Alle inzendingen over bezinning

459 resultaten.

Sorteren op:

Volledige bezinning

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 686
het recht in eigen hand de wind verdwaalt in het hemelruim Het goudgele zand knispert een lied tussen schelpen, zeewier en kwallen de melodie van een rustgevend gebied waar ’s nachts sterren zich laten vallen De frisheid van de golven nodigt uit om met ogen open eronder te dromen waar ik onder water mijzelf afsluit om tot volledige bezinning…

Kerst in bezinning...

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.473
Al wie dit kort gedichtje lezen mag, laat bezinning in je dwalende geest, heb geen angst om je 'ware' te zijn, het brengt je alles, zonder vrees.. (Aan iedereen, een vreugdevol met veel liefde bezegeld Kerstfeest)…
Vos Andrea11 december 2011Lees meer >

Plek van bezinning

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 455
Hoofd op hol Gedachten die Zichzelf niet Meer bij kunnen Benen, de wereld Die doordraait Net als ik - Ik vlucht naar Die ene plek Waar ik als Kind al zo Graag kwam - Midden in de Dennen van Emmen Liggen ze, opgestapeld Door op het oog Onmenselijke oerkracht Ik raak ze aan, een Voor een, word Langzaam weer rustig…

Kleine bezinning

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
Wat zoeken we eigenlijk in al die drukte? Afleiding, prestatie, succes of zoiets? Maar zien we nog wel echt hoe die ander kijkt, hoe bedroefd of vrolijk of onverschillig dat gelaat zich laat zien? Maar we moeten verder: nog dit kopen, beslissen, plannen, organiseren, bedenken of bedanken; we draven maar voort tot we plots een mens zien glimlachen…
Adeleyd18 december 2013Lees meer >

Een bezinnend kind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 450
Een kind dat zich op zijn wereld bezint; merk op hoe onbeschroomd en welgezind het aan zijn nieuwe leven begint. Hoe het omziet en met zijn handen zwaait; zijn eerste woorden spreekt; zijn plezier uitkraait. Hoe het leeft zonder besef waar het zal zijn. Het voelt zonder angst voor de pijn. Zijn eerste fantasie op papier beschrijft…

Grondig bezinnen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
ik ben me grondig aan het bezinnen laat m’n hoofd zakken tot op de grond onder het maaiveld is het veilig toeven ik val niet in slaap, want buiten de molens maal ook ik, daal ik af in de krochten van mijn ziel om vooral respect te houden met andersdenkenden…

Bezinnen bij het gloren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
Je kunt gaan ontbijten in het bos of in een bar, rusten onder de eucalyptusbomen daar smeltend van je eerste liefde verder dromen. Je kunt gaan opsommen wat je van gisteren vond over onlangs, de vele onstuimige winternachten schilderen hoe de wind vloot, ijs aangroeide op de sloot. Je kunt zoveel van half en van zelfs heel valt erg veel te…

Gestrand

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.148
op de kust waar vinnen bewegen tot bezinning ligt het zand dat zich fijnzinnig laat beroeren zo cirkelt het meeuwengarnizoen de werkelijke betekenis op leven opgetogen ebt de vloed zich als een lange adem naar mijn ontwaken…

Voornemens

snelsonnet
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.939
Vandaag is er nog tijd om te bezinnen Wat afgelopen jaar is fout gegaan En wat je anderen hebt aangedaan Vannacht kun je gewoon opnieuw beginnen Om er over een jaar achter te komen Dat niks was zoals je had voorgenomen…

DE BRON

netgedicht
3.5 met 37 stemmen aantal keer bekeken 9.614
wild en krachtig stormde ’t machtig woeste water naar omlaag kolkend, klotsend beukend, botsend schuimend op de keienlaag stuwend, sleurend zwart verkleurend in een helse razernij oorverdovend niets belovend lokte ’t woeste water mij tergend glad ’t zwoegend pad naar de oorsprong van de bron zwetend, vloekend doelloos zoekend…
Anne-Mieke6 augustus 2002Lees meer >

ZOLDEROPRUIMING

netgedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.332
op mijn zolder huist een kwast en die schildert al dat grauwe en dat nooit vergeten ouwe tot een kleurrijk mengpaneel ’k hou hem daar nog even vast en ik laat hem rustig bouwen aan mijn nu nog onbehouwen aquarel van ’t luchtkasteel aanstonds vormt zich alle last tot een machtig schilderij -hier sta ik- en -daar sta jij- alles keurig in…
Anne-Mieke5 augustus 2002Lees meer >

retraite (3)

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 858
aan de oever van de wiel fluit ik het oude zonnelied over zuster aarde en water, broeder zon en wind de kloosterkat komt naar me toe, spint haar plekje in mijn schoot ik streel en noem haar schuchter zuster poes…

Ik wil...

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 855
Het is toch erg met mij, ik kan me niet bezinnen. Begrijp je nou zoiets, ‘k ben het gewoon vergeten, dat gebeurt de laatste tijd wel meer. Ik leg me er bij neer. Misschien komt het ooit een keer tevoorschijn. Dit zo ongrijpbaar iets. Misschien wil ik gewoonweg: "Helemaal niets!"…
Antje3 december 2012Lees meer >

geheim

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 846
de grond bezaaid met sierlijk groen en overal gezoem gefladder en gefluit ik luister en verstil vermoed een glimp van hoger hand…

Luisteren aan het einde

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 766
De koude wind van het einde waait mij om de oren. Doodgaan is het ergste niet – dat is: niet te horen waarom en waarvoor je gekomen bent, hier, waar vandaan je nu gaat vertrekken. Wie of wat heb je gezocht ? Geen doelgerichte tocht, geen heldere koers doet zich voor, achteraf of alsnog, naar een bestemming, een naam. De bladeren…
boeuck3 januari 2007Lees meer >

