355 resultaten.
Sorry, ik fregat m’n olie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
866 Ik weet dat dat niet gebeurt
Het heeft mijn natuur besmeurd
Met een laagje vet erop
Ik verstik in die dampen van benzeen!
Naast mij ook de vogels en de vissen
Ach, die kunnen we best wel missen
Al sta ik in sarcasme zielsalleen…
Ghostriders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 Als in duistere winternachten
padden zich verschuilen
en honden angstig huilen,
als damp opstijgt uit diepe grachten,
hoed u dan als takken kraken
en schimmen glijden over daken,
denk niet, ach 't is maar een kraai
want terwijl je staat te wachten
sluipen ze met vereende krachten
in je gemoed en je gedachten,
de ghostriders in the sky.…
Liefde en Verlangen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
538 Forceer de liefde maar,
en geluk verandert in damp.
Betaal desnoods voor liefde,
teleurstelling wordt ons loon.
Maak de liefde dan maar zelf,
dan verkruimelt het tot stof.
Bestudeer liefde als u wilt,
en plotseling verdwijnt het.
Onverdiend gelukkig voel ik me,
wanneer jij liefelijk verschijnt.…
Het overgangsland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
406 ik zag kou
in het licht kristal
van je ogen
je hand rijpte
witte vingers
gebogen in blauw
toch ademde je
de condenserende damp
van het overgangsland
ging een
bevroren leven
jouw dood voorbij
jij ontsnapte
door de lach aan
het eind van de tunnel
waar licht en
warmte in wake
op jou hebben gewacht…
Een betoverend schouwspel
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
681 zonnestralen breken
als bloemknoppen in de dauw
ochtendkoele damp
weerspiegelt nevels in de ziel
een bloemklokkenspel
speelt in een gouden regen
toverklanken vol overgave
in sprankelend gevoelszijn
een speelse avondwind
veroorzaakt kalme deining
flonkerend in de maan
als licht in juweel
slaapschaduwen
lonken stil
in…
Wonen in broekland
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
709 Het peil is stabiel
en de geur
en de dampen
de dood
verwekt lichte walging
is eeuwig
als wroeging
die leven bewijst
als een last
zuur scheidt zich af
uit vochtiger delen
en etst teveel grijs
in dit drama
diep en te breed
als een gang
Broekland bewijst zich
zompig
als spijt
als deuren
knarsend
vallen
in sloten.…
kruit van liefde
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
674 zwarte strelende wimpers
omringen haar ogen
die ontwapenend blikken
zij schieten kruit van liefde
zoeken mijn lippen te likken
al twinkelend worden
edele rozenblaadjes
naar mij gestrooid
en omringen mijn lijf
als in zachte streling
getooid
mijn rimpels verbleken
als glinsterend damp
in het ochtengloren
zo een minnespel
bevangen…
AFSMEKEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
412 Lieve Hemelse Vader
ik ben me er van bewust
dat al mijn gebeden van eens
bij U verblijven
als opgestegen verdwenen
maar onzichtbaar bestaande damp
waarvoor bid ik?
geeft U mij de moed en kracht
om in het diepste
van mijn hart en geweten
door te dringen
waarvoor zal ik bidden?…
Op de fiets
gedicht
3.5 met 41 stemmen
14.078 Wat voedt nog zijn herinnering: de damp
die geurt bij 't uitdoen van een regenpak?
Ging ooit Sebastiaan naar Duivendrecht?
Komt lente, lost de eenzaamheid zich op
in wie hij tegenkomt de Amstel langs:
de fietsers met hun hand omhoog als vrienden.…
De Vier Getijden - III
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.004 Laat kranke schijn nu koortsen in mijn lamp
een decadente gloed,
een rode damp,
waarin mijn lamp te sterven staat
in ´t gulpend eigen bloed.
Kleur tot karmijnen lach
de kelke Uwer mond
en dat een morgen rag
zich om Uw ogen rondt;
´k wil dat Uw ogen zijn
als flonkerend juweel in kolenzwarte schijn.
