid geworden
Wanneer de rivier tot leven wordt gewekt
Het geloof in het lot
Ook al zouden…
De ziel open
netgedicht
5.0 met 56 stemmen
397 ik alles
weer goed in
het geheugen
had staan
elkaar echt zien
was alweer
even geleden
speels in een
klein tussendoor
vaak met een
half oor of visueel
met spreken toch
te weinig contact
er gaat niets
boven de a-live
ontmoeting
met knuffel zoen
en warme lach in
tedere omhelzing
de ziel open in het
vol hartelijk samen
van acceptatie…
Onze huismerel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
473 Hij is er weer, hupt vrolijk op het gras
Omdat hij vaak komt, hoort hij erbij
Vertrouwd, alsof het altijd al zo was
Hij is deel van ons, van jou en mij
Ja, het is al zo vaak gebeurd
Dat hij zoekt als een super detective
Oh nee, hij zoekt niet hij speurt
Naar dingen die hij vandaag zal blieven
Hij pikt met zijn snavel diep in het zand
Volledig…
Je bent
netgedicht
2.6 met 28 stemmen
509 Je bent het zachte licht dat mijn schaduwen kust,
het geluid van adem dat ik voel in mijn borst.
Je bent de ruimte tussen woorden, stil en groot,
waar ik durf te zijn zonder masker, zonder schroom.
Je bent de regen die mijn stormen zacht weghaalt.
Het geduld dat mijn hart in rust laat landen.
Je bent de stem die fluistert zonder ooit te oordelen…
Zonder titel
netgedicht
1.4 met 12 stemmen
397 Ik voel de wereld altijd iets te luid binnenkomen
maar bij jou wordt zelfs het zachte weer hoorbaar
alsof elke rimpeling in mij eindelijk mag bestaan
zonder dat ik me hoef te verbergen voor mijn eigen diepte
Jouw nabijheid raakt me als licht dat niet brandt
maar rustig neerkomt op plekken die lang onaangeraakt bleven
waar ik mijn adem terugvind…
Partituur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 Kom,
maar niet wanneer
de stilte zich sluit.
Als het doek valt,
wil ik je achter mij voelen,
dicht genoeg
om niet te verdwijnen.
Ik heb mijn weg getrokken,
elke bocht, elke stilstand bewust.
De lijn ligt nog onder mij,
nu het einde nadert.
Laat anderen verdwijnen
waar het licht dooft
en niets nog wordt gevraagd.
Ik zoek geen podium…