Bij tanend licht

netgedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 600
wanneer de donkerte van de avond haar muil opent en het licht ons nog even de hand wil reiken ervaar ik een naderende stilte als zou de dood mij bij de lurven willen grijpen of zal het mijn verjaren zijn dat gedachten in de schemering zich meer gaan spiegelen aan mijn sterven dan wel morgen slechts de idee is minder van de toekomst…

de vogel ziet hoe klein wij zijn

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 580
soms haasten wij ons in winkels op zoek naar kilo's geluk van korte duur wegen wereldleiders heilige huisjes op een fragiel akkoord van eindeloze consessies lacht de clown zijn roodgeverfde lach naar het kind in ons dat zich nog onschuldig waant breekt een ijsschots in tweeen smelten tranen naar de zee waar het water stijgt…

Winterwacht

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 943
langs het mossig muurtje blader ik het najaar door vuur de wilde wingerd aan vlammen zal zij stil zal ik staan mijn leeggeroofde armen zullen kraken onder vallend hemelglas tot het sneeuwklokje witter oogt dan wintergras houd ik een stille wake…
Hanny1 november 2009Lees meer >

TANKA 'S VAN HEINDE EN VER

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
Twee rechte stokjes liggen stijf opeengepakt in de reiskoffer, zijn rozen uit Europa tussen Javaanse palmen. Wat ben ik van plan? Gedachten en voornemens komen aanzweven, verdwijnen, duiken weer op: mijn hoofd is een spookkasteel. Frisse morgenzon brengt door het bos lichtvlekken vol zacht gesprankel, die als een smidsvuur wekken:…
Han Messie29 augustus 2010Lees meer >

verveling bestaat niet

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 673
(met dank aan C.Buddingh') wat is verveling meer dan een ogenblik jezelf zijn een pas op de plaats maken als moment van bezinning het bestaan kan immers niet altijd in sneltreinvaart gaan er is niets mis met 'quality time' een uurtje lezen of mediteren met de ogen stijf dichtgeknepen...…

DE TERRASSEN VAN MEUDON

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.162
De lucht is stil: op eindloos verre heuvlen Strekt zich de stad in blond en rozig licht - Ik wend mij om waar lachen klinkt en keuvlen: Daar kust een knaap een blank en zoet gezicht. Ik zie omlaag: in vaste en strenge perken Sombert rondom een kom een herfstge tuin. Ik zie omhoog: een koepel, zwaar van zerken, Stijgt, sterrrenwacht, hoog boven…

de muur

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
De muur Enkele woorden vluchtigheid op deze, prachtige, gedichten-site komen al snel weer in vergetelheid. Na de werkelijk is het moeilijk dromen. Hoog te zweven met de staart tussen de benen is natuurlijk mijn probleem. Met de hand al op de knop mijzelf dan toch wakker gekust? Herbezinning! Oh lieve Sofia, ik een kabouter fileerder…
Gerjo Gerrits16 december 2011Lees meer >

Schrikkelleven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
Een schrikkeljaar is een geschenk, door tijdmakers ons geschonken. Niet om de tijd, maar om mensen, te corrigeren. Een schrikkeldag is een extra dag, om de tijd even stil te laten staan. Voor het eerst in mijn leven, ben ik verbaasd en geschrokken, omdat we toch dóór bleven gaan. Alsof leeftijd niet bestaat, alsof we eeuwig leven morgen…

Oogst-tijd

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
Ongevraagd geboren worden. Opgevoed worden. Naar school toe gaan. De eerste liefde. Een nieuwe baan. Méér van hetzelfde? Ouder worden. Verval. De dood nadert. Al-tijd en over-al. Blijven zaaien heeft geen zin. Nemen we tijd om te oogsten? Tijd om lief te hebben? Heb ik wel geïnvesteerd? En waarin?…

zondagsrust

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 517
de winkeldeuren gaan straks open het hongerige volk zwelt aan ze kunnen weer van alles kopen en vullen zo hun leeg bestaan begeerte is tot deugd verheven bezinning is verleden tijd de mensheid heeft haar ziel vergeven en is daarmee haar wezen kwijt in armoe waant de mens zich rijk en lijkt zich van geen kwaad bewust terwijl ik naar de…

ONDERZOEK

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 564
Deze vijfentwintigste December vier ik feest en neem mij voor prettig te zijn bij gezin en medemens ik tracht als een engel te zijn ben daarbij wellicht ongewild ook een Satansknecht.…
Han Messie25 december 2019Lees meer >

LOF EN KRACHT

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 372
Ter ere van God schrijf ik gedichten, wat al denkend en voelend vreugde geeft. Op papier tikt en draait de pen rond, streeft ernaar hart en brein spoedig te verlichten. Toont mijn geloof misschien twee gezichten? Hoe heb ik in het daagse doen geleefd? Wat het doordachte geschrevene heeft, moge zich naar nuchter bewustzijn richten. Vrij van…

Herstwandeling

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Aangenaam voelt de regen aan. Zacht vallen dunne druppels neer op grassprieten, zich fris verheffend. En nat geworden haren beplakken je wangen. Ik verlang naar kussen, onder een geheel van bomen met rood, geel en bruin geworden bladeren, onrustig wachtend op dartelende wind om verlost vrij weg te mogen zweven naar een reeds bezaaide ondergrond…

snelschaken

netgedicht
2.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.797
De glorie van de winnaar wordt benijd In een creatief rechthoekig kader Waarbij de mens is de grote dader Van de eeuwenoude zwart-witte strijd Het is tijd om ons flink te bezinnen Zodat uiteindelijk wij allen winnen…