.....…
Aan het klavier
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.051 .: De pendule tikt
en koffie staat te dampen.
Geen wanklank wordt vernomen.
In zulke uren knopt ze
open, koppig en ongenaakbaar. Gezeten
op de kruk is het alsof haar een huivering
door de leden voert.…
Johannes Vermeer
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
1.341 Het licht valt weer op
de juiste plek bij de armsten
verzacht de buskruit dampen
zijn atelier ademt sfeer
het alledaagse houdt op linnen
doet ‘t licht met kleur bestrijken
tot onze verbazing keer op keer
op het gezicht aangebracht
in lichtpunten zonder smoor
zien wij het wereldse schitteren
met een parel aan haar oor.…
Oortjespad
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.225 Dit is het meer
waar zwanen klokslag landen,
waar vroege steigers
dampen in de zon.
Een meerkoetpaar
trekt in het kroos hun sporen
en met een sierlijk halsje
duikt een fuut.
Een vissenschool
verschijnt in helder water,
dat keert als spiegel
kijkers weer omhoog.…
OPLEVEND EN RUSTEND GETIJ
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 De kale akker
is vol damp, die zacht voort schuift
naar natte bomen.
De kastanje valt...
Zal hij wintervoorraad zijn
of een nieuwe boom?…
Zij trappelt geduldig
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
520 Dampen die gretig
Hun weg naar boven
Vinden, walmen die
Het zicht zo waar
Beletten in het
Drukke spitsverkeer
Van deze zon-gegoten
Morgen, en de roek
Die zich van dit
Alles dat wel waanzin
Lijkt niets lijkt aan
Te trekken - zij trappelt
Geduldig op de groene
Aarde van de verkeersheuvel
Die ondanks alles een
Prieel lijkt…
armoede laat nooit los
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
474 de versleten
schoenzolen van
drie straatjongens
hun blote voeten
half zichtbaar
dik onder vuil
en eelt
leer, ijzer en
mensenhuid
verwikkeld
in elkaar
stank damp en
duisternis
tientallen soorten
smog
zwart als de nacht
flessengroen
eenvoudig grijs
geelgroen als
erwtensoep
armoede in
1850 of 2019
laat nooit los…
SERRE
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
136 Rustig zitten
tussen doorzichtige wanden
van de glazen kamer
aan het hechte huis
warme koffie genieten
bij de geborgenheid
van de binnenruimte
omringd door vogeldrukte
en bloemenpracht in de tuin
al dit leven trilt en danst licht
in de dwalende damp
van de huiselijke drank
het kleine buitenvertrek
geeft honkvaste benen
waarbij…
Mist
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
786 Mist sliert massaal over de velden
En krult mijn haren jarenver terug
Dampen verdichten zich tot druppels
Door winterse kou op mijn gezicht
Ik fiets een razend snel rondje witte aarde
De snelheid doet mijn spieren spannen
Mijn adem kegelt zich tot witte dampen
Hoe heb ik deze ervaring veel te lang gemist
Door mist en kou schitteren mijn…
Gebakken dromen
hartenkreet
3.9 met 44 stemmen
2.104 Mijn hart is als een oventje
Vol met gebakken dromen
Zoet warm en lekker geurend
Waar liefdes dampen uit stromen
Mijn hart is als een oventje
Gevuld met liefde tot aan de rand
Gevoelens die geen ruimte maken
Voor baksels van gezond verstand
Mijn hart is als een oventje
Welke maar blijft smeulen voor jou
Met geuren van hoop en liefde
Gewoon…
bloedheet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
741 boven de lege regenton
wriemelen muggen bloednerveus
in lage luchten, vuig, scabreus
sidderend in de zomerzon
riolen walmluchten hun dorst
hijgend onder ontzielde straten
stadspleinen zuchten doodsverlaten
doorheen een geelverdroogde korst
de huizen dampen gevelbleek
zwetend onder hun pannendak
waarop de ploert de uren bakt
en hen tot…
Betoverd nu, in winterdood
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.221 Betoverd nu, in winterdood
in laatst verlangen, waterschoot
rust mijn ziel, mijn pijnlijk hart
al was het om de dag te dragen
Mijn zucht, mijn damp als ademstroom
als draden, die de vlinders vlogen
verdwenen in landschapspaden
Enkel wit
het vocht hangt boven aarde
in de slaap, die mijn dood verdrijft
het is de nacht, die naderschrijdt…
Vlammend marmer
gedicht
4.8 met 4 stemmen
4.034 Melkwitte vulva
Veldman, het brandt in uw slaap
Rook waait in, waait uit
Bloedeigen damp, sintels
Wie bewaakt uw stallen
hakt het overjarig stro?
Hartenzeer of zadelpijn
De teugels blijven achter
Geen beugel verwacht een voet
die in marmer reizen moet.
-------------------------------
Uit: 'Vlammend marmer', 1984.…
doellopen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
967 Hun hete tongen duwen vloerwaarts
het dampen van de motoren uit
en de verdroogde stembanden
brokkelen in hijggeluiden af
een stortregen van oververhitting
verlaat het bos dat hun schedels
de zware zon helpt dragen
de poriën wenen hun oogjes leeg
toch zweven de roeispanen
van hun eindeloos lopen
door het macadammen meer…
penseelt rumoerig haar lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
553 noorderlicht valt buiïg
je hand penseelt
rumoerig haar lucht
Winden neigen
toch naar luwte
dwarrelen een zucht
het mes schuift
scherprechterlijk
langs kleur
wolken breken
zacht in olie dampen
verdrijven nevelend hun geur
tijd om je palet
en zin te keuren
er moet nog veel gebeuren
met het licht dat de zon
voor…
Vind je eigen ik
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
580 Met trage lome bewegingen verwijder je de damp
van de spiegel met je hand
waar het verborgen leven ligt verscholen.
Ontdek je een zweverig ik,
twee liefdevolle ogen,
dan kijk je naar jezelf
en vindt de liefde
in je eigen blik.…
Scheiding
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.760 Onzin vult de lucht met dampen
leegt de longen vol van mist
waanzin volgt verleden wetten
onbewogen, onbetwist
Liefde heeft geen kracht te spreken
waarde niet meer recht, noch krom
vriendschap en nog heel veel dieper
dieper dan je heiligdom
Wormen volgen vaak een spoor
gieren maken graag amok
over resten van een held
of het sterven van…
bruidsschat
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
5.513 door
ringen wegen in mijn broekzak
op de achterste rij rinkelt de bus
aalmoezen voor 11.11.11
even zijn we het ontroerend eens
je huivert onder het kruisgewelf
ja en ja
over en uit
de herder doopt de kwast in wijwater
besprenkelt het paar met een zegen
je gooit het boeket
in een regen van rijst
blind overboord
witte weken dampen…
doodshoofdvlinder
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
15.177 keuren alles
wat haar maag verdraagt
tot zij uit haar jas groeit
kaken malen in het pantser van de kop
zij hult zich in een rode pop
vier vleugels van geel en grijsbruin
loodsen haar voorbij een bries
een inktvlek siert de pijlstaart
zij warrelt rond een lamp
strijkt neer met kleefklauwen
straks is haar lied uit
wordt zij ijler dan damp…
Laatste druppel
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
659 Vocht en damp dalen neer
Plots lopen wij door wolken
Voorbij de tijd van wanen
’t Was mooi, maar doet zeer
Vlaag en nat, ze kolken
Druppels wissen tranen
Als de storm is uitgeraasd,
hangt in dat ene straaltje zon
een laatste druppel aan een twijg
Een parel blauw of is het goud?…
het psychiatertje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 het psychiatertje
na de zoveelste halve gare in kaart te hebben gebracht,
in het urinoir, bij het terugschroeven van de voorhuid over zijn eikel
en de aldus ontsnappende dampen bewonderend,
vroeg het psychiatertje zich gekweld af,
of deze stomen, samengeperst in de machinekamer van een dinkytoytreintje,
bij machte zouden zijn om dat treintje…